| dbpedia-owl:abstract
|
- Als Germanen wird eine Anzahl von ehemaligen Stämmen in Mitteleuropa und im südlichen Skandinavien bezeichnet, deren ethnische Identität in der Forschung traditionell über die Sprache bestimmt wird. Kennzeichen sind bestimmte Lautwandel gegenüber der rekonstruierten indogermanischen Ursprache, die als germanische oder Erste Lautverschiebung zusammengefasst werden. Ab der Zeitenwende prägte der Kontakt mit den Römern die germanische Welt, wie auch die Entwicklung des Römischen Reiches sich zunehmend mit der germanischen Welt verband. In der Spätantike kam es im Verlauf der Völkerwanderung zu weitreichenden Zügen mehrerer germanischer Stämme (gentes), die teilweise größere Verbände bildeten, und schließlich zu deren Einfall in das Römische Reich. Einige dieser Gruppen gründeten Reiche nach antikem römischen Vorbild auf dem Boden des Westreiches, das 476/80 unterging. Elemente der germanischen Religion und des religiösen Brauchtums wurden unter anderem durch Akkommodation in das angenommene Christentum übertragen. Dieser Artikel beschreibt die allgemeine Geschichte der germanischen Völker, beginnend vor der Zeitenwende bis in die Spätantike. In der Forschung wird auch die Geschichte Skandinaviens bis ins Mittelalter im germanischen Kontext gesehen. Die Geschichte einzelner Stämme, die germanische Mythologie und die germanischen Stammesrechte sind Thema weiterer Artikel.
- The Germanic peoples (also called Teutonic or Gothic in older literature) are an Indo-European ethno-linguistic group, originating in southern Scandinavia and Northern Germany, identified by their use of the Indo-European Germanic languages which diversified out of Common Germanic in the course of the Pre-Roman Iron Age. The descendants of these peoples became, and in many areas contributed to, ethnic groups in North Western Europe: Scandinavians, Germans, Dutch, Flemish and English, among others. Migrating Germanic peoples spread throughout Europe in Late Antiquity (300-600) and the Early Middle Ages. Germanic languages became dominant along the Roman borders, but in the rest of the (western) Roman provinces, the Germanic immigrants adopted Latin dialects. All Germanic peoples were eventually Christianized. Europe's Germanic peoples, such as the Franks, Saxons, Vandals, Lombards and Goths, destroyed the Roman Empire, transformed it into Medieval Europe and were later instrumental in defending Western civilization from invasions by the Huns, Muslims, Magyars and the Ottomans. English is the only Germanic language widely spoken in the world today although it is the least Germanic of all having been very heavily influenced by French and Latin.
- Los pueblos germanos (también llamados Teutones en literatura antigua) son un histórico grupo etnolingüístico, originarios del norte de Europa y están identificados por el uso de las Lenguas Germánicas Indoeuropeas, que se diversificaron a cabo de un Común Germano en el transcurso de la Edad de Hierro Prerromana. Los descendientes de estos pueblos se convirtieron, y en muchas áreas han contribuido a, grupos étnicos en el norte de Europa occidental: escandinavos, alemanes (incluyendo los austriacos, suizos con lengua materna alemana, y otros de origen alemán), holandeses, flamencos, e ingleses, entre otros. La migración de los pueblos germánicos se extendió por toda Europa en la Antigüedad Tardía (300-600) y la Alta Edad Media. Las lenguas germánicas se convirtieron en dominantes a lo largo de las fronteras romanas, pero en el resto de las provincias romanas (occidentales), los inmigrantes germánicos adoptaron dialectos latinos. Con el tiempo todos los pueblos germánicos fueron cristianizados. Los pueblos germánicos de Europa, como los francos, sajones, vándalos, anglos, lombardos, suevos, burgundios y godos, destruyeron el Imperio Romano, y lo transformaron en Europa Medieval. Hoy en día las lenguas germánicas se hablan a través de gran parte del mundo, representadas principalmente por el inglés, alemán, neerlandés, y las lenguas escandinavas.
