| dbpprop:abstract
|
- Gerard of Ridefort was Grand Master of the Knights Templar from the end of 1184 until his death in 1189. Gerard of Ridefort is thought probably to have been of Flemish origin, although some nineteenth-century writers suggested an Anglo-Norman background, apparently through misreading his designation as "of Bideford". It is uncertain when he arrived in the Kingdom of Jerusalem. He appears in the charter record in the service of Baldwin IV of Jerusalem in the late 1170s, and by 22 October 1179 held the rank of Marshal of the kingdom. It seems that he expected Raymond III of Tripoli to give him the hand of an available heiress. However, when Cécile Dorel inherited her father's coastal fief of Botrun in the County of Tripoli, Raymond married her (before March 1181) to Plivain or Plivano, the nephew of a Pisan merchant, for a bride-price of 10,000 bezants. By the mid-thirteenth century, when the Old French Continuation of William of Tyre (the so-called Chronicle of Ernoul) was compiled, the story of the bride of Botrun had evolved into a fanciful legend in which Plivain's uncle put the young lady (there renamed Lucie) on the scales, and offered Raymond her weight in gold, to obtain the marriage. Gerard fell seriously ill, after which he took vows as a Templar. By June 1183 he held the rank of seneschal of the Order. He was elected Grand Master in late 1184 or early 1185, after the death of Arnold of Torroja in Verona. Gerard continued to hold a grudge against Raymond of Tripoli, which influenced some of his political manœuvrings. In 1186, when Baldwin V of Jerusalem died, Gerard took the side of Queen Sibylla and her husband Guy of Lusignan in the ensuing succession struggle. Raymond and his allies the Ibelin family were the leaders of the opposing faction, who supported the claim of Sibylla's younger half-sister Isabella. In the crisis of 1187, Gerard used the money sent by Henry II of England and deposited with the Templars in Jerusalem to Jerusalem to hire additional troops for the arrière ban to defend the Kingdom of Jerusalem from Saladin. . Gerard and fewer than 100 Templars, together with some Hospitallers, attacked Saladin's son al-Afdal at the Battle of Cresson; al-Afdal, however, had over 5000 men. The Hospitaller Grand Master Roger de Moulins was killed; Gerard, though wounded, was one of the few survivors. Gerard's report of the battle was the source for a short narrative written by Pope Urban III to Baldwin of Exeter, archbishop of Canterbury. In July of the same year Gerard led the Templars at the Battle of Hattin. Saladin had captured Tiberias and Guy was contemplating a march on the city to retake it. Raymond advised him to wait for Saladin to come to them, since they were in a well-defended, well-watered position, and would have to cross a dry open plain to reach Tiberias. Gerard opposed this, and convinced Guy to continue the march. He was supported by Reginald of Chatillon, a fellow enemy of Raymond. The Crusaders ended up trapped on the dry plain and were defeated on July 4. Raymond and several other nobles escaped, but Gerard, Guy, and Raynald were captured by Saladin. The rest of the Templar prisoners were executed. Gerard remained a prisoner until 1188, during which time his Order was commanded by Brother Thierry (Terricus) from Tyre. Gerard was given the condition by Saladin that, if he could convince a Templar fortress to surrender peacefully, he would be set free. He succeeded and on his release went to Tortosa, where he ably led the Templars' defence of their castle, which held out after the fall of the town to Saladin's siege forces. Having taken back control of his order from Thierry, he seems to have seized the remainder of Henry II's money which had been left with the Templars in Tyre. This provoked a complaint from the city's defender, Conrad of Montferrat, in letters of 20 September 1188 to Baldwin of Exeter and Frederick Barbarossa: "... graver still, the Master of the Temple has made off with the King of England’s alms". In 1189, he again joined forces with Guy, taking the Templars to the Siege of Acre. He was either killed in battle or executed after being taken prisoner by Saladin again on October 1.
- Gérard de Ridefort war Großmeister des Templerordens von 1184 bis zu seinem Tod.
- Gérard z Ridefortu byl v letech 1185 až 1189 velmistrem řádu templářů.
