Francis Leveson Bertie, 1st Viscount Bertie of Thame ("barty of tame") GCB GCMG GCVO PC was a British diplomat. The second son of Montagu Bertie, 6th Earl of Abingdon, Bertie was educated at Eton College and entered the Foreign Office in 1863. From 1874 to 1880 he served as Private Secretary to Robert Bourke, the Parliamentary Under-Secretary, and in 1878 attended the Congress of Berlin.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • Francis Leveson Bertie, 1st Viscount Bertie of Thame ("barty of tame") GCB GCMG GCVO PC was a British diplomat. The second son of Montagu Bertie, 6th Earl of Abingdon, Bertie was educated at Eton College and entered the Foreign Office in 1863. From 1874 to 1880 he served as Private Secretary to Robert Bourke, the Parliamentary Under-Secretary, and in 1878 attended the Congress of Berlin. He served as acting senior clerk in the Eastern department from 1882 to 1885, and then later as senior clerk and assistant under-secretary in that department. In 1902 he was rewarded for his services by being made a Knight Commander of the Order of the Bath. In 1903, Bertie was appointed Privy Councillor and made Ambassador to Italy, and then in 1905 became Ambassador to France, a post previously held by his father-in-law, Henry Wellesley, 1st Earl Cowley. Bertie would hold the Paris embassy for the next thirteen years. Bertie, having spent most of his career in the Foreign Office, initially had some trouble adjusting to the role of ambassador, where he had far less control over the development of policy. But in his time at Paris Bertie was able to play a substantial role in strengthening the Entente Cordiale between France and Britain into a genuine alliance, encouraging strong British backing for France during the Moroccan Crises of 1905 and 1911. During these years, he was also showered with honors, being made GCVO in 1903, GCMG in 1904, and GCB in 1908, as well as receiving the French Legion of Honor. Bertie was still ambassador in Paris when the First World War broke out in 1914. Although he was raised to the peerage as Baron Bertie of Thame in 1915, during the war he was frequently bypassed by special missions directly from the British government, particularly the military mission of Lord Esher, with whom he also came into personal conflict. When Bertie fell ill in April 1918, he was replaced by the Secretary of State for War, Lord Derby, and returned to England. On his retirement, Bertie was raised to a viscountcy. Bertie never fully recovered from his illness, dying in London on 26 September 1919. Francis Leveson Bertie married in 1874 Lady Feodorowna Cecilia Wellesley (1838-1920), daughter of Henry Wellesley and grand-niece of the Duke of Wellington. This marriage produced the only child Vere Frederick Bertie (1878-1954).
  • Francis Leveson Bertie, brytyjski arystokrata i dyplomata, młodszy syn Montagu Bertiego, 6. hrabiego Abingdon i Eizabeth Vernon-Harcourt, córki George'a Vernon-Harcourta. Wykształcenie odebrał w Eton College, po czym przystąpił do egzaminu na posadę w Foreign Office, który zdał w 1863 r. W latach 1874-1880 był parlamentarnym prywatnym sekretarzem Roberta Bourke'a, podsekretarza stanu w Foreign Office. W 1878 r. został drugim sekretarzem brytyjskiej misji dyplomatycznej na kongres w Berlinie. W kolejnych latach pełnił funkcję starszego urzędnika w ministerstwie i asystenta podsekretarza stanu w Foreign Office. Na tym drugim stanowisku przebywał do 1903 r. , kiedy został mianowany ambasadorem Zjednoczonego Królestwa w Rzymie. Przebywał tam do 1905 r. , kiedy to przeniesiono go na placówkę do Paryża. Głównym zadaniem Bertiego we Francji było utrzymanie "serdecznego przymierza" zawartego w 1904 r. Już niedługo po objęciu urzędu musiał stawić czoło kryzysowi marokańskiemu. 