| dbpprop:abstract
|
- The French Resistance is the collective name used for the French resistance movements which fought against the Nazi German occupation of France and the collaborationist Vichy Regime during World War II. Resistance groups comprised small groups of armed men and women (referred to as the maquis when based in rural areas), publishers of underground newspapers, and escape networks that helped Allied soldiers. The Resistance came from all layers and groups of French society, from conservative Roman Catholics, Jews, to liberals, anarchists and communists. The French Resistance played a valuable role in facilitating the Allies' rapid advance through France following the invasion of Normandy on June 6, 1944, and Provence on August 15, by providing military intelligence on the Atlantic Wall and Wehrmacht deployments and coordinating acts of sabotage on power, transport and telecommunications networks. It was also politically and morally important for France both during the occupation and for decades after as it provided the country with an inspiring example that stood in marked contrast to the collaboration of the Vichy Regime. After the landings in Normandy and Provence, resistance combatants were organized more formally into units known as the French Forces of the Interior (FFI). Estimated to have a strength of 100,000 in June 1944, the FFI grew rapidly, doubling by the following month and reaching 400,000 in October of that year. Although the amalgamation of the FFI was in some cases fraught with political difficulty, it was ultimately successful and allowed France to re-establish a reasonably large army of 1.2 million men by VE Day in May 1945.
- Die Résistance ist der Sammelbegriff für die französische Widerstandsbewegung gegen die deutsche und italienische Besatzungsmacht sowie gegen die mit diesen kollaborierenden französischen Institutionen und Teile der französischen Bevölkerung im Zweiten Weltkrieg. Sie war nicht einheitlich organisiert und geführt, sondern verfolgte im Sinne ihrer Trägerorganisationen verschiedene Ziele. Im Frühjahr 1943 gelang es Jean Moulin, einem Abgesandten General de Gaulles, die wichtigsten Gruppierungen zumindest auf allgemein gehaltene gemeinsame Ziele festzulegen und eine Koordinierungsinstanz zu etablieren.
- La Resistència francesa (La Résistance) va ser un moviment que va lluitar contra el Govern de Vichy i l'ocupació nazi de França durant la Segona Guerra Mundial. Va començar amb petits grups d'homes que prengueren armes i van a arribar a ser alguns milers. Sabotejaven ponts i línies de ferrocarrils, organitzaven evasions de presoners i lluitaven contra la Gestapo.
- Résistance bylo francouzské hnutí odporu proti německé okupaci a kolaborativní francouzské vládě v letech druhé světové války. Ve Francii bylo hnutí odporu podřízeno výboru Svobodné Francie v Londýně, které řídil Charles de Gaulle a který působil jako francouzská exilová vláda. Členové tohoto hnutí organizovali pomoc válečným zajatcům, propagandu, sabotáže, diverzi a ozbrojené akce za podpory spojeneckých států. Podobnou činnost vedlo také komunistické partyzánské hnutí. Hnutí odporu se začalo organizovat prakticky ihned poté, kdy maršál Philippe Pétain v roce 1940 uzavřel s nacistickým Německem příměří.
- Por Resistencia francesa se entiende el conjunto de los movimientos y organismos de resistencia franceses frente a la ocupación nazi de Francia y al gobierno colaboracionista de Vichy durante la Segunda Guerra Mundial. Comprende por un lado la Resistencia exterior que se organiza en torno al general de Gaulle a partir de junio de 1940 y que engloba a las Fuerzas Francesas Libres, y por otro lado a los movimientos de Resistencia interior, conocida como la Resistencia, que van apareciendo durante el periodo de ocupación alemana y que se federarán progresivamente. La Francia Libre de De Gaulle y el conjunto de la Resistencia Interior Francesa se unen en 1942 para conformar la Francia Combatiente, término que a partir de ese momento sustituye oficialmente al de Francia Libre. En 1943, se unen al Comité Francés de Liberación Nacional del general Henri Giraud, instalado en Argel, para conformar el Ejercito Francés de Liberación que combatirá al lado de los Aliados hasta la Liberación de todo el territorio francés.
