| dbpedia-owl:abstract
|
- 조프루아 5세는 노르망디 공작이자 앙주와 뚜렌느, 멘의 백작이며, 헨리 2세의 아버지이자 플랜태저넷 왕가의 시조이다. 미남자라는 별칭과 플랜태저넷(Plantagenet)이라는 별칭이 있다. 1129년에 앙주 백작, 뚜렌느 백작, 멘 백작 작위를 세습했고, 1144년에는 노르망디 공작령을 정복해 노르망디 공작이 되었다. 헨리 1세의 딸이자 하인리히 5세의 미망인이었던 마틸다와의 결혼하여 헨리 2세, 낭뜨 백작 조프루아, 푸아투 백작 기욤 10세를 낳았다.
- Geoffroy V d'Anjou, dit le Bel ou Plantagenêt, fut comte d'Anjou et du Maine (1129-1151), et, plus tard, duc de Normandie (1144-1150). Il est surnommé Plantagenêt à cause du brin de genêt qu'il avait l'habitude de porter à son chapeau. Il était le fils de Foulque V († 1143), comte d'Anjou et roi de Jérusalem, et d'Erembourge du Maine († 1126), héritière du Maine. Son fils Henri II d'Angleterre est le fondateur de la dynastie Plantagenêt des rois anglais.
- Geoffroy V. z Anjou, zvaný Plantagenet, byl hrabětem z Maine, z Anjou, z Touraine a v letech 1144–1151 normandský vévoda. Bývá uváděn i jako Geoffroy Sličný (le Bel), přičemž přízvisko Platangenet dostal údajně podle rostliny z rodu kručinek, která zdobila jeho helmici. Během svého života získal vzdělání a četl antické autory v originále.
- Gottfried V. , genannt der Schöne (le Bel) oder aber Plantagenet, war von 1129 bis zu seinem Tod ein Graf von Anjou, Tours und Maine (Grand-Anjou) aus dem Haus Château-Landon. Er war der älteste Sohn des Grafen Fulko V. des Jüngeren († 1144) und dessen erster Ehefrau Eremburge de La Flèche († 1126), Erbin der Grafschaft Maine.
- V. Gottfried, Anjou grófja Anjou grófja, Matilda angol királynő második férje, II. Henrik angol király apjaként a Plantagenêt-dinasztia megalapítója.
- È considerato il fondatore della casata degli Plantageneti, così detta dal ramo di ginestra (planta genista fr. genêt) con cui soleva ornarsi il copricapo e che divenne il suo simbolo.
- Geoffrey V (24 August 1113 – 7 September 1151), called the Handsome and Plantagenet, was the Count of Anjou, Touraine, and Maine by inheritance from 1129 and then Duke of Normandy by conquest from 1144. By his marriage to the Empress Matilda, daughter and heiress of Henry I of England, Geoffrey had a son, Henry Curtmantle, who succeeded to the English throne and founded the Plantagenet dynasty to which Geoffrey gave his nickname.
- ジョフロワ4世（または5世、Geoffroi IV / V, 1113年8月24日 - 1151年9月7日）は、中世フランス王国の貴族である。アンジュー伯、メーヌ伯、モルタン伯、ノルマンディー公。父はアンジュー伯フルク5世（エルサレム王フルク・ダンジュー）、母はメーヌ女伯エルマンガルド。長男は後にイングランド国王となるヘンリー2世（アンジュー伯アンリ）である。
- Godofredo V de Anjou (nombres alternativos Godofredo El Hermoso o Godofredo Plantagenet), Conde de Anjou, de Maine y Duque de Normandía. Fundador de la Dinastía Plantagenet que reinó en Inglaterra, hijo mayor de Fulco de Jerusalén y de Eremburge de La Flèche.
- Жоффруа (Готфрид) V Анжуйский, по прозвищу Красивый или Плантагенет, граф Анжу и Мэна с 1129, граф де Мортен с 1141, герцог Нормандии с 1144, старший сын короля Иерусалимского Фулька V.
