François VI, duc de La Rochefoucauld, prince de Marcillac, was a noted French author of maxims and memoirs, as well as an example of the accomplished 17th-century nobleman. He was born in Paris in the Rue des Petits Champs, at a time when the royal court oscillated between aiding the nobility and threatening it. Until 1650, he bore the title of prince de Marcillac.

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
  • 118569775
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • François VI, duc de La Rochefoucauld, prince de Marcillac, was a noted French author of maxims and memoirs, as well as an example of the accomplished 17th-century nobleman. He was born in Paris in the Rue des Petits Champs, at a time when the royal court oscillated between aiding the nobility and threatening it. Until 1650, he bore the title of prince de Marcillac.
  • François VI. de La Rochefoucauld war ein französischer Schriftsteller und philosophischer Aphoristiker. Er gilt als der erste der französischen Moralisten.
  • Francisco VI, duque de La Rochefoucauld. Escritor francés, conocido, sobre todo, por sus "Máximas". Como todos los primogénitos de la Casa Rochefoucauld, se llamó Francisco en honor a Francisco I y, desde su nacimiento, ya era Príncipe de Marcillac en tanto que heredero del Duque de Rochefoucauld. Sus estudios no fueron excesivos ya que, a los dieciséis años, los dejó para alistarse en la Armada e, inmediatamente, empezó a darse a conocer en la vida pública. Había estado casado, nominalmente, durante un año con Andrée de Vivonne que, al parecer, le adoraba, antes de que se viera implicada en un escándalo, que La Rochefoucauld seguramente no merecía. Durante algunos años, Rochefoucauld participó en diferentes batallas militares en las que demostró una gran valentía, aunque nunca logró la consideración de sus capitanes. Empezó, entonces, a frecuentar el entorno de Marie de Rohan, la primera de las tres mujeres célebres que tendrían, sucesivamente, gran influencia en su vida. Por mediación de Marie de Rohan, él se aproximó a la Reina Ana de Austria colaborando en las numerosas intrigas llevadas a cabo contra el Cardenal Richelieu. Sin embargo éstas no tuvieron ningún éxito, fue desterrado en varias ocasiones y, en 1637 fue encerrado, en la Bastilla durante ocho días, después tuvo que retirarse a los dominios de su padre. En 1642, tras la muerte de Richelieu, la situación pareció volverse más favorable para la ambición que animaba a la mitad de la nobleza de Francia. La Rochefoucauld jugó un importante papel tomando parte activa en la reconciliación de la Reina con Condé, participando en una liga contra Gastón, duque de Orleans. Pero la creciente influencia de Mazarino supuso un obstáculo y la amistad que él mantenía, hacia 1645 con la hermosa Duquesa Ana de Longueville le inclinó, definitivamente, por los ideales de la Fronda donde intervino de forma muy activa, y llegó a ostentar uno de los principales grados del ejército rebelde. Intervino de manera destacable en el asalto de París, batiéndose, valientemente, en los combates y fue gravemente herido en el asedio de Mardyke. En el segundo asedio de la Fronda, La Rochefoucauld corrió la misma suerte que Condé. Tras la muerte de su padre, en 1650 se produjo un incidente característico. La nobleza de las provincias se reunió para asistir a los funerales y el nuevo Duque de La Rochefoucauld intentó convencerles para unirse a él y enfrentarse a la guarnición de Saumur, cosa que no consiguió. Participó, después, en diversas acciones de la Fronda sin demasiada fortuna y, en la batalla de la Faubourg Saint Antoine, fue herido en la cabeza llegándose a temer por la pérdida de su vista. Necesitó un año para recuperarse que pasó en la ciudad de Verteuil donde, tras veinte años pasados en diferentes combates, se encontró con una salud muy debilitada, una mermada fortuna y muchos conflictos con todos aquellos que ahora tenían algún poder en el Estado. Permaneció algunos años retirado y se recuperó (especialmente gracias a la ayuda de Gourville que estuvo a su servicio después de haber estado al servicio de Mazarino y Condé, con lo que obtuvo fortuna e influencias). Rochefoucauld volvió a la Corte después del fallecimiento de Mazarino. A partir de entonces se dedicó a llevar una existencia totalmente mundana frecuentando asiduamente todos los salones, especialmente el salón de Madeleine de Sablé miembro de la camarilla de Rambouillet y fundadora de varios salones. La Rochefoucauld pasó sus años de retiro escribiendo sus Memorias que fueron publicadas, clandestina y parcialmente, en 1662, en Bruselas por los Elzeviers. Su publicación causó un tremendo revuelo y muchos de sus amigos se sintieron profundamente ofendidos por cuanto afectaban a su reputación, aunque él se apresuró a negar que éstas fueran auténticas. Tres años más tarde publicó sus Reflexiones o sentencias y máximas morales, todavía reconocidas, que le situarían, de golpe, entre los más grandes escritores de la época. Poco después empezó su amistad con Madame La Fayette que duró hasta el fin de sus días. Mantuvo un círculo de amigos fervientes tanto en los salones como en la corte, fue reconocido como un moralista y escritor de gran valía, claro y conciso, perfecto conocedor de la aristocracia francesa del siglo XVIII. Murió de gota, su hijo, el Príncipe de Marcillac, al que cedió, poco antes de su muerte, todos sus títulos y honores, gozó de una posición superior en la corte. Como la mayor parte de sus contemporáneos, él consideraba la política como un juego de ajedrez. Denuncia interminable de todas las apariencias de virtud, las Máximas anunciaban el fin del héroe corneliano que se perseguía con Nietzsche y Cioran. La edición definitiva con las setecientas máximas, no apareció hasta 1817.