- Gérard de Ridefort, también llamado Girard de Ridefort, nació en Flandes en el año 1140. Segundón de un noble flamenco, no espera conseguir fortuna en su país, por lo que se une a la Segunda Cruzada en 1146, con la idea de conseguir el señorío feudal. Raimundo III de Trípoli le promete un rico matrimonio con su vasalla Lucía de Botrun, pero el rey cambia de parecer y prefiere aceptar la oferta de un rico comerciante pisano. Esto convierte a Ridefort en su mortal enemigo. Posteriormente se alía con Guy de Lusignan e ingresa en la Orden del Temple llegando a ser Senescal en 1183 y logra ser elegido Gran Maestre en 1184. Tras la muerte de Balduino IV en 1185 y de Balduino V poco después, en 1186, Ridefort arrebata la corona del Reino de Jerusalén a Raimundo III en beneficio de su aliado Guy de Lusignan. Las temerarias campañas que impulsa contra Saladino resultan desastrosas y causan numerosas pérdidas humanas en ambos bandos. A su muerte ante la ciudad de San Juan de Acre, el 1 de octubre de 1189, los cuatro Estados Latinos están exhaustos y desangrados y la suerte de los combates es incierta. Según Steven Runciman la muerte de Gerard de Ridefort sucedió cuando, en Acre, "Saladino cargó con todas sus fuerzas e hizo retroceder a los cruzados en desorden hacia su campamento, que se hallaba al mismo tiempo atacado por una salida procedente de la guarnición de Acre. Muchos caballeros francos cayeron en la batalla, entre ellos Andrés de Brienne. Las tropas alemanas fueron presa del pánico y sufrieron graves pérdidas, que fueron también muy elevadas entre los templarios. El gran maestre del Temple, Gerardo de Ridfort, espíritu maligno de Guido en los días que precedieron a Hattin, fue hecho prisionero y pagó con la vida sus insensateces. Conrado sólo se libró de ser capturado por la intervención de su rival, el rey Guido.
- Gerard de Ridefort oli temppeliherrain ritarikunnan suurmestari vuosina 1184–1189. Gerard de Ridefort oli luultavasti syntyjään flaami. Hän tuli Lähi-itään 1170-luvulla ja oli aluksi Tripolin kreivin Raimund III:n palveluksessa. Hän riitaantui kuitenkin isäntänsä kanssa ja siirtyi Jerusalemin kuninkaan palvelukseen. Vuonna 1179 Baldwin IV nimitti de Ridefortin kuningaskunnan marsalkan virkaan. Myöhemmin hän liittyi temppeliherroihin ja vuonna 1183 hänestä tuli järjestön senesalkki. Lokakuussa 1184 de Ridefort valittiin ritarikunnan suurmestariksi. Vuonna 1187 Gerard de Ridefort hyökkäsi 100 temppeliritarin ja joidenkin johanniittojen kanssa Saladinin poikaa al-Afdalia vastaan. Al-Afdal komensi kuitenkin yli 5000 miehen joukkoa ja löi eurooppalaiset helposti. Johanniittain suurmestari Roger de Moulins sai surmansa taistelussa ja de Ridefort haavoittui, mutta säilyi hengissä. Saman vuoden heinäkuussa Gerard de Ridefort johti temppeliherroja Hattinin taistelussa. Ristiretkeläiset kärsivät tappion, ja Gerard de Ridefort ja joukko temppeliherroja joutui Saladinin vangiksi. Muut temppeliherrat teloitettiin, mutta Saladin säästi suurmestarin hengen. Saladin lupasi päästää de Ridefortin vapaaksi, jos tämä pystyisi suostuttelemaan temppeliherrat luovuttamaan erään linnoituksensa ilman taistelua. Tässä de Ridefort onnistui, ja Saladin piti lupauksensa ja päästi de Ridefortin vapaaksi. Vapauduttuaan de Ridefort meni Tortosaan, jossa hän johti temppeliherrojen linnan puolustusta. Vuonna 1189 de Ridefort osallistui Akkon piiritykseen. Hän kuoli joko taistelussa tai Saladin teloitti hänet taistelun jälkeen.
