Gaius Marius (/ˈɡeɪəs ˈmɛəriəs, ˈmær-/; 157 BC – January 13, 86 BC) was a Roman general and statesman. He held the office of consul an unprecedented seven times during his career. He was also noted for his important reforms of Roman armies, authorizing recruitment of landless citizens, eliminating the manipular military formations, and reorganizing the structure of the legions into separate cohorts. Marius defeated the invading Germanic tribes (the Teutones, Ambrones, and the Cimbri), for which he was called "the third founder of Rome." His life and career were significant in Rome's transformation from Republic to Empire.

Property Value
dbo:abstract
  • Gaius Marius (/ˈɡeɪəs ˈmɛəriəs, ˈmær-/; 157 BC – January 13, 86 BC) was a Roman general and statesman. He held the office of consul an unprecedented seven times during his career. He was also noted for his important reforms of Roman armies, authorizing recruitment of landless citizens, eliminating the manipular military formations, and reorganizing the structure of the legions into separate cohorts. Marius defeated the invading Germanic tribes (the Teutones, Ambrones, and the Cimbri), for which he was called "the third founder of Rome." His life and career were significant in Rome's transformation from Republic to Empire. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (مارس 2016) غايوس ماريوس - Gaius Marius قنصل وعسكري روماني (107-100 ق.م). كان هو من شارك ميتيلوس النوميدي حربه كقائد في نوميديا ضد يوغرطة، آخذا منه الزعامة على الجيش بعد فشله (طول مدة الحرب) في القضاء على النوميدي. (ar)
  • Gaius Marius (* 158/157 v. Chr. in Cereatae nahe Arpinum; † 13. Januar 86 v. Chr. in Rom) war ein römischer Feldherr und Staatsmann. Während seiner Laufbahn bekleidete er insgesamt siebenmal – und damit so oft wie kein Mann vor ihm – das Konsulat und triumphierte in zwei großen militärischen Auseinandersetzungen sowohl über König Iugurtha von Numidien als auch den germanisch-gallischen Wanderzug der Kimbern, Teutonen und Ambronen. Für diesen Sieg wurde er als Retter Roms, Vater des Vaterlandes sowie dritter Gründer Roms nach dem vergöttlichten Stadterbauer Romulus und dem legendären Gallierbezwinger Marcus Furius Camillus verehrt. In Opposition zu der ihn ablehnenden optimatischen Senatsnobilität unterstützte er politisch häufig die Bewegung der Popularen. Marius war mit Iulia, aus dem Geschlecht der Iulii Caesares, vermählt und dadurch der angeheiratete Onkel des späteren Eroberers von Gallien sowie Diktators auf Lebenszeit, Gaius Iulius Caesar. Der Verbindung entsprang der gleichnamige Sohn, Gaius Marius der Jüngere. (de)
  • Cayo Mario (en latín, Gaius Marius; Arpino, ca. 157 a. C.-Roma, 13 de enero de 86 a. C.) fue un político y militar romano, llamado tercer fundador de Roma por sus éxitos militares. Fue elegido cónsul siete veces a lo largo de su vida, algo sin precedentes en la historia de Roma. También se destacó por las reformas que impuso en el ejército romano autorizando el reclutamiento de ciudadanos sin tierras y reorganizando la estructura de las legiones a las que dividió en cohortes. (es)
  • Caius Marius, né en 157 av. J.-C. à Cereatae, près d’Arpinum et mort à Rome en 86 av. J.-C., était un général et homme d’État romain, élu consul à sept reprises au cours de sa carrière politique (107 av. J.-C. puis de 104 av. J.-C. à 100 av. J.-C. et en 86 av. J.-C.). Sans être né dans une famille de sénateurs, il s’inséra dans le monde politique. Il est connu pour avoir drastiquement réformé l'armée romaine, en permettant le recrutement de citoyens qui n'étaient pas propriétaires terriens, les proletarii, et en restructurant les légions en plusieurs cohortes. Il épousa Julia Caesaris, tante de Jules César. (fr)
