Friedrich Ebert (4 February 1871 – 28 February 1925) was a German politician, who served as Chancellor of Germany and its first president during the Weimar period.

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/birthDate
  • 1871-02-04 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/deathDate
  • 1925-02-28 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
  • 118528610
dbpedia-owl:Person/party
dbpedia-owl:birthDate
  • 1871-02-04 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathDate
  • 1925-02-28 (xsd:date)
dbpedia-owl:party
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Friedrich Ebert (4 February 1871 – 28 February 1925) was a German politician, who served as Chancellor of Germany and its first president during the Weimar period.
  • Friedrich Ebert war ein deutscher Politiker. Er war seit 1913 Vorsitzender seiner Partei und amtierte von 1919 bis zu seinem Tode als erster Reichspräsident. Nach dem Tode August Bebels wurde Ebert neben Hugo Haase zum Vorsitzenden der angesichts des drohenden Krieges zerstrittenen SPD gewählt. Während des Krieges vertrat er mit großer Härte bis zum Schluss die Politik der „Vaterlandsverteidigung“ und des „Burgfriedens“ und versuchte, die Kriegsgegner um Haase und Karl Liebknecht aus der SPD auszugrenzen. In der Novemberrevolution 1918 übernahmen seine Partei sowie die von ihr abgespaltene USPD die Regierungsgeschäfte. Die in den Wirren nach dem Ersten Weltkrieg gewählte Weimarer Nationalversammlung wählte Ebert am 11. Februar 1919 zum ersten Reichspräsidenten. In der folgenden Zeit der Weimarer Republik bekämpfte Ebert mit Waffengewalt alle linksradikalen Aufstände, trat ansonsten aber als ein Politiker des Ausgleichs der Interessen auf. Sein früher Tod mit 54 Jahren und der darauffolgende Wechsel zu dem monarchisch gesinnten Paul von Hindenburg an der Staatsspitze stellen eine bedeutende Zäsur in der Weimarer Republik dar. Kurz nach seinem Tod 1925 wurde die SPD-nahe und nach ihm benannte Friedrich-Ebert-Stiftung gegründet. Die heutige SPD sieht Ebert als eines ihrer größten Vorbilder.
  • Friederich Ebert fou un polític alemany, President d'Alemanya del 1919 al 1925. Era baster d'ofici i tingué una intensa activitat sindicalista a Bremen, on esdevingué militant del Partit Socialdemòcrata d'Alemanya. El 1905 es traslladà a Berlín com a secretari del seucomitè central. Fou escollit diputat al Reichstag, i hi compartí el lideratge del seu partit amb Hugo Haase (1913) i amb Philipp Scheidemann (1917). Iniciada la Primera Guerra Mundial, votà a favor dels crèdits de guerra, contra el parer de l'ala esquerra del partit i de Haase, que formaren el Partit Socialista Independent el 1917. Prestà suport al canceller príncep Maximilià de Baden el 1918, i, malgrat la seva posició favorable al manteniment d'una monarquia parlamentària, acceptà, a la caiguda de Guillem II d'Alemanya, la direcció del govern provisional. Sufocà l'aixecament espartaquista (gener del 1919), i pel febrer següent fou elegit primer president de la República per l'assemblea constituent de Weimar, amb caràcter provisional. El seu mandat fou prorrogat el 1922 i morí poc abans de concloure'l. Acceptà el tractat de Versalles i intentà de mantenir una posició de centre.
  • Friedrich Ebert byl německý sociálnědemokratický politik, od 9. listopadu 1918 do 11. února 1919 německý kancléř a od 11. února 1919 až do své smrti první německý prezident. Ebert byl hlavou revisionistického křídla SPD, jehož ideovým otcem byl Eduard Bernstein, a v roce 1905 byl zvolen generálním tajemníkem SPD. Jeho posice byla potvrzena, když byl v roce 1913 zvolen předsedou SPD. Jeho předchůdcem ve funkci prezidenta byl německý císař Vilém II. Pruský a nástupcem Paul von Hindenburg.
