| dbpprop:abstract
|
- The Ghaznavids were an Islamic and Persianate dynasty of Turkic mamluk origin which existed from 975 to 1187 and ruled much of Persia, Transoxania, and the northern parts of the Indian subcontinent. The Ghaznavid state was centered in Ghazni, a city in present Afghanistan. Due to the political and cultural influence of their predecessors - that of the Persian Samanid Empire - the originally Turkic Ghaznavids became thoroughly Persianized. The dynasty was founded by Sebuktigin upon his succession to rule of territories centered around the city of Ghazni from his father-in-law, Alp Tigin, a break-away ex-general of the Samanid sultans. Sebuktigin's son, Shah Mahmoud, expanded the empire in the region that stretched from the Oxus river to the Indus Valley and the Indian Ocean; and in the west it reached Rayy and Hamadan. Under the reign of Mas'ud I it experienced major territorial losses. It lost its western territories to the Seljuqs in the Battle of Dandanaqan resulting in a restriction of its holdings to Afghanistan, Balochistan and the Punjab. In 1151, Sultan Bahram Shah lost Ghazni to Ala'uddin Hussain of Ghor and the capital was moved to Lahore until its subsequent capture by the Ghurids in 1186.
- Die Ghaznawiden waren eine muslimische Dynastie ehemaliger türkischer Militärsklaven, die von 977 bis 1186 in den östlichen iranischen Ländern herrschte. Ihr Machtbereich reichte zeitweise im Westen bis nach Rayy und Dschebāl und im Osten bis zum Oxus und Nordwestindien. Die Stadt Ghazna in Chorasan, das heutige Ghaznī in Afghanistan, war lange Zeit das Zentrum ihres Reiches.
- Els gaznèvides foren una dinastia turcmana que va governar a part de Pèrsia, l'Afganistan i part de l'Índia. La capital era Gazni.
- Ghaznovská říše se od druhé poloviny 10. století do 12. století nacházela ve střední Asii. Jejím hlavní městem byla nejdříve Ghazna, od roku 1151 pak Láhaur. Zakladatelem dynastie Ghaznovců je Sabuktagín (asi 942–997), asi nejznámějším vládcem dynastie pak je Mamhúd z Ghazny. Ghaznovci byli muslimové vyznávající sunnitský islám.
- Los Gaznávidas o Gaznavíes, fueron una dinastía musulmana, de origen turco, fundada por el jefe samaní Sebük Tegin (un mameluco de órigen turco), que reinó desde finales del siglo X hasta finales del siglo XII, en un imperio constituido por las regiones de Jorasán, de Afganistán y Panyab, con capital en Gazni y luego, casi al final del régimen, en Lahore.
- Ghaznavidien valtakunta oli sunnamuslimivaltio Khorasanissa, nykyisessä Afganistanissa. Se oli olemassa vuosina 962-1187. Sen, samoin kuin valtakunnan pääkaupungin Ghaznin, perustivat ghaznavidit, alun perin samanideja palvellut turkinsukuinen sotilasorjasuku. Ghaznavidit kaappasivat lopulta vallan samanideilta. Ghaznavidien valtakunta oli ensimmäinen merkittävä islamilainen imperiumi Keski-Aasiassa. Se laajeni käsittämään valtaosan nykyistä Irania, Afganistania, Pakistania ja Luoteis-Intiaa. Ghaznavidien valtakuntaa on pidetty ensimmäisenä islamin Intian hindualueille tuoneena valtakuntana. Ghaznavidit eivät kuitenkaan pystyneet pitämään valtakuntaa koossa pitkään, vaan menettivät jo vuoteen 1040 mennessä Persian alueet seldžukeille. Noin sata vuotta myöhemmin ghoridit ottivat haltuunsa Ghaznin ja hävittivät valtakunnan, mutta ghaznavidit hallitsivat vielä muutamia vuosikymmeniä eräitä Intian alueita Lahoren tappioon vuonna 1187 saakka.