  • François VI, duc de la Rochefoucauld, né le 15 septembre 1613 à Paris et mort le 17 mars 1680, est un écrivain, moraliste et mémorialiste français, surtout connu pour ses Maximes.
  • Nacque a Parigi in Rue des Petits Champs, in un tempo in cui la corte reale oscillava tra l'aiutare la nobiltà e il minacciarla. Di famiglia nobile, fu introdotto a corte giovanissimo, partecipò a vari complotti contro il cardinale Richelieu e contro il cardinale Mazarino, conobbe la prigione e l'esilio, finché, deluso, abbandonò ogni impegno politico e si dedicò alla vita mondana. Animatore di brillanti salotti letterari, si legò di tenera amicizia con M. me de la Fayette. Nel 1665 pubblicò la raccolta Riflessioni o sentenze e massime, poi ampliata nel 1678: oltre 500 massime.
  • ラ・ロシュフコーは、フランスの貴族、モラリスト文学者。名門貴族の生まれであり、多くの戦いに参加した後、いわゆる『箴言集(しんげんしゅう)』を執筆した。彼の作品に見られる辛辣な人間観察には、リシュリューと対立して2年間の謹慎処分を受けたことや、フロンドの乱でマザランと対立したことなどで味わった苦難が反映されているとも言われる。
  • François VI, hertog van la Rochefoucauld was een Frans schrijver, die vooral bekend is geworden door Réflexions ou sentences et maximes morales (1665) of kortweg Maximes, korte, bondige uitspraken of aforismen over deugd en moraal.
  • François de La Rochefoucauld, Franciszek VI książę de la Rochefoucauld – francuski pisarz i filozof. Znaczną część życia spędził na dworze francuskim; po wycofaniu się z polityki zajął się pisarstwem. Swoje refleksje na temat natury ludzkiej zawarł w aforystycznych Maksymach. Zerwał z optymistycznym poglądem na naturę ludzkość, wskazywał na hipokryzję, egoizm, słabość oraz próżność, rządzące ludźmi. Uczciwość i dobroć jest pozorem, losem ludzkim rządzi natomiast irracjonalny przypadek.
  • François, Duque de La Rochefoucauld foi um moralista francês, François 6º, príncipe de Marcillac e, mais tarde, duque de La Rochefoucauld, nasceu em Paris a 15 de setembro de 1613 e morreu na mesma cidade na noite de 16 para 17 de março de 1680. Aristocrata, foi destinado à carreira militar, tendo participado da campanha da Itália em 1629. Envolvendo-se em intrigas contra o cardeal Richelieu, em favor da rainha Ana da Áustria, foi preso e exilado em Verteuil, no ano de 1631. Depois da morte de Richelieu, voltou a conspirar contra a corte, tendo participado ativamente da Fronda, a guerra civil que agitou a França entre 1648 e 1653. Em 1652, gravemente ferido nos olhos, encerrou sua carreira de soldado e conspirador. Passou em Paris os últimos anos de sua vida, destacando-se nos salões literários, especialmente no de Madame de Sablé. La Rochefoucauld foi um dos introdutores, e certamente o maior cultor do gênero de máximas e epigramas, divertimento social que ele transformou em gênero literário, escrevendo textos de profundo pessimismo. Seu mais famoso livro, "Reflexões ou sentenças e máximas morais", apareceu pela primeira vez em 1664. Até a quinta edição do livro, La Rochefoucauld foi condensando suas máximas, ao mesmo tempo em que abrandava o tom, restringindo o seu amargor. Espírito cáustico, amargurado, ele atribui ao amor-próprio um papel preponderante na motivação das ações humanas. Todas as qualidades da nobreza - as falsas virtudes - têm a movê-las o egoísmo e a hipocrisia, atributos inerentes a todos os homens. Segundo La Rochefoucauld, a necessidade de estima e de admiração está por trás de toda manifestação de bondade, sinceridade, gratidão. Ele é um pessimista desencantado com o gênero humano. Além das "Reflexões", La Rochefoucauld escreveu sua autobiografia, "Memórias de M. D. L. R. sobre as intrigas com a morte de Luís XIII, as guerras de Paris e da Guiana e a prisão dos príncipes", que engloba o período entre 1624 e 1632, e que de uma certa maneira serve de base para as conclusões desenvolvidas nas "Reflexões". Sua obra influenciou profundamente dois outros filósofos: Friedrich Nietzsche e Émile Michel Cioran.