- Gérard de Ridefort ou encore Girard de Ridefort est né en Flandre dans les années 1140. Frère puîné d'un seigneur flamand, il n'espère guère de fortune dans son pays. Arrivé en Terre Sainte pour s'y tailler un fief, il rejoint la deuxième croisade en 1146. Raymond III de Tripoli lui promet un riche mariage avec sa vassale Lucia de Botrun mais se ravise finalement, préférant l'offre d'un riche négociant pisan. Il s'est fait de Ridefort un ennemi mortel. Désormais allié de Guy de Lusignan, Ridefort s'introduit dans l'Ordre du Temple dont il devient Sénéchal en 1183 et maître dès 1185. Après la mort de Baudouin IV en 1185 et de Baudouin V peu après, il arrache la couronne du Royaume de Jérusalem à Raymond III en 1186 au profit de son allié. Les campagnes téméraires menées par Ridefort contre Saladin sont désastreuses et coûtent de nombreuses vies dans les deux camps. À la mort de Ridefort devant Acre le 4 octobre 1189, les quatre États latins d'Orient sont exsangues et le sort des combats incertain.
- Fu Gran Maestro dell'Ordine Templare dal 1187 al 1190. Nacque in Fiandra e fin da giovane fu al servizio del conte Raimondo III di Tripoli. In seguito seguì Guido di Lusignano, fino alla sua salita sul trono di Gerusalemme, in seguito alla morte di Baldovino IV, nel 1186. Morì per mano del Saladino nell'Assedio di San Giovanni d'Acri del 1189.
- Gerard de Ruddervoorde ook bekend als Gerard de Ridefort was de tiende Grootmeester van de Orde der Tempeliers. Ruddervoorde zou de jongste zoon van een Vlaamse edelman geweest zijn. Omdat hij weinig kans maakte op een titel of erfenis besloot hij zich in 1146, bij de tweede kruistocht te voegen. Toen deze kruistocht mislukte, bleef hij toch in het Heilige Land om onder Raymond III van Tripoli te dienen. Als dank voor zijn voorbeeldige diensten, beloofde Raymond aan Gerard om Lucia van Batroun te mogen huwen. Dit huwelijk zou hem een groot grondbezit veschaffen. Raymond liet zich echter omkopen door een rijke boer, die in de plaats van Gerard met Lucia trouwde. Nieuwe bevindingen geven aan dat het hier om Cecile Dorel ging, die het kustgebied met Batroun had geërfd van haar vader. Raymond III huwde haar uit aan een neef van een Pisaanse handelaar genaamd Plivano, deze betaalde er 10.000 bezanten voor, zoals de 13e eeuwse schrijver Willem van Tyrus dit beschreef in zijn oud Franse continuntie. Na de woordbreuk van Raymond sloot Gerard zich aan bij de Tempelridders. Gerard werkte zich snel op. In 1184 werd hij verkozen tot Grootmeester der Tempeliers als opvolger van Arnoldus van Torroja en bleef dit tot aan zijn dood. Na het overlijden van koning Boudewijn V van Jeruzalem schaarde Ruddervoorde zich bij een factie die Raymond III van Tripoli de troon wilde ontnemen. Gerard koesterde immers ook wraak tegen Raymond, omdat deze zijn beloftevolle huwelijk had doen mislukken. Na de machtsgreep stuurde koning Hendrik II van Engeland geld om de Tempeliers en de Hospitaalridders te steunen. Gerard gebruikte het geld echter om werkeloze soldaten de stad Jeruzalem te laten bewaken. Later trok hij ten strijde tegen Saladin en zijn Egyptische strijders. Bij een poging om met 140 man ten aanval te trekken in de Slag bij Cresson, werd hij omsingeld door 7000 man van Saladin. Gerard was slechts één van de weinige overlevenden. Het is onduidelijk hoe hij heeft kunnen ontsnappen. Ruddervoorde heeft in de geschiedenis een slechte reputatie opgebouwd. Toch zijn er verschillende bronnen die zijn roekeloze gedrag tegenspreken. Hij zou volgens deze werken het slachtoffer zijn van slechte propaganda. Deze propaganda zou afkomstig zijn van schrijvers uit Tripoli, de aartsvijanden van de Tempeliers. Zo zou zijn biograaf ook niet echt een fan van hem zijn geweest. Ruddervoorde vocht volgens recente bronnen terug op de oude manier en deed waar de tempeliers echt voor dienden. Namelijk pelgrims beschermen. Later op het jaar leidde Ruddervoorde de aanval in, bij de Slag van Hattin. De christenen werden overmeesterd en Gerard werd gevangen genomen. Guy de Lusignan wist Ruddervoorde bij Saladin vrij te kopen, namelijk door de stad Gaza aan hem over te dragen. Kort daarna ondernam Gerard opnieuw een veldtocht, maar sneuvelde tijdens het beleg van Akko op 1 oktober 1189.