- Les Ghaznévides sont une dynastie musulmane, d'origine turque, fondée par Subuktigîn et qui régna de la fin du X siècle à la fin du XII siècle sur un empire constitué par les régions du Khorâsan, de Ghaznî et du Panjâb. L’Empire Ghaznavide (سلسله غزنویان en persan) exista de 962 à 1187 dirigée par une dynastie mamelouke d'origine turque. C'était un État musulman sunnite qui initialement dirigea le Grand Khorasan (remplaçant ainsi les Samanides), centré sur l'actuel Afghanistan. Il a été créé par Alp Tigin avec la ville de Ghazna comme capitale. Après la bataille de Dandanakan en 1039, l'Empire a perdu ses territoires de l'est au profit des Seljoukides et a déplacé sa capitale à Lahore, régnant ainsi principalement au Punjab.
- A Gaznavidák egy török eredetű emírdinasztia tagjai voltak a 10–12. században. Nevüket központjukról, az afganisztáni Gazna városáról kapták. Uralmuk alá tartozott a mai Pakisztán nagy része és India több északi területe, illetve Horászán és Transzoxánia déli vidékei. 1040-ben a szeldzsukok kiszorították őket Horászánból, de a keleti területeken 1187-ig megőrizték hatalmukat.
- I Ghaznavidi furono una dinastia turca che governò il Khorasan. l'Afghanistan e il Punjab tra X e XII secolo.
- ガズナ朝（ペルシア語 : غزنويان Ghaznaviyān）は、現在のアフガニスタンのガズナ（ガズニー）を首都として、アフガニスタンからホラーサーンやインド亜大陸北部の一帯を支配したイスラム王朝（955年/977年 - 1187年）。ガズニー朝ともいう。 サーマーン朝に仕えるテュルク系マムルーク（奴隷軍人）出身の有力アミール（将軍）だった人物が、955年にガズナで自立して立てた政権を基礎としている。元アルプテギーンのマムルークで、ガズナ政権の5代目の支配者となったサブクテギーン（在位977年 - 997年）のとき勢力を拡張し、サーマーン朝に代わって現在のアフガニスタンの大部分を支配するようになり、南のパンジャーブにも進出した。サブクテギーンより政権の世襲が始まるため、サブクテギーンを王朝の初代に数えることが多い。 サブクテギーンの死後、世襲を行って即位したマフムード（在位998年 - 1030年）のとき、ガズナ朝は最盛期を迎えた。マフムードはサーマーン朝に対する攻撃を強めてこれを滅亡に追いやり、イラン方面のホラーサーンに勢力を広げるとともに、パンジャーブから本格的にインドに進んで北インドやグジャラートに対して17回にわたる遠征を連年行った。異教徒に対するジハード（聖戦）の名目のもとに行われた遠征により、ガズナ朝は1018年にはカナウジのプラティハーラ朝を滅ぼすなど勢力をインドに大きく広げるとともに、ヒンドゥー教の寺院などを破壊・略奪して戦利品として莫大な富をガズナへと持ち帰った。マフムードの治世において、ガズナ朝の領域は北は中央アジアのサマルカンドに及び、西はクルディスタン、カスピ海から東はガンジス川に至るまで広がって、ガズナ朝のマフムードの権威は鳴り響いた。 マフムードの遠征を支えたガズナ朝の軍隊の中核は、テュルク系主体のマムルークからなっていた。文化面では、行政の実務はペルシア人の官僚が担当したので、ペルシア語が公用語になり、マフムードの時代には、その惜しみない援助を頼って『シャー・ナーメ』で名高い詩人フィルダウスィーを初めとする文人たちがガズナに集い、マフムードのもとでペルシア語文学が大いに盛行した。首都ガズナもまた繁栄を極め、文人たちはその壮麗さと征服者マフムードの名を称えた。その盛名は、ガズナ、ガズナ朝といえば、マフムードの名と永遠に結びつくといわれるほどである。 しかし、マフムードが1030年に亡くなると、後を継いだその子マスウード1世（在位1031年 - 1041年）は広大に過ぎる征服地を維持できず、1040年に新興のセルジューク朝に敗れ、ホラーサーンなど、支配領域の西半を失った。その後、ガズナ朝はイブラーヒーム（在位1059年 - 1099年)の治世に幾分か勢いをとりもどしたが、かってのような栄光や力はもはや失われ、12世紀前半にはホラーサーンを本拠地としたセルジューク朝のサンジャルに臣従して貢納を行うほどであった。1150年、もとガズナ朝の宗主権下にある地方政権に過ぎなかったゴール朝によって、首都ガズナは陥落させられ、その略奪によってガズナの繁栄も地に落ちることとなった。ガズナ朝の残部はインドに南下してパンジャーブ地方のラホールでしばらく生きながらえたが、1186年に至り、ついにゴール朝によって滅ぼされた。 ガズナ朝は、王家の出自はテュルク系ではあるが、マムルークとして、個人でイスラム世界に入った者が立てた王朝であるという点において、セルジューク朝や後のオスマン朝のように部族的な結合を保ったままイスラム世界に入った勢力が立てたテュルク系イスラム王朝とは性質が異なり、むしろアッバース朝の地方政権であったトゥールーン朝などに近い。その歴史上における重要性は特にインドへの侵入にあり、イスラム政権としては初めてとなるガズナ朝の本格的なインドへの進出は、以後のインドのイスラム化の契機となった。
