| dbpprop:abstract
|
- Franz Ulrich Theodor Aepinus was a German natural philosopher, was born at Rostock, Mecklenburg-Schwerin. He was descended from Johannes Aepinus (1499-1553), the first to adopt the Greek form (aiireivos) of the family name Hugk or Huck, and a leading theologian and controversialist at the time of the Protestant Reformation. After studying medicine for a time, Franz Aepinus devoted himself to the physical and mathematical sciences, in which he soon gained such distinction that he was admitted a member of the Prussian Academy of Sciences. In 1755 he was briefly the director of the Astronomisches Rechen-Institut. In 1757 he settled in St Petersburg as member of the Russian Academy of Sciences and professor of physics, and remained there till his retirement in 1798. The rest of his life was spent at Dorpat. He enjoyed the special favor of Empress Catherine II of Russia, who appointed him tutor to her son Paul, and endeavoured, without success, to establish normal schools throughout the empire under his direction. Aepinus is best known by his researches, theoretical and experimental, in electricity and magnetism, and his principal work, Tentamen Theoriae Electricitatis et Magnetismi, published at St Petersburg in 1759, was the first systematic and successful attempt to apply mathematical reasoning to these subjects. He also published a treatise, in 1761, De distributions caloris per tetturem, and he was the author of memoirs on different subjects in astronomy, mechanics, optics and pure mathematics, contained in the journals of the learned societies of St Petersburg and Berlin. His discussion of the effects of parallax in the transit of a planet over the sun's disc excited great interest, having appeared (in 1764) between the dates of the two transits of Venus that took place in the 18th century. In 1761, Aepinus was elected a foreign member of the Royal Swedish Academy of Sciences.
- Franz Maria Aepinus, auch Franz Ulrich Maria Theodor Aepinus, oder Äpinus oder Hoch war ein deutscher Astronom, Mathematiker, Physiker und Naturphilosoph.
- Franz Ulrich Theodor Aepinus est un philosophe de la nature allemand, né à Rostock en Saxe. Il est descendant de John Aepinus (1499-1553) théologien et controversiste de la Réforme protestante. Après avoir étudié la médecine pendant un temps, Franz Aepinus se consacre à la physique et aux mathématiques, disciplines dans lesquelles il gagne vite la reconnaissance en devenant membre de l'académie de Berlin. En 1757 il s'établit à Saint-Pétersbourg comme membre l'académie impériale des sciences et professeur de physique, fonctions qu'il occupe jusqu'à sa retraite en 1798. Il passe le reste de sa vie à Dorpat, où il meurt le 10 août 1802. Il bénéficia des faveurs spéciales de l'impératrice Catherine II qui le nomma tuteur de son fils Paul, et s'efforça avec succès d'établir des écoles normales sous direction à travers l'empire. Aepinus est cependant plus connu pour ses recherches, théroiques et expérimentales, en électricité et magnétisme. Son principal travail, Tentamen Theoriae Electricitatis et Magnetismi, publié à Saint-Pétersbourg en 1759, fut la première tentative d'appliquer systématiquement les raisonnements mathématiques à ces sujets. Il publia également, en 1761, un traité, De distributions caloris per tetturem, et fut l'auteur de mémoires sur différents sujets en astronomie, mécanique, optique et mathématiques pures, tous conservés dans les journaux des sociétés savantes de Saint-Pétersbourg et Berlin. Sa discussion des effets de la parallaxe dans le transit d'une planète devant le disque solaire provoquèrent un grand intérêt en étant publiée (en 1764) entre les deux dates de transit de Vénus qui eurent lieu au XVIIIe siècle.
- Laureato in medicina a Rostock nel 1744, si dedicò subito alla matematica, pubblicando memorie che gli fruttarono nel 1755 la cattedra di astronomia alla Accademia delle Scienze di Berlino. Nominato nel 1757 membro della Accademia delle Scienze di Pietroburgo, si trasferì in quella città, dove rimase fino al 1798, ottenendo vari incarichi accademici e la protezione della zarina Caterina II e del successore Paolo, che nel 1797 lo nominò suo consigliere personale. Nel 1756 annunciò la scoperta della piroelettricità della tormalina e, allo stesso tempo, la costruzione del condensatore ad aria che porta il suo nome. Nel 1759 pubblicò una memoria sulla influenza elettrostatica, ritenuta fino ai suoi tempi una elettrizzazione per comunicazione, dandone l'interpretazione attuale, che segnò una svolta nello studio della elettrostatica. L'opera fondamentale di Aepinus è il Tentamen theoriae electricitatis et magnetismi, data alle stampe nel 1759; si trattò di uno dei primissimi tentativi della applicazione della matematica alla elettrologia, in particolare per interpretare le teorie di Franklin.
