| dbpedia-owl:abstract
|
- Das Gerundivum (nicht zu verwechseln mit dem Gerundium) ist im Lateinischen ein Verbaladjektiv der a- und o-Deklination mit passivischer Bedeutung, welches eine Notwendigkeit ausdrücken kann. Da das Deutsche die entsprechende Verbform nicht kennt, ist eine wörtliche Übersetzung nicht möglich. Eine ähnliche grammatische Konstruktion existiert im Deutschen, ist aber selten. Zum Beispiel der Auszubildende (derjenige, der ausgebildet werden muss oder soll), die auf den Anstand zu nehmende Rücksicht oder der zurückzugewährende Gegenstand. Wird das Gerundivum attributiv gebraucht, kann es sinngemäß einem Gerundium entsprechen und wird auch so übersetzt. Beispiele: in legendo (Gerundium) – beim Lesen, in libro legendo (Gerundivum) – beim Lesen des Buches Liber legendus est – Das Buch muss gelesen werden / muss man lesen Bei einem Objekt im Akkusativ (oder bei passiver Konstruktion bei einem Subjekt im Nominativ) kann die Absicht oder der Zweck signalisiert werden. Beispiel: Do tibi litteras legendas – Ich gebe dir die Briefe zu lesen Wird es prädikativ bzw. als Prädikatsnomen gebraucht, signalisiert es eine Verpflichtung („notio necessitatis“), ein Verbot oder eine Möglichkeit, dabei steht das Gerundivum in Kopula mit esse. Beispiele: liber legendus – ein Buch, das gelesen werden muss / ein zu lesendes Buch / ein lesenswertes Buch Amanda – die Liebenswerte labores non fugiendi – Anstrengungen, die man nicht scheuen darf dolor vix (non) ferendus – ein Schmerz, den man kaum (nicht) ertragen kann / ein kaum erträglicher (unerträglicher) Schmerz Ein Dativ kann verwendet werden um den Agens der Verpflichtung zu bestimmen (Dativus auctoris): Liber nobis legendus est - Uns ist das Buch ein zu lesendes. oder Wir müssen das Buch lesen. Das Gerundivum wird durch Anhängen von -(e/u)nd + Kasus-/Genus-/Numerusendung an den Verb-Stamm gebildet. Es wird, wie gewöhnliche Adjektive, in Übereinstimmung mit seinem Bezugswort durch alle Kasus flektiert. Ein bekanntes Gerundivum ist in „Ceterum censeo Carthaginem esse delendam“ (Übrigens meine ich, dass Karthago zerstört werden muss), mit dem Cato angeblich jede seiner Reden beendete, enthalten: delendam ist das Gerundivum von delere zerstören. Im Litauischen gibt es das Gerundivum auf -na(s), zum Beispiel skaitytina knyga – ein zu lesendes Buch. Ein oft gebrauchter Merksatz für das Gerundivum lautet: „Es endet auf -NDUS, was getan werdeN mUSs. “
- In linguistics, a gerundive is a particular verb form. The term is applied very differently to different languages; depending on the language, gerundives may be verbal adjectives, verbal adverbs, or finite verbs. Not every language has gerundives.
- El gerundivo es una forma verbal impersonal. Es el nombre dado al participio pasivo futuro del verbo latino, y por su valor adjetival está englobado normalmente dentro de los participios. Además del latín, hay otras lenguas que lo poseen, entre las que se encuentran el sánscrito y el tigriña, aunque por lo general significados equivalentes son expresados mediante construcciones perifrásticas más analíticas en las demás lenguas.
- Gerundiivi on kielitieteessä käytettävä käsite, joka tarkoittaa eri kielissä erityyppisiä verbimuotoja: Se on adjektiiviverbi, verbaalinen adverbi tai finiittinen verbi. Läheskään kaikissa kielissä ei ole gerundiivia lainkaan.