- Ranskan vastarintaliike on yhteisnimitys, jota käytetään monista toisen maailmansodan aikana saksalaisia miehittäjiä ja Vichyn hallituksen kollaboraattoreita vastaan taistelleista ranskalaisista vastarintaryhmittymistä. Ryhmät koostuivat pienistä ryhmistä miehiä ja naisia. Vastarintaliikkeen jäsenet tekivät tuhotöitä ja järjestivät attentaatteja, vakoilivat liittoutuneille ja auttoivat heidän lähettämiään agentteja, julkaisivat maanalaisia lehtiä ja palauttivat pakoilevia liittoutuneiden sotilaita ja lentäjiä takaisin Isoon-Britanniaan. David Rapoportin perustama hyväntekeväisyysjärjestö "Äiti ja lapsi" pelasti ja auttoi Ranskassa olleita juutalaisia ja keskitysleirivankeja. Vastarintaliikkeeseen kuului ihmisiä jokaisesta kansanryhmästä ja sosiaaliluokasta. Maaseudulla eläneitä aseistettuja vastarintaliikkeen sissiryhmiä kutsuttiin nimellä maquis ja yksittäistä sissiä nimellä maquisard.
- La résistance intérieure française, appelée en France la Résistance, désigne l'ensemble des mouvements et réseaux clandestins qui durant la Seconde Guerre mondiale ont poursuivi la lutte contre l'Axe et ses relais collaborationnistes sur le territoire français depuis l'armistice du 22 juin 1940 jusqu’à la Libération en 1944. Cette lutte a consisté en des actions de renseignement, de sabotage ou des opérations militaires contre les troupes d'occupation et aussi les forces du régime de Vichy. Mais elle englobe aussi des aspects plus civils et non-violents, ainsi l'existence d'une vaste presse clandestine, la diffusion de tracts, la production de faux papiers, l'organisation de grèves et de manifestations, la mise sur pied de multiples filières pour sauver les prisonniers de guerre évadés, les réfractaires au STO et les Juifs persécutés. La Résistance a pu se manifester en ville comme à la campagne, surtout après la naissance des maquis au printemps 1943. L'armée des ombres a rassemblé des hommes et des femmes de tous horizons, exposés tous à une terrifiante répression de la part du RSHA (dont fait partie la Gestapo), de l’Abwehr, de la Wehrmacht, ainsi que de la Milice française, ou encore de la police de l’État français. Si la Résistance active et organisée n'a jamais rassemblé plus de 2 ou 3 % de la population française, elle n'aurait pu survivre ni se développer sans de multiples complicités populaires, en particulier à l'époque des maquis. L'histoire de la Résistance intérieure, toute différente qu'elle soit de celle de la France libre, n'est pas dissociable de cette dernière. Le général de Gaulle, chef des Français libres, a ses agents en métropole occupée par le biais des réseaux du BCRA ou d'envoyés tels que Jean Moulin, Pierre Brossolette et Jacques Bingen. Ces derniers reçoivent la charge d'unifier la Résistance intérieure, sous l'égide de Londres puis d'Alger. La création du Conseil national de la Résistance par Jean Moulin, le 27 mai 1943, puis celle des Forces françaises de l'intérieur (FFI) par Jacques Bingen, le 1 février 1944, marquent les jalons essentiels d'un processus d'unification parfois difficile, mais sans équivalent dans le reste de l'Europe occupée. Des formes de résistance ont également existé en Afrique du Nord ou dans le reste de l'Empire français, ainsi que dans les trois départements annexés.
- Per resistenza francese si intende il movimento armato clandestino che durante la seconda guerra mondiale combatté l'occupazione militare della Francia da parte della Germania nazista e il regime totalitario di Vichy, dopo la resa del governo e dell'alto comando francesi nel 1940. I gruppi della resistenza comprendevano gruppi di uomini armati, editori di giornali clandestini o anche cinegiornali clandestini e reti di fuga per aiutare i soldati alleati. La resistenza francese cooperò con i servizi segreti alleati, specialmente nel fornire informazioni sul Vallo Atlantico e coordinare i sabotaggi e altre azioni utili a contribuire al successo dello sbarco in Normandia.
