| dbpedia-owl:abstract
|
- Mahmud Ghazan war mongolischer Ilchan von Persien. Er konvertierte 1292 zum Islam, kam 1295 in einem Umsturz an die Macht und regierte bis zu seinem Tod 1304. Den ebenfalls konvertierten Juden Raschid ad-Din erhob er zum Wesir.
- Mahmud Ghazan (1271–1304) was the seventh ruler of the Mongol Empire's Ilkhanate division in modern-day Iran from 1295 to 1304. He was the son of Arghun and Quthluq Khatun, continuing a line of rulers who were direct descendants of Chinggis Khan. Considered the most prominent of the Ilkhans, he is best known for making a political conversion to Islam in 1295 when he took the throne, marking a turning point for the dominant religion of Mongols in Central Asia. His principal wife was Kokechin, a Mongol princess sent by Kublai Khan, and escorted from the Mongol capital to the Ilkhanate by Marco Polo. Military conflicts during Ghazan's reign included war with the Egyptian Mamluks for control of Syria, and battles with the Mongol Chagatai Khanate. Ghazan also pursued diplomatic contacts with Europe, continuing his predecessors' unsuccessful attempts at forming a Franco-Mongol alliance. A man of high culture, Ghazan spoke multiple languages, had many hobbies, and reformed many elements of the Ilkhanate, especially in the matter of standardizing currency and fiscal policy.
- Mahmud Ghazan, fue el séptimo kan mongol de Persia. Gobernó de 1295 a 1304.
- ファイル:GhazanConversionToIslam. JPG ガザンのイスラーム改宗（『集史』パリ本より） ガザン・ハン（Ghāzān khān غازان خان生没年：1271年－1304年）は、イルハン朝の第7代君主。第4代君主・アルグンの長子で、第8代君主・オルジェイトゥの兄に当たる（在位1295年－1304年）。『元史』などにおける漢字表記は合贊。 1291年に父・アルグンが没した後、父の弟であるガイハトゥが後を継いで君主となったが、失政を続けた結果、1295年に従兄弟に当たるバイドゥに殺害された。ガザンはその半年後、バイドゥに対して反乱を起こして彼を滅ぼし、イルハン朝の第7代君主として即位することになったのである。
- Mahmud Ghazan – władca z dynastii Ilchanidów, panujący w latach 1295-1304. Ghazan był początkowo buddystą. W okresie rządów swego ojca pełnił przez dziesięć lat funkcje namiestnika północno-wschodnich prowincji Iranu, odpierając najazdy koczowników ze wschodu. W 1295 roku wystąpił przeciw Ilchanowi Bajdu. Wyparty został jednak w góry na północ od Teheranu. Pragnąc zyskać poparcie miejscowej ludności zdecydował się przyjąć islam. Odniósł wkrótce zwycięstwo nad Bajdu, kazał go stracić i tym samym sam zasiadł na tronie Ilchanów. Nie wszyscy jednak uwierzyli w szczerość nawrócenia nowego władcy na islam. Ghazan bezwzględnie rozprawiał się ze swoimi przeciwnikami. Kazał stracić pięciu członków rodu Ilchanidów zamieszanych w spiski przeciw niemu. W 1299 roku zaatakował Syrię i zajął Aleppo. Następnie pokonał Mameluków w bitwie pod Wadi al-Chazindar i zajął Damaszek. Gdy zwycięski Ghazan powrócił do Iranu doszły go jednak wieści o odbiciu Syrii przez Mameluków. Podjął wówczas przygotowania do nowej zbrojnej wyprawy, jednak warunki atmosferyczne zmusiły go do chwilowej rezygnacji z tych planów. W 1302 roku podjął próbę porozumienia z papieżem Bonifacym VIII i zawarcia sojuszu przeciw Mamelukom. Ponieważ papież nie przystał na jego ofertę, w 1303 Ghazan postanowił podjąć samemu ofensywę w Syrii. Jego armia została pokonana pod Szakhabem. Ghazan rozpoczął wówczas przygotowania do nowej wyprawy, jednak zmarł w ich trakcie. Szablon:Commonscat
- Mahmud Ghazan, foi o sétimo governante do Ilkhanato no Irã entre 1295 a 1304. Ghazan era o filho de Arghun e uma mãe cristã. Durante sua juventude, ao ladode seu irmão Oljeitu, ele era um seguidor do budismo, a qual era a religião dominante do Ilkhanato nos primeiros anos.
