| dbpprop:abstract
|
- Galician-Portuguese (also known as galego-português or galaico-português in Portuguese and as galego-portugués or galaico-portugués in Galician) was a West Iberian Romance language spoken in the Middle Ages, in the northwest area of the Iberian Peninsula. It was first spoken in the area between the Bay of Biscay and the Douro River, but it expanded South with the Christian Reconquest. It is the common ancestor of modern Galician, Portuguese, and Fala languages. The term "Galician-Portuguese" also designates the subdivision of the modern West Iberian group which is composed by Galician, Portuguese, and the Fala language.
- Die Galicisch-Portugiesische Sprache (auch bekannt als galego-português oder galaico-português in Portugiesisch und als galego-portugués oder galaico-portugués in Galicisch) war eine westiberische romanische Sprache im mittelalterlichen Nordwesten der Iberischen Halbinsel. Sie wurde zuerst in der Gegend um die Bucht von Biscaya bis zum Fluss Douro gesprochen, verbreitete sich jedoch dann mit der Christianisierung in Richtung Süden.
- El galaicoportuguès era una llengua romànica, parlada a l'edat mitjana, a la franja occidental de la Península Ibèrica. S'estenia des de la Mar Cantàbrica fins al riu Duero. El galaicoportuguès va tenir força importància i d'això en dóna bona mostra la literatura que va produir. Les tres recopilacions líriques medievals galaicoportugueses són: Cancioneiro de Ajuda Cancioneiro de Vaticana Cancioneiro Colocci-Brancutti El rei Alfons X, el Savi de Castella, va compondre les seves "Cantigas" en galaicoportuguès, que era la seva llengua predilecta per a la poesia. Aquesta llengua va tenir la seva màxima importància des del final del segle XII fins a mitjan segle XIV. Alguns poetes destacats van ser: Bernardo de Bonaval, Airas Nunes, Pedro da Ponte, Pero Amigo. Cap al 1400 el galaicoportuguès va anar perdent la seva unitat i suposadament es va començar a separar en dues llengües: Gallec Portuguès Actualment, existeix a Galícia un moviment cultural i lingüístic conegut com a reintegracionisme que propugna que gallec i portuguès segueixen sent la mateixa llengua i proposa pel gallec l'adopció de normes ortogràfiques harmonitzades amb les portugueses i brasileres.
- El galaicoportugués o gallegoportugués era la lengua romance hablada durante la Edad Media en toda la franja nordoccidental de la Península Ibérica, desde el mar Cantábrico hasta el río Duero. De la evolución de esta lengua proceden los actuales idiomas gallego y portugués, que algunos consideran actualmente una sola lengua, a pesar de sus diferencias diatópicas. En Portugal el galaicoportugués se denomina también portugués medieval.
- Le galaïco-portugais ou gallaîco-portugais (nom savant du galicien-portugais) est la langue romane mère du galicien et du portugais : au nord ouest de la péninsule ibérique le latin parlé au moyen-âge acquiert une physionomie qui le différencie des langues parlées par les léonnais, les castillans et les populations mozarabes du sud. La zone de formation primitive descend jusqu'à la région de Porto. Au fur et à mesure de la Reconquête son usage s'étend vers le sud. Dans sa forme écrite le galaîco-portugais est pendant deux siècles, les XIII et XIV siècle, une langue de prestige, la langue du lyrisme et de la poésie avec des adeptes dans les royaumes chrétiens de la péninsule ibérique, en Provence et au nord de l'Italie . Il ne faut pas confondre le Galaïco-portugais (galicien portugais), langue morte avec le galégo-portugais, dialecte du portugais préconisé, depuis la fin du XX siècle, par les réintégrationnistes comme évolution de la langue de la communauté autonome de Galice, au motif que le galicien a plus de chances de survivre en "re-intégrant" ses liens historiques avec le portugais; l'handicap majeur de cette évolution vers le monde lusophone, même si elle apparait justifiée d'un point de vue linguistique, ne sera pas acceptée par les locuteurs du galicien contemporain, car les différences phonétiques sont trop importantes
- Il Galiziano-portoghese (chiamato anche galego-português o galaico-português in portoghese e come galego-portugués o galaico-portugués in galiziano) è stata una lingua iberica occidentale parlata durante il Medioevo nel nord-ovest della penisola iberica. In Portogallo il Galiziano-portoghese è anche chiamato portugués medieval. Parlata da principio nella zona tra il Golfo di Biscaglia ed il Duero, si espanse poi verso sud a seguito della Reconquista. È considerato l'ascendente comune degli attuali Galiziano, Portoghese e Fala.