  • François de la Rochefoucauld a fost filosof şi moralist francez, fin observator al moravurilor şi caracterelor, autor al unor "Maxime" (504 la număr).
  • О других представителях рода графов и герцогов Ларошфуко см. Ларошфуко (род) Файл:François de La Rochefoucauld. jpg Франсуа де Ларошфуко Франсуа́ VI де Ларошфуко́, герцог де Ларошфуко — знаменитый французский моралист, принадлежал к древнему французскому роду Ларошфуко. До смерти отца (1650) носил титул принц де Марсийак.
  • François VI, hertig av La Rochefoucauld, prins av Marcillac, född 15 december 1613 i Paris, Frankrike, död där 17 mars 1680; fransk hertig, hovman och författare. Han skrev 1664 verket Réflections ou Sentences et Maximes Morales (Maximer), en samling på drygt 500 korta, uttrycksfulla och cyniska funderingar över livet och samhället. Han var en pessimist som med dräpande elegans menade att människans mest dygdefulla handlingar egentligen sker av ren och skär egennytta och fåfänga, även om den som utför handlingen inte är medveten om det dolda motivet för densamma.
  • Франсуа́ де Ларошфуко́ (фр. François de La Rochefoucauld), * 15 вересня 1613, Париж – † 17 березня 1680, Париж) – герцог, принц де Марсільяк, видатний французький письменник-мораліст (Мемуари, Максими). Автор численних афоризмів.
  • 拉羅什富科(François VI, duc de La Rochefoucauld,1613年9月15日─1680年3月17日),法國箴言作家。 生於巴黎一個貴族家庭,早年熱衷政治,但政途蹇連,終在投石黨運動中焦頭爛額,被迫退居鄉間,進入以塞維涅夫人、拉斐特夫人為代表的沙龍圈子(尤與後者過從密切),並潛心著作,直至逝世。 1662年,有人未經他的准許、校改而出版了《回憶錄》(Memoires),書中的敏感內容惹怒了不少人。 1665年出版《箴言集》(Réflexions ou sentences et maximes morales,簡稱Maximes),其內容質疑人類一切高貴行為背後的動機,開卷第一條即說:「男因勇氣而神勇,女因節操而守節,此未必然也。」(... et ce n'est pas toujours par valeur que les hommes sont vaillants et que les femmes sont chastes. ) 拉羅什富科一句有關愛情的箴言常被後世引用:「真愛猶如鬼魅:眾口相傳,然嘗目擊者,鮮矣。」(《箴言集》第76條)
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:id
  • François+de+la+Rochefoucauld
dbpprop:name
  • François de La Rochefoucauld
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdfs:comment
  • François VI, duc de La Rochefoucauld, prince de Marcillac, was a noted French author of maxims and memoirs, as well as an example of the accomplished 17th-century nobleman. He was born in Paris in the Rue des Petits Champs, at a time when the royal court oscillated between aiding the nobility and threatening it. Until 1650, he bore the title of prince de Marcillac.
  • François VI. de La Rochefoucauld war ein französischer Schriftsteller und philosophischer Aphoristiker. Er gilt als der erste der französischen Moralisten.
  • Francisco VI, duque de La Rochefoucauld. Escritor francés, conocido, sobre todo, por sus "Máximas". Como todos los primogénitos de la Casa Rochefoucauld, se llamó Francisco en honor a Francisco I y, desde su nacimiento, ya era Príncipe de Marcillac en tanto que heredero del Duque de Rochefoucauld. Sus estudios no fueron excesivos ya que, a los dieciséis años, los dejó para alistarse en la Armada e, inmediatamente, empezó a darse a conocer en la vida pública.
