| dbpprop:abstract
|
- The French Defence is a chess opening. It is characterized by the moves: 1. The French has a reputation for solidity and resilience, though it can result in a somewhat cramped game for Black in the early stages. Black often gains counterattacking possibilities on the queenside while White tends to concentrate on the kingside. The defence is named after a match played by correspondence between the cities of London and Paris in 1834 (although earlier examples of games with the opening do exist). As a reply to 1.e4, the French Defence received relatively little attention in the nineteenth century compared to 1...e5. The first world chess champion Wilhelm Steinitz said "I have never in my life played the French Defense, which is the dullest of all openings".
- Bei der Französischen Verteidigung handelt es sich um eine Eröffnung des Schachspiels. Die Zugfolge zählt zu den Halboffenen Spielen und ist in den ECO-Codes unter den Schlüsseln C00 bis C19 klassifiziert. Die Grundstellung der Französischen Verteidigung entsteht nach den Zügen: 1. e2-e4 e7-e6
- Francouzská obrana je šachové zahájení charakterizované tahy 1.e4 e6 Poprvé se o něm již zmiňuje Lucena v roce 1497. Zahájení bylo pojmenováno podle korespondenční partie Londýn-Paříž, 1834. Téhož roku se také objevilo v zápase McDonnell-La Bourdonnais. Francouzská obrana je typická tím, že bělopolný střelec černého je často uzavřený. Tento fakt vedl kdysi některé teoretiky k názoru, že zahájení je slabší. Časem se však ukázalo, že francouzská obrana je zahájením plnohodnotným, neboť černý získává dostatečnou protihru na dámském křídle. Často zde dochází k pro francouzskou obranu typickému zablokování středu, kdy má bílý pěšce na d4, e5 a černý na e6, d5. Tento střed pak černý napadá tahem c7-c5, díky čemuž získává protihru. Dnes je v partiích mistrů francouzská obrana po sicilské obraně a španělské hře třetím nejčastějším zahájením vyskytujícím se po 1.e4. Běžně se objevuje i v partiích světové špičky. Hrávají ji Alexander Morozevič, Vasilij Ivančuk, Viswanathan Anand, Jevgenij Barejev, Artur Jusupov, Alexandr Chalifman a další.
- La defensa francesa es una apertura de ajedrez que comienza con los movimientos 1.e4 e6. Tras la secuencia más común 2.d4 d5, llegamos a la posición del diagrama. La defensa francesa está encuadrada dentro de las aperturas semi-abiertas. Las negras luchan inmediatamente por el centro con sus peones en e6 y d5. La francesa tiene ciertas similitudes con la defensa Caro-Kann, si bien el hecho de que en esta última el alfil de c8 no haya sido bloqueado, les confiere características muy diferentes. En conjunto, la defensa francesa es una muy buena apertura que ha sido utilizada por numerosos grandes jugadores a lo largo de la historia. Entre sus principales valedores podemos destacar a Mijail Botvinnik, Tigran Petrosian, Víktor Korchnói, etc.
- Ranskalainen puolustus on shakkiavaus, jolle on luonteenomaista se, että valkea siirtää e-sotilaansa ruutuun e4 ja musta omansa ruutuun e6. Usein näin pelataan heti ensimmäiseksi, mutta avaukseen voidaan päätyä myös muista aloitussiirroista. Siirtoja merkitään seuraavasti: 1.e4 e6 Ensimmäisiä kertoja avausta tutkittiin jo vuonna 1497. Nimensä avaus sai kuitenkin Lontoon ja Pariisin kaupunkien välillä vuonna 1834 pelatun kirjeshakkipelin mukaan, vaikka puolustusta oli käytetty aiemminkin.
