A friar is a member of one of the mendicant orders.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Ordensbrüder im weiteren Sinn sind die männlichen Mitglieder einer christlichen Ordensgemeinschaft (Ordensmänner). In vielen Männerorden werden jedoch nur solche Mitglieder als Brüder bezeichnet, die nicht Priester sind, während die Kleriker als Patres bezeichnet werden. Andere Orden legen dagegen Wert darauf, dass alle männlichen Mitglieder sich als Bruder bezeichnen. Die Ordensmitglieder nennt man bei monastischen Männerorden auch Mönche, bei Kanonikerorden auch Chorherren. In den meisten monastischen Männerorden galten die als Konversen bezeichneten Laienbrüder bis zur Reform des römisch-katholischen Ordenslebens nach dem 2. Vatikanischen Konzil nicht als vollwertige Mönche. Die Anrede eines Ordensbruders lautet Bruder (Br. ) oder Frater (Fr. ), für Priester und Diakone wird in aller Regel Pater (P. ) verwendet. Die Chorherren eines Kanonikerordens werden auf Deutsch mit Herr und mitunter auch auf Latein mit Dominus angesprochen. Im Malteserorden ist zur Anrede der Professritter die italienische Kurzform Fra’ gebräuchlich.
  • A friar is a member of one of the mendicant orders.
  • Del latín "frater" que significa hermano. Vive en monasterios y suele rezar la biblia 8 veces al día. Es el nombre utilizado para referirse en la Iglesia Católica a los miembros de las Órdenes Mendicantes, nacidas en el Siglo XIII predicando la renuncia a las riquezas materiales y la acción apostólica y evangelizadora. El significado de "hermano" implica la existencia de relaciones de fraternidad entre los integrantes de la comunidad. En estas órdenes es común utilizar el término "fray" como prefijo; p. ej. fray Bartolomé de las Casas. Un fraile se diferencia de un monje en que su ministerio lo lleva a trabajar por el Reino de Dios fuera del monasterio, mientras que, tradicionalmente, el monje normalmente no sale de su monasterio, en el que se dedica a la oración y las labores internas. El monje se identifica con su monasterio mientras que los frailes suelen ser cambiados de lugar según los superiores lo necesiten.
  • Frate, o fra (Dal latino frater, fratris, in italiano fratello). Termine arcaico ed aulico, si rinviene nell'uso poetico e soprattutto si è diffuso negli ordini religiosi nati nel Basso Medioevo: in particolare, il termine si è affermato nell'accezione religiosa con la nascita degli ordini mendicanti che, a partire dal XIII secolo, si aggiungono agli ordini monastici e canonicali. A differenza delle forme di vita monastica in cui l'accento è posto sulla solitudine come mezzo di santificazione e spazio di incontro con Dio, i mendicanti - generalmente - sottolineano la dimensione comunitaria e fraterna della vita religiosa, scoprendo in essa un veicolo di sempre maggiore conformazione a Cristo. Questo sostanzialmente motiva la scelta di un simile appellativo. Il frate è un religioso che ha professato i voti di Castità Povertà Obbedienza Non necessariamente è ordinato presbitero o diacono. L'appellativo stesso vuole essere segno di fraterna uguaglianza, all'interno di un ordine mendicante, tra membri sacerdoti e non. Nel corso dei secoli, tuttavia, è invalso l'uso presso tali ordini di chiamare "padri" i frati presbiteri, probabilmente a partire da espressioni del popolo. A dispetto di questo uso verbale, l'unico titolo a mantenere valore giuridico presso i mendicanti è sempre stato "fra" o "frate": i documenti di grande importanza sono sempre stati firmati, anche dai superiori generali e provinciali, con questo appellativo. Oggi le famiglie del Primo Ordine francescano in particolare stanno cercando le vie per ripristinare, anche a livello canonico, la possibilità di eleggere superiore anche un frate non ordinato, oltre a rimettere nell'uso comune per tutti i religiosi l'appellativo originale. Nella letteratura celebri esempi di personaggi letterari, che portano tale appellativo, sono fra Galdino e fra Tuck.
  • Een broeder of frater, afgekort fr. , is een katholieke theologiestudent of geestelijke die geen wijding heeft ontvangen, maar die in een congregatie of een orde de drie kloostergeloften van armoede, kuisheid en gehoorzaamheid heeft afgelegd. Zie ook "Fra’".
  • Lekbror, også nevnt som laugsbror, ordensbror eller klosterbror er en tradisjonell betegnelse på et medlem av en tiggerorden og en munk som ikke er presteviet. Det første leddet i den norske betegnelsen, lek (gresk laikos, som tilhører folket, avledet fra laos, folk) benyttes i forbindelse med lekbror som ikke geistlig, som er verdslig, men også i generell betydning ufaglært eller ustudert.
  • Zakonnik – człowiek, który wybrał życie w jakiejś wspólnocie religijnej. Kapłana zakonnika często nazywa się ojcem (pater), a zakonników nie-kapłanów braćmi (frater). Zakonnicy określani są formalnie jako "osoby konsekrowane", "prowadzący życie konsekrowane". W zakonach franciszkańskich słowo "brat" często stosuje się również w odniesieniu do zakonników kapłanów. W Kościele katolickim zakonnicy najczęściej składają trzy śluby: czystości (obejmujący m. in. zobowiązanie do życia w celibacie), ubóstwa i posłuszeństwa.