  • François VI, duc de la Rochefoucauld, né le 15 septembre 1613 à Paris et mort le 17 mars 1680, est un écrivain, moraliste et mémorialiste français, surtout connu pour ses Maximes.
  • Nacque a Parigi in Rue des Petits Champs, in un tempo in cui la corte reale oscillava tra l'aiutare la nobiltà e il minacciarla. Di famiglia nobile, fu introdotto a corte giovanissimo, partecipò a vari complotti contro il cardinale Richelieu e contro il cardinale Mazarino, conobbe la prigione e l'esilio, finché, deluso, abbandonò ogni impegno politico e si dedicò alla vita mondana. Animatore di brillanti salotti letterari, si legò di tenera amicizia con M. me de la Fayette.
  • ラ・ロシュフコーは、フランスの貴族、モラリスト文学者。名門貴族の生まれであり、多くの戦いに参加した後、いわゆる『箴言集(しんげんしゅう)』を執筆した。彼の作品に見られる辛辣な人間観察には、リシュリューと対立して2年間の謹慎処分を受けたことや、フロンドの乱でマザランと対立したことなどで味わった苦難が反映されているとも言われる。
  • François VI, hertog van la Rochefoucauld was een Frans schrijver, die vooral bekend is geworden door Réflexions ou sentences et maximes morales (1665) of kortweg Maximes, korte, bondige uitspraken of aforismen over deugd en moraal.
  • François de La Rochefoucauld, Franciszek VI książę de la Rochefoucauld – francuski pisarz i filozof. Znaczną część życia spędził na dworze francuskim; po wycofaniu się z polityki zajął się pisarstwem. Swoje refleksje na temat natury ludzkiej zawarł w aforystycznych Maksymach. Zerwał z optymistycznym poglądem na naturę ludzkość, wskazywał na hipokryzję, egoizm, słabość oraz próżność, rządzące ludźmi.
  • François, Duque de La Rochefoucauld foi um moralista francês, François 6º, príncipe de Marcillac e, mais tarde, duque de La Rochefoucauld, nasceu em Paris a 15 de setembro de 1613 e morreu na mesma cidade na noite de 16 para 17 de março de 1680. Aristocrata, foi destinado à carreira militar, tendo participado da campanha da Itália em 1629. Envolvendo-se em intrigas contra o cardeal Richelieu, em favor da rainha Ana da Áustria, foi preso e exilado em Verteuil, no ano de 1631.
  • François de la Rochefoucauld a fost filosof şi moralist francez, fin observator al moravurilor şi caracterelor, autor al unor "Maxime" (504 la număr).
  • О других представителях рода графов и герцогов Ларошфуко см. Ларошфуко (род) Файл:François de La Rochefoucauld. jpg Франсуа де Ларошфуко Франсуа́ VI де Ларошфуко́, герцог де Ларошфуко — знаменитый французский моралист, принадлежал к древнему французскому роду Ларошфуко.
  • François VI, hertig av La Rochefoucauld, prins av Marcillac, född 15 december 1613 i Paris, Frankrike, död där 17 mars 1680; fransk hertig, hovman och författare. Han skrev 1664 verket Réflections ou Sentences et Maximes Morales (Maximer), en samling på drygt 500 korta, uttrycksfulla och cyniska funderingar över livet och samhället.
  • Франсуа́ де Ларошфуко́ (фр. François de La Rochefoucauld), * 15 вересня 1613, Париж – † 17 березня 1680, Париж) – герцог, принц де Марсільяк, видатний французький письменник-мораліст (Мемуари, Максими). Автор численних афоризмів.
rdfs:label
  • François de La Rochefoucauld (writer)
  • François de La Rochefoucauld
  • François de La Rochefoucauld
  • François de La Rochefoucauld
  • François de La Rochefoucauld (scrittore)
  • ラ・ロシュフコー
  • François de La Rochefoucauld
  • François de La Rochefoucauld
  • François de La Rochefoucauld
  • François de la Rochefoucauld
  • Франсуа VI де Ларошфуко
  • François de La Rochefoucauld
  • Франсуа де Ларошфуко
  • 拉罗什富科
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:Person/influencedBy of
is dbpedia-owl:influencedBy of
is dbpprop:influences of
is dbpprop:redirect of