  • Friedrich Ebert (Heidelberg, 4 de febrero de 1871 - Berlín, 28 de febrero de 1925) fue un dirigente obrero y primer presidente de la República de Weimar. Tras aprender el oficio de guarnicionero, se unió a los socialistas a los 18 años. Establecido en Bremen desde 1891, pronto ocupó puestos de responsabilidad local en el Partido Socialdemócrata Alemán (SPD). Ya en el siglo XX dio el salto a la política nacional, al ingresar en el Comité del Partido (1905) y ser elegido diputado (1912). Su habilidad como mediador entre las alas derecha e izquierda del SPD le llevaron a formar parte de la Ejecutiva desde 1913 y a ejercer como portavoz parlamentario desde 1916. Desde dichos puestos defendió la postura pacifista del SPD contra la Primera Guerra Mundial (1914-18) y contra las posibles anexiones territoriales alemanas. Al ser derrotado el Imperio alemán en 1918, Ebert encabezó un gobierno provisional que fue el que firmó el Tratado de Versalles (1919). Posteriormente la derecha alemana le culparía de haber aceptado aquel tratado, que contenía cláusulas humillantes para el país. Mientras preparaba las elecciones para reunir unas cortes constituyentes, hubo de hacer frente a las amenazas armadas procedentes tanto de la extrema izquierda como de la extrema derecha, para lo cual llegó a un acuerdo con el ejército (el «pacto Ebert-Groener») que le permitió reprimir la revolución de 1918-19. La Asamblea Nacional reunida en Weimar le eligió como presidente de la República, cargo en el que fue confirmado tras aprobarse la primera Constitución republicana (1919). Ejerció el cargo hasta su muerte, tratando de consolidar el régimen democrático mediante alianzas con las fuerzas moderadas del Parlamento. Quizá por eso mismo fue blanco de los ataques de la prensa reaccionaria, llegando a ser acusado de alta traición ante los tribunales (1924).
  • Friedrich Ebert oli saksalainen sosialidemokraattinen poliitikko, valtakunnankansleri ja Saksan ensimmäinen presidentti.
  • Friedrich Ebert, né à Heidelberg le 4 février 1871 et mort à Berlin le 28 février 1925, est un homme politique allemand. Il est le premier président du Reich sous la République de Weimar après l'abdication de l'empereur Guillaume II, en 1918.
  • Friedrich Ebert szociáldemokrata politikus, a Német Birodalom és a Weimari Köztársaság közötti átmeneti időszakban német kancellár, majd a köztársaság első elnöke volt. Az első világháború után elnökként számos nehézséggel találta magát szemben. Előbb a kommunisták ellen kellett küzdenie, majd a versailles-i békeszerződés miatt jelentősen visszaesett a pártja támogatottsága. A Kapp-puccs megakadályozta abban, hogy rendezze a szociáldemokraták hadsereggel való viszonyát és a Ruhr-válság újabb problémákat okozott számára. A problémákon végül (legalább részben) úrrá lett, de a folyamatos, ellene intézett politikai támadásoknak jelentős szerepe van abban, hogy fiatalon, 54 éves korában elhunyt.
  • Fu Cancelliere dal 9 novembre 1918 all'11 febbraio 1919. Nato ad Heidelberg era figlio di un sarto. Artigiano sellaio, ancora giovane iniziò a darsi all'attivismo politico come sindacalista e come appartenente al Partito Socialdemocratico diventando leader della sua ala sinistra e Segretario Generale nel 1905. Fu deputato al Reichstag fino al 1919. Nell'agosto del 1914 Ebert convinse il suo partito a votare a favore del conflitto, motivando questa scelta con l'affermazione che si trattava di un gesto patriottico nonché di una misura difensiva contro le minacce rivolte alla Germania. La sua posizione a favore della guerra, così come quella di un altro leader revisionista come Philipp Scheidemann portarono gravi spaccature nel partito fino alla separazione di una sua parte che diede vita al Partito Social Democratico Indipendente di Germania (USPD) agli inizi del 1917. Quando era ormai chiaro che il conflitto avrebbe portato una sconfitta, venne costituito un nuovo governo formato dal principe Maximilian di Baden che incaricò Ebert ed altri membri del Partito Socialista Democratico di far parte del ministero nell'Ottobre 1918. Nominato cancelliere, nel 1919 fu eletto dall'assemblea riunitasi a Weimar presidente del Reich. Il suo mandato quinquennale fu prorogato di due anni ma morì prima di poterlo terminare.