- De résistance (Frans voor verzet) is de algemene aanduiding van de Franse verzetsbeweging tegen de Duitse bezetters en de door hen geïnstalleerde Vichy-regering onder leiding van Maarschalk Pétain tijdens de Tweede Wereldoorlog.
- Den franske motstandsbevegelsen omfatter flere motstandsbevegelser som var aktive i Frankrike under Andre verdenskrig. Disse gjorde motstand mot de tyske okkupasjonsstyrkene og mot det tyskvennlige Vichyregimet. Motstandsbevegelsen rekrutterte medlemmer fra alle lag av det franske samfunnet, fra konservative katolikker, jøder til liberale, anarkister og kommunister. Motstandsbevegelsen besto blant annet av væpnede grupper, utgivelse av illegale aviser og et nettverk som bistod allierte soldater. Noe av virksomheten gikk ut på å utføre sabotasjehandlinger som å hemme virksomheten til okkupasjonsmakten og Vichyregimet. Den franske motstandsbevegelsen bisto de allierte med etterretninger og koordinerte sabotasje og andre handlinger som hjalp de allierte styrkene ved invasjonen av Normandie den 6. juni 1944 og i Provence fra 15. august, samt i den videre framrykkingen gjennom Frankrike.
- Francuski ruch oporu 1940-1944 - walka społeczeństwa francuskiego przeciwko okupantom niemieckim oraz władzom kolaboracyjnym podczas II wojny światowej. We Francji cały Ruch Oporu stopniowo podporządkował się Komitetowi Wolnej Francji w Londynie, kierowanemu przez Charles'a de Gaulle'a i odgrywającego rolę francuskiego rządu emigracyjnego. Działacze tego ruchu organizowali pomoc jeńcom wojennym, propagandę, sabotaż i dywersję oraz akcje zbrojne przy wsparciu państw alianckich oraz SOE i OSS. Ponadto działania zbrojne prowadziła partyzantka, początkowo głównie komunistyczna. Partyzantka skupiała jesienią 1943 roku kilkanaście tysięcy osób zaś masowego charakteru nabrała po rozpoczęciu inwazji alianckiej.
- A Resistência Francesa, chamada na França de La Résistance, designa o conjunto de movimentos e redes que durante a Segunda Guerra Mundial prosseguiu a luta contra o Eixo e os seu delegados colaboracionistas desde do armistício do 22 de Junho de 1940 até à Liberação em 1944. Seus membros eram conhecidos como partisans (partidários, em francês). A Resistência foi um movimento formado por franceses que não aceitavam a submissão do Estado Francês ao poder nazi, e que se encontravam desiludidos com Pétain e com a política colaboracionista. A instauração da Revolução Nacional pôs fim aos partidos e aos sindicatos, para servir os ditos interesses "patriotas", forçando os dispersos grupos de resistência a unirem-se na luta contra o inimigo comum, para alcançarem a libertação do país. No Norte estes núcleos existiam desde 1940. Nesse mesmo ano uma manifestação estudantil foi dispersada à força de tiros. Na Universidade foram-se formando grupos revolucionários, que deram origem a jornais como o Resistência. Entre 1941 e 1942 o Norte viu nascer a Organization civile et militaire e o Libération-Nord. No Sul a acção da resistência estava mais voltada para a propaganda, porque em 1942 esta parte da França não estava ocupada pelos alemães. Aqui os notáveis tinham alguma simpatia pelo governo de Vichy, enquanto que os partidários da resistência vinham da ala esquerda. Em Lyon, por exemplo, foi formada a Franc-Tireur, em torno de um grupo de jornalistas liderados por Marc Bloch, assassinado pelos nazis. A resistência necessitou do apoio das forças aliadas para ter uma expressão mais significativa, que ultrapassasse as actividades clandestinas e as lutas de guerrilha. Em Outubro de 1941 os britânicos aceitaram centralizar a sua ajuda e criaram em Londres o Bureau Central de Renseignements et d'Action (BCRA), chefiado pelo coronel Dewaurin. França Livre Batalha de França Segunda Guerra Mundial Charles de Gaulle Jean Moulin Abbé Pierre Agnes Humbert Mulheres na Resistência francesa (em inglês)