- Gérard de Ridefort, wielki mistrz zakonu templariuszy w latach 1185-1189. Pochodził z Flandrii. W 1173 przybył do Ziemi Świętej jako świecki rycerz-pielgrzym. Przystał na służbę do hrabiego Rajmunda z Trypolisu, który obiecał mu pomóc zdobyć rękę bogatej wdowy. Rajmund przyrzeczenia nie dotrzymał, a Gerard porzucił u niego służbę i zapadł na zdrowiu. Leczony przez templariuszy, po wyzdrowieniu wstąpił do ich zakonu, jednocześnie stając się zaciekłym wrogiem hrabiego Rajmunda. W 1183 był już seneszalem zakonu. Został wybrany wielkim mistrzem w wyniku intryg. Brał udział w zamachu stanu we wrześniu 1186, który wyniósł na tron jerozolimski Gwidona z Lusignan. Był przedstawicielem grupy najbardziej nieprzejednanych wrogów islamu. Chcąc pokrzyżować plany Rajmunda dążącego do pokoju z Saladynem, doprowadził do bitwy u źródła Cresson, która skończyła się klęską wojsk chrześcijańskich. Następnie, namawiając króla jerozolimskiego Gwidona do stoczenia bitwy z Saladynem w niesprzyjających dla Franków warunkach, wbrew radom Rajmunda, przyczynił się do klęski w bitwie pod Hittin, co stało się początkiem końca Królestwa Jerozolimskiego. Tam też dostał się do niewoli. Uwolniony we wrześniu 1187 w zamian za zamek templariuszy w Gazie. Po uwolnieniu kierował osobiście udaną obroną Tortosy, ostatniej twierdzy templariuszy w Syrii. Zginął podczas oblężenia Akki 4 października 1189. Gerard de Ridefort miał być jakoby również Wielkim Mistrzem Zakonu Syjonu w latach 1184-1188.
- Gerard de Ridefort (desconhece-se a data do seu nascimento; morto em Outubro de 1189) foi o décimo Grão-mestre da Ordem dos Templários desde finais de 1184 e princípios de 1185 até à sua morte em batalha, aquando do cerco a Acre, em 1189.
- Файл:Armoiries Gérard de Ridefort. svg Жерар де Ридфор. Великий магистр ордена Храма с октября 1184 по 4 октября 1189. Родившийся во Фландрии около 1141 г. , Жерар де Ридфор прибыл в Святую землю в начале 1170-хх (до 1174 г.). Первое время состоял на службе графа Триполи Раймунда III, однако после ссоры с ним покинул графство и перешел на королевскую службу. С 1179 г. был назначен королем Балдуином IV на должность маршала королевства. Позже вступил в орден Храма, где в 1183 г. становится сенешалем. В октябре 1184 года Жерар де Ридфор занимает пост великого магистра ордена Храма.
- Ridefort'lu Gerard 1184'ten öldüğü 1189'a kadar Tapınak Şövalyeleri'nin Büyük Ustası idi.
|
| rdfs:comment
|
- Gerard of Ridefort was Grand Master of the Knights Templar from the end of 1184 until his death in 1189. Gerard of Ridefort is thought probably to have been of Flemish origin, although some nineteenth-century writers suggested an Anglo-Norman background, apparently through misreading his designation as "of Bideford". It is uncertain when he arrived in the Kingdom of Jerusalem.