- Жоффруа (Готфрід) V Анжуйський, на прізвисько Гарний або Плантагенет — граф Анжу і Мена з 1129, граф де Мортен з 1141, герцог Нормандії з 1144, старший син графа Анжу та короля Єрусалимського Фулька V. Від його прізвиська пішла назва династії Плантагенети.
- 若弗鲁瓦五世（安茹）（Geoffroy V of Anjou，1113年8月24日－1151年9月7日），绰号“美男子”“金雀花”，1129年通过继承成为安茹、都兰、曼恩伯爵，1144年通过征服成为诺曼底公爵。由于他和英格兰国王亨利一世之女和继承人、神圣罗马帝国皇帝亨利五世的遗孀马蒂尔达皇后的婚姻，他的长子“短斗篷”亨利继承了英格兰的王位，开创了金雀花王朝。
- Godfried V, bijgenaamd de Schone, de Rechtvaardige en Plantagenet, was een zoon van graaf Fulco V van Anjou en Ermengarde van Maine. Zijn bijnaam Plantagenet ontleende hij aan het feit dat hij steeds een genst of ginster (heidebrem, planta genesta, plante genet) op zijn hoed droeg. Hij volgde zijn vader op als graaf van Anjou en Maine. Hij huwde in 1127 met Mathildis, de dochter en erfgename van koning Hendrik I van Engeland, en weduwe van keizer Hendrik V. Zij minachtte Godfried en meed hem eerst jarenlang, maar door zijn huwelijk met haar werd hij betrokken bij de burgeroorlog die er heerste tussen zijn vrouw en Stefan van Blois. Na diens gevangenneming in 1141 begon hij aan een veldtocht in Normandië dat hij in de jaren '42 en '43 vrijwel geheel ten koste van Stefan in bezit kon nemen. In 1144 riep hij zich uit tot hertog van Normandië. Uiteindelijk werd Stefan gedwongen Godfried en Mathilde's zoon Hendrik als erfgenaam te aanvaarden waarmee Godfried de stamvader werd van het huis Plantagenet dat in directe lijn tot aan de kroning van Hendrik IV van Lancaster op de troon zou blijven. Godfried werd de vader van: Hendrik II van Engeland (1133-1189) Godfried II van Maine (1134-1158) Willem van Poitou (1136-1154).
- Jofré V d'Anjou era fill de Folc V el Jove, comte d'Anjou (i rei de Jerusalem), i d'Eremburga del Maine. El 1129 va rebre del seu pare els comtats d'Anjou, Maine i Turena. El 17 de juny de 1124 es va casar amb Matilde d'Anglaterra, filla i hereva de Enric I d'Anglaterra, viuda de l'emperador Enric V d'Alemanya. Primer va fer front a una revolta de senyors encapçalada per Lisard senyor de Sable i Guiu IV de Laval. Va entrar al Thouars i va obligar al vescomte Aimeric VI a sotmetre's. També es van sotmetre els senyors de Blaison, Parthenay i Mirabeau. Finalment Peloquin senyor de l'Ile Bouchard també es va sotmetre. Enric I va morir el 1135 però la corona d'Anglaterra i el ducat de Normandia van passar a Esteve de Blois tot i les reclamacions de Jofré, que va atacar Normandia i va conquerir Lisieux el 1136, però va ser ferit i després va seguir una treva. A partir del 1141 va iniciar la conquesta de Normandia que es va produir en tres anys. El 1144 fou reconegut per tots els senyors. El 1145 el seu germà Elies es va revoltar reclamant el comtat del Maine i va ser fet presoner i va morir engarjolat. També va sotmetre al senyor de Montreuil-Bellay, Girau de Berlai. El 1150 va cedir el ducat al seu fill Enric. L'agost del 1151, per mitjà d'un tractat, va cedir el Vexin normand al rei de França. Va morir a Chateau du Loir el 7 de setembre de 1151 i el va succeir el seu fill gran Enric I nascut el 5 de maig de 1133.