- Irans historieFil:Sphinx Darius Louvre. jpg Epoker Elamittimperiet Medernes imperium Akamenide-dynastiet Selevkid-dynastiet Parterriket Sasanide-dynastiet Ziyarid-dynastiet Samanid-dynastiet Buwayhid-dynastiet Ghaznavid-imperiet Seldsjukkene Khwarezmid-imperiet Ilkhanate Muzaffarid-dynastiet Timurid-dynastiet Safavid-dynastiet Afsharid-dynastiet Zand-dynastiet Qajar-dynastiet Pahlavi-dynastiet Den iranske revolusjon Den islamske republikk Iran Ghaznavid-riket var en stat i regionen som i dag er Afghanistan som eksisterte fra 977 til 1186. Den erstattet samanidene og ble skapt av tyrkere under khan Sebük Tigin med byen Ghazna som hovedstad. Sebük Tigin gjorde seg selv til herre over nesten hele territoriet som i dag er Afghanistan og Punjab. I 997 Mahmud, sønnen av Sebük Tigin, etterfulgte sin døde far og det er med ham Ghazni og Ghaznavid-dynastiet forbindes. Mahmud gjennomførte i år etter år hele 17 ekspedisjoner som brakte ødeleggelse gjennom nord India og Gujarat, så vel som andre i nord og vest. Fra grensene til det arabiske riket til Samarkand, fra det kaspiske hav til Yamuna var hans autoritet anerkjent. Rikdommene som ble brakt tilbake til Ghazni var enorme, og samtidige historiker gir glødende beskrivelser av den storslagne hovedstaden, så vel som erobrerenes generøse støtte til litteraturen. Mahmud døde i 1030, og hans sønn Mas'ud klarte ikke å kontrollere de erobrede landene og tapte slaget ved Dandanqan i 1040. Selv om det var noen fornyelser under Ibrahim, nådde aldri riket den samme makten. Det ble snart overskygget av seljukene av Persia. Ghaznavid-riket endte i 1149 med erobringen av Ghazna av ghuridene. Ghaznavidenes makt nord i India fortsatte inntil erobringen av Lahore i 1186
- Ghaznawidzi – dynastia pochodzenia tureckiego, panująca od 977 do 1186 roku na terenach dzisiejszego Afganistanu i północnych Indii, a w okresie największej potęgi także we wschodnim Iranie i Azji Środkowej. Początki państwa Ghaznawidów wiążą się z osobą wodza Samanidów Alptigina (zm. 963), który po śmierci emira Abd al-Malika (954 - 961) musiał uciekać przed swoimi politycznymi przeciwnikami i na skraju emiratu założył państwo z ośrodkiem w Ghaznie. Czwartym spośród kolejno wybieranych spośród jego ghulamów następcą Alptigina był Sebüktigin (977 - 997), właściwy założyciel dynastii. Udało mu się rozszerzyć swoją władzę na terytorium dzisiejszego Afganistanu, a za pomoc udzieloną emirowi Samanidów Nuhowi Ibn Mansurowi (976 - 997) w stłumieniu buntu jego dowódców, Abu Alego Simdżuriego i Faʾika, uzyskać dla swojego syna Mahmuda (998 - 1030) namiestnictwo Chorasanu. Wykorzystując