  • Lo storico Plutarco gli dedicò una delle sue Vite parallele, raffrontandolo al re d'Epiro Pirro. (it)
  • Hij werd geboren in het stadje Cereatae, nabij Arpinum, uit het huwelijk van Gaius Marius en Fulcina. Marius was afkomstig uit een gegoede familie uit Picenum. Hoewel hij geen patriciër was, lukte het hem om via het Romeinse leger (politiek) carrière te maken. Hij werd vooral bekend vanwege zijn overwinning op de Numidische koning Jugurtha (109 v.Chr.), alsmede vanwege zijn overwinning op de Teutonen, Kimbren en Ambronen in de slag bij Aquae Sextiae (Aix-en-Provence) in 102 v.Chr. Als generaal zorgde hij voor ingrijpende veranderingen in het Romeinse leger, onder andere door de invoering van een betaald beroepsleger (waarin ook de allerarmste burgers dienst konden nemen), de herziening van de opbouw van de legereenheden en de promotiemogelijkheden voor uitblinkende soldaten (voor die tijd werden officieren voornamelijk benoemd op basis van hun politieke connecties). Samenvattend kan gesteld worden, dat hij het Romeinse leger vergaand geprofessionaliseerd heeft. Deze instelling van een beroepsleger, dat in plaats van aan de staat loyaal was aan de generaal die hen leidde, heeft in latere tijden een cruciale rol gespeeld in de Romeinse geschiedenis. Hierdoor was het voortaan gebruikelijk dat generaals hun politieke aspiraties met geweld probeerden door te drijven. De volgende eeuw was dan ook vaak het toneel van burgeroorlogen tussen de Romeinen. De veranderingen die hij invoerde in het Romeinse leger hielden in dat de staat de uitrusting betaalde voor de soldaten. Dat zorgde ervoor dat ook het proletariaat het leger in kon. Dit was noodzakelijk omdat vóór de veranderingen soldaten hun eigen uitrusting moesten betalen. Daarom waren de meeste soldaten boeren. Toen rijke Romeinen op het platteland gingen wonen, leidde dit ertoe dat boeren van hun land gejaagd of uitgekocht werden. Zodoende gingen de boeren in de stad wonen, waar ze geen of weinig werk konden vinden en zo werden zij arm. Het proletariaat groeide daardoor enorm en het aantal boeren slonk enorm. Hierdoor werd het steeds moeilijker voor Rome om aan soldaten te komen. De oplossing werd bedacht door Gaius Marius. Het Romeinse leger werd omgevormd tot een staand beroepsleger in plaats van een leger van halve huurlingen. Verdere veranderingen die Marius doorvoerde als consul, waren dat soldaten een contract tekenden bij de Romeinse staat, waardoor ze 25 jaar zouden dienen in het leger, om dan aan het eind met pensioen te gaan en beloond te worden met een stuk land en een groot deel van hun salaris, dat was ingehouden. Dit werden de legionairs, en alleen Romeinse burgers mochten dit. Niet-Romeinen mochten een ander contract tekenen, waarbij ze na dezelfde periode, als de legionairs met pensioen gingen, een vergelijkbare beloning kregen (maar dan wat lager) en het Romeinse staatsburgerschap verwierven, wat hun extra rechten en belastingkortingen opleverde. Dit waren de auxilia. De auxilia werden vaak gebruikt om grenzen te verdedigen en als lichte infanterie. De legionairs werden gebruikt om grote aanvallen af te slaan en om het imperium uit te breiden. Auxilia werden meestal ingezet in andere gebieden dan waar ze vandaan kwamen, om de kans op opstanden te verkleinen. Omdat legionairs niets te verliezen