- Godofredo V de Anjou, cognominado o Plantageneta, foi conde de Anjou e de Maine e duque da Normandia. Era filho do Conde Fulque V de Anjou e de Ermengarda, herdeira de Maine. Sucedeu seu pai no Condado de Anjou em 1129, quando este se tornou rei de Jerusalém. Seu epíteto "Plantageneta" vem do francês plant genêt e refere-se ao arbusto que escolheu como símbolo pessoal. Posteriormente a alcunha passou a designar toda uma dinastia de reis ingleses. Em 1128, Godofredo casou-se com Matilde, imperatriz viúva do Sacro Império e princesa herdeira de Inglaterra, filha do rei da Inglaterra e duque da Normandia Henrique I. A escolha da noiva, 11 anos mais velha, foi feita no âmbito das negociações de paz entre a Inglaterra e o Condado de Anjou. O casamento revelou-se tempestuoso mas gerou três filhos, e Henrique, o mais velho, tornou-se rei de Inglaterra. Na morte de Henrique I de Inglaterra em 1135, Godofredo e Matilde foram ultrapassados na corrida ao trono de inglês pelo primo Estevão de Blois, conde de Bolonha. A usurpação deu origem à guerra civil conhecida como a Anarquia que assolou Inglaterra entre 1135 e 1153. Um dos motivos da rejeição de Matilde como soberana foi o próprio Godofredo que, por ser angevino, era detestado por todos os nobres normandos. O papel de Godofredo na guerra vivida em Inglaterra foi secundário. O exército de Anjou focou-se essencialmente na manutenção e conquista de praças no Ducado da Normandia, então uma possessão inglesa. Mesmo quando Matilde precisou de reforços em Inglaterra, Godofredo sempre recusou-se a abandonar o projecto normando. Este pode ter sido um dos motivos pela longa duração do conflito, visto que, com a ajuda dos angevinos, Estevão de Blois poderia ter sido deposto mais depressa. No entanto, a posse da Normandia foi um dos factores que levaram à designação de Henrique Plantageneta como sucessor de Estevão. A ameaça constante de revoltas em Anjou pode ter sido também uma razão para Godofredo ter-se decidido a não intervir em Inglaterra, bem como a sua impopularidade neste país. Godofredo de Anjou morreu em 1151 e encontra-se sepultado na catedral de Le Mans, em França.
- Geoffrey V, også kjent som Geoffrey Plantagenet var greve av Anjou og Maine. Som far til Henrik II av England ble han stamfar for Plantagenet-dynastiet. Han var eldste sønn av Fulko, som var greve av Anjou og konge-konsort av Jerusalem. Moren var Erembourg av La Flèche, som var arving til grevedømmet Maine. Geoffrey fikk sitt kallenavn Plantagenet fra en plante, en planta genista, som han bar i hatten som et personlig kjennetegn. Kong Henrik I av England hadde hørt godord om hans talenter, og sendte bud til Anjou for å forhandle om ekteskap mellom Geoffrey og datteren Maud (også kjent som Matilda). Begge parter var enige, og den femten år gamle Geoffrey ble slått til ridder i Rouen av Henrik I som en forberedelse til ekteskapet. Kirken protesterte ikke mot ekteskapet, selv om Geoffreys søster var enke etter Mauds bror, Henrik Is eneste sønn. Nettopp dette slektsbåndet hadde blitt brukt for å annullere en av Geoffreys søstres ekteskap med den normanniske tronkreveren William Clito. I pinsen 1127 giftet paret seg. Maud var elleve år eldre enn Geoffrey, og hadde vært gift tidligere; hun var enke etter Henrik V av det tysk-romerske rike, og brukte gjerne tittelen keiserinne fremfor å bruke Geoffreys grevetittel. Ekteskapet var stormfullt, og de var atskilt i lengre perioder. De fikk tre sønner. Året etter bryllupet reiste Geoffreys far til Jerusalem, hvor han ble konge. Geoffrey tok dermed over som greve av Anjou. John av Marmoutier beskriver ham som