- La défense française est une ouverture du jeu d'échecs. Très populaire à tous les niveaux de la compétition, la défense française commence par les coups 1.e4 e6. Elle se poursuit dans 90% des cas par 2.d4 d5 qui constitue la partie française (2. d4 c5 3. Cf3 transpose dans une défense sicilienne). La grande idée des noirs dans la défense française est de contester la domination du centre par les blancs en attaquant le pion e4 par le biais du pion d5 soutenu par le pion e6. Les noirs souffrent cependant du désavantage stratégique d'avoir enfermé leur fou des cases blanches en c8 derrière les pions e6 et d5. Face à cette pression, les blancs ont plusieurs options: soit maintenir la tension (par 3. Cc3 ou 3. Cd2), soit pousser le pion e4 en e5 (variante d'avance), soit encore échanger en d5 (variante d'échange). Cette ligne était connue depuis la Renaissance. Mais elle est dénommée ainsi en souvenir du match par correspondance de 1834 entre le Westminster Club de Londres et le Cercle parisien de La Régence. À la première partie, les Anglais tirèrent les premiers par e4, les Français répondirent par le coup inhabituel (à l'époque) e6. La partie se poursuivit par une variante d'échange que les Noirs remportèrent en 30 coups. Elle est subdivisée en de nombreuses variantes parmi lesquelles : la variante Tarrasch la variante Winawer la variante d'avance la variante classique la variante d'échange
- La difesa francese è un'apertura degli scacchi molto utilizzata, caratterizzata dalla sequenza di mosse e4 e6 Classificata con i codici da C00 a C19 dell'Enciclopedia jugoslava delle aperture, nasce come risposta alle varie aperture del periodo romantico che tendevano a mettere immediatamente sotto pressione il punto f7. Dopo 1... e6 lo sviluppo dell'alfiere in c4 perde di incisività e il punto f7 è indirettamente difeso. A differenza della risposta 1... e5 che mira a contrastare l'affiancamento centrale d4-e4 sulla casa d4, la difesa francese mira a contrastare la formazione d4-e4 sulla casa e4, sostenendo il pedone d con il pedone e. Il maggiore svantaggio della Difesa Francese è la posizione passiva che viene ad assumere, spesso per un lungo tratto della partita, l'alfiere campochiaro nero, bloccato com'è dai suoi stessi pedoni in e6 e d5. Questa apertura è ritenuta essere la terza più utilizzata in risposta a 1.e4, dopo 1...c5 e 1...e5.
- フレンチ・ディフェンス（French Defence）は、チェスのオープニングの１つである。1．e4 e6 が基本形。この後は、2．d4 d5 と進むことが多い。
- Binnen het schaken is de Franse verdediging een opening die haar naam kreeg na een correspondentiepartij in 1834 tussen Londen en Parijs, en ze heeft de zetten 1.e4 e6 als kenmerk. Met deze zet laat de zwartspeler een deel van het centrum aan wit over, hij speelt een solide verdediging en neemt daarbij iets minder speelruimte voor lief. Ze is ingedeeld bij de halfopen spelen. Voordien was deze verdediging al bekend dankzij Luis Ramírez de Lucena, die haar als eerste in de vijftiende eeuw bestudeerd heeft. Ook anderen analyseerden deze veel gespeelde opening t.w. Aleksandr Aljechin, Eugene Chatard, John McCutcheon, Aaron Nimzowitsch, Akiba Rubinstein, Wilhelm Steinitz, Siegbert Tarrasch en Szymon Winawer. Zie Schaakopening - Percentages voor de plaats die de Franse verdediging inneemt op de ranglijst van de meest voorkomende openingen in de partijdatabase Simbase.
- Sjakkåpningen Fransk defineres ved åpningstrekkene 1.e4 e6. Den har fått sitt navn etter et telegrafparti mellom sjakklubben i London og Paris.