upadek Samanidów Mahmud przestał uznawać ich zwierzchność i ostatecznie podzielił się ich terytoriami z Karachanidami, ustanawiając granicę pomiędzy obu państwami na Amu-Darii. W trakcie siedemnastu wypraw na Indie w latach 1002 - 1026 Mahmud przyłączył do Ghazny Pendżab i zdobył gigantyczne łupy wdzierając się w głąb doliny Gangesu i plądrując takie miasta jak stolica Pratiharów Kanaudź, oraz wielkie ośrodki hinduizmu Mathura i Somnath. Dzięki tym działaniom Mahmud zdobył sobie w całym świecie islamu opinię wielkiego wojownika dżihadu przeciwko niewiernym, lecz jego cele miały raczej charakter świecki i sprowadzały się do zagarnięcia jak największej zdobyczy, a nie nawrócenia Hindusów na islam czy poszerzenia jego terytorium. Wyprawy na Indie nie przeszkodziły Mahmudowi w zwycięskich wojnach z Karachanidami oraz zagarnięciu Sistanu w roku 1003, Chorezmu w roku 1017 i pod pretekstem antyszyickiej krucjaty należącego do Bujidów Reju w roku 1029. Mahmud przedstawiał się bowiem jako żarliwy sunnita, składający kalifowi sprawozdania i dary po każdej wyprawie, w zamian za co otrzymał od tego ostatniego szereg honorów, w szczególności zaś tytuł sułtana. Dzięki bezustannym kampaniom udało mu się stworzyć "najpotężniejsze i najrozleglejsze imperium znane światu muzułmańskiemu od szczytowego okresu kalifatu Abbasydów". Jego syn Masud (1030 - 1041) musiał jednak stawić czoła inwazji koczowniczych Oguzów, działających pod przywództwem rodu Seldzukidów. Ich bezustanne rajdy rujnowały rolnictwo i handel Chorasanu, a bezowocne oczekiwanie na skuteczną ochronę armii Ghaznawidów doprowadziło takie miasta jak Merw, Rej czy Niszapur do poddania się Seldżukom w latach 1036 - 1037. W roku 1040 Masud poniósł katastrofalną klęskę w walce z Seldżukami w bitwie pod Dandankanem, która rozstrzygnęła nie tylko o ostatecznej utracie Chorasanu, ale wydawała się wręcz zagrażać istnieniu Ghaznawidzkiego państwa. Sytuację udało się nieco ustabilizować synowi Masuda Maududowi (1041 - 1050). Wraz z utratą na rzecz Seldżuków Balchu w roku 1059 Ghaznawidzi zostali ostatecznie odcięci od Azji Środkowej i sułtan Ibrahim (1059 - 1099) uznał zdobycze Oguzów, zawierając z nimi pokój. Jego czterdziestoletnie panowanie było okresem stabilizacji opartego teraz jedynie na terytoriach dzisiejszego wschodniego Afganistanu i północno-zachodnich Indii przeobrażonego państwa Ghaznawidów. Położone na skraju irańskiego świata nadal było ono wystarczająco potężne by kontaktować się z Wielkimi Seldżukami na zasadach równości. Schyłek dynastii rozpoczął się wraz z panowaniem Bahramszaha (1117 - 1157), który zawdzięczał tron interwencji Wielkiego Seldżuka Sandżara (1118 - 1157) i musiał mu płacić wysoki trybut. Po roku 1146 wdał się on w wojnę z