- Rezistenţa franceză, este numele generic pentru toate mişcările şi clandestine care, în timpul celui de-al doilea război mondial, au continuat lupta împotriva Axei şi a colaboraţionişţilor francezi până la pe 22 iunie 1944 – ziua eliberării. Lupta Rezistenţei a constat în acţiuni de culegere de informaţii, sabotaj şi operaţiuni militare împotriva trupelor de ocupaţie (în principal a celor germane), dar şi împotriva forţelor regimului de la Vichy. Rezistenţa a inclus şi aspecte mai puţin sângeroase, aşa cum a fost constuirea unei vaste reţele a presei ilegale, emiterea pe unde radio a unor emisiuni informative şi propagandistice, falsificarea de acte, organizarea de greve şi demonstraţii, ascunderea, călăuzirea şi scoaterea din ţară a prizonierilor de război Aliaţi sau a piloţilor Aliaţi doborâţi deasupra Europei, a celor care fugeau de Service du travail obligatoire ca şi a evreilor persecutaţi. Rezistenţa s-a manifesta atât în oraşe cât şi în zonele rurale, în mod special după naşterea mişcării maquis în primăvara anului 1943. Armata nevăzută a adunat în rândurile ei oameni din toate straturile sociale şi toate meseriile şi a fost ţinta represiunii teribile din partea RSHA (din care făcea parte şi Gestapoul), Abwehrului, Wehrmachtului, dar şi din partea Milice française, (poliţia aşanumitului Etat français – Regimul de la Vichy). Deşi Rezistenţa activă şi organizată nu au reprezentat niciodată niciodată mai mult de 2 – 3% din populaţia franceză, ea nu ar fi putut supravieţui şi nici dezvolta fără sprijinul popular masiv, în special în timpul „maquisului”. Istoria Rezistenţei interne este foarte diferită de cea a Franţei libere, dar este strâns legată de aceasta din urmă. Generalul de Gaulle, lider al Franţei libere, avea agenţii săi în ţara ocupată de germani prin reţeaua Bureau Central de Renseignements et d'Action (Biroul Central de Informaţii şi Acţiune prin agenţi precum Jean Moulin, Pierre Brossolette şi Jacques Bingen. Acesta din urmă a acceptat sarcina să unifice Rezistanţa internă, sub egida autorităţilor de la Londra şi mai apoi a celor de la Aleger. Crearea Conseil National de la Résistance de către Jean Moulin, pe 27 mai 1943, apoi a Forces Françaises de l'Intérieur de către Jacques Bingen pe 1 februarie 1944, au marcat pietrele de hotar a procesului de unificare, care a fost uneori dificil, dar fără ceva asemănător în resul Europei ocupate. Au existat forme ale Rezistenţei în Africa de Nord şi în restul Imperiului colonial francez.
- Файл:Croix de Lorraine. png Лотарингский крест, символ «Сражающейся Франции» Файл:Members of the Maquis in La Tresorerie. jpg Французские партизаны — маки́ Движение Сопротивления, или Сопротивление — организованное противодействие (имело несколько организационных центров) оккупации Франции нацистской Германией в 1940—1944 годы. Включало в себя: антинемецкую боевую деятельность партизан на территории Франции, диверсии против немецких военных, саботаж; распространение антинемецкой информации и пропаганды; укрывательство преследуемых евреев и коммунистов; деятельность вне Франции по укреплению союза с антигитлеровской коалицией и национальной власти в колониях (Сражающаяся Франция генерала де Голля; в значительной мере координировала и подпольную деятельность внутри страны). Политически движение Сопротивления было неоднородным и включало в себя людей самых разных взглядов, кому была дорога независимая Франция — от правых католиков до коммунистов (французская компартия сыграла огромную роль в Сопротивлении) и анархистов. В движении Сопротивления активно участвовали русские эмигранты во Франции. Деятельность Сопротивления поддерживало британское Управление специальных операций, которое посылало во Францию своих агентов. Также значительную роль в движении сыграли испанские партизаны, эвакуировавшиеся из побеждённой Республики и имеющие военный опыт.