- Obrona francuska – popularny debiut półotwarty, oznaczony kodem ECO C00- C19, charakteryzujący się posunięciami 1.e4 e6. Jego podstawowa idea polega na zabezpieczeniu słabego pola f7 i przygotowaniu posunięcia d7- d5, przy jednoczesnym zapewnieniu rozwoju skrzydłu królewskiemu. Białe praktycznie nie są w stanie skutecznie zapobiec temu planowi (w wariancie Czigorina 2. He2 osiągają częściowo ten cel, ale hetman białych blokuje rozwój figur), dlatego ich strategia polega na: wykorzystaniu trudności z rozwinięciem hetmańskiego gońca czarnych ("francuski goniec"). zacieśnieniu pozycji czarnych ruchem e4-e5 i rozwinięciu aktywnych działań na skrzydle królewskim. Ze swej strony czarne mają jasną kontrgrę c7- c5 a przy e4- e5 także f7- f6, ich szanse są większe na skrzydle hetmańskim. Podstawowe warianty obrony francuskiej: wariant wymienny 1. e4 e6 2.d4 d5 3. e:d5 e:d5 (C01). Czarne mają układ pionów taki, jak w obronie rosyjskiej, brak wyprowadzenia skoczków w porównaniu z tym otwarciem jest dla nich korzyścią. Statystyki wręcz wskazują, że czarne w tym wariancie zdobywają więcej punktów, zapewne z powodu dążenia białych do zwycięstwa w prawie równej pozycji. wariant zamknięty 1.e4 e6 2.d4 d5 3.e5 (C02). Białe niezwłocznie realizują przedstawione wyżej plany, czarne odpowiadają niezwłoczną, "francuską" kontrgrą. Choć białe są w stanie zachować przewagę, to rezultaty czarnych nie budzą zastrzeżeń. wariant Tarrascha 1.e4 e6 2.d4 d5 3. Sd2 (C03- C09)- niewątpliwie najskuteczniejszy sposób zwalczania obrony francuskiej: białe są gotowe by czasowo zrezygnować z przewagi przestrzeni w zamian za korzystniejszy rozwój figur. Możliwe kontynuacje czarnych: 3 .. Sf6 4.e5 Sfd7 i, w porównaniu z wariantem Steinitza białe mają dodatkowe atuty w postaci możliwości zagrania c2- c3 a skoczek na d2 stoi nieco lepiej niż na polu c3. 3 .. d:e4 z przejściem do wariantu Rubinsteina 3 ..c5 4. e:d5. Czarne mają do wyboru odbicia 4 .. e:d5 uwalniając gońca c8, ale pozostając z izolowanym pionem na d5 lub 3 .. H:d5- hetman zostanie zmuszony do odejścia a goniec nadal pozostanie zamknięty. Z wyjątkową skutecznością rozgrywał pozycje powstałe w wariancie Tarrascha Anatolij Karpow. Warianty z posunięciem 3. Sc3, najczęściej stosowanym przez białe przeciw obronie francuskiej: wariant Rubinsteina 1.e4 e6 2.d4 d5 3. Sc3 d:e4(C10). Po wyjaśnieniu sytuacji w centrum czarne będą kontratakować ruchem c7- c5, "francuskiego" gońca rozwiną albo po trasie c8- d7- c6 albo na b7. Nieco pasywny wariant ten bywał z powodzeniem stosowany przez współczesnych czołowych arcymistrzów. wariant Steinitza 1.e4 e6 2.d4 d5 3. Sc3 Sf6 4.e5(C11) po najczęstszym 4 .. Sd7 5.f4 c5 6. Sf3 Sc6 7. Ge3 zapewnia czarnym pełnoprawną grę zgodnie z pryncypiami obrony francuskiej. wariant McCutcheona 1.e4 e6 2.d4 d5 3. Sc3 Sf6 4. Gg5 Gb4(C12), będący w zasadzie odgałęzieniem wariantu klasycznego. Zwolennikiem tego ostrego wariantu był słynny polski arcymistrz Bogdan Śliwa, obecnie jest on grany rzadziej: w zestawieniu z wariantem Winawera wtrącenie ruchów Sf6 i Gg5 nieco zawęża możliwości obu stron. wariant klasyczny 1.e4 e6 2.d4 d5 3. Sc3 Sf6 4. Gg5 (C11- C14), najczęstsze odpowiedzi to 4 .. d:e5 (w duchu wariantu Rubinsteina i z nieco podobną grą) lub 4 .. Ge7 z przykładowym 5.e5 Sfd7 6. G:e7 H:e7 i czarne muszą zachować zdwojoną uwagę w walce o wyrównanie. wariant Winawera 1.e4 e6 2.d4 d5 3. Sc3 Gb4(C15- C19) uchodzi za najbardziej skomplikowany wariant obrony francuskiej, dalsza gra może przebiegać następująco: 4.e5 c5 5.a3 G:c3+ 6. b:c3 Se7 7. Hg4 Hc7 8. H:g7 Wg8 9. H:h7 c:d4, z rekompensatą za piona. Zamiast 7 .. Hc7 czarne mogą grać 7 ..00 ze skomplikowaną grą. rzadkie warianty obrony, typu 1.e4 e6 2. Sc3 lub 1.e4 e6 2.d4 d5 3. Ge3 (gambit Ałapina, są, obok wspomnianego już wariantu Czigorina, oznaczone kodem C00 i C01. Ocenia się, że nie można w nich szukać przewagi debiutowej. Posunięcie 1 ..e6 znał już Lucena, nazwę obrony francuskiej zyskało po korespondencyjnym meczu Paryż- Londyn w latach 1834- 1836, w którym szachiści francuscy odnieśli zwycięstwo, zaskakując przeciwnika tym ruchem. Obronę francuską w meczach o mistrzostwo świata stosowali: Tarrasch, Euwe, Botwinnik, Petrosjan, kilku porażek w walce przeciw niej doznał Kasparow, obecnie wchodzi ona do repertuaru otwarć wielu silnych arcymistrzów i jest trzecim pod względem częstości ruchem stosowanym w odpowiedzi na 1.e4 .