  • ファイル:Bundesarchiv Bild 102-00605A, Friedrich Ebert als Lehrling. jpg 徒弟時代のエーベルト（X印の人物。1885年） フリードリヒ・エーベルト（Friedrich Ebert, 1871年2月4日 – 1925年2月28日）はドイツの政治家。ドイツ社会民主党（SPD）党首。ヴァイマル共和政でのドイツ国（ドイツ共和国）初代大統領。
  • Friedrich Ebert was een Duits politicus. Van 1919 tot zijn dood was hij rijkspresident in de Weimarrepubliek. Zijn zoon Friedrich Ebert jr. was van 1948 tot 1967 Oberbürgermeister van Oost-Berlijn.
  • Friedrich Ebert var en tysk politiker og statsmann. Ebert støttet i 1914 deltakelsen i første verdenskrig, men da det ble klart i 1918 at krigen var tapt, ble han i oktober utnevnt i en ny regjering, ledet av prins Maximilian av Baden sammen med andre medlemmer av Sozialdemokratische Partei Deutschlands. Etter Novemberrevolusjonen, gikk prins Maximillian av 9. november og overlot styret til Ebert. Selv om keiser Vilhelm hadde erklært at han abdiserte, ønsket Ebert å videreføre monarkiet med et annet regent. Samme dag erklærte imidlertid Philipp Scheidemann Tyskland som republikk som følge av uro i Berlin og for å komme en deklarasjon om «Sosialistisk republikk» fra Karl Liebknecht i forkjøpet samme dag. Proklamasjonen om republikk ble avslutningen på det tyske monarkiet og en provisorisk sosialistisk regjering ble dannet under Eberts ledelse. Slik etterfulgte den tidligere salmakeren prins Maximilian av Baden og ble Tysklands første sosialdemokratiske kansler og Preussens statsminister den 9. november 1918. Deretter var han Tysklands første rikspresident fra 1919 frem til sin død i 1925. Friedrich Ebert var en markant antikommunist og sørget blant annet for å slå ned Spartakistopprøret i januar 1919. Da hans regjering året etter skulle iverksette styrkereduksjonene som bestemt i Versaillestraktaten, ble han utsatt for det høyreorienterte og nasjonalistiske Kappkuppet med basis i de Frikorpsmiljøene han selv hadde benyttet seg av da Spartakistopprøret skulle slåes ned. Regjeringen greide å kvele Kappkuppet gjennom generalstreik og kuppmakernes manglende støtte i andre Frikorps. Han ble etterfulgt som kansler av Philipp Scheidemann, som Preussens statsminister av Paul Hirsch og som president av Paul von Hindenburg. Han er begravet i Heidelberg.
  • Friedrich Ebert – niemiecki polityk, ostatni kanclerz Cesarstwa Niemieckiego i pierwszy prezydent Niemiec. Socjalista związany z SPD. Urodził się w Heidelbergu w rodzinie krawca. W 1889 r. wstąpił do SPD, w 1906 r. został sekretarzem generalnym tej partii. W latach 1917-1922 znalazł się w grupie parlamentarnej frakcji socjalistów - Niezależnej Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, przeciwnych wojennej polityce rządu. 9 listopada 1918 roku został ostatnim kanclerzem Cesarstwa Niemieckiego. Następnego dnia wybuchła rewolucja, a cesarz Wilhelm II wyjechał do Holandii. Ebert ustąpił ze stanowiska kanclerza na rzecz Philippa Scheidemanna – pierwszego kanclerza Republiki Weimarskiej, pomimo iż opowiadał się za utrzymaniem monarchii. W roku 1919 został wybrany na pierwszego prezydenta nowej republiki. Urząd ten pełnił do czasu swojej śmierci w roku 1925. W czasie swej kadencji wydatnie przyczynił sie do stłumienia powstania Spartakusa pod przywództwem Róży Luksemburg i Karla Liebknechta. Był w imieniu Niemiec sygnatariuszem traktatu wersalskiego, co nie przysporzyło mu sympatii w społeczeństwie. Reprezentował rewizjonistyczne poglądy w sprawie polskiego Śląska, Pomorza i Poznańskiego. Wydana przez Eberta proklamacja o neutralności Niemiec w czasie wojny polsko-bolszewickiej 1919-1921 wprowadzała zakaz tranzytu przez Niemcy materiałów wojskowych z Francji z pomocą dla walczących Polaków. Był też inicjatorem nawiązania stosunków dyplomatycznych z Rosyjską Federacyjną Socjalistyczną Republiką Radziecką i późniejszym Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich. Jego syn – Friedrich Fritz Ebert był burmistrzem Berlina Wschodniego i przewodniczącym Rady Państwa NRD.