  • Frade é a designação dada a um católico consagrado que pertence a uma ordem religiosa mendicante e que vive normalmente num convento. Ele tanto pode ser um clérigo como um leigo. O termo frade é proveniente da palavra latina frater, irmão, pelo qual se dirigiam uns aos outros. O título dado aos frades é frei, que deve ser usado somente anteposto ao prenome do frade e nunca como um substantivo independente (o correto é "o frade foi ordenado" e não "o frei foi ordenado"). As primeiras ordens cristãs compunham-se de homens ou mulheres que se retiravam do mundo para melhor poderem adorar a Deus nos grandes mosteiros que se espalharam por toda a Europa na Idade Média. No entanto, o crescimento das cidades e das pobres comunidades de pessoas que nelas viviam, sem contacto com o catolicismo, trouxeram a necessidade de um novo tipo de ordem religiosa. Este novo tipo não deveria estar tão enclausurado como o estilo de vida monástica dos monges e deveria estar mais inserido junto aos novos grandes centros urbanos. Por estas razões, no século XIII, surgem os Franciscanos, criados por São Francisco de Assis, em 1210. Seis anos mais tarde São Domingos fundou a Ordem dos Pregadores. Os membros destas duas ordens realizavam, para além dos tradicionais votos de castidade e obediência, o voto de pobreza, pelo que renunciavam à posse de quaisquer bens. Daí serem conhecidos por mendicantes, pois que apenas conseguiam subsistir por intermédio de esmolas e dávidas dos fiéis. Se o rigor destas disposições foi observado no início da fundação destas ordens, o seu inicial sucesso, com a adesão de milhares de jovens por toda a Europa, o crescente peso institucional e poder político, rapidamente levaram as autoridades eclesiásticas a "aliviar" tal rigor e austeridade, permitindo que os conventos pudessem de alguma forma subsistir sem ser apenas por obra e graça da caridade alheia. Tanto é assim que, coincidindo com o período Gótico, os conventos franciscanos e dominicanos, se vão destacar pela magnificência das respectivas obras de arte e arquitectura, cujo melhor exemplo em Portugal é o dominicano Mosteiro da Batalha. Outras importantes ordens são a dos Carmelitas, que surgiram no Monte Carmelo para a Europa em meados do século XIII, e a dos Eremitas, que surgiram já no século XII.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpprop:citationStyle
  • October 2010
dbpprop:refimprove
  • October 2010
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • A friar is a member of one of the mendicant orders.
  • Een broeder of frater, afgekort fr. , is een katholieke theologiestudent of geestelijke die geen wijding heeft ontvangen, maar die in een congregatie of een orde de drie kloostergeloften van armoede, kuisheid en gehoorzaamheid heeft afgelegd. Zie ook "Fra’".
  • Lekbror, også nevnt som laugsbror, ordensbror eller klosterbror er en tradisjonell betegnelse på et medlem av en tiggerorden og en munk som ikke er presteviet. Det første leddet i den norske betegnelsen, lek (gresk laikos, som tilhører folket, avledet fra laos, folk) benyttes i forbindelse med lekbror som ikke geistlig, som er verdslig, men også i generell betydning ufaglært eller ustudert.
  • Ordensbrüder im weiteren Sinn sind die männlichen Mitglieder einer christlichen Ordensgemeinschaft (Ordensmänner). In vielen Männerorden werden jedoch nur solche Mitglieder als Brüder bezeichnet, die nicht Priester sind, während die Kleriker als Patres bezeichnet werden. Andere Orden legen dagegen Wert darauf, dass alle männlichen Mitglieder sich als Bruder bezeichnen. Die Ordensmitglieder nennt man bei monastischen Männerorden auch Mönche, bei Kanonikerorden auch Chorherren.
  • Del latín "frater" que significa hermano. Vive en monasterios y suele rezar la biblia 8 veces al día. Es el nombre utilizado para referirse en la Iglesia Católica a los miembros de las Órdenes Mendicantes, nacidas en el Siglo XIII predicando la renuncia a las riquezas materiales y la acción apostólica y evangelizadora. El significado de "hermano" implica la existencia de relaciones de fraternidad entre los integrantes de la comunidad.
  • Frate, o fra (Dal latino frater, fratris, in italiano fratello). Termine arcaico ed aulico, si rinviene nell'uso poetico e soprattutto si è diffuso negli ordini religiosi nati nel Basso Medioevo: in particolare, il termine si è affermato nell'accezione religiosa con la nascita degli ordini mendicanti che, a partire dal XIII secolo, si aggiungono agli ordini monastici e canonicali.
  • Zakonnik – człowiek, który wybrał życie w jakiejś wspólnocie religijnej. Kapłana zakonnika często nazywa się ojcem (pater), a zakonników nie-kapłanów braćmi (frater). Zakonnicy określani są formalnie jako "osoby konsekrowane", "prowadzący życie konsekrowane". W zakonach franciszkańskich słowo "brat" często stosuje się również w odniesieniu do zakonników kapłanów. W Kościele katolickim zakonnicy najczęściej składają trzy śluby: czystości (obejmujący m. in.
  • Frade é a designação dada a um católico consagrado que pertence a uma ordem religiosa mendicante e que vive normalmente num convento. Ele tanto pode ser um clérigo como um leigo. O termo frade é proveniente da palavra latina frater, irmão, pelo qual se dirigiam uns aos outros. O título dado aos frades é frei, que deve ser usado somente anteposto ao prenome do frade e nunca como um substantivo independente (o correto é "o frade foi ordenado" e não "o frei foi ordenado").
rdfs:label
  • Ordensbruder
  • Fraile
  • Friar
  • Frate
  • Frater (religieus)
  • Lekbror
  • Zakonnik
  • Frade
owl:sameAs
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:foundedBy of
is dbpedia-owl:head of
is dbpedia-owl:knownFor of
is dbpedia-owl:occupation of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpprop:mascot of
is dbpprop:nickname of
is dbpprop:occupation of
is dbpprop:ordination of
is dbpprop:shortDescription of
is dbpprop:title of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of