niedawno uniezależnioną od Ghaznawidów afgańską dynastią Ghurydów, która mimo początkowych sukcesów skończyła się dla niego katastrofalną klęską i splądrowaniem Ghazny w roku 1150 lub 1151. Ostatecznie Ghaznawidzi utracili Ghaznę ok. roku 1160 i musieli przenieść stolicę do Lahaur. Od tego momentu panowali już tylko w Pendżabie, zanim ich terytoria nie zostały całkowicie wchłonięte przez Ghurydów w roku 1186. Etos Ghaznawidzkiego państwa był ortodoksyjnie sunnicki, z sułtanami hołdującymi hanafickiej szkole prawa. Mimo tureckiego pochodzenia "w rezultacie pierwotnego zaangażowania Sebüktigina i Mahmuda w sprawy Samanidów i Samanidzkie środowisko kulturalne dynastia całkowicie się spersjanizowała, tak że w praktyce nie można uznawać jej panowania za obce". Za panowania Ghaznawidów kwitła perska liryka dworska, z takimi wybitnymi przedstawicielami jak Unsuri, Farruchi i Manuczehri. Rozwijała się także historiografia, zarówno pisana w języku arabskim, jak i perskim. Nie ceniono natomiast filozofii. Na dworze Mahmuda przebywał słynny uczony Biruni, lecz sułtan poważał go jedynie jako astrologa.
- O império Gaznávida (também dito Ghaznávida) foi um Estado muçulmano sunita localizado no antigo território do Coração — o que hoje compreenderia os territórios do Afeganistão, Irã, Tadjiquistão, Turcomenistão e Uzbequistão. Fundado por uma dinastia de origem turco-mameluca, o império Gaznavida existiu de 975 a 1187. Ghazni, hoje uma cidade do Afeganistão, foi o centro do império, que controlou muito da Pérsia, Transoxiana e parte norte do subcontinente indiano. Devido à influência política e cultural dos seus antecessores — a da dinastia persa-sāmānī — os originariamente turco-gaznavidas tornaram-se persas por completo.. A dinastia foi fundada por Sebük Tigin após suceder seu sogro Alp Tigin — ex-general dos sultões Ṣāmānī — no controle dos territórios centrados ao redor da cidade de Ghazni. O filho de Sebük Tigin, Mahmud de Ghazni, expandiu o império na região que parte do rio Oxo e estende-se até o vale do rio Indo e Oceano Índico; ao oeste, alcançou as cidades de Ray e Hamadã. Sob o reinado de Masud I de Ghazni, o império experimentou grandes perdas territoriais. Seus territórios ocidentais foram perdidos para os Seljúcidas na batalha de Dandanaqan, o que resultou na restrição do controle sobre as regiões do Afeganistão, Baluchistão e Panjabe. Em 1151, o sultão e xá Bahram perdeu a cidade de Ghazni para o gurida Ala'uddin Hussain, o que fez com que Bahram movesse a capital para Lahore, até sua subseqüente captura pelos guridas em 1186. Mahmud de Ghazni História do Afeganistão História do Irã
- Газневи́дское государство — тюркское государство с центром в афганском городе Газни, существовавшее в 977—1186.