- Germaanit ovat indoeurooppalaiseen kielikuntaan kuuluvien germaanisten kielten puhujia. Nimitystä käytetään lähinnä rautakaudella ja antiikin aikaan eläneistä ihmisistä. 1800-luvulla ja 1900-luvun alussa myös eläviä germaanikielten puhujia nimitettiin usein germaaneiksi. Termin kansallisromanttinen käyttö nykyihmisistä on sittemmin jäänyt syrjään pääasiassa siksi, että germaanikäsite yhdistettiin saksalaiseen kansalliskiihkoon ja natsien rotuoppeihin.
- I Germani erano una popolazione derivata dalla fusione fra gruppi etnici di origine indoeuropea e gruppi etnici autoctoni di origine paleolitica che, dopo essersi cristallizzati in un unico popolo, si mossero dalla loro patria originaria, nei primi secoli del I millennio e si diffusero fino a occupare un'ampia area dell'Europa centro-settentrionale, dalla Scandinavia all'alto corso del Danubio e dal Reno alla Vistola. Da qui, a partire soprattutto dal III secolo, numerose tribù germaniche migrarono in molteplici ondate verso ogni direzione, toccando gran parte del continente europeo e arrivando fino in Nordafrica e in Nordamerica.
- ファイル:Europa Germanen 50 n Chr. svg 1世紀のゲルマニア。スエビ人やヴァンダル人など、ゲルマニア系かどうかが怪しまれている民族も含まれている。 ゲルマン人（ゲルマンじん、German）は、現在のドイツ北部・デンマーク・スカンジナビア南部地帯に居住していたインド・ヨーロッパ系を祖先としインド・ヨーロッパ語族 - ゲルマン語派に属する言語を話す諸集団（≠民族）の事を指す。
- Met de Germanen wordt een etnolinguïstische verzameling volkeren en stammen aangeduid die rond het begin van onze jaartelling een Germaanse taal spraken. Het is volgens sommige auteurs primair een taalkundig begrip. Een Germaan was een spreker van een Germaanse taal. Destijds bewoonden zij een gebied dat zich ongeveer uitstrekte van de Rijn in het westen tot voorbij de Wisła in het oosten en van de Donau in het zuiden tot Scandinavië in het noorden. De Romeinen noemden dit hele gebied 'Germania', het land van de Germanen. De Germaanse talen behoren tot de Indo-Europese taalfamilie.
- Germanerne var en folkegruppe i Europa som ble forbundet med landområdet Germania og som regnes som forfedre til de folkene som i dag taler germanske språk. Disse språkene er en undergruppe av indoeuropeiske språk. Germanerne talte opprinnelig urgermansk, som i tidens løp har gitt opphav til dagens germanske språk, bl.a. tysk, nederlandsk, engelsk og de skandinaviske språk. Romerske skribenter fortalte om germanerne i sine bøker. De sa at germanerne bestod av en rekke stammer i det nordlige Europa. Den første vi vet om som brukte navnet germanere var Poseidonios (c. 135 f. Kr. - 51 f. Kr.). Cæsar skrev også om germanerne i sin skildring av krigene. En viktig kilde er Tacitus, som beskrev dem i sitt verk Germania. Dette verket inneholder detaljerte opplysninger om religion, sosial lagdeling, levekår og styringsorganer hos flere germanske stammer. Ifølge de tidlige skribentene var germanerne i slekt med kelterne. Det ble sagt at skillet mellom landområdene til kelterne og germanerne gikk ved Rhinen. Tacitus skrev at navnet germanere etter alt å dømme var av ny dato. Germanernes opprinnelse og tidlige historie forblir dunkel. Mange tenker seg at de opprinnelig hadde sitt hjemsted i Nord-Tyskland, Sør-Skandinavia og Jylland, og fra ca. 1000 f. Kr. spredte seg vest- og sydover. Cæsar støtte på germanerne under sine felttog i Gallia på vestsiden av Rhinen. Da keiser Augustus gjorde Rhinen til riksgrense for Romerriket, kom disse germanerne under romerne. Men romernes planer om flytting av grensen til Elben måtte skrinlegges da cheruskene under ledelse av Arminius nedkjempet en romersk hær i slaget ved Teutoburgerskogen. Fra det 3. århundre begynte germanere fra Rhinens østre bredde å forflytte seg i vestlig og sydlig retning, og under folkevandringstiden, i det 5. århundre, erobret de hele det vestlige Romerriket.
