| dbo:abstract
|
- In law, fraud is deliberate deception to secure unfair or unlawful gain, or to deprive a victim of a legal right. Fraud itself can be a civil wrong (i.e., a fraud victim may sue the fraud perpetrator to avoid the fraud and/or recover monetary compensation), a criminal wrong (i.e., a fraud perpetrator may be prosecuted and imprisoned by governmental authorities) or it may cause no loss of money, property or legal right but still be an element of another civil or criminal wrong. The purpose of fraud may be monetary gain or other benefits, such as obtaining a driver's license or qualifying for a mortgage by way of false statements. A hoax is a distinct concept that involves deliberate deception without the intention of gain or of materially damaging or depriving a victim. (en)
- الغش أو الاحتيال (بالإنجليزية: fraud) في القانون و الاقتصاد هو أن يخدع شخص (الغشاش) أو يحرم فرداً آخر من حق أو منفعة عن عمد بطرق وأساليب احتيالية، كحصول الشخص على بضائع أو مواد من تاجر مقابل إعطائه شيكاً مزوراً أو غير مغطى برصيد كافٍ لدى المصرف الذي يتعامل معه، وفي القانون المدني يعاقب الشخص الذي يثبت أنه قام بعملية غش. والاحتيال من التحايل وهو الإتيان بحيلة للاستيلاء على ما يملك الغير برضاهم وخداعهم أو حرمانهم مما هم فيه من نعمة وهو مختلف عن علم الحيل أو علم الميكانيكا عند العرب والذي يهدف لحل المشكلات باختراع الآلات. أماالإحتيال فمرادف للنصب ويتطلب محتال أي نصاب ومحتال عليه طماع وموضوع احتيال يمثل الغنيمة وأول المحتالين كان الشيطان الرجيم حينما أحتال على آدم وحواء وتسبب في خروجهما من الجنة وكل محتال هو شيطان. وأحتال فرعون على شعبه وأعانه الكهنة فعبدوه واعتبروه إلها وقديما احتال قارون وجمع مال تنؤ بحمل مفاتحه العصبة أولي القوى وأغتر بعلمه وماله وادعى أنه حصل عليه على علم عنده وحسده قليلي العقل ولما خسف الله به وبداره الأرض لم ينفعه ماله واحتياله وندم حساده وقيل في احتياله سرق في الميزان بأن أشترى بأوزن أستخدم فيها أحجار ثقيله وباع بأوزن أستخدم فيها أحجار أخف متساوية في الشكل والحجم ومختلفة في الثقل فيكون مطففا في الميزان وقيل أنه حول المعادن الخسيسة لمعادن نفيسة و... واحتال الكثير من الكهنة ورجال الدين على سذج المتدينين وأكلوا أموالهم بالباطل وكنزوا من وراء ذالك الذهب والفضة فالمحتال عليه زكي والمحتال طماع والطمع غريزة فطرية في الإنسان فلو كان له وادي من ذهب لتمنى الآخر ولا يملأ عين ابن آدم غير التراب وتمتلئ صفحات الحوادث بقضايا النصب والنصابين ويحيط بنا اليوم محتالون من كل صوب وحدب فهذا يخدعك بالمشاركة في مسابقة بالاتصال وأخر يخدعك بمكسب جائزة اليناصيب للفوز بمبلغ كبير أو تأشيرة أو........وإعلانات تحيط بنا كلها كذب وأحتيال وخداع لإفراغ مافي جيبك من... وللاحتيال صور لاحصر لها تختلف من مكان لآخر ومن زمان لآخر وعلى كل المستويات الثقافية وفي كل الطبقات من الباعة الجائلين للحكام والأقتصاديين ويعد كتاب الأمير لنيكولو مكيافيلي تدريباً للحكام على الاحتيال من منطلق الغاية تبرر الوسيلة وكان محمد علي باشا من الحكام المحتالين الذي علق على كتاب الأمير بقوله عندي حيل أكثر مما جاء فيه ومنها أنه تخلص من خصومه السياسيين وهم المماليك بتدبير مذبحة القلعة الشهيرة. ويمثل الهاكر وصناع برامج مكافحة الفيروسات محتالين ولا تنتهي الحيل مادام في الدنيا نصابين وطماعين. (ar)
- El fraude es la acción contraria a la verdad y a la rectitud o ley -fraude de ley-, que perjudica a la persona contra quien se comete. (es)
- On qualifie de fraude toute action destinée à tromper. La falsification, la dissimulation, l'adultération sont des exemples de fraude. (fr)
- Nel diritto italiano, la truffa è l'ottenimento di un vantaggio a scapito di un altro soggetto indotto in errore attraverso artifici e raggiri. Nel diritto anglosassone si parla di "false rappresentazioni", così come, diversamente dall'Italia, in altri diritti oggettivi (austriaco e tedesco, ad esempio) l'errore può essere già presente nella mente della vittima. Si ritiene che la parola "truffa" derivi dal francese truffe (tartufo, nonostante il termine francese corrente per truffa sia escroquerie), in quanto già nell'antichità il prezioso tubero veniva utilizzato per ingannare ignare e golose vittime; secondo l'etimologia è anche probabile che l'espressione "tartufo" fosse la stessa di "tubero", secondo l'accezione di persona poco sveglia o sciocca. A sua volta il termine "infinocchiare" (che ha il senso di "truffare, imbrogliare") ha simili origini, in quanto deriva dalla pratica di utilizzare il finocchio come antipasto per ingannare il gusto del cliente nei confronti di un vino di scarsa qualità, sia di utilizzarne i semi per alterare il gusto del vino imbottigliato. (it)
