| dbpedia-owl:abstract
|
- Vorlage:Chartplatzierungen Singles High Noon (Do Not Forsake Me) UK: 7 Sugarbush UK: 8 The Girl in the Wood UK: 11 I Believe UK: 1 Tell Me a Story UK: 5 Where the Wind Blows UK: 2 Hey Joe UK: 1 Answer Me UK: 1 Blowing Wild UK: 2 Granada UK: 9 The Kid's Last Fight UK: 3 My Friend UK: 3 There Must Be a Reason UK: 9 Rain Rain Rain UK: 8 In the Beginning UK: 20 Cool Water UK: 2 Strange Lady in Town UK: 6 Humming Bird UK: 16 Hawkeye UK: 7 Sixteen Tons UK: 10 Hell Hath No Fury UK: 28 A Woman in Love UK: 1 Moonlight Gambler UK: 13 Love Is a Golden Ring UK: 19 Good Evening Friends / Up Above My Head I Hear Music in the Air UK: 25 Rawhide UK: 6 Gunslinger UK: 50 Alben Hell Bent for Leather UK: 7 The Very Best of Frankie Laine UK: 7 Frankie Laine, eigentlich Francesco Paolo LoVecchio, war ein US-amerikanischer Sänger, Entertainer und Schauspieler. Seine Karriere erstreckt sich über fast 70 Jahre; bis 1952 war er mit drei Nummer-eins-Hits eher in den USA, danach in den 1950er Jahren eher in Europa, vor allem im Vereinigten Königreich, erfolgreich: Von 1953 bis 1956 hatte er vier Nummer-eins-Hits in den britischen Singles-Charts. Mit „I Believe“ stellte Laine dabei einen noch heute aktuellen Chartrekord auf: Die Single stand 1953 18 Wochen lang an der Spitze der britischen Hitparade. Da er wenig später zwei weitere Songs („Hey Joe“ und „Answer Me“) auf die Nummer eins brachte, stand er 1953 insgesamt 27 Wochen auf der Spitzenposition. Zwei seiner bekanntesten Songs sind Titelmelodien aus Film- und Fernsehwestern: „High Noon – Do Not Forsake Me“ aus „12 Uhr mittags“ von Oscar-Gewinner Dimitri Tiomkin (im Soundtrack zum Film sang ihn allerdings Tex Ritter), und „Rawhide“ aus der gleichnamigen Fernsehserie (in Deutschland unter dem Titel „Cowboys“, später „Tausend Meilen Staub“ ausgestrahlt).
- Francesco Paolo Lo Vecchio más conocido como Frankie Laine, era un cantante estadounidense con fuerte vozarrón de barítono. Le pusieron el apodo de Sr. Ritmo. Tuvo un gran éxito en los años cuarenta y cincuenta. Entró en el mundo del espectáculo participando en los maratones de baile que en su país se popularizaron durante la Gran Depresión. Más tarde, en 1937, fue contratado como vocalista de la orquesta de Freddy Cardone, sustituyendo a Perry Como, en un momento en que se cantaba sin amplificación y se debía hacer escuchar por encima de la orquesta. Durante la II Guerra Mundial, trabajó para la industria militar, al tiempo que seguía actuando en clubes modestos. En 1945 grabó con el sello Exclusive, lo que le valió para fichar con Mercury y, luego, con Columbia Records. Su primer gran éxito fue en 1947, That's My Desire. Al que siguieron otros éxitos como That Lucky Old Sun, Swamp Girl, Cry of the Wild Goose y Mule Train. Colocó más de 60 canciones en las listas de éxitos, bien en solitario o colaborando con otros artistas, como Doris Day, Four Lats, Easy Riders o Jo Stafford. En Reino Unido alcanzó enorme popularidad, con I believe estuvo cuatro meses en el número uno. En 1964 participó en el Festival de Sanremo, formando sendos duetos con Domenico Modugno y Bobby Solo. Pero el filón lo encontró usando su voz viril para canciones en películas del oeste. Entre sus grandes éxitos está el tema High Noon, de la banda sonora de la película homónima, en castellano Sólo ante el peligro. Su voz era tan popular que Mel Brooks le pidió en 1974 que cantara en su famosa parodia del género: Sillas de montar calientes.
