Gaius Lutatius Catulus (Latin: C·LVTATIVS·C·F·CATVLVS) was a Roman statesman and naval commander in the First Punic War. He was born a member of the plebeian gens Lutatius. His cognomen "Catulus" means "puppy". There are no historical records of his life prior to consulship, but his career probably followed the standard cursus honorum, beginning with service in the cavalry and continuing with the positions of military tribune and quaestor. Gaius Lutatius Catulus is also the main character of Finnish writer Jukka M. Heikkilä's book Merikonsuli ("The Sea Consul").

Property Value
dbo:abstract
  • Gaius Lutatius Catulus aus der gens Lutatia war ein römischer Politiker und Feldherr in der Endzeit des Ersten Punischen Kriegs. Er war Konsul des Jahres 242 v. Chr., in dem der römische Senat beschloss, die nach der Schlacht von Drepana 249 v. Chr. verlorene Flotte neu zu bauen, um die Seeherrschaft von Karthago zurückzuerobern, und zwar - da nach mehr als zwanzig Jahren Krieg die Staatsfinanzen völlig zerrüttet waren - auf Kosten der einzelnen Senatoren. Die neue Flotte war Anfang 241 v. Chr. einsatzbereit und wurde Catulus anvertraut, der sie dazu benutzte, um die Hafenstadt Lilybaeum, Karthagos Nachschubbastion für Sizilien, zu belagern. Eine karthagische Entsatzflotte unter Hanno erreichte wenig später die gleiche Gegend. Am 10. März 241 v. Chr. trafen beide Flotten in der Schlacht bei den Ägatischen Inseln aufeinander, die mit einem Sieg Roms endete. Da Catulus selbst noch unter einer Verwundung aus der Schlacht von Drepana litt, vertrat ihn der Prätor Quintus Valerius Falto, der anschließend mit ihm um das Recht eines eigenen Triumphes prozessierte. Catulus triumphierte de Poenis im Oktober 241 v. Chr. Nach den Verlusten in dieser Seeschlacht sah sich Karthago außerstande, eine neue Flotte zu bauen oder die Landtruppen auf Sizilien zu verstärken, so dass die Punier den Kampf aufgaben und einen Friedensvertrag mit Rom unterzeichneten. Der Erste Punische Krieg war damit zu Ende. (de)
  • Gaius Lutatius Catulus (Latin: C·LVTATIVS·C·F·CATVLVS) was a Roman statesman and naval commander in the First Punic War. He was born a member of the plebeian gens Lutatius. His cognomen "Catulus" means "puppy". There are no historical records of his life prior to consulship, but his career probably followed the standard cursus honorum, beginning with service in the cavalry and continuing with the positions of military tribune and quaestor. He was elected as a consul in 242 BCE, a novus homo. His colleague as consul was Aulus Postumius Albinus (not to be confused with Aulus Postumius Albinus or Aulus Postumius Albinus Magnus). In addition to consulship Postumius held the position of Flamen Martialis, and for this reason the pontifex maximus Lucius Caecilius Metellus forbade him of leaving the city. Lutatius was therefore the only candidate for commanding the war in Sicily. The senate appointed the praetor Quintus Valerius Falto as his second-in-command. This was somewhat of a novelty, since a second praetorship was created only a few year earlier, allowing one of the praetors to leave Rome. Typically the two consuls shared the command of the army. Upon assuming command Lutatius and Valerius embarked for Sicily. Lutatius had the command of both legions and a new fleet. This fleet was funded by donations from wealthy citizens as the prolonged war had left the public treasury virtually empty. The degree by which Lutatius was involved with the construction of the fleet is unknown. No decisive action in the war was taken in 242 BCE. His brother, Quintus Lutatius Cerco, was elected consul in the following year (and censor in 236 BCE), but Lutatius and Valerius were granted proconsulship and propraetorship, respectively, allowing them to continue leading the military efforts against Carthage. In 241 BCE Carthage sent a large fleet commanded by