- A Defesa Francesa é uma defesa de xadrez que se produz após os lances: 1.e4 e6 Sendo a continuação mais usual (mostrada no diagrama acima) é 2.d4 d5 Muitas vezes é feito um outro ataque ao centro com c5, já que o Bispo de casas escuras apoia esta casa.
- Французская защита — дебют, начинающийся ходами: 1. e2-e4 e7-e6. Одной из основных идей является кардинально прикрыть наиболее уязвимый пункт «f7». Стратегия чёрных построена на идее смещения равновесия в центре буквально на первых ходах, что предопределяет сложный характер дальнейшего течения партии в этом дебюте.
- Fransk öppning (eller franskt försvar) är en schacköppning som börjar med dragen 1. e4 e6. Den har fått sitt namn efter ett korrespondensschack-parti mellan schackklubbarna i London och Paris 1834. Med 1. .. e6 går svart med på att ge vit en terrängfördel i centrum, men satsar på att försvara sig med en solid ställning för att sedan gå till motangrepp mot vits centrum. Vit spelar i regel 2. d4 och svart svarar med 2. .. d5. I flera varianter uppstår en ställning med vita bönder på d4 och e5 blockerade av svarta bönder på d5 och e6. Svart satsar i regel på att underminera detta centrum med drag som .. c5 och .. f6. Vit har en terrängfördel och vill satsa på att utnyttja detta till ett kungsangrepp, gärna med en framstöt av f-bonden. I slutspelet kan svarts vitfältslöpare vara dålig så svart vill gärna få den aktiverad, avbytt eller ge den en nyttig defensiv roll.
- 法蘭西防禦[C00-C19]是國際象棋棋局中，一個古老的開局體系。早在16世紀末期，法國著名棋手波列利奧就對它進行一連串詳盡的分析與研究。而後在1834年至1836年間，於英國倫敦－法國巴黎的國際象棋通信對抗賽中，巴黎棋士即以此一開局體系大勝倫敦棋士，因此得名。到了20世紀時，此一開局得到了眾多國際職業棋士們廣泛的運用與研究並大量充實其內容，繼而成為眾多國際職業棋士們所喜愛的開局之一。
|
| rdfs:comment
|
- The French Defence is a chess opening. It is characterized by the moves: 1. The French has a reputation for solidity and resilience, though it can result in a somewhat cramped game for Black in the early stages. Black often gains counterattacking possibilities on the queenside while White tends to concentrate on the kingside. The defence is named after a match played by correspondence between the cities of London and Paris in 1834 (although earlier examples of games with the opening do exist).
- Bei der Französischen Verteidigung handelt es sich um eine Eröffnung des Schachspiels. Die Zugfolge zählt zu den Halboffenen Spielen und ist in den ECO-Codes unter den Schlüsseln C00 bis C19 klassifiziert. Die Grundstellung der Französischen Verteidigung entsteht nach den Zügen: 1. e2-e4 e7-e6
- Francouzská obrana je šachové zahájení charakterizované tahy 1.e4 e6 Poprvé se o něm již zmiňuje Lucena v roce 1497. Zahájení bylo pojmenováno podle korespondenční partie Londýn-Paříž, 1834. Téhož roku se také objevilo v zápase McDonnell-La Bourdonnais. Francouzská obrana je typická tím, že bělopolný střelec černého je často uzavřený. Tento fakt vedl kdysi některé teoretiky k názoru, že zahájení je slabší.
