| dbpprop:abstract
|
- Galaxy morphological classification is a system used by astronomers to divide galaxies into groups based on their visual appearance. There are several schemes in use by which galaxies can be classified according to their morphologies, the most famous being the Hubble sequence, devised by Edwin Hubble and later expanded by Gérard de Vaucouleurs and Allan Sandage.
- Die Hubble-Sequenz ist ein morphologisches Ordnungsschema für Galaxien, das 1936 von Edwin Hubble entwickelt wurde und bis heute Verwendung findet. In diesem Schema (auch Stimmgabeldiagramm) stehen E0 bis E7 für elliptische Galaxien mit zunehmender Abplattung, Sa bis Sc für Spiralgalaxien, SBa bis SBc für Balkenspiralgalaxien und Ir oder auch Im (engl. ) für irreguläre Galaxien. S0 und SB0 sind die Übergangstypen der linsenförmigen (oder lentikuläre) Galaxien. Für die Spiralgalaxien gilt für die Unterscheidung der Untertypen: Das Größenverhältnis von zentralem rundlichem Bulge zur Scheibe nimmt von a nach c ab. Die Spiralarme werden von a nach c offener. Der Anteil von Staub und jungen Sternen nimmt von a nach c zu. Die einzelnen Galaxientypen sind im Artikel Galaxie näher beschrieben Hubble sah in dieser Darstellung eine mögliche Entwicklungssequenz für Galaxien. Die Forschungen der letzten Jahre haben aber gezeigt, dass die Galaxienentwicklung weitaus komplexer ist und sich nicht durch eine einfache Sequenz darstellen lässt. Dennoch bezeichnet man immer noch zuweilen, eigentlich inkorrekt, elliptische Galaxien als „frühe“ Galaxien im Gegensatz zu den „späten“ Spiralgalaxien. Hubbles morphologische Einteilung der Galaxien als solche wird noch heute verwendet.
- Hubbleova klasifikace galaxií rozděluje galaxie podle jejich tvaru. Zavedl jí v roce 1925 americký astronom Edwin Hubble. Graficky je tato klasifikace znázorněna jako Hubbleova ladička (jde pouze o grafické vyjádření této klasifikace, ne o vývojová stádia galaxií). Každý z typů je dále členěn na další podtypy podle tvarů.
- La secuencia de Hubble es una clasificación de tipos de galaxias desarrollada por Edwin Hubble en 1936. También se la conoce como diagrama diapasón a consecuencia de la forma de su representación gráfica. Los tipos de galaxias se dividen como sigue: Galaxias elípticas (E0-7) tienen forma elíptica, con una distribución bastante uniforme de las estrellas por todas partes. El número indica el grado de excentricidad: las galaxias E0 son casi redondas, mientras E7 son muy aplanadas. El número indica solo la apariencia de la galaxia en el cielo, no su geometría real. Galaxias lenticulares (S0 y SB0) parecen tener una estructura de disco con una concentración de estrellas central proyectándose de él. No muestran ninguna estructura espiral. Galaxias espirales (Sa-d) tienen una concentración de estrellas central y un disco aislado que presenta brazos espirales. Los brazos están centrado alrededor de la protuberancia, variando de los muy arremolinados y poco definidos (Sa) a los muy sueltos y definidos (Sc y Sd). Asimismo, mientras que en las primera la concentración central es muy pronunciada, en estos últimos lo es bastante menos, y -salvo excepciones- la cantidad de estrellas jóvenes y la proporción de gas van aumentando a lo largo de la secuencia. Galaxias espirales barradas (SBa-d) tiene una estructura en espiral, similar a las galaxias espirales pero los brazos se proyectan desde el final de una "barra" central en lugar de emanar de una concentración central, como cintas en los extremos de una batuta. De