- In grammatica latina, il gerundivo è un aggettivo verbale, che esprime un dovere o una necessità di qualcosa. Ha valore passivo ed è tipico dei verbi transitivi, sia attivi sia deponenti ed è soprannominato "participio di necessità", perché denota un'azione che deve essere fatta. Si declina come un aggettivo della prima classe e si forma aggiungendo al tema del presente del verbo le terminazioni -andus, -a, um per la prima coniugazione, -endus, -a, -um per la seconda e la terza e -iendus, -a, -um per la quarta. Il gerundivo può essere usato o con funzione attributiva, altrimenti con funzione predicativa. Quando ha valore attributivo concorda, di norma, in genere, caso e numero con il sostantivo a cui si riferisce: liber legendus, «il libro da leggere», «il libro che dev'essere letto»; studium libri legendi, «il desiderio di leggere un libro»; legibus scribendis, «le leggi da scrivere». Summa belli cupiditas gerendi innata est. Sorse un enorme desiderio di far guerra. Quando è usato con valore predicativo esprime lo scopo dell'azione; funge da predicativo dell'oggetto in dipendenza da verbi che significano «dare», «mandare», «affidare», «concedere», «intraprendere», «lasciare», «prendersi cura» (do, trado, mitto, defero, committo, permitto, relinquo, sumo, suscipio, curo). Template:Colonne Diomedon Epaminondam pecunia corrumpendum susceperet. Diomedonte si era assunto l'incarico di corrompere Epaminonda col denaro. Template:Colonne spezza Caesar reliquum exercitum legatis in Menapois ducendum dedit. Cesare affidò ai luogotenenti il rimanente dell'esercito da condurre nel territorio dei Menapi. Template:Colonne spezza Hunc Datames vinctum ad regem ducendum tradit Mithridati. Datame consegna a Mitridate questo, incatenato da condurre al re. Template:Colonne fine
- Het gerundivum is een grammaticale constructie die vooral in het Latijn gebruikt wordt. Het gerundivum is een verbaaladjectief. Dit wil zeggen dat het bijvoeglijk wordt verbogen (bonus, -a, -um) en wordt vertaald met 'moeten... kunnen... ' of als het negatief is met 'niet mogen... ' of 'niet kunnen... ' Een beroemd voorbeeld van het gerundivum is het woord delendam in de uitspraak van de Romeinse senator Cato: Ceterum censeo Carthaginem esse delendam. Een ander bekend voorbeeld is een citaat van Horatius, vaak nog gebruikt als oproep tot het borreluur: "Nunc est bibendum" (Nu is het tijd om te drinken). Ook het woord agenda is een gerundivum, net als de woorden promovendus, legenda, examinandus, addendum en corrigendum en de eigennaam Amandus. Ook het Nederlandse woord legende is van oorsprong een gerundivum.
- Gerundiv er en type verbform innen språk, men begrepet brukes ulikt om ulike språk. Gerundiv kan være for eksempel verbaladjektiv (gående, brukbar) eller finitte verb. Det fins også språk som ikke har gerundiv.
- O gerundivo é uma forma verbal impessoal. É o nome dado ao particípio passivo futuro do verbo latino, e por seu valor adjetival está englobado normalmente dentro dos particípios. Além do latim, são poucas as línguas que o comportam; em geral, significados equivalentes são expressados mediante construções perifrásticas mais analíticas nas demais línguas.
- Герунди́в — одна из нефинитных форм глагола — термин традиционной латинской грамматики, обозначающий пассивное причастие будущего времени с дополнительным оттенком долженствования (например, amandus — тот, которого следует любить; предназначенный для любви). В русском языке похожее значение иногда могут иметь прилагательные на основе пассивных причастий настоящего времени с суффиксом -м-: например, непобедимый означает тот, которого невозможно победить (ср. с нормальными причастиями типа гонимый — тот, которого гонят, а не тот, которого следует гнать). Показателем герундива в латинском языке является суффикс -nd-; герундив изменяется по образцу прилагательных традиционных I—II склонения. У латинского герундива имеются две важные синтаксические особенности. Во-первых, он употребляется в составе аналитической конструкции так наз. «пассивного описательного спряжения» (включающей герундив основного глагола и вспомогательный глагол быть’' — как правило, в форме настоящего времени). Формы пассивного описательного спряжения выражают значение необходимости или долженствования, ср. non omnis error stultitia est dicenda не всякая ошибка должна называться глупостью. Во вторых, латинский герундив употребляется в составе особой герундивной конструкции, в которой герундив по смыслу соответствует отглагольному существительному, управляющему другим существительным N, но морфологически употреблен как прилагательное, определяющее это существительное N. Такая формально-семантическая асимметрия оказывается возможна во многом как раз благодаря пассивно-долженствовательному значению герундива. Ср. пример герундивной конструкции rem ad colendos agros necessariam (Cicero, De natura deorum II) вещь, для возделывания полей необходимую, буквально необходимую для полей, подлежащих возделыванию / для полей, которые следует возделать. Как можно заметить, более «симметричной» в формально-семантическом плане в таких случаях была бы конструкция не с герундивом, а с герундием (по типу ad colendum agros для возделывания полей). В классическом латинском языке такая конструкция, действительно, была возможна, но по частоте употребления намного уступала «асимметричной» герундивной конструкции. Таким образом, латинский герундив в классическом языке употреблялся в равной степени и для передачи долженствования, и, так сказать, «вместо» отглагольного имени. За пределами латинской грамматики термин «герундив» практически не применяется; можно отметить его использование во французской грамматической традиции, где термин «gérondif» обозначает деепричастия со значением обстоятельства образа действия (типа en parlant ‘разговаривая’). Такое употребление с теоретической точки зрения нельзя признать удачным, так как в латинском языке в подобной функции употреблялся как раз не герундив, а герундий.