- Germanie, inaczej Germanowie - odłam Indoeuropejczyków żyjący w północnej i środkowo-północnej Europie, na północ od ludów celtyckich, posługujący się językami germańskimi. W epoce brązu zamieszkiwali tereny Skandynawii, Jutlandii i części Niemiec. Wg Tacyta (I w. n.e. ) Germanie dzielili się na Ingewonów, Hermionów i Istewonów, wymienia też Swebów (Swewów), Wandalów, Chattów, Fryzów, Chauków i Cherusków, Semnonów (prawdopodobnie należących do Swebów) i Longobardów (również należących do Swebów), Anglów, Hermundurów, Markomanów, Kwadów, Bastarnów, Gotów, Gepidów, Swinonów i Sytonów.
- Os germanos ou povos germânicos são um grupo histórico de povos falantes de línguas indo-europeias, originários da Europa Setentrional e identificados pelo uso comum das línguas germânicas, que se diversificaram a partir do proto-germânico ou germânico comum durante a Idade do Ferro pré-romana. Os povos falantes de línguas germânicas da Idade do ferro romana e do período de migrações dos povos bárbaros revelam uma cultura material uniforme e crenças religiosas comuns, embora pesquisas recentes contestem a existência de um grupo étnico germânico distinto. Povos germânicos migrantes se espalharam por toda a Europa na Antiguidade tardia e na Alta Idade Média. As línguas germânicas se tornaram dominantes ao longo das fronteiras romanas, mas nas províncias romanas ocidentais, os imigrantes germânicos adotaram os dialetos latinos. Além disso, todos os povos germânicos converteram-se, ao seu tempo, ao cristianismo. Os povos germânicos exerceram uma posição de importância na transformação do Império Romano na Europa da Idade Média, contribuindo no desenvolvimento de uma identidade comum, história e cultura que transcenderam as fronteiras lingüísticas.
- Denna artikel handlar om folkgruppen germaner. För grundämnet germaniums väteföreningar, se germaniumhydrider. Fil:Europe germanic-languages 2. PNG Germanska språk i Europa idag. Germaner är en ursprungligen romersk beteckning på människor i Nordeuropa. Senare har de identifierats med talare av germanska språk. Termen har haft olika innebörder under olika epoker och i olika sammanhang. Den kan avse bland annat språk, religion, kultur och geografisk belägenhet. Under antiken och i synnerhet i samband med det romerska riket avses de människor som bebodde Germanien, det vill säga centrala och norra Europa öster om Rhen. Från medeltiden och framåt de västkristna länder och folk som dominerade i norra Europa: Skandinavien, Tysk-romerska riket, Storbritannien. Under modern tid kan germaner avse de människor som talar germanska språk.