hadden, ze waren namelijk altijd ongehuwd, en alleen konden verdienen als soldaat bij de bevelhebber, ontwikkelden ze een grote trouw aan de bevelhebber (als deze tenminste succesvol was), waardoor deze vaak grote macht kon krijgen. Dit probeerde de senaat te bestrijden door de bevelhebbers om de paar jaar af te wisselen. Wanneer dit niet gebeurde, ging het vaak goed mis, zoals bij Julius Caesar. Terug in Rome wierp Gaius Marius zich op de binnenlandse politiek. Hij associeerde zich min of meer met de volkspartij, die onder de tribunen Saturninus en Glaucia afbreuk deed aan de macht der oligarchen. Maar de beide leiders werden steeds radicaler. Toen Glaucia als kandidaat voor het consulaat in 99 zijn tegenstanders liet vermoorden, verklaarde de senaat de staat in gevaar. Marius moest de orde herstellen. Hij deed dat op een kalme manier en sloot Saturninus, Glaucia en hun voornaamste aanhangers op in een openbaar gebouw. Daar werden zij door op het dak geklommen aanhangers der senaatspartij met leistenen doodgegooid. Dat incident kostte Marius zijn reputatie bij het volk. Voortaan werd hij door elke groepering in Rome gewantrouwd. Voorlopig was zijn rol uitgespeeld. De optimates heersten en maakten op schandalige wijze misbruik van hun macht. In 91 vermoordden zij de hervormingsgezinde tribuun Marcus Livius Drusus, zoon van Gracchus' concurrent , die onder meer burgerrecht voor de Italische bondgenoten had geëist. Daardoor kwamen de meeste bondgenoten in opstand. De rebellen stichtten hierop hun eigen staat met Corfinium als hoofdstad, met een eigen senaat en magistraten zoals die in Rome. Ze lieten hun eigen munten slaan en brachten legers op de been die herhaaldelijk de Romeinse legers versloegen. Na twee jaar vechten braken de Romeinen de opstand door iedere stad die zich overgaf, het volledige burgerrecht te schenken. Marius is in totaal zeven keer consul geweest. Hoewel hij door zijn militaire successen geliefd was, slaagde hij er niet in alles in de politiek te verwezenlijken wat hij had gewild. Op het eind van zijn leven was Marius een verbitterd man. Met een wanhopige blik en steeds omringd door een troep gewapende aanhangers zag men hem door de straten van Rome schrijden. Voorbijgangers groetten de consul onderdanig. Groette Marius niet terug, dan was dat een teken voor zijn lijfwacht om de ander af te maken. In zijn gedrag begon de oude generaal steeds duidelijker trekjes van krankzinnigheid te vertonen. Het was een zegen voor zijn eigen partij, toen hij in 86 v. Chr. stierf. (nl)
  • ガイウス・マリウス(ラテン語: Gaius Marius、紀元前157年 - 紀元前86年1月13日)は、共和政ローマ末期の軍人、政治家。同名の祖父・父と区別してガイウス・マリウス・ガイウスフィリウス・ガイウスネポス(Gaius Marius C. f. C. n.、ガイウスの孫にしてガイウスの子たるガイウス・マリウス)、あるいは息子である小マリウス(Marius Minor)に対して大マリウス(Marius Major)とも呼ばれる。 平民出身の軍人としてキンブリ・テウトニ戦争で歴史的勝利を収め、合わせて大規模な軍制改革を行った。軍制改革では市民兵制から職業軍人への切り替え、武器自弁から装備の一律支給、訓練内容や指揮系統の改革、果ては退職金制度や鷹章旗の制定まで多岐に亘る改革を成し遂げた。この制度は帝政時代を含めて長らくローマの軍事制度として継承された。政治的にはポプラレス(民衆派)の英雄として共和制末期に計7回の執政官就任を果たし、一時は独裁的な権限すら獲得していた。彼の民衆派の指導者としての地位と活躍、及び革新的な軍制改革はローマを帝政へと導く遠因の1つとなる。 彼の妻であるユリア・カエサリアはガイウス・ユリウス・カエサルの叔母であり、マリウスは外伯父としてカエサルの政治基盤に多大な影響を残した。 (ja)
  • Gajusz Mariusz, łac. Gaius Marius (ur. 157 p.n.e. w Cereatae, zm. 13 stycznia 86 p.n.e. w Rzymie) – polityk rzymski okresu republikańskiego. Homo novus (człowiek spoza starej arystokracji senatorskiej), jeden z najwybitniejszych przywódców stronnictwa popularów. Wielokrotny konsul, dowódca wojskowy i reformator armii rzymskiej. Jego konflikt z Lucjuszem Korneliuszem Sullą rozpoczął serię wojen domowych, które w I poł. I wieku p.n.e. doprowadziły do upadku systemu republikańskiego i powstania nowej formy rządów zwanej pryncypatem. W Żywotach Plutarcha określony mianem trzeciego założyciela Rzymu (po Romulusie i dyktatorze Kamilusie; Plutarch Żywoty - Mariusz XXVII.5). (pl)