- Fraude is een vorm van bedrog; de zaken worden anders voorgesteld dan ze zijn, door op papier of digitaal een onjuiste weergave te geven van de werkelijkheid. Men spreekt ook van oplichting, hoewel oplichting een breder begrip is: het kan ook op andere manieren geschieden. Als uitkeringsfraude wordt ook beschouwd het verwijtbaar niet doorgeven van wijzigingen van omstandigheden waardoor men recht heeft op een lagere uitkering of waardoor men geen recht meer heeft op de uitkering, bijvoorbeeld (meer) gaan werken, gaan samenwonen, het (meer) gaan werken van de partner, of een erfenis ontvangen. Het ISMA-model verklaart hoe fraude / de neiging tot regelovertreding ontstaat. De relevante factoren zijn volgens dit model: Interne norm, Sociale norm, Mogelijkheden en Afschrikking. In Nederland kan men voor vragen of meldingen m.b.t. fraude terecht bij de Fraudehelpdesk. (nl)
- 詐欺（さぎ）とは、他人をだまして、金品を奪ったり損害を与えたりすること。 (ja)
- Num sentido amplo, uma fraude é um esquema ilícito ou de má fé criado para obter ganhos pessoais, apesar de ter, juridicamente, outros significados legais mais específicos (os detalhes exatos divergem entre as jurisprudências). Muitos embustes são fraudulentos, apesar dos que não são criados para obter ganhos pessoais não são adequadamente descritos desta maneira. Nem todas as fraudes são hoax, como a fraude eleitoral, por exemplo. A fraude é difundida em muitas áreas da vida, incluindo a fraude artística, fraude arqueológica e a fraude científica. Num sentido amplo, mas legal, uma fraude é qualquer crime ou ato ilegal para lucro daquele que se utiliza de algum logro ou ilusão praticada na vítima como seu método principal. (pt)
- Oszustwo, wyłudzenie – przestępstwo polegające na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania jej błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Pojęcie rozporządzenia mieniem ma na gruncie prawa karnego autonomiczny charakter i nie może być utożsamiane z rozporządzeniem rzeczą w rozumieniu prawa cywilnego. Rozporządzeniem będzie każda dyspozycja pokrzywdzonego prowadząca do zmiany stanu majątkowego własnego lub innej osoby. Znamię niekorzystności nie jest równoznaczne z wystąpieniem szkody po stronie pokrzywdzonego. O niekorzystności rozporządzenia można mówić już wtedy, gdy zmiana stanu majątkowego nosi zdecydowanie ujemny charakter, choć nie przejawia się w postaci konkretnego uszczerbku. Dyspozycją taką może być prolongata długu lub udzielenie kredytu bez należytego zabezpieczenia. Ocena niekorzystności następuje na chwilę doprowadzenia do rozporządzenia, co oznacza, że późniejsze działania sprawcy np. spłacenie udzielonego kredytu, nie mają wpływu na byt przestępstwa, choć mogą rzutować na wymiar kary. Wprowadzenie w błąd polega na podjęciu przez sprawcę zabiegów mających na celu wytworzenie w świadomości pokrzywdzonego nieprawdziwego obrazu rzeczywistości. Błąd może przejawiać się w postaci urojenia nieistniejącego faktu lub nieświadomości prawdziwego stanu rzeczy. Przedmiot błędu musi obiektywnie stanowić przyczynę dokonania rozporządzenia i powinien ściśle wiązać się z jego niekorzystnością. Zachowanie sprawcy może polegać na działaniu (nieprawdziwe zapewnienie o pewnych okolicznościach) lub zaniechaniu (zatajenie pewnych okoliczności). Sprawca wyzyskuje błąd, gdy wie o błędnym przekonaniu pokrzywdzonego co do określonego fragmentu rzeczywistości, ale nie czyni nic, by go z tego błędu wyprowadzić. Wykorzystanie niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania zachodzi w każdym przypadku, gdy sprawca doprowadza do niekorzystnego rozporządzenia mieniem osobę, która nie jest w stanie rozeznać się w skutkach podejmowanej czynności z powodu