- Irans historia Förhistoria Civilisationen i Jiroft (3000-500 f. Kr. ) Kungadömet Elam (2700-539 f. Kr. ) Efter indoeuropeiska invandringen Medien (728-550 f. Kr. ) Akemeniderna (648-330 f. Kr. ) Alexander den store (330-323 f. Kr. ) Seleukiderna (323-150 f. Kr. ) Arsakiderna (250 f. Kr.-226 e. Kr. ) Sassaniderna (226-650) Efter den islamiska erövringen Umayyadernas kalifat (661-750) Abbasidernas kalifat (750-1258) Tahiriderna (820-873) Safariderna (861-1003) Samaniderna (875-999) Ziyariderna (928-1043) Buwayhiderna (934-1055) Ghaznaviderna (963-1187) Seldjukerna (1037-1187) Khwarezmiderna(1077-1231) Ilkhanatet (1256-1353) Muzaffariderna (1314-1393) Timuriderna (1370-1506) Modern tid Safaviderna (1501-1736) Afshariderna (1736-1802) Zanddynastin (1750-1794) Qajardynastin (1781-1925) Pahlavidynastin (1925-1979) Iranska revolutionen 1979 Islamiska republiken Iran 1979- Ghaznaviderna var en muslimsk dynasti som fått sitt namn efter en turkisk äventyrare som 962 lyckades göra sig till herre över Ghazni i östra Afghanistan sydväst om Kabul och där gjorde sig oberoende av samaniderna. Omkring fjorton år senare valdes den turkiske krigsherren Sebüktegin till furste. Denne lyckades utvidga sitt välde över de närmast liggande länderna. Hans son Mahmud den store blev den egentlige grundläggaren av ättens ryktbarhet. Han drog själv på erövringståg till Indien förbi både Indus och Ganges samt trängde fram till närheten av Delhi underkuvande det ena riket efter det andra och samlande ett omätligt byte. Hans son och efterträdare Masud dog 1041. Vid dennes död sträckte sig väldet i väster till Georgien och Bagdad, i norr till Buchara, i öster och söder till Delhi och Indusmynningarna. Efter Masuds död förföll riket genom yttre fienders erövringar och inre strider. Omkring tretton sultaner av dynastin efterträdde Masud. Vid mitten av 1100-talet drevs ghaznaviderna bort från sitt kärnområde i Afghanistan av den ghuridiske sultanen Alaed-Din Hussein som plundrade och brände Ghazni omkring 1150. Denne intog snart därefter även de områden ghaznaviderna behärskat i Indien. Ätten utslocknade med Ghosru Malek 1186 då denne måste uppge Lahore till furstarna av Ghur och därvid dödades. Mahmud hade ett praktfullt och vittberömt hov som också var ett centrum för kulturen. Hit sökte sig så berömda män som den arabiske lärde Al-Biruni och den ryktbare persiske skalden Firdausi.
- Gazneli Devleti, 961 - 1187 yılları arasında Maveraünnehir, Hindistan'ın kuzeyi ve Horasan'da hüküm süren, memlûk kökenli Türk-İslam devleti. Adlarını başkent edindikleri şehirden alan Gaznelilerin başkenti şu an Afganistan sınırları içinde bulunan Gazne şehriydi. Gazne Devleti'nden önce bu topraklarda hüküm sürmüş olan Fars asıllı Samanîlerin siyasi ve kültürel etkisinden dolayı Gazneli Türkler, zaman içerisinde Farslaşmışlardır. Gaznelilerin kurucusu sayılan Alp Tegin, Samanilerin ordu komutanlarındandı. Ancak, hanedanlığın tam anlamıyla kuruluşu, Sebük Tigin döneminde gerçekleşmiştir. Sebük Tigin, Gazne şehrini başkent yaparak, Samani sultanlarının egemenliğinden kurtulmuştur. Sebük Tegin'in oğlu Sultan Mahmut döneminde imparatorluğun sınırları; Ceyhun'dan İndus Nehri'ne, oradan da Hint Okyanusu'na kadar uzandı ve Rey ve Hamedan'ı da kapsadı. I. Mesut döneminde Gaznelilere ait, köklü ve büyük toprakların bir kısmı kaybedilmiştir. Batı bölgelerinin neredeyse tamamı, Dandanakan Savaşı sonrasında Selçuklu Devleti'ne kaptırılmıştır ve elde Afganistan, Belucistan ve Pencap bölgeleri kalmıştı. Selçukluların 1157'de dağılması, Gaznelilere pek yarar sağlamadı. Bu karışık ortamdan güçlenerek çıkan Gurlular, 1151'de Behramşah'ı yenilgiye uğratarak Gazne'yi ele geçirdiler. Bundan sonra hükümdarlıklarını Lahor'a çekilerek devam ettiren ve İslam dinini Hindistan'ın içlerine kadar yaymış olan Gaznelilerin son hükümdarı Hüsrev Melik'in Gurlular tarafından 1186'da esir alınmasından sonra, Gazneliler'e kesin olarak son verilir.
