Giacomo Lercaro was an Italian Cardinal of the Roman Catholic Church who served as Archbishop of Ravenna from 1947 to 1952, and Archbishop of Bologna from 1952 to 1968. Lercaro was elevated to the cardinalate in 1953 by Pope Pius XII.
| Property | Value |
|---|
| dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
| |
| dbpprop:abstract
|
- Giacomo Lercaro was an Italian Cardinal of the Roman Catholic Church who served as Archbishop of Ravenna from 1947 to 1952, and Archbishop of Bologna from 1952 to 1968. Lercaro was elevated to the cardinalate in 1953 by Pope Pius XII.
- Giacomo Kardinal Lercaro war Erzbischof von Bologna.
- Giacomo Lercaro was een Italiaans geestelijke en kardinaal van de Rooms-katholieke kerk. Lercaro werd geboren als de achtste van negen kinderen. Twee van zijn broers zouden eveneens een religieus leven kiezen. Van 1902 tot 1914 doorliep hij het seminarie in Genua. Hij werd op 25 juli 1914 tot priester gewijd. Even later vertrok hij naar Rome om aldaar te studeren aan het Pauselijk Bijbel Instituut. Toen Italië betrokken raakte in de Eerste Wereldoorlog zag Lercaro zich gedwongen als aalmoezenier dienst te nemen in het Italiaanse leger. In 1917 werd hij prefect van het seminarie in Genua, waarvan zijn oudere broer Amedeo inmiddels rector was. Hij doceerde er theologie, bijbelexgese en patristiek. In 1927 werd hij leraar catechese aan een middelbare school. Hij raakte betrokken bij allerlei jongerenbewegingen en ontwikkelde zich tot een groot tegenstander van het fascisme. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bood hij hulp aan vervolgde, met name joodse, landgenoten. Lercaro's eveneens uitgesproken afkeer van het communisme droeg ertoe bij dat paus Pius XII achtereenvolgens benoemde tot aartsbisschop van Ravenna en Bologna, steden waar - na de oorlog - de communisten het stadsbestuur bepaalden. Tijdens het consistorie van 12 januari 1953 nam Pius hem op in het College van Kardinalen. Hij kreeg de Santa Maria in Traspontina als titelkerk. In deze jaren raakte hij bevriend met Angelo kardinaal Roncali, de latere paus Johannes XXIII. Tijdens zijn episcopaat in Bolgogna deed Lercaro zich gelden als een pleitbezorger voor de armen. Hij nam Bolognese wezen op in zijn aartsbisschoppelijk paleis. Hij werd voorafgaand aan het Conclaaf van 1958 gezien als 'papabile, maar zijn visies waren vermoedelijk te liberaal voor de meeste van zijn collegae en zijn vriend Roncalli werd gekozen. Tijdens het Tweede Vaticaans Concilie was Lercaro een van de voorzitters en de belangrijkste kracht achter de liturgische hervormingen. Hij was bij het Conclaaf van 1963 opnieuw een van de papabili, maar de kieskardinalen gaven de voorkeur aan Giovanni Battista Montini. In 1968 kreeg hij op grond van zijn leeftijd ontslag als aartsbisschop. Hij was in die zin één van de eerste "slachtoffers" van het in het motu proprio Ecclesiae Sanctae geformuleerde principe dat (aarts)bisschoppen voortaan gehouden waren om op hun vijfenzeventigste verjaardag vrijwillig hun ontslag aan te bieden. In het geval van Lercaro wachtte paus Paulus VI dit vrijwillige verzoek tot ontslag niet af. Lercaro las in L'Osservatore Romano van 12 februari 1968 dat de paus "vriendelijkerwijs het ontslag van Lercaro had aanvaard, op grond van diens leeftijd en slechte gezondheid" en dat zijn bisschop-coadjutor - Antonio Poma - nu zijn opvolger was.
- Giacomo Lercaro var en av den katolske kirkes kardinaler. Han var erkebiskop av Bologna 1952-1968. Han ble kreert til kardinal i 1953 av pave Pius XII. Han deltok ved konklavet 1958 som valgte pave Johannes XXIII, og konklavet 1963 som valgte pave Paul VI. Han var også med på Annet Vatikankonsil, der han var en av pådrivberne for kirkelige fornyelser.