nuevo, SBa a SBd indica como de arremolinados están estos brazos y el grado de desarrollo de la concentración central y -de nuevo, salvo excepciones- al ir progresando en la secuencia, la cantidad de gas y estrellas jóvenes va aumentando. Galaxias irregulares (Irr) se dividen en Irr-I, que muestran estructura espiral deformada, e Irr-II para las galaxias que no encajan en ninguna otra categoría. Hubble basó su clasificación en fotografías de las galaxias tomadas con telescopios de la época. Al principio creyó que las galaxias elípticas eran una forma inicial, que posteriormente evolucionaba a espirales; nuestro conocimiento actual sugiere que la situación es más o menos opuesta, no obstante esta creencia dejó su impronta en la jerga de los astrónomos que aun hablan de "tipo primitivo" o "tipo avanzado" de galaxias de acuerdo a si la galaxia aparece a la izquierda o la derecha del diagrama. Observaciones más recientes nos han dado la siguiente información sobre estos tipos: Las galaxias elípticas suelen tener poco gas y polvo y están compuestas principalmente de estrellas antiguas. Las galaxias espirales tienen abundantes existencias de gas y polvo, y tienen una mezcla de estrellas antiguas y jóvenes. Las galaxias irregulares son ricas en gas, polvo y estrellas jóvenes. A partir de esto, los astrónomos han construido una teoría de la evolución galáctica que sugiere que las elípticas son resultado de la colisión entre galaxias espirales o irregulares, que las priva de gran parte del gas y polvo y hace que las órbitas de las estrellas sean aleatorias. Ver formación y evolución de galaxias. Clasificaciones posteriores Después de aparecida ésta secuencia, aparecieron refinamientos de ésta, tanto por el propio Hubble cómo por otros autores (en especial, el astrónomo Gerard de Vaucouleurs), sobre todo en lo referido a la clasificación de las galaxias espirales, introduciéndose los tipos intermedios E (galaxias con características intermedias entre las elípticas y las lenticulares), S0 (galaxias lenticulares sin estructuras, sólo distinguibles de una elíptica mediante un estudio detallado), S0 (galaxias lenticulares con cierta estructura), S0 (galaxias intermedias entre una lenticular y una Sa), Sab (entre Sa y Sb), Sbc (entre Sb y Sc), y Scd (entre Sc y Sd), así cómo la clasificación "Pec" (peculiar) para aquellas galaxias inclasificables y las galaxias enanas -con una "d" antes del tipo de la galaxia, y sólo para elípticas, lenticulares, e irregulares-. La más elaborada es la elaborada por el ya mencionado Gerard de Vaucouleurs en 1959. En ella, se extendió la clase Sd incluyendo los tipos Sdm y Sm, así cómo siendo reemplazado el tipo Irr -salvo para galaxias irregulares enanas (dIrr)- por los tipos I(m) e IB(m), éstos para galaxias irregulares con incipiente estructura espiral y/o barra, cómo las Nubes de Magallanes, y finalmente el tipo I0 para galaxias cómo la ya mencionada M82. Ya que bastantes galaxias espirales presentan características intermedias entre las espirales normales (clasificadas cómo SA) y las barradas (clasificadas aquí cómo SB), se introdujeron las galaxias de tipo SAB, que son intermedias entre las espirales normales y las barradas. En éste sistema, esto es lo primero que se pone. También se ha tenido en cuenta la presencia de anillos internos en algunas galaxias. Las galaxias sin anillo interno se clasifican añadiendo a continuación del tipo de galaxia según tiene barra ó no "(s)". Si existe un anillo interno mal definido, "(rs)". Si existe