  • Friedrich Ebert foi um político alemão. Ocupou os cargos de Reichskanzler de 9 de Novembro de 1918 – 11 de Fevereiro de 1919, e de Reichspräsident de 11 de Fevereiro de 1919 – 28 de Fevereiro de 1925. Se envolveu em política como um trade unionista e social democrata e logo se tornou líder da ala revisionista do Partido Social-Democrata da Alemanha sendo Secretário Geral do partido em 1905. Foi um dos líderes da República de Weimar, sendo um dos responsáveis pelas tentativas de fazer com que um regime estranho aos alemães, e em uma circunstância difícil, obtivesse um certo sucesso.
  • Friedrich Ebert a fost un om politic german, care a îndeplinit funcţia de preşedinte al Germaniei în perioada 1919-1925.
  • Фри́дрих Э́берт — немецкий социал-демократ, один из ведущих деятелей СДПГ, лидер её правого, «ревизионистского» крыла. Первый рейхсканцлер Германии после Ноябрьской революции 1918 г. , первый президент Германии. Родился в Гейдельберге в семье портного. Участвуя в профсоюзном движении, Эберт добился политических высот в Социал-демократической партии, став генеральным секретарем в 1905 году и председателем партии в 1913 году. В августе Эберт добился практически единогласной поддержки СДПГ дополнительных военных ассигнований, утверждая, что разразившаяся Первая мировая война была необходимой «оборонительной» мерой. Такая позиция руководства партии во главе с Эбертом и Шейдеманом привела к расколу в партии, вследствие чего левое и левоцентристское крыло покинуло партию в начале 1917 года, образовав Независимую социал-демократическую партию Германии. На фоне остальных деятелей СДПГ Фридрих Эберт отличался прокайзеровскими взглядами. В беседе с принцем Максом Баденским накануне Ноябрьской революции он высказывал надежды на сохранение монархии, а провозглашение республики своим соратником Филиппом Шейдеманом считал «самовольным». Опасаясь растущего влияния коммунистического Союза Спартака, возглавляемого Розой Люксембург и Карлом Либкнехтом, а также занимавшей центристскую позицию Независимой социал-демократической партии, Эберт в конце 1918 года заключил секретную договорённость с руководством армии, представленным Людендорфом. Армия участвовала в повсеместных стычках со спартакистами, которые привели к кровавому подавлению восстания спартакистов. В то же время после правого Капповского путча, отражённого силами немецких рабочих, объявивших общегосударственную забастовку, к большинству его руководителей, многие из которых позже присоединились к НСДАП, правительство Эберта отнеслось снисходительно — как к силе, противостоящей «красной чуме». Рейхспрезидентство Эберта ознаменовалось тяжёлым экономическим кризисом, больно сказавшимся на проигравшей войну Германии, и политической нестабильностью. В ноябре 1923 года Эберт даже вступил в конфликт с собственной партией, покинувшей коалиционное правительство Густава Штреземана. В исторической литературе присутствуют крайне противоречивые оценки деятельности Эберта. Хотя Эберт считал себя сторонником демократии, коммунисты и даже большинство соратников по партии обвиняли его в радикальных антирабочих мерах и тем самым косвенной поддержке зарождавшегося нацизма. Фридриха Эберта не следует путать с его сыном Фридрихом Эбертом-младшим, по иронии судьбы участвовавшим в создании ГДР и её правящей партии — Социалистической единой партии Германии.
  • Friedrich Ebert, född 4 februari 1871 i Heidelberg i Baden-Württemberg, död 28 februari 1925 i Berlin, var en tysk statsman. Han var socialdemokrat samt regeringschef i den provisoriska tyska regeringen 1918-1919 och Weimarrepublikens förste president 1919-1925. Innan Ebert blev politiker arbetade han som sadelmakare. Han är begraven i Heidelberg. Eberts son Friedrich Ebert den yngre blev från 1945 en ledande politiker i Östtyskland.