- Древние герма́нцы — группа родственных народов, принадлежавших к индоевропейской языковой семье и занимавших к I веку обширную территорию между Рейном и Вислой от запада к востоку, Дунаем на юге и Балтийским и Северным морями на севере, а также южную Скандинавию. Этноним используется для обозначения народов, говоривших преимущественно на германских языках, в период от бронзового века до конца эпохи Великого переселения народов. К VII веку в результате миграций древние германцы смешались с другими народами и приняли участие в формировании многих европейских наций. В Российской империи термин «германцы» применялся к жителям Германской империи. Индоевропейцы Индоевропейские языки Анатолийские · АлбанскийАрмянский · Балтские · ВенетскийГерманские · ИллирийскиеАрийские: Нуристанские, Иранские, Индоарийские, Дардские ИталийскиеКельтские · ПалеобалканскиеСлавянские · Тохарские курсивом выделены мёртвые языковые группы Индоевропейцы Албанцы · Армяне · БалтыВенеты · Германцы · ГрекиИллирийцы · Иранцы · ИндоарийцыИталики · КельтыКиммерийцы · Славяне · ТохарыФракийцы · Хетты курсивом выделены ныне не существующие общности Протоиндоевропейцы Язык · Прародина · Религия Индоевропеистикап·о·р
- 日耳曼人是一些语言、文化和习俗相近的民族（部落社會）的总称。这些民族从前2千年到约4世纪生活在欧洲北部和中部。日耳曼人不称自己为日耳曼人。在他们的漫长历史中他们可能也没有将自己看作是同一个民族。民族大迁徙后从日耳曼人中演化出斯堪的纳维亚民族、英格兰人、弗里斯兰人和德国人，后来这些人又演化出荷兰人、瑞士的德意志人、加拿大、美国、澳大利亚和南非的许多白人。在奥地利也有许多日耳曼人后裔。许多这些新的民族今天都是与其它民族混合而成的。
- Les peuples germaniques ou Germains (du latin germanus signifiant frère, d'étymologie incertaine, ou peut-être celtique) sont des ethnies indo-européennes originellement établies en Europe septentrionale. Leur protohistoire se situe dans les territoires connus sous le nom de Germanie, de Thulé (terme grec désignant probablement la Scandinavie ou le nord de l'Allemagne), ou encore sur les rives de la mer Noire (voir notamment l'article Goths). Mieux connus dans le monde latin à partir du Modèle:Ier siècle, principalement à travers l'œuvre de l'historien Tacite, l'expansion originelle des Germains est attestée à l'âge du bronze danois. C'est à cette période que la linguistique fait remonter la différenciation linguistique en trois grands groupes : Germains orientaux, Germains occidentaux et Germains septentrionaux. Cette communauté linguistique est constitutive du paradigme de « Germains ».
|
| rdfs:comment
|
- Germaanit ovat indoeurooppalaiseen kielikuntaan kuuluvien germaanisten kielten puhujia. Nimitystä käytetään lähinnä rautakaudella ja antiikin aikaan eläneistä ihmisistä. 1800-luvulla ja 1900-luvun alussa myös eläviä germaanikielten puhujia nimitettiin usein germaaneiksi. Termin kansallisromanttinen käyttö nykyihmisistä on sittemmin jäänyt syrjään pääasiassa siksi, että germaanikäsite yhdistettiin saksalaiseen kansalliskiihkoon ja natsien rotuoppeihin.
- ファイル:Europa Germanen 50 n Chr. svg 1世紀のゲルマニア。スエビ人やヴァンダル人など、ゲルマニア系かどうかが怪しまれている民族も含まれている。 ゲルマン人（ゲルマンじん、German）は、現在のドイツ北部・デンマーク・スカンジナビア南部地帯に居住していたインド・ヨーロッパ系を祖先としインド・ヨーロッパ語族 - ゲルマン語派に属する言語を話す諸集団（≠民族）の事を指す。
- 日耳曼人是一些语言、文化和习俗相近的民族（部落社會）的总称。这些民族从前2千年到约4世纪生活在欧洲北部和中部。日耳曼人不称自己为日耳曼人。在他们的漫长历史中他们可能也没有将自己看作是同一个民族。民族大迁徙后从日耳曼人中演化出斯堪的纳维亚民族、英格兰人、弗里斯兰人和德国人，后来这些人又演化出荷兰人、瑞士的德意志人、加拿大、美国、澳大利亚和南非的许多白人。在奥地利也有许多日耳曼人后裔。许多这些新的民族今天都是与其它民族混合而成的。
- Als Germanen wird eine Anzahl von ehemaligen Stämmen in Mitteleuropa und im südlichen Skandinavien bezeichnet, deren ethnische Identität in der Forschung traditionell über die Sprache bestimmt wird. Kennzeichen sind bestimmte Lautwandel gegenüber der rekonstruierten indogermanischen Ursprache, die als germanische oder Erste Lautverschiebung zusammengefasst werden.