wieku, upośledzenia psychicznego, odurzenia alkoholowego lub narkotycznego. Zamiarem sprawcy objęte jest uzyskanie korzyści majątkowej dla siebie lub dla kogoś innego. Uzyskana korzyść lub jej równowartość powinna być zwrócona. Kodeks cywilny w art. 388. § 1. Jeżeli jedna ze stron, wyzyskując przymusowe położenie, niedołęstwo lub niedoświadczenie drugiej strony, w zamian za swoje świadczenie przyjmuje albo zastrzega dla siebie lub dla osoby trzeciej świadczenie, którego wartość w chwili zawarcia umowy przewyższa w rażącym stopniu wartość jej własnego świadczenia, druga strona może żądać zmniejszenia swego świadczenia lub zwiększenia należnego jej świadczenia, a w wypadku gdy jedno i drugie byłoby nadmiernie utrudnione, może ona żądać unieważnienia umowy. 2. Uprawnienia powyższe wygasają z upływem lat dwóch od dnia zawarcia umowy. Art. 405. Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości. Art. 406. Obowiązek wydania korzyści obejmuje nie tylko korzyść bezpośrednio uzyskaną, lecz także wszystko, co w razie zbycia, utraty lub uszkodzenia zostało uzyskane w zamian tej korzyści albo jako naprawienie szkody. (pl)
- Мошенничество — хищение чужого имущества или приобретение права на чужое имущество путём обмана или злоупотребления доверием. Лицо, занимающееся этим, называется мошенник или мошенница. При этом под обманом понимается как сознательное искажение истины (активный обман), так и умолчание об истине (пассивный обман). В обоих случаях обманутая жертва сама передает своё имущество мошеннику. Изначально слово «мошенничество» (по Соборному уложению) означало «обманное, ловкое (иногда внезапное) хищение чужого имущества». Первое законодательное определение мошенничества, близкое к современному, было дано в Указе Екатерины II от 3 апреля 1781 года «О разных видах воровства и какие за них наказания чинит»: «Будь кто на торгу… из кармана что вынет… или внезапно что отымет., или обманом или вымыслом продаст, или весом обвесит, или мерою обмерит, или что подобное обманом или вымыслом себе ему не принадлежащее, без воли и согласия того, чьё оно». Согласно действующему уголовному законодательству России, мошенничество можно определить как «совершенные с корыстной целью путём обмана или злоупотребления доверием противоправные безвозмездное изъятие и (или) обращение чужого имущества в пользу виновного или других лиц, причинившее ущерб собственнику или иному владельцу этого имущества, либо совершенные теми же способами противоправное и безвозмездное приобретение права на чужое имущество». Форма мошеннических обманов очень разнообразна. Обман может совершаться в виде устного или письменного сообщения, либо заключаться в совершении каких-либо действий: фальсификации предмета сделки, применение шулерских приёмов при игре в карты или «в напёрсток», подмена отсчитанной денежной суммы фальсифицированным предметом («куклой»), обвес и тому подобное. Очень часто обман действием сочетается со словесным. Злоупотребление доверием может выступать в качестве самостоятельного способа мошенничества (например, при получении кредита, который должник не намерен возвращать), но чаще сочетается с обманом. Мошенники — своего рода элита преступного мира. Это обычно люди, обладающие высоким интеллектом и определенными познаниями в психологии. Они обладают умением вступать в контакт, располагать к себе. Они также часто являются специалистами в экономике, информационных технологиях и тому подобное. Мошенники часто используют следующие психологические приёмы:
* предлагают совершить какую-либо сделку на условиях, которые значительно выгоднее обычных;
* заставляют жертву совершать какие-либо действия в спешке, мотивируя это различным образом;
* выдают себя за очень богатых, влиятельных и преуспевающих людей. (ru)
- 詐騙，在法律上是犯罪行為，以欺騙手段獲取利益，例如行使假文件及作出虛假陳述等。華人社會中長期存在詐騙集團的活動記錄，如民國初年的上海拆白黨或廣東江相派等。在華人世界之外，也存在許多類似狀況，如尼日利亞騙徒。 (zh)
|
| rdfs:comment
|
- El fraude es la acción contraria a la verdad y a la rectitud o ley -fraude de ley-, que perjudica a la persona contra quien se comete. (es)