  • Almanya'nın ilk "Cumhurbaşkanı". Friedrich Ebert, 4 Şubat 1871 tarihinde Heidelberg’de doğdu. Babası bir terzi ustası olan Ebert, ilkin meslek olarak saraçlığı öğrendi ve bir saraç olarak Almanya’nın birçok bölgesini dolaştı. Ebert, sosyal demokrat görüşleri benimsedi ve çok geçmeden sosyalizmin temsilcisi olarak adlandırıldı. 1905 yılında Almanya Sosyal Demokrat Partisi’nde genel sekreter olarak görev aldı. (SPD) Partiye getirdiği birçok yenilik sayesinde partinin gelişmesinde önemli bir rol oynadı. 1913 yılında parti başkanı August Bebel’in ölmesinin ardından, başkan seçildi. Ebert, Almanya’nın I. Dünya Savaşı’na girmesi taraftarıydı. Nitekim bu konuda verdiği maddi desteğin, savaş bütçesine çok büyük yararı oldu. Ancak büyük yenilgi ardından imparatorluğun da yıkılması üzerine, Ebert zor durumda kaldı. Ebert’in karşısındaki sol yanlı grup partiden ayrıldı ve kendilerince Bağımsız Sosyal Demokrat Parti’yi kurdu. (USPD) Partiden bir grup daha ayrılarak da Almanya Komünist Partisi’ni oluşturdu. (KPD) Sosyal Demokrat Parti, Demokrat Parti ve Katolik Merkez Partisi birleştiler ve isimlerini Siyah-Kırmızı-Sarı koalisyonu olarak belirttiler. Baden prensi Maximilian’ın başkanlık ettiği Siyah-Kırmızı-Sarı koalisyonuna bağlı üç partiden oluşan bir hükümet kuruldu. Parlamenter demokrasiye bu yolla ulaşılması amaçlanıyordu. Ebert ise böyle bir devrimin oluşmasını istemiyordu, bunun için elinden geleni yaptı. Almanlar 1918 yılında barışı sağlamaya yönelik bir devrimci ayaklanma başlattılar. Çünkü Alman halkı, II. Wilhelm’in barışı getirmekte başarısız olduğuna inanıyordu. Devrimci bu hareket Berlin’de etkisini artırarak sürdürüldü. Sonunda II. Wilhelm tahttan indirildi. Bunun ardından Baden prensi Maximilian, Ebert’e şansölyeliği devretti. Halk Temsilcileri Konseyi adında yeni bir hükümet kuruldu. Ebert bu konseyin ile İşçi ve Asker konseyinin elindeki yetkiyi kısa sürede seçimle oluşturmayı hedeflediği Alman Parlamentosu’na geçirmeyi amaçlıyordu. Bu amaç doğrultusunda devrimi engellemek adına Genelkurmay Başkanı Hindenburg ile gizli bir antlaşma yaptı. Bu esnada ülkede birçok çatışmalar meydana geliyordu. Bu çatışmaların sonunda ise toplumsal devrim bastırılmış oldu. 1919 yılının Ocak ayında seçimler yapıldı. Seçimleri kazanan Siyah-Kırmızı-Sarı koalisyonuna dayanan yeni bir hükümet kuruldu ve ardından Weimar Anayasası yürürlüğe kondu. Koalisyonun cumhurbaşkanı da Ebert seçildi. Dönemde mali sıkıntılar, suikastlar, komplolar başgösterdi. Rejimin tehlikeye girdiğini düşünen Ebert, aşırı uçları önlemek amacı ile Reichswehr’e güveniyordu. Ancak Fransızlar’ın Ruhr bölgesini işgal etmesinin ardından ortalık iyice karıştı. Ebert’e yönelik karalamalar ve sarfedilen sözlerin ardı arkası kesilmedi. Savaş esnasında bir grup işçinin grevini desteklediği gerekçesi ile devlete ihanet ettiği öne sürülen Ebert’e verilen mahkeme kararının da etkisi ile, erken yaşta hayatını kaybetti.