- 伽色尼王朝（963年-1186年），由波斯裔萨曼王朝原奴隶军将阿尔普特勤创建，因都城伽色尼（现阿富汗加兹尼）而得名。马默德苏丹（又译马哈穆德苏丹）时期强大，推翻萨曼王朝，统治遍及次大陆北部、波斯东部、阿富汗和花剌子模，是西土耳其斯坦形成的重要阶段。12世纪迁都拉合尔（位于现巴基斯坦），后灭于古尔王朝。
|
| rdfs:comment
|
- The Ghaznavids were an Islamic and Persianate dynasty of Turkic mamluk origin which existed from 975 to 1187 and ruled much of Persia, Transoxania, and the northern parts of the Indian subcontinent. The Ghaznavid state was centered in Ghazni, a city in present Afghanistan. Due to the political and cultural influence of their predecessors - that of the Persian Samanid Empire - the originally Turkic Ghaznavids became thoroughly Persianized.
- Die Ghaznawiden waren eine muslimische Dynastie ehemaliger türkischer Militärsklaven, die von 977 bis 1186 in den östlichen iranischen Ländern herrschte. Ihr Machtbereich reichte zeitweise im Westen bis nach Rayy und Dschebāl und im Osten bis zum Oxus und Nordwestindien. Die Stadt Ghazna in Chorasan, das heutige Ghaznī in Afghanistan, war lange Zeit das Zentrum ihres Reiches.
- Els gaznèvides foren una dinastia turcmana que va governar a part de Pèrsia, l'Afganistan i part de l'Índia. La capital era Gazni.
- Ghaznovská říše se od druhé poloviny 10. století do 12. století nacházela ve střední Asii. Jejím hlavní městem byla nejdříve Ghazna, od roku 1151 pak Láhaur. Zakladatelem dynastie Ghaznovců je Sabuktagín (asi 942–997), asi nejznámějším vládcem dynastie pak je Mamhúd z Ghazny. Ghaznovci byli muslimové vyznávající sunnitský islám.
- Los Gaznávidas o Gaznavíes, fueron una dinastía musulmana, de origen turco, fundada por el jefe samaní Sebük Tegin (un mameluco de órigen turco), que reinó desde finales del siglo X hasta finales del siglo XII, en un imperio constituido por las regiones de Jorasán, de Afganistán y Panyab, con capital en Gazni y luego, casi al final del régimen, en Lahore.
- Ghaznavidien valtakunta oli sunnamuslimivaltio Khorasanissa, nykyisessä Afganistanissa. Se oli olemassa vuosina 962-1187. Sen, samoin kuin valtakunnan pääkaupungin Ghaznin, perustivat ghaznavidit, alun perin samanideja palvellut turkinsukuinen sotilasorjasuku. Ghaznavidit kaappasivat lopulta vallan samanideilta. Ghaznavidien valtakunta oli ensimmäinen merkittävä islamilainen imperiumi Keski-Aasiassa.