- Galicisch-Portugees of Portugees-Galicisch was een West-Iberische Romaanse taal die in de middeleeuwen gesproken werd in het noordwestelijke deel van het Iberisch Schiereiland. Modern Portugees, Galicisch en Fala stammen allen af van deze taal. De term Galicisch-Portugees wordt ook wel gebruikt om de taalgroep van deze drie moderne talen aan te duiden. Galicisch-Portugees kwam in gebruik rond het jaar 600 in het Koninkrijk Galicië. In het jaar 800 was het de spreektaal van heel noordwest-Iberië. De taal werd oorspronkelijk alleen gesproken in het gebied tussen de Golf van Biskaje en de Douro-rivier, maar het taalgebied verspreidde zich verder naar het zuiden uit naarmate meer van het Iberisch Schiereiland op de Moren veroverd werd tijdens de Reconquista. De oudst bekende geschreven teksten in het Galicisch-Portugees zijn gevonden in een document dat hoofdzakelijk in het Vulgair Latijn was opgesteld. Dit document, Doação à Igreja de Sozello, dateert uit 870. Geleidelijk verving Galicisch-Portugees het Latijn als schrijftaal en begin 13e eeuw zien we de eerste documenten die geheel in het Galicisch-Portugees opgesteld werden. De taal werd gebruikt voor (gezongen) poëzie en andere literatuur op het Iberisch Schiereiland vanaf eind 12e eeuw tot midden 14e eeuw. Er zijn zo'n 160 dichters bekend, waarvan zo'n 1700 gedichten zijn overgeleverd. Het bekendste werk is wel de Cantigas de Santa Maria, een verzameling van 420 liederen die voornamelijk over de heilige Maria handelden. Traditioneel worden deze liederen togeschreven aan koning Alfons X van Castilië. Koning Dionysius van Portugal, die ook poëzie in het Galicisch-Portugees schreef, verving in 1290 Latijn met Galicisch-Portugees als officiële taal van Portugal. In die tijd had de taal nog geen naam en werd het de lingua vulgar genoemd. Nadat Portugal in 1139 onafhankelijk werd, begonnen Galicië en Portugal uit elkaar te drijven. De verschillen qua uitspraak en woordenschat in Portugal en Galicië werden steeds groter, en langzamerhand ontwikkelde het Galicisch en Portugees zich tot twee aparte talen. De twee talen zijn echter nog steeds goed onderling verstaanbaar, vooral tussen noord-Portugezen en Galiciërs. Een derde Galicisch-Portugese taal, het Fala, wordt gesproken door zo'n 5.000 tot 10.000 mensen in het noordwestelijke deel van de Spaanse provincie Extremadura, langs de grens met Portugal.
- Galisisk-portugisisk (også kjent som galego-português eller galaico-português på portugisisk og som galego-portugués eller galaico-portugués på galisisk) var et vestiberisk språk i den romanske språkfamilien. Språket ble talt i den nordvestlige delen av Den iberiske halvøy under middelalderen. Det ble først talt fra Biscayabukta til Douro, men spredte seg sørover med den kristne gjenerobringen. Galisisk-portugisisk delte seg etterhvert i språkene vi idag kjenner som galisisk, portugisisk og fala.
- O galego-português (também chamado de galaico-português, proto-galego-português, português antigo, português arcaico, galego antigo, galego arcaico) foi a língua falada durante a Idade Média nas regiões de Portugal e da Galiza,, da qual as atuais línguas portuguesa e galega descendem, assim, o galego-português é o idioma ancestral comum às línguas galaico-portuguesas. A língua considera-se formada no século VIII, principalmente como desenvolvimento do latim vulgar falado pelos conquistadores romanos a partir do século II d.C. No seu momento, foi língua culta fora dos reinos da Galiza e de Portugal nos reinos vizinhos de Leão e Castela. Por exemplo, o rei castelhano Afonso X o Sábio escreveu as suas Cantigas de Santa Maria em galego-português. A sua importância foi tal que é considerada a segunda literatura mais importante durante a Idade Média europeia, só perdendo para o occitano. O documento da lírica galego-portuguesa mais antigo parece ser a cantiga satírica "Ora faz ost'o senhor de Navarra" de João Soares de Paiva, datado de 1196 por alguns. As recompilações líricas medievais galego-portuguesas mais importantes são: Cancioneiro da Biblioteca Nacional (antigo Colocci-Brancuti) Cancioneiro da Vaticana Cancioneiro da Ajuda (anteriormente conhecido como Cancioneiro do Colégio dos Nobres). Cantigas de Santa Maria, de Afonso X de Castela
- Галиси́йско-португа́льский язык — развился из средневековой латыни в северо-западной части Иберийского полуострова. Первые тексты на галисийско-португальском языке известны с конца XII века. В начале XV века происходит постепенное разделение на галисийский и португальский язык.