kjekk, rødhåret, jovial og en god kriger. Ralph av Diceto var noe mindre rosende; han hevder at sjarmen dekket over en kald og egoistisk karakter. Da Henrik I døde i 1135 var Maud ikke hos ham. Hun reiste straks til Normandie for å kreve sin arv, herunder den engelske tronen. Men Stephen av Blois ble kronet til konge, angivelig etter at Henrik I hadde ombestemt seg på dødsleiet. Både England og Normandie støttet ham. Maud startet dermed en langvarig kamp om tronen. Hennes mann gav året etter Ambrieres, Gorron og Chatilon-sur-Colmont til Juhel de Mayenne mot å få hjelp til å ta den engelske tronen. I 1139 steg Maud i land i England med 140 riddere. Stefan beleiret henne i Arundel Castle, og perioden kjent som det engelske kaos under Stefan startet. Stefan ble tatt til fange i Lincoln i februar 1141. En kirkelig råd erklærte ham i april for å være avsatt, og Maud fikk tittelen Lady of the English. Allerede på høsten samme år ble måtte hun sette Stefan fri, og han fikk tilbake tronen. I løpet av 1142 og 1143 sikret Geoffrey hele Normandie vest og sør for Seinen, og den 14. januar 1144 krysset han Seinen og gikk inn i Rouen. Han tok tittelen hertug av Normandie sommeren 1144. Samme år grunnla han et augustinerkloster i Chateau-l'Ermitage i Anjou. Han beholdt kontrollen over hertugdømmet inntil 1149, da han overlot det til sin sønn Henry. Dette ble formelt ratifisert av Ludvig VII av Frankrike året etter. I løpet av hans tid som greve i Anjou slo Geoffrey ned tre opprør som baronene stod bak, i 1129, 1135 og 1145–1151. Han var ofte i strid med sin yngre bror Elias, som han holdt fengslet til 1151. Trusselen om opprør hjemme førte til at fremgangen i Normandie ble sakket ned, og til at han ikke kunne avse styrker til å intervenere i England. I 1153 ble problemet i England løst gjennom Wallingford-traktaten, som fastlo at Stefan skulle være konge inntil sin død, og at Mauds og Geoffreys sønn Henry skulle etterfølge ham som Henrik II. Geoffrey døde plutsetlig den 7. september 1151. Ifølge John av Marmoutier var han på vei hjem fra et kongelig råd da han fikk feber. Han ankom Château-du-Loir, hvor han kollapset. Etter å ha delt ut en del gaver døde han. Han ble gravlagt i St. Juliens katedral i Le Mans.
- Geoffrey av Anjou, född 24 augusti 1113, död 7 september 1151, greve av Anjou och Maine och senare hertig av Normandie, som kallades Le Bel ("Den sköne") eller Geoffrey Plantagenet, var far till Henrik II av England, och därigenom förfader till den engelska kungadynastin Plantagenet. Geoffrey var äldste son till Fulk, greve av Anjou och kung av Jerusalem. Geoffreys mor var Eremburge av La Flèche, arvtagerska till Maine. Geoffrey fick sitt smeknamn från en blomma (planta genista) han bar i sin hatt som ett emblem. Vid Le Mans, 1127, som femtonåring gifte han sig med kejsarinnan Maud, dotter och arvtagerska till Henrik I av England och Edith av Skottland samt Henrik V:s änka. Äktenskapet var menat att skapa fred mellan England/Normandie och Anjou. Hon var elva år äldre än Geoffrey, och äktenskapet var stormigt, men hon överlevde honom. Året efter bröllopet reste Geoffreys far till Jerusalem (där han skulle komma att bli kung), och lämnade Geoffrey som greve av Anjou. Historieskrivare beskriver Geoffrey som stilig, rödhårig, gladlynt och som en duktig krigare; Ralph av Diceto menade dock att Geoffreys charm dolde hans kalla och själviska personlighet. Då kung Henrik dog 1135, åkte Maud omedelbart till Normandie för att göra anspråk på sitt arv. Gränsområdena valde henne, men England valde hennes kusin Stefan av Blois som sin kung, och Normandie följde snart deras exempel. Följande år gav