- On qualifie de fraude toute action destinée à tromper. La falsification, la dissimulation, l'adultération sont des exemples de fraude. (fr)
- 詐欺（さぎ）とは、他人をだまして、金品を奪ったり損害を与えたりすること。 (ja)
- Num sentido amplo, uma fraude é um esquema ilícito ou de má fé criado para obter ganhos pessoais, apesar de ter, juridicamente, outros significados legais mais específicos (os detalhes exatos divergem entre as jurisprudências). Muitos embustes são fraudulentos, apesar dos que não são criados para obter ganhos pessoais não são adequadamente descritos desta maneira. Nem todas as fraudes são hoax, como a fraude eleitoral, por exemplo. A fraude é difundida em muitas áreas da vida, incluindo a fraude artística, fraude arqueológica e a fraude científica. Num sentido amplo, mas legal, uma fraude é qualquer crime ou ato ilegal para lucro daquele que se utiliza de algum logro ou ilusão praticada na vítima como seu método principal. (pt)
- 詐騙，在法律上是犯罪行為，以欺騙手段獲取利益，例如行使假文件及作出虛假陳述等。華人社會中長期存在詐騙集團的活動記錄，如民國初年的上海拆白黨或廣東江相派等。在華人世界之外，也存在許多類似狀況，如尼日利亞騙徒。 (zh)
- In law, fraud is deliberate deception to secure unfair or unlawful gain, or to deprive a victim of a legal right. Fraud itself can be a civil wrong (i.e., a fraud victim may sue the fraud perpetrator to avoid the fraud and/or recover monetary compensation), a criminal wrong (i.e., a fraud perpetrator may be prosecuted and imprisoned by governmental authorities) or it may cause no loss of money, property or legal right but still be an element of another civil or criminal wrong. The purpose of fraud may be monetary gain or other benefits, such as obtaining a driver's license or qualifying for a mortgage by way of false statements. (en)
- الغش أو الاحتيال (بالإنجليزية: fraud) في القانون و الاقتصاد هو أن يخدع شخص (الغشاش) أو يحرم فرداً آخر من حق أو منفعة عن عمد بطرق وأساليب احتيالية، كحصول الشخص على بضائع أو مواد من تاجر مقابل إعطائه شيكاً مزوراً أو غير مغطى برصيد كافٍ لدى المصرف الذي يتعامل معه، وفي القانون المدني يعاقب الشخص الذي يثبت أنه قام بعملية غش. (ar)
- Nel diritto italiano, la truffa è l'ottenimento di un vantaggio a scapito di un altro soggetto indotto in errore attraverso artifici e raggiri. Nel diritto anglosassone si parla di "false rappresentazioni", così come, diversamente dall'Italia, in altri diritti oggettivi (austriaco e tedesco, ad esempio) l'errore può essere già presente nella mente della vittima. (it)
- Fraude is een vorm van bedrog; de zaken worden anders voorgesteld dan ze zijn, door op papier of digitaal een onjuiste weergave te geven van de werkelijkheid. Men spreekt ook van oplichting, hoewel oplichting een breder begrip is: het kan ook op andere manieren geschieden. Als uitkeringsfraude wordt ook beschouwd het verwijtbaar niet doorgeven van wijzigingen van omstandigheden waardoor men recht heeft op een lagere uitkering of waardoor men geen recht meer heeft op de uitkering, bijvoorbeeld (meer) gaan werken, gaan samenwonen, het (meer) gaan werken van de partner, of een erfenis ontvangen. (nl)
- Oszustwo, wyłudzenie – przestępstwo polegające na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania jej błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Pojęcie rozporządzenia mieniem ma na gruncie prawa karnego autonomiczny charakter i nie może być utożsamiane z rozporządzeniem rzeczą w rozumieniu prawa cywilnego. Rozporządzeniem będzie każda dyspozycja pokrzywdzonego prowadząca do zmiany stanu majątkowego własnego lub innej osoby. (pl)
- Мошенничество — хищение чужого имущества или приобретение права на чужое имущество путём обмана или злоупотребления доверием. Лицо, занимающееся этим, называется мошенник или мошенница. При этом под обманом понимается как сознательное искажение истины (активный обман), так и умолчание об истине (пассивный обман). В обоих случаях обманутая жертва сама передает своё имущество мошеннику. Злоупотребление доверием может выступать в качестве самостоятельного способа мошенничества (например, при получении кредита, который должник не намерен возвращать), но чаще сочетается с обманом. (ru)
|