22 kwietnia poinformował władze francuskie, że rząd Jego Królewskiej Mości stanie po stronie Francji, jeśli dojdzie do zbrojnego konfliktu z Niemcami. Bertie zaangażował się również w działania dyplomatyczne, które doprowadziły do podpisania 7 kwietnia 1906 r. traktatu w Algeciras, który pozostawiał Maroko we francuskiej strefie wpływów, ale jednocześnie nakładał na Maroko obowiązek prowadzenia polityki "otwartych drzwi". Podczas europejskiego kryzysu wywołanego aneksją Bośni i Hercegowiny przez Austro-Węgry w październiku 1908 r. działał na rzecz nieangażowania się w sprawy bałkańskie, co wywołało jego konflikt z rosyjskimi dyplomatami, domagającymi się radykalnych działań. Bertie popierał działania francuskie podczas II kryzysu marokańskiego w 1911 r. Przeciwdziałał również akcjom niemieckiej dyplomacji, która chciała doprowadzić do zerwania francusko-brytyjskiego sojuszu. Swoimi działaniami zyskał sobie wielu przeciwników, ale potrafił też nawiązać sojusze z francuskimi politykami różnych obozów. Po wybuchu I wojny światowej pełnił rolę nieoficjalnego łącznika między rządami Francji a Wielkiej Brytanii. W kwietniu 1918 r. zrezygnował ze stanowiska ambasadora z powodu złego stanu zdrowia. Paryż opuścił w czerwcu 1918 r. Zmarł w Londynie po krótkiej chorobie w 1919 r. Bertie był kawalerem wielu orderów i odznaczeń. W 1902 r. został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Łaźni, w 1904 r. Krzyżem Wielkim Orderu Świętego Michała i Świętego Jerzego, a w 1908 r. Krzyżem Wielkim Orderu Łaźni. Od 1903 r. byłczłonkiem Tajnej Rady. Był również kawalerem Legii Honorowej. W 1915 r. otrzymał parowski tytuł barona Bertie of Thame, który w 1918 r. został podniesiony do rangi wicehrabiego. 11 kwietnia 1874 r. w Draycott w Staffordshire, poślubił lady Feodorownę Cecilię Wellesley, córkę Henry'ego Wellesley'a, 1. hrabiego Cowley i Olivii FitzGerald-de Ros, córki lorda Henry'ego FitzGeralda. Francis i Feodorowna mieli razem jednego syna: Vere Frederick Bertie, 2. wicehrabia Bertie of Thame Lord Grey of Faldon napisał o Bertiem: Jego praca i pozycja jaką sobie wypracował na stanowisku ambasadora w Paryżu przyniosła wiele korzyści Zjednoczonemu Królestwu. W rzeczy samej, jego osobowość na tym trudnym i delikatnym stanowisku wiele dobrego zdziałała na rzecz umocnienia brytyjsko-francuskiego sojuszu w latach trudnych i pełnych kryzysów (...). Wierzył, że sojusz z Francją jest nie tylko doraźną korzyścią, ale może zdziałać wiele dobrego dla Wielkiej Brytanii, Francji i całej Europy.
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:relatedInstance
rdfs:comment
  • Francis Leveson Bertie, 1st Viscount Bertie of Thame ("barty of tame") GCB GCMG GCVO PC was a British diplomat. The second son of Montagu Bertie, 6th Earl of Abingdon, Bertie was educated at Eton College and entered the Foreign Office in 1863. From 1874 to 1880 he served as Private Secretary to Robert Bourke, the Parliamentary Under-Secretary, and in 1878 attended the Congress of Berlin.
  • Francis Leveson Bertie, brytyjski arystokrata i dyplomata, młodszy syn Montagu Bertiego, 6. hrabiego Abingdon i Eizabeth Vernon-Harcourt, córki George'a Vernon-Harcourta. Wykształcenie odebrał w Eton College, po czym przystąpił do egzaminu na posadę w Foreign Office, który zdał w 1863 r. W latach 1874-1880 był parlamentarnym prywatnym sekretarzem Roberta Bourke'a, podsekretarza stanu w Foreign Office. W 1878 r.
rdfs:label
  • Francis Bertie, 1st Viscount Bertie of Thame
  • Francis Bertie, 1. wicehrabia Bertie of Thame
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:after of
is dbpprop:before of
is dbpprop:predecessor of
is dbpprop:redirect of