Geoffrey Juhel de Mayenne Ambrieres, Gorron och Chatilon-sur-Colmont, med villkoret att han skulle hjälpa till att återfå Geoffreys hustrus förlorade arv. 1139 landsteg Maud i England med 140 riddare, men belägrades vid Arundel Castle av kung Stefan. Under Anarkin som följde tillfångatogs Stefan vid Lincoln i februari 1141 och spärrades in i Bristol. Ett råd som hölls vid Winchester i april 1141 förklarade Stefan avsatt och utropade Maud som "Lady of the English". Stefan blev dock fri och återkrönt. Mellan 1142 och 1143, säkrade Geoffrey Normandie väster och söder om Seine och 14 januari 1144, gick han över Seine och in i Rouen. Han tog titeln hertig av Normandie sommaren 1144 och grundade samma år ett augustinskt klostersällskap vid Chateau-l'Ermitage i Anjou. Geoffrey innehade hertigdömet fram till 1149, då han och Maud tillsammans gav det till sonen Henrik, och det godkändes formellt av kung Ludvig VII av Frankrike följande år. Geoffrey kväste även tre uppror från baroner i Anjou 1129, 1135, och 1145-1151. Upprorshotet höll honom upptagen i Normandie och det är en orsak till att han inte kunde ingripa i England. I Westminsterfördraget 1153 tilläts Stefan förbli kung av England under sin livstid, men att Henrik, Geoffrey och Mauds son, skulle efterträda honom. Geoffrey dog plötsligt vid Château-du-Loir, 7 september 1151. Han begravdes i St. Julien's i Le Mans i Frankrike. Geoffrey och Mauds barn var: Henrik II av England (1133-1183) Geoffrey, greve av Nantes (1134-1158) William, greve av Poitou (1136-1164) Geoffrey hade även illegitima barn med en eller flera okända älskarinnor:Hamelin; Emme, som gifte sig med Dafydd Ab Owain Gwynedd, prins av North Wales; och Mary, (1181-1216) som blev nunna och abbedissa vid Shaftesbury och som kan ha varit poeten Marie de France. Det första hänvisningen till normandisk heraldik var 1128, då Henrik I av England dubbade sin svärson Geoffrey och gav honom ett emblem med gyllende lejon (eller leoparder) på en blå botten. (Ett gyllene lejon kan redan ha varit Henriks eget emblem) Henrik II använde två gyllene lejon på en röd botten, som fortfarande finns i Normandies vapensköld. Henriks son Rikard Lejonhjärta lade till ett tredje lejon för att särskilja Englands vapensköld.
- Godfryd V Plantagenet, od 1129 r. hrabia Andegawenii i Maine, od 1144 r. książę Normandii. Syn Fulka V z Andegawenii i jego pierwszej żony - Ermengardy z Maine, córki Eliasza I z Maine. Zwany był "Pięknym" (le Bel) lub Plantagenetem. Jego drugi przydomek wziął się od gałązki janowca, którą przyczepiał do swojego hełmu podczas turniejów. Godfryd musiał być utalentowanym dzieckiem, gdyż szybko zwrócił na niego uwagę król Anglii Henryk I Beauclerc, poszukujący męża dla swojej niedawno owdowiałej córki, Matyldy, która była żoną cesarza Henryka V. Matylda była córką Henryka z pierwszego małżeństwa, z Matyldą, córką króla Szkocji Malcolma III. Matylda była wówczas wyznaczona przez Henryka na dziedziczkę tronu angielskiego (jego jedyny syn, Wilhelm Adelin, zginął w 1120 r. w katastrofie Białego Statku). Taki mariaż był wielkim zaszczytem dla rodu hrabiów Andegawenii. Ojcowie państwa młodych szybko doszli do porozumienia w sprawach małżeństwa i w 1128 r. 15-letni Godfryd został przez swojego przyszłego teścia pasowany na rycerza w Rouen. Zawieszona na jego szyi, w czasie tej uroczystości, tarcza z sześcioma złotymi lwami w błękitnym polu uznawana jest za pierwszy herb w heraldyce europejskiej. Ślub Godfryda i Matyldy odbył się w dzień Zesłania Ducha Świętego, 17 czerwca 1128 r. w katedrze w Le Mans. Ślub nie spotkał się ze sprzeciwem Kościoła, pomimo faktu, że siostra