- Giacomo Lercaro włoski duchowny katolicki, arcybiskup Bolonii i kardynał. Pochodził z rodziny marynarzy. Był ósmym z dziewięciorga rodzeństwa. Jego dwóch braci Amadeo i Attilio także byli księżmi. Ukończył seminarium w Genui i tam też 25 lipca 1914 przyjął święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Ildefonsa Pisaniego. Studiował następnie w rzymskim Instytucie Biblijnym. Wrócił do Genui po wybuchu I wojny światowej. Pomagał walczącym jako kapelan. W latach 1918-1923 rektor seminarium genueńskiego. W 1927 został nauczycielem w liceum i był blisko ruchów młodzieżowych. Dał się wtedy poznać jako zwolennik pogodzenia katolickiej teologii z nowoczesną kulturą. Liberalne poglądy przedstawiał także dużo później, podczas Soboru watykańskiego II. 31 stycznia 1947 otrzymał nominację na arcybiskupa Rawenny. Sakry udzielił mu arcybiskup Genui, przyszły kardynał, Giuseppe Siri. Po pięciu latach przeniesiony na metropolię Bolonia. W 1953 otrzymał kapelusz kardynalski. Brał udział w konklawe 1958 i 1963 roku. W czasie tego drugiego był jednym z papabile, ale jego nowatorskie poglądy nie podobały się większości elektorom. W czasie soboru zasiadał w radzie prezydenckiej. W latach 1966-1968 przewodniczący Rady, której zadaniem była reforma liturgiczna. Był jednym z architektów zmian mszalnych. W 1968 zrezygnował z powodu zaawansowanego wieku z pasterzowania archidiecezją i przeszedł na emeryturę. Zmarł w Bolonii, gdzie został też pochowany. Przy śmierci asystował mu jego brat ks. Attilio Lercaro.
|
| dbpprop:cardinalName
| |
| dbpprop:dipstyle
| |
| dbpprop:hasPhotoCollection
| |
| dbpprop:offstyle
| |
| dbpprop:reference
| |
| dbpprop:relstyle
| |
| dbpprop:see
| |
| dbpprop:wikiPageUsesTemplate
| |
| rdf:type
| |
| rdfs:comment
|
- Giacomo Lercaro was an Italian Cardinal of the Roman Catholic Church who served as Archbishop of Ravenna from 1947 to 1952, and Archbishop of Bologna from 1952 to 1968. Lercaro was elevated to the cardinalate in 1953 by Pope Pius XII.
- Giacomo Kardinal Lercaro war Erzbischof von Bologna.
- Giacomo Lercaro was een Italiaans geestelijke en kardinaal van de Rooms-katholieke kerk. Lercaro werd geboren als de achtste van negen kinderen. Twee van zijn broers zouden eveneens een religieus leven kiezen. Van 1902 tot 1914 doorliep hij het seminarie in Genua. Hij werd op 25 juli 1914 tot priester gewijd. Even later vertrok hij naar Rome om aldaar te studeren aan het Pauselijk Bijbel Instituut.
- Giacomo Lercaro var en av den katolske kirkes kardinaler. Han var erkebiskop av Bologna 1952-1968. Han ble kreert til kardinal i 1953 av pave Pius XII. Han deltok ved konklavet 1958 som valgte pave Johannes XXIII, og konklavet 1963 som valgte pave Paul VI. Han var også med på Annet Vatikankonsil, der han var en av pådrivberne for kirkelige fornyelser.
- Giacomo Lercaro włoski duchowny katolicki, arcybiskup Bolonii i kardynał. Pochodził z rodziny marynarzy. Był ósmym z dziewięciorga rodzeństwa. Jego dwóch braci Amadeo i Attilio także byli księżmi. Ukończył seminarium w Genui i tam też 25 lipca 1914 przyjął święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Ildefonsa Pisaniego. Studiował następnie w rzymskim Instytucie Biblijnym. Wrócił do Genui po wybuchu I wojny światowej. Pomagał walczącym jako kapelan.
|
| rdfs:label
|
- Giacomo Lercaro
- Giacomo Lercaro
- Giacomo Lercaro
- Giacomo Lercaro
- Giacomo Lercaro
- Giacomo Lercaro
|
| owl:sameAs
| |
| skos:subject
| |
| foaf:name
| |
| foaf:page
| |
| is dbpprop:after
of | |
| is dbpprop:redirect
of | |
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