  • Caio Mário (157 a.C.–86 a.C.; em latim: Gaius Marius; ; em grego clássico: Γαίος Μάριος; transl.: Gaíos Mários) foi um político da gente Mária da República Romana. Caio Mário, cônsul em 82 a.C., era seu filho. É conhecido como o "terceiro fundador de Roma" por suas vitórias militares (os outros dois foram o próprio Rômulo e Marco Fúrio Camilo, que expulsou os gauleses da Itália séculos antes). Foi eleito cônsul por sete vezes, um feito sem precedentes na história de Roma, servindo com Lúcio Cássio Longino, Caio Flávio Fímbria, Lúcio Aurélio Orestes, Quinto Lutácio Cátulo, Mânio Aquílio, Lúcio Valério Flaco e Lúcio Cornélio Cina. Destacou-se ainda por suas reformas militares, especialmente por autorizar o recrutamento de cidadãos romanos sem terras para o exército e por reorganizar a estrutura das legiões em divisões menores, chamadas coortes, dando origem às legiões que perdurariam pelo resto da história romana. O historiador Plutarco dedicou-lhe um dos volumes em "Vidas Paralelas", comparando-o a Pirro, rei do Epiro. (pt)
  • Гай Ма́рий (лат. Gaius Marius; 158/157 — 13 января 86 года до н. э.) — древнеримский полководец и политический деятель. Семь раз занимал должность консула, в том числе пять раз подряд в 104—100 годах до н. э. Провёл реорганизацию римской армии, довёл до победного конца Югуртинскую войну (105 год до н. э.), разгромил в двух сражениях германские племена, которые пытались вторгнуться в Италию. В результате в последние годы II века до н. э. Марий был самым могущественным человеком в Риме. На некоторое время Марий стал союзником демагога Луция Аппулея Сатурнина, но в решающий момент перешёл на сторону сената. После этого около 10 лет он находился в тени. Принял участие в Союзнической войне и одержал несколько побед, но его полномочия продлены не были. Когда началась Первая Митридатова война, Марий попытался получить командование, что стало поводом к началу первой гражданской войны в истории Рима (88 год до н. э.). Разбитый Суллой и объявленный врагом государства, Марий бежал из Италии, но уже в следующем году вернулся и в союзе с Луцием Корнелием Цинной занял Рим. За этим последовал террор, описанный в источниках в самых мрачных тонах. Марий умер в самом начале своего седьмого консульства в январе 86 года до н. э. (ru)
  • 盖乌斯·马略(又可譯﹕蓋亞斯·瑪利歐斯)(Gaius Marius,前157年-前86年1月13日),古罗马著名的军事统帅和政治家。他在罗马战败于日尔曼人的危难之时当选执政官,进行军事改革,实行募兵制,最终击败日耳曼三族(阿姆布昂人、条顿人、辛布里人)。但是罗马社会也因募兵制的实行发生变化,成为职业军人的士兵越来越依附于将领个人,成为个人的政治资产,最终罗马逐渐走向独裁和帝制。 (zh)
dbo:activeYearsEndDate
  • -086-01-13 (xsd:date)
dbo:activeYearsStartDate
  • 1986-01-01 (xsd:date)
dbo:birthDate
  • -155-0-0
dbo:birthPlace
dbo:child
dbo:deathDate
  • -086-01-13 (xsd:date)
  • -86-0-0
dbo:deathPlace
dbo:orderInOffice
  • Consulof theRoman Republic
dbo:party
dbo:spouse
dbo:successor
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 81672 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 742746280 (xsd:integer)
dbp:after
  • dbr:Lucius_Valerius_Flaccus_(suffect_consul_86_BC)
  • Aulus Postumius Albinus and Marcus Antonius Orator
  • Lucius Aurelius Orestes and Gaius Marius
  • Lucius Valerius Flaccus and Gaius Marius
  • Manius Aquillius and Gaius Marius
  • Quintus Lutatius Catulus and Gaius Marius
  • Quintus Servilius Caepio and Gaius Atilius Serranus