- Frankie Laine (alkujaan Frank Paul LoVecchio) oli yksi viime vuosisadan menestyksellisimmistä amerikkalaisista laulajista. Hänen lempinimiinsä kuuluu mm. "Mr. Rhytm" sekä "Old Man Jazz". Lainen ura kesti yli 70 vuotta. Hän oli 1940- ja 1950-luvun menestyneimpiä laulajia. Laine teki yli 70 albumia, joita myytiin maailmanlaajuisesti noin 250 miljoonaa kappaletta. Hän oli alkujaan jazz-vaikutteinen rhythm and blues -muusikko, mutta laajensi myöhemmin tuotantoaan menestyksekkäästi gospelin, kansanmusiikin, countryn ja rock and rollin pariin. Laine kuoli 6. helmikuuta kalifornialaisessa sairaalassa sydänkohtaukseen lonkkaleikkauksen jälkeen .
- Ebbe il periodo di maggior fulgore tra gli anni quaranta e cinquanta.
- フランキー・レイン（Frankie Laine、1913年5月30日 - 2007年2月6日）はアメリカ合衆国イリノイ州シカゴ出身の歌手・俳優である。本名はフランク・ポール・ロヴェッチオ（Francesco Paolo LoVecchio）である。 イタリアのシシリー島の移民の8人兄弟の長男として生まれる。ナイトクラブなどで活動を経て、1952年の映画「真昼の決闘」のテーマ曲「ハイ・ヌーン」や1955年から1966年まで11年間続いたCBSテレビで放送された西部劇「ローハイド」のテーマ曲「Rawhide」でヒットとなった。 2007年2月6日カリフォルニア州サンディエゴで心血管疾患のため亡くなった。
- Frankie Laine, pseudoniem van Francesco Paolo LoVecchio, was één van de meest succesvolle en invloedrijke Amerikaanse zangers uit de twintigste eeuw. Zijn bijnamen zijn onder andere 'Mister Rhythm', 'Old Leather Lungs' en 'Old Man Jazz'. Wereldwijd verkocht hij ongeveer tweehonderdvijftig miljoen grammofoonplaten.
- Frankie Laine (Frank Paul LoVecchio) var en av de mest suksessfulle og innflytelsesrike amerikanske sangere gjennom det meste av det 20. århundre. I sin karriere har han utgitt og sunget en lang, lang rekke av hits og har på verdensplan solgt mer enn 250 millioner plater. Han var kjent under kunstnernavnene Mr. Rhythm, Old Leather Lungs og Old Man Jazz. Han var gift to ganger, første gang fra 1950–1993 og igjen fra 1999, da han rundet 86 år.
- Frankie Laine, właśc. Francesco Paolo Lo VecchioSzablon:RSzablon:R – amerykański wokalista włoskiego pochodzenia, jeden z najpopularniejszych piosenkarzy lat 50. XX wieku i przedstawicieli piosenki kowbojskiej. Był synem Giovanniego i Cresenzii Lo Vecchio (z d. Salerno), emigrantów z Sycylii. W latach 40. XX wieku, występował w hollywoodzkich zespołach muzycznych, zauważony przez Hoagy'ego Carmichaela, rozpoczął błyskawiczna karierę. Występował w radiu, nagrywał piosenki do filmów wytwórni Columbia, pojawiał się w telewizji. Pierwszym wylansowanym przez Laine'a przebojem, była piosenka "That's My Desire". Wylansował również tytułową piosenkę do legendarnego filmu "W samo południe" z Garym Cooperem. Największe triumfy Frankie Laine święcił jednak nie w USA, a w Wielkiej Brytanii gdzie wprowadził na I miejsce brytyjskiej listy przebojów aż cztery swoje utwory, w tym goszczący 18 tygodni w zestawieniu z 1953 r. , "I Believe", co do dziś stanowi nie pobity rekord. W latach 1953-1954 Laine'a ogłoszono najwybitniejszą osobowością muzyczną. Echem jego wielkiej popularności jest fragment piosenki Leonarda Cohena "Memories" (znanej także jako "Your naked body"): Frankie Lane, he was singing Jezebel / I pinned an Iron Cross to my lapel / I walked up to the tallest and the blondest girl. Karierę zakończył bezpowrotnie w 1960 r. , z ilością 21 złotych płyt i około 250 mln sprzedanymi albumami na koncie. Zmarł po operacji biodra w San Diego, o czym poinformował jego wieloletni producent Jimmy MartinoSzablon:R.