Godfryda była żoną brata Matyldy (na podstawie takiego powinowactwa Henryk doprowadził do unieważnienia małżeństwa innej siostry Godfryda z pretendentem Wilhelmem Clito). Małżeństwo Godfryda i Matyldy było burzliwe, małżonkowie często się kłócili, a Matylda kilkakrotnie porzucała męża. Urodziła mu jednak trzech synów: Henryk II Plantagenet, król Anglii Godfryd VI Andegaweński, hrabia Andegawenii i Nantes Wilhelm de Poitou, hrabia Poitou Godfryd miał również kilkoro dzieci ze związków pozamałżeńskich, m. in. Hamelina de Warenne, 5. hrabiego Surrey, Emmę (żonę Dafydda ab Owaina Gwynedda, księcia Północnej Walii) oraz Marię, opatkę klasztoru w Shaftesbury (niektórzy historycy uważają, że to ona była słynną ówczesną poetką Marie de France). Rok po zawarciu małżeństwa z Matyldą ojciec Godfryda wyruszył na pielgrzymkę do Jerozolimy. Poślubił tam dziedziczkę tronu i został królem Jerozolimy. Przed wyruszeniem zrezygnował z władzy w Andegawenii na rzecz Godfryda, który od 1126 r. był już hrabią Maine. Kronikarz Jan z Marmoutier opisał nowego hrabiego jako człowieka przystojnego, rudowłosego, jowialnego i wielkiego wojownika. Inny kronikarz, Ralf z Diceto, pisał natomiast, że z wdziękiem Godfryda konkurował jego chłód i egoizm. Król Henryk I zmarł w 1135 r. i Matylda zgłosiła swoje pretensje do korony angielskiej. Ubiegł ją jednak jej cioteczny brat, Stefan z Blois, który został 22 grudnia koronowany na króla. Matylda uzyskała początkowo poparcie w Normandii, ale po koronacji Stefana ta prowincja również uznała go za swojego władcę. Rok później Godfryd przekazał rycerzowi Juhelowi de Mayenne zamki Ambrieres, Gorron i Chatilon-sur-Colmont, w zamian za pomoc udzieloną jego żonie. Przygotowania trwały kilka lat i w 1139 r. Matylda ze 140 rycerzami wylądowała w Anglii. Po dwóch latach walk pojmała do niewoli króla Stefana i ogłosiła się panią Anglików. Udała się do Londynu by się ukoronować, ale na przeszkodzie stanął opór jej dotychczasowych zwolenników, którzy zatęsknili za słabymi rządami Stefana. Król został wkrótce uwolniony, a po kilku latach bezskutecznych walk Matylda powróciła na kontynent. W czasie gdy jego żona walczyła o angielską koronę, Godfryd prowadził działania wojenne w Normandii. W latach 1142-1143 podbił ziemie na zachód i południe od Sekwany. 14 stycznia 1144 r. przekroczył rzekę i wkroczył do Rouen. Latem przyjął tytuł księcia Normandii. W tym samym czasie ufundował klasztor Augustianów w Chateau-l'Ermitage w Andegawenii. Tytułu księcia Normandii Godfryd używał do 1150 r. , kiedy to ten tytuł został przekazany jego najstarszemu synowi, Henrykowi, który przejął po matce pretensje do angielskiej korony. Podczas swoich rządów w Andegawenii, Godfryd musiał trzykrotnie stawiać czoło rebeliom baronów - w 1129, 1135 r. i w latach 1145-1151. Często toczył spory ze swoim młodszym bratem, Eliaszem, którego więził do 1151 r. Tłumienie rebelii hamowało jego postępy w Normandii i było jednym z powodów, dla których nie mógł udzielić wystarczającego poparcia zbrojnego żonie walczącej w Anglii. Godfryd V Plantagenet zmarł nagle 7 września 1151 r. Wg Jana z Marmoutier Godfryd wracał z posiedzenia Rady Królewskiej, gdy nagle poczuł się słabo. Zatrzymał się w Chateau-du-Loir, gdzie dostał ataku kaszlu. Poczynił dary pobożne na rzecz Kościoła i biednych po czym zmarł. Został pochowany w katedrze św. Juliana w Le Mans. Żona przeżyła go i zmarła w 1167 r. Ich syn, Henryk, został w 1154 r. królem Anglii jako Henryk II. Godfryd był człowiekiem bardzo wykształconym jak na owe czasy. Władał biegle kilkoma językami, a swoją wiedzę o sztuce wojennej czerpał bezpośrednio z dzieł Wegecjusza.