un anillo bien definido, "r". Además, si la galaxia tiene un anillo que la rodea antes de la clasificación según la barra ó no se pone una "R"; si el anillo es un anillo falso, se pone "R". De Vaucouleurs ha representado éste sistema de dos maneras: de manera tridimensional para todos los tipos de galaxias y cómo una rueda para las espirales y lenticulares (ver enlaces externos). Algunos ejemplos de galaxias espirales ó lenticulares brillantes clasificadas con éste sistema son (datos tomados de NASA/IPAC Extragalactic Database): Galaxia de Andrómeda:SA(s)b (quizás SBb debido a la presencia de una barra) Galaxia del Triángulo:SA(s)cd M77: (R)SA(rs)b M81: SA(s)ab M85: SA(s)0 pec M88: SA(rs)b M90: SAB(rs)ab M95: SB(r)b NGC 1023: SB(rs)0 NGC 2841: SA(r)b NGC 2903: SB(s)d NGC 3115: SA(s)O NGC 4526: SAB(s)0 NGC 6946: SAB(rs)cd NGC 7331: SA(s)b
- Hubblen järjestelmä on galaksityyppien luokittelutapa, jonka keksi Edwin Hubble vuonna 1936. Tätä luokittelua kutsutaan muyös äänirautadiagrammiksi. Nimitys tulee luokittelun graafisesta ulkoasusta. Galaksityypit on jaoteltu seuraavasti: Elliptinen galaksi (E0-7): Omaa ellipsin muodon ja sen tähdet jakautuvat tasaisesti koko galaksin pinta-alalle. Koodinumero annetaan galaksin muodon mukaan. E0 galaksit ovat lähes pyöreitä, kun taas E7 galaksit ovat huomattavasti soikeampia. Numero kertoo kuitenkin vain galaksin leposuunnan avaruudessa eikä todellista muotoa. Linssimäinen galaksi (S0-SB0): Omaa kiekkomaisen rakenteen ja sen keskellä on pallon muotoinen ulkonema molemmin puolin. Linssimäisellä galaksilla ei ole spiraalisia ominaisuuksia muodossaan. Kierteisgalaksilla (Sa-d) on myös pallon muotoinen ydin ja sitä ympäröi galaksin "kiekko", joka koostuu spiraalimaisista galaksin osista. Osat lähtevät kiertymään ytimestä ja ne voivat olla joko todella tiheästi ytimen ympärillä (Sa), taikka löyhästi (Sc ja Sd). Myös jälkimmäisillä galaksityypeillä on keskuskohouma, mutta se ei ole niin merkittävä. Sauvaspiraaligalakseja (SBa-d) on vastaavia tyyppejä, kuin kierteisgalaksilla, mutta olennainen ero löytyy galaksin keskustasta, missä spiraaliset osat keskustan ympäriltä lähtemisen sijaan lähtevätkin galaksin "sauvan" päästä, joka on sen ydin. SBa - SBd kertoo jälleen, kuinka tiheästi tai löyhästi galaksin kierteiset osat ovat kapulan (ytimen) ympärillä. Epäsäännöllinen galaksi (Irr) voi olla tyyppiä Irr-I, mikä kertoo galaksin rakenteen olevan spiraalin muotoinen, mutta sen olevan epämuodostunut jollain tavalla ja Irr-II, mikä kertoo sen, että galaksia ei voitu sijoittaa mihinkään muuhun luokkaan. Hubble perusti järjestelmänsä ajansaatossa ottamiinsa valokuviin galakseista. Hän uskoi, että elliptiset galaksit olivat kaikkien galaksien ensimmäinen muoto, josta ne sitten kehittyivät lopulliseen muotoonsa. Tämä aikainen ajatus jätti jälkeensä astronomien erikoiskielessä esiintyvät termit; "aikainen tyyppi" ja "myöhäinen tyyppi". Seuraavat tiedot perustuvat uusiin tutkimuksiin galaksityypeistä. Elliptiset galaksit ovat yleensä vähäkaasuisia, - tomuisia ja ne ovat muodostuneet suurimmaksi osaksi vanhoista tähdistä. Kierteisgalaksit omaavat yleensä suuret määrät kaasua ja tomua ja ne koostuvat vanhojen ja uusien tähtien sekoituksesta. Epäsäännöllisissä galakseissa on usein paljon kaasua ja tomua ja ne koostuvat pääosin uusista tähdistä. Näiden tietojen perusteella astronomit kehittivät teorian galaksien kehityksestä, jonka mukaan elliptiset galaksit ovatkin todellisuudessa kierteisgalaksien ja epäsäännöllisten galaksien törmäyksen tulos.