- Franska motståndsrörelsen omfattar ett flertal motståndsrörelser som var baserade i Frankrike under Andra världskriget. Dessa rörelser gjorde motvärn mot ockupationsmakten Nazityskland, och mot Vichyregimen. Motståndsrörelsen inkluderade bla. beväpnade grupper, utgivare av underjordiska tidningar, och nätverk som bistod de allierades soldater. En del motståndsmän försökte genom sabotage och andra metoder att undergräva nazi- och Vichyregimens styre. Franska motståndsrörelsen hjälpte de allierade med underrättelser, och koordinerade sabotage och andra handlingar som hjälpte vid invasionen av Normandie den 6 juni 1944.
- Файл:Members of the Maquis in La Tresorerie. jpg Французькі партизани макі́ Рух Опору у Франції або Французький (внутрішній) опір (фр. Résistance intérieure française) — рух опору, організована протидія проти окупації Франції нацистською Німеччиною у період Другої світової війни. Французький рух Опору включав у себе: антифашистську бойову діяльність партизан (макі́, фр. Maquis) на території Франції, диверсії проти німецьких військових, саботаж; розповсюдження антинімецької інформації та пропаганди; приховування від представників окупаціної влади діячів Руху, вояків союзницьких держав, інших категорій переслідуваних: євреїв і комуністів; діяльність поза межами Франції з налагодження контактів і укріплення союзу з антигітлерівською коаліцією і національною владою в колоніях — організація «Франція, що бореться» генерала де Голля в значній мірі координувала і підпільну діяльність всередині країни. Політичні рухи і спілки, що входили до складу Французького Опору, не були однорідними, вони об'єднували людей найрізніших, в т. ч. і радикальних, поглядів. Головним об'єднавчим мотивом для усіх учасників Руху Опору — від правих і консервативних католицьких спілок і до комуністів і анархістів — була незалежна Франція, вільна від фашистських окупантів. У діяльності Французького Руху Опору взяло участь чимало іноземців, як осілих у Франції емігрантів, в т. ч. російських, так і спеціальних загонів закордонних партизанів (зокрема, величезну роль у русі відіграли іспанські партизани). Французький Рух Опору підтримувало британське Управління спеціальних операцій (англ. Special Operations Executive), що надсилало до Франції своїх агентів. Також значну роль в русі зіграли іспанські партизани (анархісти, комуністи, ліві республіканці, баскські націоналісти), що евакуювалися з переможеної Республіки і маючи військовий досвід.
|
| rdfs:comment
|
- The French Resistance is the collective name used for the French resistance movements which fought against the Nazi German occupation of France and the collaborationist Vichy Regime during World War II. Resistance groups comprised small groups of armed men and women (referred to as the maquis when based in rural areas), publishers of underground newspapers, and escape networks that helped Allied soldiers.
- Die Résistance ist der Sammelbegriff für die französische Widerstandsbewegung gegen die deutsche und italienische Besatzungsmacht sowie gegen die mit diesen kollaborierenden französischen Institutionen und Teile der französischen Bevölkerung im Zweiten Weltkrieg. Sie war nicht einheitlich organisiert und geführt, sondern verfolgte im Sinne ihrer Trägerorganisationen verschiedene Ziele.
- La Resistència francesa (La Résistance) va ser un moviment que va lluitar contra el Govern de Vichy i l'ocupació nazi de França durant la Segona Guerra Mundial. Va començar amb petits grups d'homes que prengueren armes i van a arribar a ser alguns milers. Sabotejaven ponts i línies de ferrocarrils, organitzaven evasions de presoners i lluitaven contra la Gestapo.
- Résistance bylo francouzské hnutí odporu proti německé okupaci a kolaborativní francouzské vládě v letech druhé světové války. Ve Francii bylo hnutí odporu podřízeno výboru Svobodné Francie v Londýně, které řídil Charles de Gaulle a který působil jako francouzská exilová vláda. Členové tohoto hnutí organizovali pomoc válečným zajatcům, propagandu, sabotáže, diverzi a ozbrojené akce za podpory spojeneckých států.