|
| rdfs:comment
|
- 조프루아 5세는 노르망디 공작이자 앙주와 뚜렌느, 멘의 백작이며, 헨리 2세의 아버지이자 플랜태저넷 왕가의 시조이다. 미남자라는 별칭과 플랜태저넷(Plantagenet)이라는 별칭이 있다. 1129년에 앙주 백작, 뚜렌느 백작, 멘 백작 작위를 세습했고, 1144년에는 노르망디 공작령을 정복해 노르망디 공작이 되었다. 헨리 1세의 딸이자 하인리히 5세의 미망인이었던 마틸다와의 결혼하여 헨리 2세, 낭뜨 백작 조프루아, 푸아투 백작 기욤 10세를 낳았다.
- Geoffroy V d'Anjou, dit le Bel ou Plantagenêt, fut comte d'Anjou et du Maine (1129-1151), et, plus tard, duc de Normandie (1144-1150). Il est surnommé Plantagenêt à cause du brin de genêt qu'il avait l'habitude de porter à son chapeau. Il était le fils de Foulque V († 1143), comte d'Anjou et roi de Jérusalem, et d'Erembourge du Maine († 1126), héritière du Maine. Son fils Henri II d'Angleterre est le fondateur de la dynastie Plantagenêt des rois anglais.
- Godfried V, bijgenaamd de Schone, de Rechtvaardige en Plantagenet, was een zoon van graaf Fulco V van Anjou en Ermengarde van Maine. Zijn bijnaam Plantagenet ontleende hij aan het feit dat hij steeds een genst of ginster (heidebrem, planta genesta, plante genet) op zijn hoed droeg. Hij volgde zijn vader op als graaf van Anjou en Maine. Hij huwde in 1127 met Mathildis, de dochter en erfgename van koning Hendrik I van Engeland, en weduwe van keizer Hendrik V.
- Jofré V d'Anjou era fill de Folc V el Jove, comte d'Anjou (i rei de Jerusalem), i d'Eremburga del Maine. El 1129 va rebre del seu pare els comtats d'Anjou, Maine i Turena. El 17 de juny de 1124 es va casar amb Matilde d'Anglaterra, filla i hereva de Enric I d'Anglaterra, viuda de l'emperador Enric V d'Alemanya. Primer va fer front a una revolta de senyors encapçalada per Lisard senyor de Sable i Guiu IV de Laval. Va entrar al Thouars i va obligar al vescomte Aimeric VI a sotmetre's.
- Geoffroy V. z Anjou, zvaný Plantagenet, byl hrabětem z Maine, z Anjou, z Touraine a v letech 1144–1151 normandský vévoda. Bývá uváděn i jako Geoffroy Sličný (le Bel), přičemž přízvisko Platangenet dostal údajně podle rostliny z rodu kručinek, která zdobila jeho helmici. Během svého života získal vzdělání a četl antické autory v originále.
- Geoffrey V, også kjent som Geoffrey Plantagenet var greve av Anjou og Maine. Som far til Henrik II av England ble han stamfar for Plantagenet-dynastiet. Han var eldste sønn av Fulko, som var greve av Anjou og konge-konsort av Jerusalem. Moren var Erembourg av La Flèche, som var arving til grevedømmet Maine. Geoffrey fikk sitt kallenavn Plantagenet fra en plante, en planta genista, som han bar i hatten som et personlig kjennetegn.
- Gottfried V. , genannt der Schöne (le Bel) oder aber Plantagenet, war von 1129 bis zu seinem Tod ein Graf von Anjou, Tours und Maine (Grand-Anjou) aus dem Haus Château-Landon. Er war der älteste Sohn des Grafen Fulko V. des Jüngeren († 1144) und dessen erster Ehefrau Eremburge de La Flèche († 1126), Erbin der Grafschaft Maine.