- Frankie Laine, nome artístico de Francesco Paolo LoVecchio foi um dos mais populares cantores norte-americanos do século XX. Frequentemente chamado de "Cantor Americano número um". Tem como outros cognomes Mr. Rhythm, Old Leather Lungs, e Old Man Jazz. Predefinição:TOC
- Frankie Laine, born Francesco Paolo LoVecchio (Chicago, March 30, 1913 – San Diego, February 6, 2007), was a successful American singer, songwriter and actor whose career spanned 75 years, from his first concerts in 1930 with a marathon dance company to his final performance of "That's My Desire" in 2005. Often billed as America's Number One Song Stylist, his other nicknames include Mr. Rhythm, Old Leather Lungs, and Mr. Steel Tonsils. His hits included "That's My Desire", "That Lucky Old Sun", "Mule Train", "Cry of the Wild Goose", "Jezebel", "High Noon", "I Believe", "Hey Joe!", "The Kid's Last Fight", "Cool Water", "Moonlight Gambler", "Love is a Golden Ring", "Rawhide", and "Lord, You Gave Me a Mountain". He sang well-known theme songs for many movie Western soundtracks, including 3:10 To Yuma, Gunfight at the O.K. Corral, and Blazing Saddles, although he was not a country & western singer. Laine sang an eclectic variety of song styles and genres, stretching from big band crooning to pop, western-themed songs, gospel, rock, folk, jazz and blues. He did not sing the soundtrack song for High Noon, which was sung by Tex Ritter, but his own version (with somewhat altered lyrics, omitting the name of the antagonist, Frank Miller) was the one that became a bigger hit, nor did he sing the theme to another show he is commonly associated with - Champion The Wonder Horse (sung by Mike Stewart), but released his own, subsequently more popular version. Laine's enduring popularity was illustrated in June 2011, when a TV-advertised compilation called "Hits" reached No. 16 on the British chart. The accomplishment was achieved nearly 50 years after his debut on the U.K. chart, more than half-a-century after his U.S. debut and four years after his death.
- Frankie Laine, eg. Francesco Paolo LoVecchio, född 30 mars 1913 i Chicago, Illinois, USA, död 6 februari 2007 i San Diego, Kalifornien, USA, var en amerikansk sångare.
- Фрэнки Лэйн — американский певец итальянского происхождения, добившийся наибольшего успеха на рубеже 1940-х и 1950-х годов. Он был одним из группы этнических итальянцев, которые задавали тон на американской эстраде тех лет. В 1930-е годы Лэйн странствовал по США, работая в качестве официанта и учителя танцев. В конечном счёте его мужественный баритон был замечен продюсерами, и в 1939 г. он сменил Перри Комо в качестве вокалиста кливлендского бигбэнда. В 1940-е годы Лэйн заработал репутацию талантливого джазового вокалиста. Он тяготел к джазу и в ранние годы своей сольной карьеры, когда его эстрадные хиты стали стабильно подниматься на вершину американских чартов продаж. Американцам Лэйн запомнился как исполнитель энергичных шлягеров с налётом кантри-энд-вестерна — таких, как «The Cry of the Wild Goose» (1950). Он не раз записывал песни для популярных вестернов. Однако наибольшая популярность сопутствовала ему в Великобритании, где он установил несколько коммерческих рекордов. Так, в 1953 году его песни держались на первой строчке британских чартов неслыханные 27 недель, из них 18 недель пришлось на долю «I Believe» — самой известной баллады в исполнении Лэйна. Умер 6 февраля 2007 г. от осложнения после операции на бедре.