- Les Ghaznévides sont une dynastie musulmane, d'origine turque, fondée par Subuktigîn et qui régna de la fin du X siècle à la fin du XII siècle sur un empire constitué par les régions du Khorâsan, de Ghaznî et du Panjâb. L’Empire Ghaznavide (سلسله غزنویان en persan) exista de 962 à 1187 dirigée par une dynastie mamelouke d'origine turque.
- A Gaznavidák egy török eredetű emírdinasztia tagjai voltak a 10–12. században. Nevüket központjukról, az afganisztáni Gazna városáról kapták. Uralmuk alá tartozott a mai Pakisztán nagy része és India több északi területe, illetve Horászán és Transzoxánia déli vidékei. 1040-ben a szeldzsukok kiszorították őket Horászánból, de a keleti területeken 1187-ig megőrizték hatalmukat.
- I Ghaznavidi furono una dinastia turca che governò il Khorasan. l'Afghanistan e il Punjab tra X e XII secolo.
- Irans historieFil:Sphinx Darius Louvre.
- Ghaznawidzi – dynastia pochodzenia tureckiego, panująca od 977 do 1186 roku na terenach dzisiejszego Afganistanu i północnych Indii, a w okresie największej potęgi także we wschodnim Iranie i Azji Środkowej. Początki państwa Ghaznawidów wiążą się z osobą wodza Samanidów Alptigina (zm. 963), który po śmierci emira Abd al-Malika (954 - 961) musiał uciekać przed swoimi politycznymi przeciwnikami i na skraju emiratu założył państwo z ośrodkiem w Ghaznie.
- O império Gaznávida (também dito Ghaznávida) foi um Estado muçulmano sunita localizado no antigo território do Coração — o que hoje compreenderia os territórios do Afeganistão, Irã, Tadjiquistão, Turcomenistão e Uzbequistão. Fundado por uma dinastia de origem turco-mameluca, o império Gaznavida existiu de 975 a 1187. Ghazni, hoje uma cidade do Afeganistão, foi o centro do império, que controlou muito da Pérsia, Transoxiana e parte norte do subcontinente indiano.
- Газневи́дское государство — тюркское государство с центром в афганском городе Газни, существовавшее в 977—1186.
- Irans historia Förhistoria Civilisationen i Jiroft (3000-500 f. Kr. ) Kungadömet Elam (2700-539 f. Kr. ) Efter indoeuropeiska invandringen Medien (728-550 f. Kr. ) Akemeniderna (648-330 f. Kr. ) Alexander den store (330-323 f. Kr. ) Seleukiderna (323-150 f. Kr. ) Arsakiderna (250 f. Kr.-226 e. Kr.
- Gazneli Devleti, 961 - 1187 yılları arasında Maveraünnehir, Hindistan'ın kuzeyi ve Horasan'da hüküm süren, memlûk kökenli Türk-İslam devleti. Adlarını başkent edindikleri şehirden alan Gaznelilerin başkenti şu an Afganistan sınırları içinde bulunan Gazne şehriydi. Gazne Devleti'nden önce bu topraklarda hüküm sürmüş olan Fars asıllı Samanîlerin siyasi ve kültürel etkisinden dolayı Gazneli Türkler, zaman içerisinde Farslaşmışlardır.
- 伽色尼王朝（963年-1186年），由波斯裔萨曼王朝原奴隶军将阿尔普特勤创建，因都城伽色尼（现阿富汗加兹尼）而得名。马默德苏丹（又译马哈穆德苏丹）时期强大，推翻萨曼王朝，统治遍及次大陆北部、波斯东部、阿富汗和花剌子模，是西土耳其斯坦形成的重要阶段。12世纪迁都拉合尔（位于现巴基斯坦），后灭于古尔王朝。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