- The Germanic peoples (also called Teutonic or Gothic in older literature) are an Indo-European ethno-linguistic group, originating in southern Scandinavia and Northern Germany, identified by their use of the Indo-European Germanic languages which diversified out of Common Germanic in the course of the Pre-Roman Iron Age.
- Los pueblos germanos (también llamados Teutones en literatura antigua) son un histórico grupo etnolingüístico, originarios del norte de Europa y están identificados por el uso de las Lenguas Germánicas Indoeuropeas, que se diversificaron a cabo de un Común Germano en el transcurso de la Edad de Hierro Prerromana.
- I Germani erano una popolazione derivata dalla fusione fra gruppi etnici di origine indoeuropea e gruppi etnici autoctoni di origine paleolitica che, dopo essersi cristallizzati in un unico popolo, si mossero dalla loro patria originaria, nei primi secoli del I millennio e si diffusero fino a occupare un'ampia area dell'Europa centro-settentrionale, dalla Scandinavia all'alto corso del Danubio e dal Reno alla Vistola.
- Met de Germanen wordt een etnolinguïstische verzameling volkeren en stammen aangeduid die rond het begin van onze jaartelling een Germaanse taal spraken. Het is volgens sommige auteurs primair een taalkundig begrip. Een Germaan was een spreker van een Germaanse taal. Destijds bewoonden zij een gebied dat zich ongeveer uitstrekte van de Rijn in het westen tot voorbij de Wisła in het oosten en van de Donau in het zuiden tot Scandinavië in het noorden.
- Germanerne var en folkegruppe i Europa som ble forbundet med landområdet Germania og som regnes som forfedre til de folkene som i dag taler germanske språk. Disse språkene er en undergruppe av indoeuropeiske språk. Germanerne talte opprinnelig urgermansk, som i tidens løp har gitt opphav til dagens germanske språk, bl.a. tysk, nederlandsk, engelsk og de skandinaviske språk. Romerske skribenter fortalte om germanerne i sine bøker.
- Germanie, inaczej Germanowie - odłam Indoeuropejczyków żyjący w północnej i środkowo-północnej Europie, na północ od ludów celtyckich, posługujący się językami germańskimi. W epoce brązu zamieszkiwali tereny Skandynawii, Jutlandii i części Niemiec. Wg Tacyta (I w. n.e.
- Os germanos ou povos germânicos são um grupo histórico de povos falantes de línguas indo-europeias, originários da Europa Setentrional e identificados pelo uso comum das línguas germânicas, que se diversificaram a partir do proto-germânico ou germânico comum durante a Idade do Ferro pré-romana.
- Denna artikel handlar om folkgruppen germaner. För grundämnet germaniums väteföreningar, se germaniumhydrider. Fil:Europe germanic-languages 2. PNG Germanska språk i Europa idag. Germaner är en ursprungligen romersk beteckning på människor i Nordeuropa. Senare har de identifierats med talare av germanska språk. Termen har haft olika innebörder under olika epoker och i olika sammanhang. Den kan avse bland annat språk, religion, kultur och geografisk belägenhet.
- Древние герма́нцы — группа родственных народов, принадлежавших к индоевропейской языковой семье и занимавших к I веку обширную территорию между Рейном и Вислой от запада к востоку, Дунаем на юге и Балтийским и Северным морями на севере, а также южную Скандинавию. Этноним используется для обозначения народов, говоривших преимущественно на германских языках, в период от бронзового века до конца эпохи Великого переселения народов.
- Les peuples germaniques ou Germains (du latin germanus signifiant frère, d'étymologie incertaine, ou peut-être celtique) sont des ethnies indo-européennes originellement établies en Europe septentrionale. Leur protohistoire se situe dans les territoires connus sous le nom de Germanie, de Thulé (terme grec désignant probablement la Scandinavie ou le nord de l'Allemagne), ou encore sur les rives de la mer Noire (voir notamment l'article Goths).
|