- Франц Ульрих Теодор Эпинус, нем. Aepinus, — российский физик, член Петербургской Академии наук. По национальности немец. Учился в Ростокском и Йенском университетах. Был приват-доцентом Ростокского университета, с 1755 года профессор Берлинского университета. С 1757 года жил в России, принял российское подданство. С 1765 года преподавал физику и математику наследнику престола. С 1782 года — член комиссии по учреждению народных училищ, разработал проект, принятый за основу при организации низшего и среднего образования в России. Открыл и изучил явление пироэлектричества в кристаллах турмалина (1756). Опираясь на идеи Б. Франклина и И. Ньютона, разработал теорию электрических и магнитных явлений, подчеркнув их сходство. Впервые объяснил явления Электростатическая индукция, поляризации, предложил идею электрофора, предсказал колебательный характер разряда лейденской банки. Построил первый ахроматический микроскоп (около 1784 года).
- Francis Maria Ulrich Theodor Aepinus Hock 13 Aralık 1724'te, Rostock, Saxony. Mecklenberg-Schwerin de doğdu. 10 Ağustos 1802, Dorpat'ta, öldü. Matematik ve fiziğe yönelmeden önce Jena ve Rostock Üniversitelerinde tıp üzerine çalıştı. 1755 yılında Berlin Akademi'sine seçilerek Berlin'deki Gözlem Evi'nin başına getirildi. 1757 yılında St. Petersburg Üniversitesinden gelen teklif üzerine, Berlin Üniversitesi baskanı Frederick'ten serbest bırakılmasını isteyen Aepinus, Euler'inde desteğini alarak Rusya'ya taşındı. 1759'da yayınlanan “Elektrik ve manyetizma teorisinde bir deneme”; matematiğin, elektrik ve manyetizma teorisine uygulanması konusunda ilk çalışmasıdır. 1798'de emekli olana kadar St. Petersburg’da fizik profesörü olarak görev yaptı. Deneyleri, paralel plaka kapasitörlerin dizaynına yol gösterdi. Kapasitörler, elektrik alanında enerji depolama sağlayan aygıtlardır. Tourmaline mineralinin elektriksel özelliğini keşfetti, piroelektriği araştırdı. Piroelektrik; tourmaline ve değişik diğer kristallerde sıcaklık değişimiyle ortaya çıkan elektriksel kutuplaşma durumudur. Benjamin Franklin'in “Tek taraflı elektrik akısı teoremi” ni geliştirdi. İletken ve yalıtkanlar ile indüksiyon, etki ile elektriklenme ve iletkenlerin geçirgenliği üzerine çalışmalar yapmıştır. İletkenlerde elektrik akımı, iticiliği ve elektrik indüksiyonu terimlerini açıkladı. Mikroskopu geliştirdi. Paralaksın etkileri üzerine yaptığı deneylerle yıldızların uzaklıklarının ölçümü konularında gelişmeler sağlandı. Iraklık açısının, Güneş diskinin önünden geçen gezegenler (Venüs) üzerindeki etkilerine ilişkin bir makale yayımladı. (1764) Yayın tarihi Venüs’ün iki geçici arasındaki süreye rastlayan bu makale, güncelliği nedeniyle büyük ilgi uyandırdı.
|
| rdfs:comment
|
- Franz Ulrich Theodor Aepinus was a German natural philosopher, was born at Rostock, Mecklenburg-Schwerin. He was descended from Johannes Aepinus (1499-1553), the first to adopt the Greek form (aiireivos) of the family name Hugk or Huck, and a leading theologian and controversialist at the time of the Protestant Reformation.
- Franz Maria Aepinus, auch Franz Ulrich Maria Theodor Aepinus, oder Äpinus oder Hoch war ein deutscher Astronom, Mathematiker, Physiker und Naturphilosoph.
- Franz Ulrich Theodor Aepinus est un philosophe de la nature allemand, né à Rostock en Saxe. Il est descendant de John Aepinus (1499-1553) théologien et controversiste de la Réforme protestante. Après avoir étudié la médecine pendant un temps, Franz Aepinus se consacre à la physique et aux mathématiques, disciplines dans lesquelles il gagne vite la reconnaissance en devenant membre de l'académie de Berlin.
- Laureato in medicina a Rostock nel 1744, si dedicò subito alla matematica, pubblicando memorie che gli fruttarono nel 1755 la cattedra di astronomia alla Accademia delle Scienze di Berlino. Nominato nel 1757 membro della Accademia delle Scienze di Pietroburgo, si trasferì in quella città, dove rimase fino al 1798, ottenendo vari incarichi accademici e la protezione della zarina Caterina II e del successore Paolo, che nel 1797 lo nominò suo consigliere personale.
- Франц Ульрих Теодор Эпинус, нем. Aepinus, — российский физик, член Петербургской Академии наук. По национальности немец. Учился в Ростокском и Йенском университетах. Был приват-доцентом Ростокского университета, с 1755 года профессор Берлинского университета.
- Francis Maria Ulrich Theodor Aepinus Hock 13 Aralık 1724'te, Rostock, Saxony. Mecklenberg-Schwerin de doğdu. 10 Ağustos 1802, Dorpat'ta, öldü. Matematik ve fiziğe yönelmeden önce Jena ve Rostock Üniversitelerinde tıp üzerine çalıştı. 1755 yılında Berlin Akademi'sine seçilerek Berlin'deki Gözlem Evi'nin başına getirildi. 1757 yılında St.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