- Gerundivum (ej att förväxla med gerundium) är en infinit verbform som fungerar som ett adjektiv. Gerundivum påträffas i exempelvis latin, där det uttrycker önskvärdhet eller nödvändighet och i regel har passiv betydelse.
|
| rdfs:comment
|
- In linguistics, a gerundive is a particular verb form. The term is applied very differently to different languages; depending on the language, gerundives may be verbal adjectives, verbal adverbs, or finite verbs. Not every language has gerundives.
- El gerundivo es una forma verbal impersonal. Es el nombre dado al participio pasivo futuro del verbo latino, y por su valor adjetival está englobado normalmente dentro de los participios. Además del latín, hay otras lenguas que lo poseen, entre las que se encuentran el sánscrito y el tigriña, aunque por lo general significados equivalentes son expresados mediante construcciones perifrásticas más analíticas en las demás lenguas.
- Gerundiivi on kielitieteessä käytettävä käsite, joka tarkoittaa eri kielissä erityyppisiä verbimuotoja: Se on adjektiiviverbi, verbaalinen adverbi tai finiittinen verbi. Läheskään kaikissa kielissä ei ole gerundiivia lainkaan.
- Gerundiv er en type verbform innen språk, men begrepet brukes ulikt om ulike språk. Gerundiv kan være for eksempel verbaladjektiv (gående, brukbar) eller finitte verb. Det fins også språk som ikke har gerundiv.
- O gerundivo é uma forma verbal impessoal. É o nome dado ao particípio passivo futuro do verbo latino, e por seu valor adjetival está englobado normalmente dentro dos particípios. Além do latim, são poucas as línguas que o comportam; em geral, significados equivalentes são expressados mediante construções perifrásticas mais analíticas nas demais línguas.
- Gerundivum (ej att förväxla med gerundium) är en infinit verbform som fungerar som ett adjektiv. Gerundivum påträffas i exempelvis latin, där det uttrycker önskvärdhet eller nödvändighet och i regel har passiv betydelse.
- Das Gerundivum (nicht zu verwechseln mit dem Gerundium) ist im Lateinischen ein Verbaladjektiv der a- und o-Deklination mit passivischer Bedeutung, welches eine Notwendigkeit ausdrücken kann. Da das Deutsche die entsprechende Verbform nicht kennt, ist eine wörtliche Übersetzung nicht möglich. Eine ähnliche grammatische Konstruktion existiert im Deutschen, ist aber selten.
- In grammatica latina, il gerundivo è un aggettivo verbale, che esprime un dovere o una necessità di qualcosa. Ha valore passivo ed è tipico dei verbi transitivi, sia attivi sia deponenti ed è soprannominato "participio di necessità", perché denota un'azione che deve essere fatta.
- Het gerundivum is een grammaticale constructie die vooral in het Latijn gebruikt wordt. Het gerundivum is een verbaaladjectief. Dit wil zeggen dat het bijvoeglijk wordt verbogen (bonus, -a, -um) en wordt vertaald met 'moeten... kunnen... ' of als het negatief is met 'niet mogen... ' of 'niet kunnen... ' Een beroemd voorbeeld van het gerundivum is het woord delendam in de uitspraak van de Romeinse senator Cato: Ceterum censeo Carthaginem esse delendam.
- Герунди́в — одна из нефинитных форм глагола — термин традиционной латинской грамматики, обозначающий пассивное причастие будущего времени с дополнительным оттенком долженствования (например, amandus — тот, которого следует любить; предназначенный для любви). В русском языке похожее значение иногда могут иметь прилагательные на основе пассивных причастий настоящего времени с суффиксом -м-: например, непобедимый означает тот, которого невозможно победить (ср.
|