  • 弗里德里希·艾伯特（Friedrich Ebert，1871年2月4日－1925年2月28日）德國政治家。1913年任德國社會民主黨主席，1918年革命爆發後，組成社會黨聯合政府。1919年艾伯特協助制訂魏瑪（Weimar）憲法，並被推選為魏瑪共和国首任總統。在任期间受到左右两翼的攻击：左派以其曾镇压工人起义并杀害卡尔·李卜克内西及罗莎·卢森堡等知名左翼领袖而指责其为“革命的叛徒”；右派以其在十一月革命时曾强令德皇退位并与协约国签署和约为由指责其为“民族的叛徒”且对其提出起诉。
dbpprop:birthDate
dbpprop:birthPlace
dbpprop:chancellor
dbpprop:dateOfBirth
  • 4 February 1871
dbpprop:dateOfDeath
  • 28 February 1925
dbpprop:deathDate
dbpprop:forProperty
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:monarch
dbpprop:name
  • Ebert, Friedrich
  • Friedrich Ebert
dbpprop:order
dbpprop:party
dbpprop:predecessor
dbpprop:reference
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:shortDescription
  • German politician , who served as Chancellor of Germany
dbpprop:successor
dbpprop:termEnd
  • 11 February 1919
  • 11 November 1918
  • 28 February 1925
dbpprop:termStart
  • 11 February 1919
  • 9 November
  • 9 November 1918
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • Friedrich Ebert (4 February 1871 – 28 February 1925) was a German politician, who served as Chancellor of Germany and its first president during the Weimar period.
  • Friedrich Ebert war ein deutscher Politiker. Er war seit 1913 Vorsitzender seiner Partei und amtierte von 1919 bis zu seinem Tode als erster Reichspräsident. Nach dem Tode August Bebels wurde Ebert neben Hugo Haase zum Vorsitzenden der angesichts des drohenden Krieges zerstrittenen SPD gewählt.
  • Friederich Ebert fou un polític alemany, President d'Alemanya del 1919 al 1925. Era baster d'ofici i tingué una intensa activitat sindicalista a Bremen, on esdevingué militant del Partit Socialdemòcrata d'Alemanya. El 1905 es traslladà a Berlín com a secretari del seucomitè central. Fou escollit diputat al Reichstag, i hi compartí el lideratge del seu partit amb Hugo Haase (1913) i amb Philipp Scheidemann (1917).
  • Friedrich Ebert byl německý sociálnědemokratický politik, od 9. listopadu 1918 do 11. února 1919 německý kancléř a od 11. února 1919 až do své smrti první německý prezident. Ebert byl hlavou revisionistického křídla SPD, jehož ideovým otcem byl Eduard Bernstein, a v roce 1905 byl zvolen generálním tajemníkem SPD. Jeho posice byla potvrzena, když byl v roce 1913 zvolen předsedou SPD. Jeho předchůdcem ve funkci prezidenta byl německý císař Vilém II.
  • Friedrich Ebert (Heidelberg, 4 de febrero de 1871 - Berlín, 28 de febrero de 1925) fue un dirigente obrero y primer presidente de la República de Weimar. Tras aprender el oficio de guarnicionero, se unió a los socialistas a los 18 años. Establecido en Bremen desde 1891, pronto ocupó puestos de responsabilidad local en el Partido Socialdemócrata Alemán (SPD). Ya en el siglo XX dio el salto a la política nacional, al ingresar en el Comité del Partido (1905) y ser elegido diputado (1912).
  • Friedrich Ebert oli saksalainen sosialidemokraattinen poliitikko, valtakunnankansleri ja Saksan ensimmäinen presidentti.
  • Friedrich Ebert, né à Heidelberg le 4 février 1871 et mort à Berlin le 28 février 1925, est un homme politique allemand. Il est le premier président du Reich sous la République de Weimar après l'abdication de l'empereur Guillaume II, en 1918.
  • Friedrich Ebert szociáldemokrata politikus, a Német Birodalom és a Weimari Köztársaság közötti átmeneti időszakban német kancellár, majd a köztársaság első elnöke volt. Az első világháború után elnökként számos nehézséggel találta magát szemben. Előbb a kommunisták ellen kellett küzdenie, majd a versailles-i békeszerződés miatt jelentősen visszaesett a pártja támogatottsága.
  • Fu Cancelliere dal 9 novembre 1918 all'11 febbraio 1919. Nato ad Heidelberg era figlio di un sarto. Artigiano sellaio, ancora giovane iniziò a darsi all'attivismo politico come sindacalista e come appartenente al Partito Socialdemocratico diventando leader della sua ala sinistra e Segretario Generale nel 1905. Fu deputato al Reichstag fino al 1919.