- La sequenza di Hubble è uno schema di classificazione dei tipi di galassie sviluppato da Edwin Hubble nel 1936. Le galassie sono divise in questo modo: Dove i tipi da E0 a E7 sono galassie ellittiche, S0 e SB0 sono tipi intermedi, da Sa a Sd sono galassie spirali, da SBa a SBd sono spirali barrate e Ir sono galassie irregolari. le galassie ellittiche hanno una forma ellissoidale, con una distribuzione di stelle piuttosto uniforme. Il numero descrive la loro eccentricità: le galassie E0 sono quasi sferiche, mentre le E7 sono molto appiattite. Questo numero descrive più che altro l'aspetto della galassia perché, essendo sconosciuto l'angolo di vista, non è dato sapere la sua forma reale. le galassie lenticolari (S0 e SB0) hanno una struttura simile ad un disco, con un bulge centrale sferico. Non mostrano alcuna struttura a spirale. le galassie spirali hanno un bulge centrale ed un disco esterno che contiene bracci di spirale. I bracci si avvolgono attorno al bulge, e variano da molto stretti (Sa) a molto aperti (Sc e Sd). L'ultimo tipo ha anche un bulge centrale meno sviluppato. le galassie spirali barrate sono simili alle spirali, ma i bracci partono da una specie di barra che attraversa il bulge invece che direttamente da esso. Di nuovo, i diversi tipi da SBa a SBd si riferiscono a quanto stretti sono i bracci della spirale. le galassie a spirale intermedia, classificate come SAB (ovverò a metà tra le galassie a spirale e le galassie a spirale barrata). Sono molto rare, tanto da non comparire nella sequenza di Hubble. le galassie irregolari non mostrano alcuna forma regolare riconoscibile, e quindi non rientrano in questa semplice classificazione. Alcune tra le più grandi mostrano deboli tracce di bracci di spirale. Dalla tabella si nota come le galassie ellittiche possono avere dimensioni molto diverse: tra loro si trovano sia le galassie più piccole conosciute sia quelle più grandi. Le galassie spirali hanno in genere una dimensione "media", mentre le irregolari sono in genere piuttosto piccole. Hubble basò la sua classificazione su fotografie delle galassie prese con i telescopi del tempo. Pensava che le galassie ellittiche fossero una forma giovane, che si sarebbe poi evoluta in spirale. Le teorie moderne suggeriscono che la situazione sia più o meno opposta e meno ben definita, ma questa credenza iniziale ha lasciato un segno nel gergo degli astronomi, che parlano di galassie dei "primi tipi" o degli "ultimi tipi" a seconda che si trovino sulla sinistra o sulla destra del diagramma. Altre osservazioni moderne ci hanno dato le seguenti informazioni sui diversi tipi di galassie: Le galassie ellittiche sono generalmente prive di gas e polveri, e sono composte più che altro di stelle vecchie su orbite caotiche. Le galassie spirali hanno in genere una grande riserva di gas e polveri, e hanno una popolazione mista di stelle vecchie e giovani su orbite ordinate. Le galassie irregolari sono ricche di gas, polveri e giovani stelle Da questi e da altri indizi, gli astronomi hanno costruito una teoria dell'evoluzione delle galassie che suggerisce come le ellittiche siano, in realtà, il risultato di collisioni tra galassie spirali e/o irregolari, che rimuovono la maggior parte del gas presente nei sistemi e rimescolano le orbite delle stelle. Vedi anche formazione ed evoluzione delle galassie.