|
| rdfs:comment
|
- Galician-Portuguese (also known as galego-português or galaico-português in Portuguese and as galego-portugués or galaico-portugués in Galician) was a West Iberian Romance language spoken in the Middle Ages, in the northwest area of the Iberian Peninsula. It was first spoken in the area between the Bay of Biscay and the Douro River, but it expanded South with the Christian Reconquest. It is the common ancestor of modern Galician, Portuguese, and Fala languages.
- Die Galicisch-Portugiesische Sprache (auch bekannt als galego-português oder galaico-português in Portugiesisch und als galego-portugués oder galaico-portugués in Galicisch) war eine westiberische romanische Sprache im mittelalterlichen Nordwesten der Iberischen Halbinsel. Sie wurde zuerst in der Gegend um die Bucht von Biscaya bis zum Fluss Douro gesprochen, verbreitete sich jedoch dann mit der Christianisierung in Richtung Süden.
- El galaicoportuguès era una llengua romànica, parlada a l'edat mitjana, a la franja occidental de la Península Ibèrica. S'estenia des de la Mar Cantàbrica fins al riu Duero. El galaicoportuguès va tenir força importància i d'això en dóna bona mostra la literatura que va produir.
- El galaicoportugués o gallegoportugués era la lengua romance hablada durante la Edad Media en toda la franja nordoccidental de la Península Ibérica, desde el mar Cantábrico hasta el río Duero. De la evolución de esta lengua proceden los actuales idiomas gallego y portugués, que algunos consideran actualmente una sola lengua, a pesar de sus diferencias diatópicas. En Portugal el galaicoportugués se denomina también portugués medieval.
- Le galaïco-portugais ou gallaîco-portugais (nom savant du galicien-portugais) est la langue romane mère du galicien et du portugais : au nord ouest de la péninsule ibérique le latin parlé au moyen-âge acquiert une physionomie qui le différencie des langues parlées par les léonnais, les castillans et les populations mozarabes du sud. La zone de formation primitive descend jusqu'à la région de Porto. Au fur et à mesure de la Reconquête son usage s'étend vers le sud.
- Il Galiziano-portoghese (chiamato anche galego-português o galaico-português in portoghese e come galego-portugués o galaico-portugués in galiziano) è stata una lingua iberica occidentale parlata durante il Medioevo nel nord-ovest della penisola iberica. In Portogallo il Galiziano-portoghese è anche chiamato portugués medieval. Parlata da principio nella zona tra il Golfo di Biscaglia ed il Duero, si espanse poi verso sud a seguito della Reconquista.
- Galicisch-Portugees of Portugees-Galicisch was een West-Iberische Romaanse taal die in de middeleeuwen gesproken werd in het noordwestelijke deel van het Iberisch Schiereiland. Modern Portugees, Galicisch en Fala stammen allen af van deze taal. De term Galicisch-Portugees wordt ook wel gebruikt om de taalgroep van deze drie moderne talen aan te duiden. Galicisch-Portugees kwam in gebruik rond het jaar 600 in het Koninkrijk Galicië.
- Galisisk-portugisisk (også kjent som galego-português eller galaico-português på portugisisk og som galego-portugués eller galaico-portugués på galisisk) var et vestiberisk språk i den romanske språkfamilien. Språket ble talt i den nordvestlige delen av Den iberiske halvøy under middelalderen. Det ble først talt fra Biscayabukta til Douro, men spredte seg sørover med den kristne gjenerobringen.
- O galego-português (também chamado de galaico-português, proto-galego-português, português antigo, português arcaico, galego antigo, galego arcaico) foi a língua falada durante a Idade Média nas regiões de Portugal e da Galiza,, da qual as atuais línguas portuguesa e galega descendem, assim, o galego-português é o idioma ancestral comum às línguas galaico-portuguesas.
- Галиси́йско-португа́льский язык — развился из средневековой латыни в северо-западной части Иберийского полуострова. Первые тексты на галисийско-португальском языке известны с конца XII века.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