dbp:before
  • Gaius Flavius Fimbria and Gaius Marius
  • Gnaeus Mallius Maximus and Publius Rutilius Rufus
  • Gnaeus Octavius and Lucius Cornelius Cinna
  • Lucius Aurelius Orestes and Gaius Marius
  • Manius Aquillius and Gaius Marius
  • Servius Sulpicius Galba and Marcus Aurelius Scaurus
  • Quintus Lutatius Catulus and Gaius Marius
dbp:birthDate
  • ca. 157 BC
dbp:caption
  • Bust of Gaius Marius at Munich Glyptothek
dbp:predecessor
dbp:religion
  • Roman Paganism
dbp:title
  • Consul of the Roman Republic
dbp:wordnet_type
dbp:years
  • 86 (xsd:integer)
  • 100 (xsd:integer)
  • 101 (xsd:integer)
  • 102 (xsd:integer)
  • 103 (xsd:integer)
  • 104 (xsd:integer)
  • 107 (xsd:integer)
  • with Gaius Flavius Fimbria
  • with Lucius Aurelius Orestes
  • with Lucius Cassius Longinus
  • with Lucius Cornelius Cinna
  • with Lucius Valerius Flaccus
  • with Manius Aquillius
  • with Quintus Lutatius Catulus
dct:description
  • Ancient Roman general and statesman (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Gaius Marius (/ˈɡeɪəs ˈmɛəriəs, ˈmær-/; 157 BC – January 13, 86 BC) was a Roman general and statesman. He held the office of consul an unprecedented seven times during his career. He was also noted for his important reforms of Roman armies, authorizing recruitment of landless citizens, eliminating the manipular military formations, and reorganizing the structure of the legions into separate cohorts. Marius defeated the invading Germanic tribes (the Teutones, Ambrones, and the Cimbri), for which he was called "the third founder of Rome." His life and career were significant in Rome's transformation from Republic to Empire. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (مارس 2016) غايوس ماريوس - Gaius Marius قنصل وعسكري روماني (107-100 ق.م). كان هو من شارك ميتيلوس النوميدي حربه كقائد في نوميديا ضد يوغرطة، آخذا منه الزعامة على الجيش بعد فشله (طول مدة الحرب) في القضاء على النوميدي. (ar)
  • Cayo Mario (en latín, Gaius Marius; Arpino, ca. 157 a. C.-Roma, 13 de enero de 86 a. C.) fue un político y militar romano, llamado tercer fundador de Roma por sus éxitos militares. Fue elegido cónsul siete veces a lo largo de su vida, algo sin precedentes en la historia de Roma. También se destacó por las reformas que impuso en el ejército romano autorizando el reclutamiento de ciudadanos sin tierras y reorganizando la estructura de las legiones a las que dividió en cohortes. (es)
  • Caius Marius, né en 157 av. J.-C. à Cereatae, près d’Arpinum et mort à Rome en 86 av. J.-C., était un général et homme d’État romain, élu consul à sept reprises au cours de sa carrière politique (107 av. J.-C. puis de 104 av. J.-C. à 100 av. J.-C. et en 86 av. J.-C.). Sans être né dans une famille de sénateurs, il s’inséra dans le monde politique. Il est connu pour avoir drastiquement réformé l'armée romaine, en permettant le recrutement de citoyens qui n'étaient pas propriétaires terriens, les proletarii, et en restructurant les légions en plusieurs cohortes. Il épousa Julia Caesaris, tante de Jules César. (fr)
  • Lo storico Plutarco gli dedicò una delle sue Vite parallele, raffrontandolo al re d'Epiro Pirro. (it)
  • ガイウス・マリウス(ラテン語: Gaius Marius、紀元前157年 - 紀元前86年1月13日)は、共和政ローマ末期の軍人、政治家。同名の祖父・父と区別してガイウス・マリウス・ガイウスフィリウス・ガイウスネポス(Gaius Marius C. f. C. n.、ガイウスの孫にしてガイウスの子たるガイウス・マリウス)、あるいは息子である小マリウス(Marius Minor)に対して大マリウス(Marius Major)とも呼ばれる。 平民出身の軍人としてキンブリ・テウトニ戦争で歴史的勝利を収め、合わせて大規模な軍制改革を行った。軍制改革では市民兵制から職業軍人への切り替え、武器自弁から装備の一律支給、訓練内容や指揮系統の改革、果ては退職金制度や鷹章旗の制定まで多岐に亘る改革を成し遂げた。この制度は帝政時代を含めて長らくローマの軍事制度として継承された。政治的にはポプラレス(民衆派)の英雄として共和制末期に計7回の執政官就任を果たし、一時は独裁的な権限すら獲得していた。彼の民衆派の指導者としての地位と活躍、及び革新的な軍制改革はローマを帝政へと導く遠因の1つとなる。 彼の妻であるユリア・カエサリアはガイウス・ユリウス・カエサルの叔母であり、マリウスは外伯父としてカエサルの政治基盤に多大な影響を残した。 (ja)