- ハッブル分類(ハッブルぶんるい)は、銀河をその形態によって分類する方法。エドウィン・ハッブルが1926年に提唱した。 大きく分けると楕円銀河、レンズ状銀河、渦巻銀河、棒渦巻銀河と、どれにも当てはまらない不規則銀河がある。
- Classificação de Hubble foi um esquema sugerido por Hubble para classificar as galáxias. Originalmente pensava-se que, com o tempo, o esquema poderia fornecer informações sobre a evolução das galáxias. Hubble pensava que galáxias quase esfero-elípticas (denotadas Eo) gradualmente adquiririam uma forma achatada até se assemelharem a lentes finas (E7), para transformar-se então em galáxias espirais comuns (So até Sc) ou em galáxias espirais barradas (galáxias cujo núcleo é cortado por uma "barra" de poeira, gás e estrelas, representadas pelas siglas Sba e Sbc). As galáxias So, conhecidas como galáxias lenticulares, possuem um núcleo central e um disco, mas não têm braços espirais. Pensava-se que uma galáxia espiral comum desenvolvesse braços às custas da massa do núcleo central; os braços seriam mais frouxamente espiralados de Sa até Sc. No caso das galáxias espirais barradas, pensava-se que uma barra brilhantemente luminosa se desenvolvesse cortando seu núcleo com um braço espiral originando-se de cada extremidade da barra. Estudos mais recentes sobre as galáxias e sobre as estrelas contidas em seu interior lançaram dúvidas sobre este esquema evolutivo,mas o esquema ainda é útil como uma classificação prática dos diferentes tipos de galáxias.
- Морфологическая классификация галактик - система разделения галактик на группы по визуальным признакам, используемая в астрономии. Существует несколько схем разделения галактик на морфологические типы. Наиболее известная была предложены Эдвином Хабблом, и впоследствии развита Жераром де Вокулером и Аланом Сендиджем.
- Hubbles serie, eller Hubbleserien, är en indelning av galaxer i olika typer som skapades av Edwin Hubble 1925. Galaxtyperna brukar åskådliggöras i ett diagram på följande sätt: där E0 till E7 utgör elliptiska galaxer, S0 till Sd är spiralgalaxer, SB till SBd är stavspiral-galaxer (B=bar - stav,stång), och Ir (irregular) är oregelbundna galaxer Elliptiska galaxer har en formen av en ellipsoid med ganska jämn fördelning av stjärnor genom hela volymen. Siffran anger graden av eccentricitet där E0 är nästan sfäriska och E7 är mycket tillplatttade. Linsformade galaxer - S0 och SB0 - har en skiv-liknande form med en rund utbuktning i mitten, men uppvisar ingen spiralstruktur. Spiralgalaxer har skiv-form och central utbuktning, och skivan innehåller spiralarmar som varierar från tätt omlindade (Sa) till en mycket lösare struktur (Sd). Stavspiral-galaxer - SBa till SBd, liknar spiralgalaxerna med avseende på spiralstruktur, men istället för att spiralerna utgår från en klotformad central utbuktning utgår de från de båda ändarna på en central stav-liknande struktur. Oregelbundna galaxer - har ingen regelbunden form och passar inte in i något av de andra mönstren. Hubble trodde att elliptiska galaxer var den yngsta och mest primitiva formen av galaxer, och att ovanstående diagram representerar en serie mot äldre och mer utvecklade galaxer. Detta har visat sig felaktigt, och elliptiska galaxar är tvärt om mycket gamla och representerar snarare ett slutstadium än en början.