- Por Resistencia francesa se entiende el conjunto de los movimientos y organismos de resistencia franceses frente a la ocupación nazi de Francia y al gobierno colaboracionista de Vichy durante la Segunda Guerra Mundial.
- Ranskan vastarintaliike on yhteisnimitys, jota käytetään monista toisen maailmansodan aikana saksalaisia miehittäjiä ja Vichyn hallituksen kollaboraattoreita vastaan taistelleista ranskalaisista vastarintaryhmittymistä. Ryhmät koostuivat pienistä ryhmistä miehiä ja naisia.
- La résistance intérieure française, appelée en France la Résistance, désigne l'ensemble des mouvements et réseaux clandestins qui durant la Seconde Guerre mondiale ont poursuivi la lutte contre l'Axe et ses relais collaborationnistes sur le territoire français depuis l'armistice du 22 juin 1940 jusqu’à la Libération en 1944.
- Per resistenza francese si intende il movimento armato clandestino che durante la seconda guerra mondiale combatté l'occupazione militare della Francia da parte della Germania nazista e il regime totalitario di Vichy, dopo la resa del governo e dell'alto comando francesi nel 1940. I gruppi della resistenza comprendevano gruppi di uomini armati, editori di giornali clandestini o anche cinegiornali clandestini e reti di fuga per aiutare i soldati alleati.
- De résistance (Frans voor verzet) is de algemene aanduiding van de Franse verzetsbeweging tegen de Duitse bezetters en de door hen geïnstalleerde Vichy-regering onder leiding van Maarschalk Pétain tijdens de Tweede Wereldoorlog.
- Den franske motstandsbevegelsen omfatter flere motstandsbevegelser som var aktive i Frankrike under Andre verdenskrig. Disse gjorde motstand mot de tyske okkupasjonsstyrkene og mot det tyskvennlige Vichyregimet. Motstandsbevegelsen rekrutterte medlemmer fra alle lag av det franske samfunnet, fra konservative katolikker, jøder til liberale, anarkister og kommunister.
- Francuski ruch oporu 1940-1944 - walka społeczeństwa francuskiego przeciwko okupantom niemieckim oraz władzom kolaboracyjnym podczas II wojny światowej. We Francji cały Ruch Oporu stopniowo podporządkował się Komitetowi Wolnej Francji w Londynie, kierowanemu przez Charles'a de Gaulle'a i odgrywającego rolę francuskiego rządu emigracyjnego.
- A Resistência Francesa, chamada na França de La Résistance, designa o conjunto de movimentos e redes que durante a Segunda Guerra Mundial prosseguiu a luta contra o Eixo e os seu delegados colaboracionistas desde do armistício do 22 de Junho de 1940 até à Liberação em 1944. Seus membros eram conhecidos como partisans (partidários, em francês).
- Rezistenţa franceză, este numele generic pentru toate mişcările şi clandestine care, în timpul celui de-al doilea război mondial, au continuat lupta împotriva Axei şi a colaboraţionişţilor francezi până la pe 22 iunie 1944 – ziua eliberării. Lupta Rezistenţei a constat în acţiuni de culegere de informaţii, sabotaj şi operaţiuni militare împotriva trupelor de ocupaţie (în principal a celor germane), dar şi împotriva forţelor regimului de la Vichy.
- Файл:Croix de Lorraine. png Лотарингский крест, символ «Сражающейся Франции» Файл:Members of the Maquis in La Tresorerie.
- Franska motståndsrörelsen omfattar ett flertal motståndsrörelser som var baserade i Frankrike under Andra världskriget. Dessa rörelser gjorde motvärn mot ockupationsmakten Nazityskland, och mot Vichyregimen. Motståndsrörelsen inkluderade bla. beväpnade grupper, utgivare av underjordiska tidningar, och nätverk som bistod de allierades soldater. En del motståndsmän försökte genom sabotage och andra metoder att undergräva nazi- och Vichyregimens styre.
- Файл:Members of the Maquis in La Tresorerie. jpg Французькі партизани макі́ Рух Опору у Франції або Французький (внутрішній) опір (фр. Résistance intérieure française) — рух опору, організована протидія проти окупації Франції нацистською Німеччиною у період Другої світової війни.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