  • ファイル:Bundesarchiv Bild 102-00605A, Friedrich Ebert als Lehrling. jpg 徒弟時代のエーベルト（X印の人物。1885年） フリードリヒ・エーベルト（Friedrich Ebert, 1871年2月4日 – 1925年2月28日）はドイツの政治家。ドイツ社会民主党（SPD）党首。ヴァイマル共和政でのドイツ国（ドイツ共和国）初代大統領。
  • Friedrich Ebert was een Duits politicus. Van 1919 tot zijn dood was hij rijkspresident in de Weimarrepubliek. Zijn zoon Friedrich Ebert jr. was van 1948 tot 1967 Oberbürgermeister van Oost-Berlijn.
  • Friedrich Ebert var en tysk politiker og statsmann. Ebert støttet i 1914 deltakelsen i første verdenskrig, men da det ble klart i 1918 at krigen var tapt, ble han i oktober utnevnt i en ny regjering, ledet av prins Maximilian av Baden sammen med andre medlemmer av Sozialdemokratische Partei Deutschlands. Etter Novemberrevolusjonen, gikk prins Maximillian av 9. november og overlot styret til Ebert.
  • Friedrich Ebert – niemiecki polityk, ostatni kanclerz Cesarstwa Niemieckiego i pierwszy prezydent Niemiec. Socjalista związany z SPD. Urodził się w Heidelbergu w rodzinie krawca. W 1889 r. wstąpił do SPD, w 1906 r. został sekretarzem generalnym tej partii. W latach 1917-1922 znalazł się w grupie parlamentarnej frakcji socjalistów - Niezależnej Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, przeciwnych wojennej polityce rządu.
  • Friedrich Ebert foi um político alemão. Ocupou os cargos de Reichskanzler de 9 de Novembro de 1918 – 11 de Fevereiro de 1919, e de Reichspräsident de 11 de Fevereiro de 1919 – 28 de Fevereiro de 1925. Se envolveu em política como um trade unionista e social democrata e logo se tornou líder da ala revisionista do Partido Social-Democrata da Alemanha sendo Secretário Geral do partido em 1905.
  • Friedrich Ebert a fost un om politic german, care a îndeplinit funcţia de preşedinte al Germaniei în perioada 1919-1925.
  • Фри́дрих Э́берт — немецкий социал-демократ, один из ведущих деятелей СДПГ, лидер её правого, «ревизионистского» крыла. Первый рейхсканцлер Германии после Ноябрьской революции 1918 г. , первый президент Германии. Родился в Гейдельберге в семье портного.
  • Friedrich Ebert, född 4 februari 1871 i Heidelberg i Baden-Württemberg, död 28 februari 1925 i Berlin, var en tysk statsman. Han var socialdemokrat samt regeringschef i den provisoriska tyska regeringen 1918-1919 och Weimarrepublikens förste president 1919-1925. Innan Ebert blev politiker arbetade han som sadelmakare. Han är begraven i Heidelberg. Eberts son Friedrich Ebert den yngre blev från 1945 en ledande politiker i Östtyskland.
  • Almanya'nın ilk "Cumhurbaşkanı". Friedrich Ebert, 4 Şubat 1871 tarihinde Heidelberg’de doğdu. Babası bir terzi ustası olan Ebert, ilkin meslek olarak saraçlığı öğrendi ve bir saraç olarak Almanya’nın birçok bölgesini dolaştı. Ebert, sosyal demokrat görüşleri benimsedi ve çok geçmeden sosyalizmin temsilcisi olarak adlandırıldı. 1905 yılında Almanya Sosyal Demokrat Partisi’nde genel sekreter olarak görev aldı.
rdfs:label
  • Friedrich Ebert
  • Friedrich Ebert
  • Friedrich Ebert
  • Friedrich Ebert
  • Friedrich Ebert
  • Friedrich Ebert
  • Friedrich Ebert
  • Friedrich Ebert
  • Friedrich Ebert (padre)
  • フリードリヒ・エーベルト
  • Friedrich Ebert sr.
  • Friedrich Ebert
  • Friedrich Ebert
  • Friedrich Ebert
  • Friedrich Ebert
  • Эберт, Фридрих
  • Friedrich Ebert
  • Friedrich Ebert
  • 弗里德里希·艾伯特
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:name
  • Friedrich Ebert
foaf:page
is dbpprop:before of
is dbpprop:beforeElection of
is dbpprop:deputy of
is dbpprop:inaugural of
is dbpprop:leader of
is dbpprop:predecessor of
is dbpprop:president of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:successor of
is owl:sameAs of