Hanno the Great to Sicily with dual purpose of regaining naval supremacy and resupplying their besieged garrisons in Sicily. A wound prevented Lutatius of commanding the fleet in ensuing Battle of the Aegates Islands personally, and the fleet was instead commanded by Valerius. The battle ended in decisive Roman victory. Carthage, unable to fund a replacement fleet, was forced to negotiate a peace treaty favorable to the Romans with Lutatius. Both Lutatius and Valerius were awarded a triumph by the senate. To celebrate his victory, Lutatius built a temple to Juturna in Campus Martius, in the area currently known as Largo di Torre Argentina. There is no historical record for his subsequent life or career. Gaius Lutatius Catulus is also the main character of Finnish writer Jukka M. Heikkilä's book Merikonsuli ("The Sea Consul"). (en)
  • Cayo Lutacio Cátulo (en latín, Gaius Lutatius Catulus) fue un político y comandante naval romano que luchó en la primera guerra púnica. Fue elegido cónsul con A. Postumio Albino en 242 a. C., siendo un novus homo (hombre nuevo, sin antepasados en cargos públicos). Dirigió a una flota romana hacia la victoria, luchando contra la flota cartaginesa de Hannón en la batalla de las Islas Egadas, una batalla decisiva de la guerra. (es)
  • Caius Lutatius Catulus est un homme politique et un général de la République romaine durant la première guerre punique. Sa famille est d'origine plébéienne et il est le premier de cette famille à obtenir le consulat. Il est le père de Caius Lutatius Catulus (consul en 220 av. J.-C.), et le frère de Quintus Lutatius Catulus Cerco (consul en 241 av. J.-C.). (fr)
  • Lutazio Catulo era un homo novus quando, nel 242 a.C., fu eletto console assieme a Aulo Postumio Albino. (it)
  • Гай Лутаций Ка́тул — римский консул. Один из так называемых «новых людей». Избран консулом в 242 до н. э. Во время своего консульства он занимался постройкой нового римского флота. Корабли строились на пожертвования богатых граждан, так как казна была фактически пуста. Возглавил новый флот в битве у Эгадских островов, где римляне разбили карфагенский флот Гамилькара Барки. Эта победа положила конец 1-й Пунической войне. В честь этой победы Гай Лутаций Катул построил храм Ютурны на Марсовом поле в Риме, в месте, которое сейчас носит название Largo di Torre Argentina. Он же начал с карфагенянами переговоры о мире, но не довёл их до конца, и мир был заключён уже без его содействия. Также Гай Лутаций Катул — главный герой романа финского писателя Юкки М. Хейккиля (Jukka M. Heikkilä) «Merikonsuli». (ru)
  • Caio Lutácio Cátulo (em latim: Gaius Lutatius Catulus) foi um político da gente Lutácia da República Romana eleito cônsul em 242 a.C. com Aulo Postúmio Albino. Foi o primeiro de sua gente a chegar ao consulado. Seu irmão, Quinto Lutácio Cercão, foi cônsul em 241 a.C. e censor em 236 a.C.. (pt)
  • Gajusz Lutacjusz Katulus (Gaius Lutatius Catulus) - rzymski przywódca polityczny i wojskowy okresu pierwszej wojny punickiej.Konsul w roku 242 p.n.e. Dowodząc flotą odniósł w 241 r. p.n.e. zwycięstwo nad kartagińskimi siłami Hamilkara Barkasa w bitwie koło Wysp Egadzkich. To był koniec I wojny. Gajusz upamiętnił zwycięstwo budując świątynię Juturny na Polu Marsowym w Rzymie, w miejscu, które w czasach współczesnych nosi nazwę Largo di Torre Argentina. Rozpoczął także rozmowy z kartagińczykami, ale traktat pokojowy został podpisany już bez jego udziału. (pl)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageID
  • 1047129 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 736488340 (xsd:integer)
dbp:after
dbp:before
dbp:title
  • Consul of the Roman Republic
dbp:years
  • 242 (xsd:integer)
  • with Aulus Postumius Albinus
dct:description