- La defensa francesa es una apertura de ajedrez que comienza con los movimientos 1.e4 e6. Tras la secuencia más común 2.d4 d5, llegamos a la posición del diagrama. La defensa francesa está encuadrada dentro de las aperturas semi-abiertas. Las negras luchan inmediatamente por el centro con sus peones en e6 y d5.
- Ranskalainen puolustus on shakkiavaus, jolle on luonteenomaista se, että valkea siirtää e-sotilaansa ruutuun e4 ja musta omansa ruutuun e6. Usein näin pelataan heti ensimmäiseksi, mutta avaukseen voidaan päätyä myös muista aloitussiirroista. Siirtoja merkitään seuraavasti: 1.e4 e6 Ensimmäisiä kertoja avausta tutkittiin jo vuonna 1497.
- La défense française est une ouverture du jeu d'échecs. Très populaire à tous les niveaux de la compétition, la défense française commence par les coups 1.e4 e6. Elle se poursuit dans 90% des cas par 2.d4 d5 qui constitue la partie française (2. d4 c5 3. Cf3 transpose dans une défense sicilienne). La grande idée des noirs dans la défense française est de contester la domination du centre par les blancs en attaquant le pion e4 par le biais du pion d5 soutenu par le pion e6.
- La difesa francese è un'apertura degli scacchi molto utilizzata, caratterizzata dalla sequenza di mosse e4 e6 Classificata con i codici da C00 a C19 dell'Enciclopedia jugoslava delle aperture, nasce come risposta alle varie aperture del periodo romantico che tendevano a mettere immediatamente sotto pressione il punto f7. Dopo 1... e6 lo sviluppo dell'alfiere in c4 perde di incisività e il punto f7 è indirettamente difeso. A differenza della risposta 1...
- フレンチ・ディフェンス（French Defence）は、チェスのオープニングの１つである。1．e4 e6 が基本形。この後は、2．d4 d5 と進むことが多い。
- Binnen het schaken is de Franse verdediging een opening die haar naam kreeg na een correspondentiepartij in 1834 tussen Londen en Parijs, en ze heeft de zetten 1.e4 e6 als kenmerk. Met deze zet laat de zwartspeler een deel van het centrum aan wit over, hij speelt een solide verdediging en neemt daarbij iets minder speelruimte voor lief. Ze is ingedeeld bij de halfopen spelen.
- Sjakkåpningen Fransk defineres ved åpningstrekkene 1.e4 e6. Den har fått sitt navn etter et telegrafparti mellom sjakklubben i London og Paris.
- Obrona francuska – popularny debiut półotwarty, oznaczony kodem ECO C00- C19, charakteryzujący się posunięciami 1.e4 e6. Jego podstawowa idea polega na zabezpieczeniu słabego pola f7 i przygotowaniu posunięcia d7- d5, przy jednoczesnym zapewnieniu rozwoju skrzydłu królewskiemu. Białe praktycznie nie są w stanie skutecznie zapobiec temu planowi (w wariancie Czigorina 2.
- A Defesa Francesa é uma defesa de xadrez que se produz após os lances: 1.e4 e6 Sendo a continuação mais usual (mostrada no diagrama acima) é 2.d4 d5 Muitas vezes é feito um outro ataque ao centro com c5, já que o Bispo de casas escuras apoia esta casa.
- Французская защита — дебют, начинающийся ходами: 1. e2-e4 e7-e6. Одной из основных идей является кардинально прикрыть наиболее уязвимый пункт «f7».
- Fransk öppning (eller franskt försvar) är en schacköppning som börjar med dragen 1. e4 e6. Den har fått sitt namn efter ett korrespondensschack-parti mellan schackklubbarna i London och Paris 1834. Med 1. .. e6 går svart med på att ge vit en terrängfördel i centrum, men satsar på att försvara sig med en solid ställning för att sedan gå till motangrepp mot vits centrum. Vit spelar i regel 2. d4 och svart svarar med 2. .. d5.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