- Frank Paul LoVecchio alias Frankie Laine est un chanteur americain. Ses surnoms sont nombreux, "M. Rhythm," "Old Leather Lungs". Il a interprété des chansons de différents styles : country, rock, gospel et jazz. Il commence sa carrière en 1930 mais devra attendre la fin des années 1940 pour connaitre un succès considérable, la vente de ses disques étant estimée à une centaine de millions à travers le monde. Il fit partie de cette génération de chanteurs américains d'origine italienne au même titre que Frank Sinatra ou Perry Como. C'est à lui qu'on doit les versions originales ou qu'il a popularisées de : That Lucky Old Sun, repris par Ray Charles Jezebel, repris par Édith Piaf Dream A Little Dream of Me, repris par The Mamas & the Papas Rawhide (chanson de la série Rawhide), repris par les Blues Brothers Gunfight at the O.k. Corral (chanson du film du même nom Règlements de comptes à OK Corral) Il fut actif jusqu'au début des années 2000. Il s'éteint à l'âge de 93 ans d'une maladie cardiovasculaire.
|
| rdfs:comment
|
- Ebbe il periodo di maggior fulgore tra gli anni quaranta e cinquanta.
- フランキー・レイン（Frankie Laine、1913年5月30日 - 2007年2月6日）はアメリカ合衆国イリノイ州シカゴ出身の歌手・俳優である。本名はフランク・ポール・ロヴェッチオ（Francesco Paolo LoVecchio）である。 イタリアのシシリー島の移民の8人兄弟の長男として生まれる。ナイトクラブなどで活動を経て、1952年の映画「真昼の決闘」のテーマ曲「ハイ・ヌーン」や1955年から1966年まで11年間続いたCBSテレビで放送された西部劇「ローハイド」のテーマ曲「Rawhide」でヒットとなった。 2007年2月6日カリフォルニア州サンディエゴで心血管疾患のため亡くなった。
- Frankie Laine, pseudoniem van Francesco Paolo LoVecchio, was één van de meest succesvolle en invloedrijke Amerikaanse zangers uit de twintigste eeuw. Zijn bijnamen zijn onder andere 'Mister Rhythm', 'Old Leather Lungs' en 'Old Man Jazz'. Wereldwijd verkocht hij ongeveer tweehonderdvijftig miljoen grammofoonplaten.
- Frankie Laine (Frank Paul LoVecchio) var en av de mest suksessfulle og innflytelsesrike amerikanske sangere gjennom det meste av det 20. århundre. I sin karriere har han utgitt og sunget en lang, lang rekke av hits og har på verdensplan solgt mer enn 250 millioner plater. Han var kjent under kunstnernavnene Mr. Rhythm, Old Leather Lungs og Old Man Jazz. Han var gift to ganger, første gang fra 1950–1993 og igjen fra 1999, da han rundet 86 år.
- Frankie Laine, nome artístico de Francesco Paolo LoVecchio foi um dos mais populares cantores norte-americanos do século XX. Frequentemente chamado de "Cantor Americano número um". Tem como outros cognomes Mr. Rhythm, Old Leather Lungs, e Old Man Jazz. Predefinição:TOC
- Frankie Laine, eg. Francesco Paolo LoVecchio, född 30 mars 1913 i Chicago, Illinois, USA, död 6 februari 2007 i San Diego, Kalifornien, USA, var en amerikansk sångare.