  • Roman statesman and admiral (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Cayo Lutacio Cátulo (en latín, Gaius Lutatius Catulus) fue un político y comandante naval romano que luchó en la primera guerra púnica. Fue elegido cónsul con A. Postumio Albino en 242 a. C., siendo un novus homo (hombre nuevo, sin antepasados en cargos públicos). Dirigió a una flota romana hacia la victoria, luchando contra la flota cartaginesa de Hannón en la batalla de las Islas Egadas, una batalla decisiva de la guerra. (es)
  • Caius Lutatius Catulus est un homme politique et un général de la République romaine durant la première guerre punique. Sa famille est d'origine plébéienne et il est le premier de cette famille à obtenir le consulat. Il est le père de Caius Lutatius Catulus (consul en 220 av. J.-C.), et le frère de Quintus Lutatius Catulus Cerco (consul en 241 av. J.-C.). (fr)
  • Lutazio Catulo era un homo novus quando, nel 242 a.C., fu eletto console assieme a Aulo Postumio Albino. (it)
  • Caio Lutácio Cátulo (em latim: Gaius Lutatius Catulus) foi um político da gente Lutácia da República Romana eleito cônsul em 242 a.C. com Aulo Postúmio Albino. Foi o primeiro de sua gente a chegar ao consulado. Seu irmão, Quinto Lutácio Cercão, foi cônsul em 241 a.C. e censor em 236 a.C.. (pt)
  • Gajusz Lutacjusz Katulus (Gaius Lutatius Catulus) - rzymski przywódca polityczny i wojskowy okresu pierwszej wojny punickiej.Konsul w roku 242 p.n.e. Dowodząc flotą odniósł w 241 r. p.n.e. zwycięstwo nad kartagińskimi siłami Hamilkara Barkasa w bitwie koło Wysp Egadzkich. To był koniec I wojny. Gajusz upamiętnił zwycięstwo budując świątynię Juturny na Polu Marsowym w Rzymie, w miejscu, które w czasach współczesnych nosi nazwę Largo di Torre Argentina. Rozpoczął także rozmowy z kartagińczykami, ale traktat pokojowy został podpisany już bez jego udziału. (pl)
  • Gaius Lutatius Catulus (Latin: C·LVTATIVS·C·F·CATVLVS) was a Roman statesman and naval commander in the First Punic War. He was born a member of the plebeian gens Lutatius. His cognomen "Catulus" means "puppy". There are no historical records of his life prior to consulship, but his career probably followed the standard cursus honorum, beginning with service in the cavalry and continuing with the positions of military tribune and quaestor. Gaius Lutatius Catulus is also the main character of Finnish writer Jukka M. Heikkilä's book Merikonsuli ("The Sea Consul"). (en)
  • Gaius Lutatius Catulus aus der gens Lutatia war ein römischer Politiker und Feldherr in der Endzeit des Ersten Punischen Kriegs. Er war Konsul des Jahres 242 v. Chr., in dem der römische Senat beschloss, die nach der Schlacht von Drepana 249 v. Chr. verlorene Flotte neu zu bauen, um die Seeherrschaft von Karthago zurückzuerobern, und zwar - da nach mehr als zwanzig Jahren Krieg die Staatsfinanzen völlig zerrüttet waren - auf Kosten der einzelnen Senatoren. (de)
  • Гай Лутаций Ка́тул — римский консул. Один из так называемых «новых людей». Избран консулом в 242 до н. э. Во время своего консульства он занимался постройкой нового римского флота. Корабли строились на пожертвования богатых граждан, так как казна была фактически пуста. Возглавил новый флот в битве у Эгадских островов, где римляне разбили карфагенский флот Гамилькара Барки. Эта победа положила конец 1-й Пунической войне. В честь этой победы Гай Лутаций Катул построил храм Ютурны на Марсовом поле в Риме, в месте, которое сейчас носит название Largo di Torre Argentina. Он же начал с карфагенянами переговоры о мире, но не довёл их до конца, и мир был заключён уже без его содействия. (ru)
rdfs:label
  • Gaius Lutatius Catulus (en)
  • Gaius Lutatius Catulus (de)
  • Cayo Lutacio Cátulo (es)
  • Gaio Lutazio Catulo (it)
  • Caius Lutatius Catulus (consul en -242) (fr)
  • Gajusz Lutacjusz Katulus (pl)
  • Caio Lutácio Cátulo (pt)
  • Гай Лутаций Катул (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Gaius Lutatius Catulus (en)
is dbo:commander of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of