  • 盖乌斯·马略(又可譯﹕蓋亞斯·瑪利歐斯)(Gaius Marius,前157年-前86年1月13日),古罗马著名的军事统帅和政治家。他在罗马战败于日尔曼人的危难之时当选执政官,进行军事改革,实行募兵制,最终击败日耳曼三族(阿姆布昂人、条顿人、辛布里人)。但是罗马社会也因募兵制的实行发生变化,成为职业军人的士兵越来越依附于将领个人,成为个人的政治资产,最终罗马逐渐走向独裁和帝制。 (zh)
  • Gaius Marius (* 158/157 v. Chr. in Cereatae nahe Arpinum; † 13. Januar 86 v. Chr. in Rom) war ein römischer Feldherr und Staatsmann. Während seiner Laufbahn bekleidete er insgesamt siebenmal – und damit so oft wie kein Mann vor ihm – das Konsulat und triumphierte in zwei großen militärischen Auseinandersetzungen sowohl über König Iugurtha von Numidien als auch den germanisch-gallischen Wanderzug der Kimbern, Teutonen und Ambronen. Für diesen Sieg wurde er als Retter Roms, Vater des Vaterlandes sowie dritter Gründer Roms nach dem vergöttlichten Stadterbauer Romulus und dem legendären Gallierbezwinger Marcus Furius Camillus verehrt. In Opposition zu der ihn ablehnenden optimatischen Senatsnobilität unterstützte er politisch häufig die Bewegung der Popularen. Marius war mit Iulia, aus dem Ges (de)
  • Hij werd geboren in het stadje Cereatae, nabij Arpinum, uit het huwelijk van Gaius Marius en Fulcina. Marius was afkomstig uit een gegoede familie uit Picenum. Hoewel hij geen patriciër was, lukte het hem om via het Romeinse leger (politiek) carrière te maken. Hij werd vooral bekend vanwege zijn overwinning op de Numidische koning Jugurtha (109 v.Chr.), alsmede vanwege zijn overwinning op de Teutonen, Kimbren en Ambronen in de slag bij Aquae Sextiae (Aix-en-Provence) in 102 v.Chr. (nl)
  • Gajusz Mariusz, łac. Gaius Marius (ur. 157 p.n.e. w Cereatae, zm. 13 stycznia 86 p.n.e. w Rzymie) – polityk rzymski okresu republikańskiego. Homo novus (człowiek spoza starej arystokracji senatorskiej), jeden z najwybitniejszych przywódców stronnictwa popularów. Wielokrotny konsul, dowódca wojskowy i reformator armii rzymskiej. (pl)
  • Caio Mário (157 a.C.–86 a.C.; em latim: Gaius Marius; ; em grego clássico: Γαίος Μάριος; transl.: Gaíos Mários) foi um político da gente Mária da República Romana. Caio Mário, cônsul em 82 a.C., era seu filho. É conhecido como o "terceiro fundador de Roma" por suas vitórias militares (os outros dois foram o próprio Rômulo e Marco Fúrio Camilo, que expulsou os gauleses da Itália séculos antes). O historiador Plutarco dedicou-lhe um dos volumes em "Vidas Paralelas", comparando-o a Pirro, rei do Epiro. (pt)
  • Гай Ма́рий (лат. Gaius Marius; 158/157 — 13 января 86 года до н. э.) — древнеримский полководец и политический деятель. Семь раз занимал должность консула, в том числе пять раз подряд в 104—100 годах до н. э. Провёл реорганизацию римской армии, довёл до победного конца Югуртинскую войну (105 год до н. э.), разгромил в двух сражениях германские племена, которые пытались вторгнуться в Италию. В результате в последние годы II века до н. э. Марий был самым могущественным человеком в Риме. (ru)
rdfs:label
  • Gaius Marius (en)
  • غايوس ماريوس (ar)
  • Gaius Marius (de)
  • Cayo Mario (es)
  • Caius Marius (fr)
  • Gaio Mario (it)
  • ガイウス・マリウス (ja)
  • Gaius Marius (nl)
  • Gajusz Mariusz (pl)
  • Caio Mário (pt)
  • Гай Марий (ru)
  • 盖乌斯·马略 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Gaius Marius (en)
is dbo:associate of
is dbo:commander of
is dbo:successor of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:before of
is foaf:primaryTopic of