- Gérard de Ridefort war Großmeister des Templerordens von 1184 bis zu seinem Tod.
- Gérard z Ridefortu byl v letech 1185 až 1189 velmistrem řádu templářů.
- Gérard de Ridefort, también llamado Girard de Ridefort, nació en Flandes en el año 1140. Segundón de un noble flamenco, no espera conseguir fortuna en su país, por lo que se une a la Segunda Cruzada en 1146, con la idea de conseguir el señorío feudal. Raimundo III de Trípoli le promete un rico matrimonio con su vasalla Lucía de Botrun, pero el rey cambia de parecer y prefiere aceptar la oferta de un rico comerciante pisano. Esto convierte a Ridefort en su mortal enemigo.
- Gerard de Ridefort oli temppeliherrain ritarikunnan suurmestari vuosina 1184–1189. Gerard de Ridefort oli luultavasti syntyjään flaami. Hän tuli Lähi-itään 1170-luvulla ja oli aluksi Tripolin kreivin Raimund III:n palveluksessa. Hän riitaantui kuitenkin isäntänsä kanssa ja siirtyi Jerusalemin kuninkaan palvelukseen. Vuonna 1179 Baldwin IV nimitti de Ridefortin kuningaskunnan marsalkan virkaan.
- Gérard de Ridefort ou encore Girard de Ridefort est né en Flandre dans les années 1140. Frère puîné d'un seigneur flamand, il n'espère guère de fortune dans son pays. Arrivé en Terre Sainte pour s'y tailler un fief, il rejoint la deuxième croisade en 1146. Raymond III de Tripoli lui promet un riche mariage avec sa vassale Lucia de Botrun mais se ravise finalement, préférant l'offre d'un riche négociant pisan. Il s'est fait de Ridefort un ennemi mortel.
- Fu Gran Maestro dell'Ordine Templare dal 1187 al 1190. Nacque in Fiandra e fin da giovane fu al servizio del conte Raimondo III di Tripoli. In seguito seguì Guido di Lusignano, fino alla sua salita sul trono di Gerusalemme, in seguito alla morte di Baldovino IV, nel 1186. Morì per mano del Saladino nell'Assedio di San Giovanni d'Acri del 1189.
- Gerard de Ruddervoorde ook bekend als Gerard de Ridefort was de tiende Grootmeester van de Orde der Tempeliers. Ruddervoorde zou de jongste zoon van een Vlaamse edelman geweest zijn. Omdat hij weinig kans maakte op een titel of erfenis besloot hij zich in 1146, bij de tweede kruistocht te voegen. Toen deze kruistocht mislukte, bleef hij toch in het Heilige Land om onder Raymond III van Tripoli te dienen.
- Gérard de Ridefort, wielki mistrz zakonu templariuszy w latach 1185-1189. Pochodził z Flandrii. W 1173 przybył do Ziemi Świętej jako świecki rycerz-pielgrzym. Przystał na służbę do hrabiego Rajmunda z Trypolisu, który obiecał mu pomóc zdobyć rękę bogatej wdowy. Rajmund przyrzeczenia nie dotrzymał, a Gerard porzucił u niego służbę i zapadł na zdrowiu.
- Gerard de Ridefort (desconhece-se a data do seu nascimento; morto em Outubro de 1189) foi o décimo Grão-mestre da Ordem dos Templários desde finais de 1184 e princípios de 1185 até à sua morte em batalha, aquando do cerco a Acre, em 1189.
- Файл:Armoiries Gérard de Ridefort. svg Жерар де Ридфор. Великий магистр ордена Храма с октября 1184 по 4 октября 1189. Родившийся во Фландрии около 1141 г. , Жерар де Ридфор прибыл в Святую землю в начале 1170-хх (до 1174 г.).
- Ridefort'lu Gerard 1184'ten öldüğü 1189'a kadar Tapınak Şövalyeleri'nin Büyük Ustası idi.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