- Bu düzene göre, gökadalar sağdan eliptik olarak başlarlar ve adları E0 ile E7 olarak değişir. E biçimi temsil ederken, rakam gökadanın ne kadar oval biçiminde olduğunu gösterir. Bir diğer deyişle 0 dairesel iken, 7 son derece basıktır. Teknik açıdan eliptiklikliğin 10 katıdır. Ardından gökadalar S0 veya mercek gökadadan başlayıp 2 ayrı takıma ayrılırlar. Üst takım, sarmal gökadaları içerir. S sarmal anlamına gelir, sonraki harf ise sarmalların dağılımlarını tanımlar. 0 sarmal kolların yer almadığını, sonraki harfler ise son derece dışa açık ve belirgin kollar yer aldığını vurgular. Alt takım çubuklu sarmal gökadaları içerir. Gökada merkezinde çubuğun yer aldığı B imgesi ile gösterilir. Samanyolu yani bulunduğumuz gökadanın SBb türünde olduğuna inanılmaktadır. Bu sınıflara uymayan gökadalar ise düzensiz olarak tanımlanır ve Irr ile gösterilir.
- Послідо́вність Га́ббла — класифікація галактик, запропонована в 1936 році Едвіном Хабблом. Відтоді запропоновано більш докладні класифікації, але класифікація Габбла ще й досі не втратила актуальності. Файл:Hubble sequence. png для спіральних галактик розмір балджа і товщина рукавів «ліворуч праворуч» зменшуються, концентрація пилу збільшується. E0-E7 - еліптичні галактики, мають відносно рівномірний розподіл зірок без явного ядра. Цифра показує ексцентриситет: галактики E0 практично кулясті, зі збільшенням номера розвивається зплощення. Число показує форму проекції на площину спостереження, а не реальну форму галактики, яку може бути важко встановити. S0 — лінзоподібні галактики дископодібної форми з явно вираженим центральним балджем (опуклістю), але без рукавів. Sa, Sb, Sc, Sd — спіральні галактики, які складаються з балджа і зовнішнього диска, що містить рукави. Буква показує, наскільки щільно розташовані рукави. SBa, SBb, SBc, SBd — спіральні галактики, у яких центральний балдж перетинає яскравий бар (перемичка), від якого відходять рукави. Irr — іррегулярні галактики, що не можуть бути віднесені до жодного з перерахованих класів. Галактики типу Irr показують залишки спіральної структури, а IrrII мають зовсім неправильну форму. Іноді схему, зображену на рисунку, називають «камертоном Габбла».
- 在天文學中,星系的分類主要是根據星系的外觀在整體上呈現出的型態,分為橢圓星系、螺旋星系、或棒旋星系(閂狀星系),而且可以更進一步的的標示出各類星系的特性。例如,橢圓星系的外觀扁平度,旋渦星系的旋渦數目或棒閂的特性。這種星系分類稱為哈柏音叉圖或哈柏序列
|
| rdfs:comment
|
- Galaxy morphological classification is a system used by astronomers to divide galaxies into groups based on their visual appearance. There are several schemes in use by which galaxies can be classified according to their morphologies, the most famous being the Hubble sequence, devised by Edwin Hubble and later expanded by Gérard de Vaucouleurs and Allan Sandage.
- Die Hubble-Sequenz ist ein morphologisches Ordnungsschema für Galaxien, das 1936 von Edwin Hubble entwickelt wurde und bis heute Verwendung findet. In diesem Schema (auch Stimmgabeldiagramm) stehen E0 bis E7 für elliptische Galaxien mit zunehmender Abplattung, Sa bis Sc für Spiralgalaxien, SBa bis SBc für Balkenspiralgalaxien und Ir oder auch Im (engl. ) für irreguläre Galaxien. S0 und SB0 sind die Übergangstypen der linsenförmigen (oder lentikuläre) Galaxien.
- Hubbleova klasifikace galaxií rozděluje galaxie podle jejich tvaru. Zavedl jí v roce 1925 americký astronom Edwin Hubble. Graficky je tato klasifikace znázorněna jako Hubbleova ladička (jde pouze o grafické vyjádření této klasifikace, ne o vývojová stádia galaxií). Každý z typů je dále členěn na další podtypy podle tvarů.