- Mahmud Ghazan (5 november 1271 – 11 maj 1304) var il-khan (det vill säga formellt "under-khan", lydande under den mongoliske storkhanen) av Persien från 1295 till sin död. Han var den förste muslimske mongolhärskaren och är mest känd som den som återinförde islam som statsreligion i Persien efter den mongoliska erövringen. År 1299 deltog han i slaget vid Eskişehir där han besegrade den upproriske guvernören Sulamish.
- 合贊（Ghazan，1271年11月4日 - 1304年5月17日），蒙古人，阿鲁浑之长子，伊兒汗國的第七任君主。1295年11月3日 - 1304年5月17日在位。 合贊母親是基督徒，他本人在青年時改信佛教，後來又改信伊斯蘭教，在1295年推翻拜都夺位。他的繼位確立了伊爾汗國的伊斯蘭化。他最大成就是使蒙古人定居，以及委託拉施德丁編輯史集。
- Газан, Казан, мусульманское имя — Махмуд — ильхан Ирана из династии Хулагуидов, старший сын Аргуна, внук Абаги.
- Fichier:GhazanConversionToIslam. JPG La conversion de Ghazan à l'islam. Jami al-tawarikh de Rashid al-Din Ghazan, Ghazan Khan ou Ghazan Mahmud, fils d'Arghoun et septième ilkhan de Perse. Né en 1271, il se convertit à l'islam et régna de 1295 à sa mort en 1304. Son frère Oldjaïtou lui succéda. Les aristocrates, mécontents des mesures prises par Ghaykhatou et son gouverneur, étranglent l’il-qan avec la corde d’un arc, à Maghadan. Son cousin Baïdou, cédant à la persuasion, lui succède. Une insurrection éclate dans le Khorasan, au Nord-Est de la Perse, essentiellement peuplé de musulmans, dirigée par le fils d’Arghoun, Ghazan, sympathisant avec l’Islam et aspirant au trône. Ghazan réussit à gagner par des promesses les seigneurs féodaux soutenant Baïdou. Il prend Tabriz sans coups férir. Baïdou trouve la mort alors qu’il allait se réfugier en Géorgie. Ghazan, qui doit son trône aux nobles et aux militaires musulmans, nomme gouverneur de l’empire l’émir Naûroûz, originaire du Khorasan, qui l’avait soutenu. Naûroûz rend l’Islam obligatoire, interdit toutes les autres religions. Les églises chrétiennes, les synagogues et les pagodes bouddhistes sont détruites et incendiées, les prêtres tués. Toute la population est obligée de porter le turban. Ghazan, après avoir consolidé son pouvoir, fait arrêter et mettre à mort par ses fidèles les valets d’armes de l’émir Naûroûz et la « clique » militaire de l’Islam. Naûroûz doit s’enfuir. Le gouverneur de Herat, Fakhr ed-Din, le livre à Ghazan qui le fait tuer. Ghazan rétablit l’autorité du pouvoir central par des mesures sévères, voire cruelles, contre les commandants militaires et les seigneurs féodaux soupçonnés de complot. Il s’efforce de redresser l’économie. Il fait frapper une nouvelle monnaie sur laquelle est gravé en trois langues le nom de Ghazan, devenu empereur par la grâce du Ciel Éternel. Il assure la sécurité de la population rurale et agricole, interdisant les pillages, le rançonnement illégal et le massacre de la population. Les violateurs des lois sont frappés de lourdes peines, indépendamment de leur origine et de leur fonction. Suite aux guerres, les terres sont en friche. Des lois encouragent le défrichement : attribution de tributs spéciaux, propriété donnée au défricheur, expropriation des propriétaires de terres non exploitées. Les Mongols adoptent une vie sédentaire et se convertissent à l’Islam. Ils seront assimilés dans la population autochtone en quelques décennies. Ghazan fait construire à Tabriz d’imposantes constructions : mosquées, medersas, édifices publics. Il mène une campagne en Syrie contre les Mamelouks mais doit renoncer à occuper le pays. A sa mort, son frère cadet Oldjaïtou continue sa politique, renforçant son pouvoir au détriment des droits des féodaux. Modèle:Début dynastie Modèle:Insérer dynastie Modèle:Fin dynastie
|
| rdfs:comment
|
- Mahmud Ghazan war mongolischer Ilchan von Persien. Er konvertierte 1292 zum Islam, kam 1295 in einem Umsturz an die Macht und regierte bis zu seinem Tod 1304. Den ebenfalls konvertierten Juden Raschid ad-Din erhob er zum Wesir.