- Vorlage:Chartplatzierungen Singles High Noon (Do Not Forsake Me) UK: 7 Sugarbush UK: 8 The Girl in the Wood UK: 11 I Believe UK: 1 Tell Me a Story UK: 5 Where the Wind Blows UK: 2 Hey Joe UK: 1 Answer Me UK: 1 Blowing Wild UK: 2 Granada UK: 9 The Kid's Last Fight UK: 3 My Friend UK: 3 There Must Be a Reason UK: 9 Rain Rain Rain UK: 8 In the Beginning UK: 20 Cool Water UK: 2 Strange Lady in Town UK: 6 Humming Bird UK: 16 Hawkeye UK: 7 Sixteen Tons UK: 10 Hell Hath No Fury UK: 28 A Woman in Love UK: 1 Moonlight Gambler UK: 13 Love Is a Golden Ring UK: 19 Good Evening Friends / Up Above My Head I Hear Music in the Air UK: 25 Rawhide UK: 6 Gunslinger UK: 50 Alben Hell Bent for Leather UK: 7 The Very Best of Frankie Laine UK: 7 Frankie Laine, eigentlich Francesco Paolo LoVecchio, war ein US-amerikanischer Sänger, Entertainer und Schauspieler.
- Francesco Paolo Lo Vecchio más conocido como Frankie Laine, era un cantante estadounidense con fuerte vozarrón de barítono. Le pusieron el apodo de Sr. Ritmo. Tuvo un gran éxito en los años cuarenta y cincuenta. Entró en el mundo del espectáculo participando en los maratones de baile que en su país se popularizaron durante la Gran Depresión.
- Frankie Laine (alkujaan Frank Paul LoVecchio) oli yksi viime vuosisadan menestyksellisimmistä amerikkalaisista laulajista. Hänen lempinimiinsä kuuluu mm. "Mr. Rhytm" sekä "Old Man Jazz". Lainen ura kesti yli 70 vuotta. Hän oli 1940- ja 1950-luvun menestyneimpiä laulajia. Laine teki yli 70 albumia, joita myytiin maailmanlaajuisesti noin 250 miljoonaa kappaletta.
- Frankie Laine, właśc. Francesco Paolo Lo VecchioSzablon:RSzablon:R – amerykański wokalista włoskiego pochodzenia, jeden z najpopularniejszych piosenkarzy lat 50. XX wieku i przedstawicieli piosenki kowbojskiej. Był synem Giovanniego i Cresenzii Lo Vecchio (z d. Salerno), emigrantów z Sycylii. W latach 40. XX wieku, występował w hollywoodzkich zespołach muzycznych, zauważony przez Hoagy'ego Carmichaela, rozpoczął błyskawiczna karierę.
- Фрэнки Лэйн — американский певец итальянского происхождения, добившийся наибольшего успеха на рубеже 1940-х и 1950-х годов. Он был одним из группы этнических итальянцев, которые задавали тон на американской эстраде тех лет. В 1930-е годы Лэйн странствовал по США, работая в качестве официанта и учителя танцев. В конечном счёте его мужественный баритон был замечен продюсерами, и в 1939 г. он сменил Перри Комо в качестве вокалиста кливлендского бигбэнда.
- Frankie Laine, born Francesco Paolo LoVecchio (Chicago, March 30, 1913 – San Diego, February 6, 2007), was a successful American singer, songwriter and actor whose career spanned 75 years, from his first concerts in 1930 with a marathon dance company to his final performance of "That's My Desire" in 2005. Often billed as America's Number One Song Stylist, his other nicknames include Mr. Rhythm, Old Leather Lungs, and Mr. Steel Tonsils.
- Frank Paul LoVecchio alias Frankie Laine est un chanteur americain. Ses surnoms sont nombreux, "M. Rhythm," "Old Leather Lungs". Il a interprété des chansons de différents styles : country, rock, gospel et jazz. Il commence sa carrière en 1930 mais devra attendre la fin des années 1940 pour connaitre un succès considérable, la vente de ses disques étant estimée à une centaine de millions à travers le monde.
|