- Godfryd V Plantagenet, od 1129 r. hrabia Andegawenii i Maine, od 1144 r. książę Normandii. Syn Fulka V z Andegawenii i jego pierwszej żony - Ermengardy z Maine, córki Eliasza I z Maine. Zwany był "Pięknym" (le Bel) lub Plantagenetem. Jego drugi przydomek wziął się od gałązki janowca, którą przyczepiał do swojego hełmu podczas turniejów.
- V. Gottfried, Anjou grófja Anjou grófja, Matilda angol királynő második férje, II. Henrik angol király apjaként a Plantagenêt-dinasztia megalapítója.
- È considerato il fondatore della casata degli Plantageneti, così detta dal ramo di ginestra (planta genista fr. genêt) con cui soleva ornarsi il copricapo e che divenne il suo simbolo.
- Geoffrey V (24 August 1113 – 7 September 1151), called the Handsome and Plantagenet, was the Count of Anjou, Touraine, and Maine by inheritance from 1129 and then Duke of Normandy by conquest from 1144. By his marriage to the Empress Matilda, daughter and heiress of Henry I of England, Geoffrey had a son, Henry Curtmantle, who succeeded to the English throne and founded the Plantagenet dynasty to which Geoffrey gave his nickname.
- Godofredo V de Anjou, cognominado o Plantageneta, foi conde de Anjou e de Maine e duque da Normandia. Era filho do Conde Fulque V de Anjou e de Ermengarda, herdeira de Maine. Sucedeu seu pai no Condado de Anjou em 1129, quando este se tornou rei de Jerusalém. Seu epíteto "Plantageneta" vem do francês plant genêt e refere-se ao arbusto que escolheu como símbolo pessoal. Posteriormente a alcunha passou a designar toda uma dinastia de reis ingleses.
- ジョフロワ4世（または5世、Geoffroi IV / V, 1113年8月24日 - 1151年9月7日）は、中世フランス王国の貴族である。アンジュー伯、メーヌ伯、モルタン伯、ノルマンディー公。父はアンジュー伯フルク5世（エルサレム王フルク・ダンジュー）、母はメーヌ女伯エルマンガルド。長男は後にイングランド国王となるヘンリー2世（アンジュー伯アンリ）である。
- Godofredo V de Anjou (nombres alternativos Godofredo El Hermoso o Godofredo Plantagenet), Conde de Anjou, de Maine y Duque de Normandía. Fundador de la Dinastía Plantagenet que reinó en Inglaterra, hijo mayor de Fulco de Jerusalén y de Eremburge de La Flèche.
- Жоффруа (Готфрид) V Анжуйский, по прозвищу Красивый или Плантагенет, граф Анжу и Мэна с 1129, граф де Мортен с 1141, герцог Нормандии с 1144, старший сын короля Иерусалимского Фулька V.
- Geoffrey av Anjou, född 24 augusti 1113, död 7 september 1151, greve av Anjou och Maine och senare hertig av Normandie, som kallades Le Bel ("Den sköne") eller Geoffrey Plantagenet, var far till Henrik II av England, och därigenom förfader till den engelska kungadynastin Plantagenet. Geoffrey var äldste son till Fulk, greve av Anjou och kung av Jerusalem. Geoffreys mor var Eremburge av La Flèche, arvtagerska till Maine.
- Жоффруа (Готфрід) V Анжуйський, на прізвисько Гарний або Плантагенет — граф Анжу і Мена з 1129, граф де Мортен з 1141, герцог Нормандії з 1144, старший син графа Анжу та короля Єрусалимського Фулька V. Від його прізвиська пішла назва династії Плантагенети.
- 若弗鲁瓦五世（安茹）（Geoffroy V of Anjou，1113年8月24日－1151年9月7日），绰号“美男子”“金雀花”，1129年通过继承成为安茹、都兰、曼恩伯爵，1144年通过征服成为诺曼底公爵。由于他和英格兰国王亨利一世之女和继承人、神圣罗马帝国皇帝亨利五世的遗孀马蒂尔达皇后的婚姻，他的长子“短斗篷”亨利继承了英格兰的王位，开创了金雀花王朝。
|