- Mahmud Ghazan, fue el séptimo kan mongol de Persia. Gobernó de 1295 a 1304.
- ファイル:GhazanConversionToIslam. JPG ガザンのイスラーム改宗（『集史』パリ本より） ガザン・ハン（Ghāzān khān غازان خان生没年：1271年－1304年）は、イルハン朝の第7代君主。第4代君主・アルグンの長子で、第8代君主・オルジェイトゥの兄に当たる（在位1295年－1304年）。『元史』などにおける漢字表記は合贊。 1291年に父・アルグンが没した後、父の弟であるガイハトゥが後を継いで君主となったが、失政を続けた結果、1295年に従兄弟に当たるバイドゥに殺害された。ガザンはその半年後、バイドゥに対して反乱を起こして彼を滅ぼし、イルハン朝の第7代君主として即位することになったのである。
- Mahmud Ghazan, foi o sétimo governante do Ilkhanato no Irã entre 1295 a 1304. Ghazan era o filho de Arghun e uma mãe cristã. Durante sua juventude, ao ladode seu irmão Oljeitu, ele era um seguidor do budismo, a qual era a religião dominante do Ilkhanato nos primeiros anos.
- Mahmud Ghazan (5 november 1271 – 11 maj 1304) var il-khan (det vill säga formellt "under-khan", lydande under den mongoliske storkhanen) av Persien från 1295 till sin död. Han var den förste muslimske mongolhärskaren och är mest känd som den som återinförde islam som statsreligion i Persien efter den mongoliska erövringen. År 1299 deltog han i slaget vid Eskişehir där han besegrade den upproriske guvernören Sulamish.
- 合贊（Ghazan，1271年11月4日 - 1304年5月17日），蒙古人，阿鲁浑之长子，伊兒汗國的第七任君主。1295年11月3日 - 1304年5月17日在位。 合贊母親是基督徒，他本人在青年時改信佛教，後來又改信伊斯蘭教，在1295年推翻拜都夺位。他的繼位確立了伊爾汗國的伊斯蘭化。他最大成就是使蒙古人定居，以及委託拉施德丁編輯史集。
- Газан, Казан, мусульманское имя — Махмуд — ильхан Ирана из династии Хулагуидов, старший сын Аргуна, внук Абаги.
- Mahmud Ghazan (1271–1304) was the seventh ruler of the Mongol Empire's Ilkhanate division in modern-day Iran from 1295 to 1304. He was the son of Arghun and Quthluq Khatun, continuing a line of rulers who were direct descendants of Chinggis Khan. Considered the most prominent of the Ilkhans, he is best known for making a political conversion to Islam in 1295 when he took the throne, marking a turning point for the dominant religion of Mongols in Central Asia.
- Mahmud Ghazan – władca z dynastii Ilchanidów, panujący w latach 1295-1304. Ghazan był początkowo buddystą. W okresie rządów swego ojca pełnił przez dziesięć lat funkcje namiestnika północno-wschodnich prowincji Iranu, odpierając najazdy koczowników ze wschodu. W 1295 roku wystąpił przeciw Ilchanowi Bajdu. Wyparty został jednak w góry na północ od Teheranu. Pragnąc zyskać poparcie miejscowej ludności zdecydował się przyjąć islam.
- Fichier:GhazanConversionToIslam. JPG La conversion de Ghazan à l'islam. Jami al-tawarikh de Rashid al-Din Ghazan, Ghazan Khan ou Ghazan Mahmud, fils d'Arghoun et septième ilkhan de Perse. Né en 1271, il se convertit à l'islam et régna de 1295 à sa mort en 1304. Son frère Oldjaïtou lui succéda. Les aristocrates, mécontents des mesures prises par Ghaykhatou et son gouverneur, étranglent l’il-qan avec la corde d’un arc, à Maghadan. Son cousin Baïdou, cédant à la persuasion, lui succède.
|