- La secuencia de Hubble es una clasificación de tipos de galaxias desarrollada por Edwin Hubble en 1936. También se la conoce como diagrama diapasón a consecuencia de la forma de su representación gráfica. Los tipos de galaxias se dividen como sigue: Galaxias elípticas (E0-7) tienen forma elíptica, con una distribución bastante uniforme de las estrellas por todas partes. El número indica el grado de excentricidad: las galaxias E0 son casi redondas, mientras E7 son muy aplanadas.
- Hubblen järjestelmä on galaksityyppien luokittelutapa, jonka keksi Edwin Hubble vuonna 1936. Tätä luokittelua kutsutaan muyös äänirautadiagrammiksi. Nimitys tulee luokittelun graafisesta ulkoasusta. Galaksityypit on jaoteltu seuraavasti: Elliptinen galaksi (E0-7): Omaa ellipsin muodon ja sen tähdet jakautuvat tasaisesti koko galaksin pinta-alalle. Koodinumero annetaan galaksin muodon mukaan. E0 galaksit ovat lähes pyöreitä, kun taas E7 galaksit ovat huomattavasti soikeampia.
- La sequenza di Hubble è uno schema di classificazione dei tipi di galassie sviluppato da Edwin Hubble nel 1936. Le galassie sono divise in questo modo: Dove i tipi da E0 a E7 sono galassie ellittiche, S0 e SB0 sono tipi intermedi, da Sa a Sd sono galassie spirali, da SBa a SBd sono spirali barrate e Ir sono galassie irregolari. le galassie ellittiche hanno una forma ellissoidale, con una distribuzione di stelle piuttosto uniforme.
- ハッブル分類(ハッブルぶんるい)は、銀河をその形態によって分類する方法。エドウィン・ハッブルが1926年に提唱した。 大きく分けると楕円銀河、レンズ状銀河、渦巻銀河、棒渦巻銀河と、どれにも当てはまらない不規則銀河がある。
- Classificação de Hubble foi um esquema sugerido por Hubble para classificar as galáxias. Originalmente pensava-se que, com o tempo, o esquema poderia fornecer informações sobre a evolução das galáxias.
- Морфологическая классификация галактик - система разделения галактик на группы по визуальным признакам, используемая в астрономии. Существует несколько схем разделения галактик на морфологические типы.
- Hubbles serie, eller Hubbleserien, är en indelning av galaxer i olika typer som skapades av Edwin Hubble 1925. Galaxtyperna brukar åskådliggöras i ett diagram på följande sätt: där E0 till E7 utgör elliptiska galaxer, S0 till Sd är spiralgalaxer, SB till SBd är stavspiral-galaxer (B=bar - stav,stång), och Ir (irregular) är oregelbundna galaxer Elliptiska galaxer har en formen av en ellipsoid med ganska jämn fördelning av stjärnor genom hela volymen.
- Bu düzene göre, gökadalar sağdan eliptik olarak başlarlar ve adları E0 ile E7 olarak değişir. E biçimi temsil ederken, rakam gökadanın ne kadar oval biçiminde olduğunu gösterir. Bir diğer deyişle 0 dairesel iken, 7 son derece basıktır. Teknik açıdan eliptiklikliğin 10 katıdır. Ardından gökadalar S0 veya mercek gökadadan başlayıp 2 ayrı takıma ayrılırlar. Üst takım, sarmal gökadaları içerir.
- Послідо́вність Га́ббла — класифікація галактик, запропонована в 1936 році Едвіном Хабблом. Відтоді запропоновано більш докладні класифікації, але класифікація Габбла ще й досі не втратила актуальності. Файл:Hubble sequence.
- 在天文學中,星系的分類主要是根據星系的外觀在整體上呈現出的型態,分為橢圓星系、螺旋星系、或棒旋星系(閂狀星系),而且可以更進一步的的標示出各類星系的特性。例如,橢圓星系的外觀扁平度,旋渦星系的旋渦數目或棒閂的特性。這種星系分類稱為哈柏音叉圖或哈柏序列
|