| dbpedia-owl:abstract
|
- Als 14-Punkte-Programm werden die Grundzüge einer Friedensordnung für das vom Ersten Weltkrieg erschütterte Europa bezeichnet, die Präsident Woodrow Wilson am 8. Januar 1918 in einer programmatischen Rede vor beiden Häusern des US-Kongresses umriss.
- The Fourteen Points was a speech delivered by United States President Woodrow Wilson to a joint session of Congress on January 8, 1918. The address was intended to assure the country that the Great War was being fought for a moral cause and for postwar peace in Europe. People in Europe generally welcomed Wilson's intervention, but his Allied colleagues were skeptical of the applicability of Wilsonian idealism. The speech was delivered 10 months before the Armistice with Germany and became the basis for the terms of the German surrender, as negotiated at the Paris Peace Conference in 1919. The Treaty of Versailles had little to do with the Fourteen Points and was never ratified by the U.S. Senate. "Colonel" Edward M. House worked to secure the acceptance of the Fourteen Points by Entente Leaders. Sir William Wiseman was the Chief of British Intelligence in 1915. House and Wiseman together through World War I. On October 16, 1918, President Woodrow Wilson and William Wiseman sat down for an interview. This interview was one reason why the German government accepted the Fourteen Points and the stated principles for peace negotiations. The report made as negotiation points, and later the Fourteen Points was accepted by France and Italy on November 1, 1918. Britain later signed off on all of the points except the freedom of the seas. The United Kingdom also wanted Germany to make reparation payments for the war, and thought that that should be added to the Fourteen Points. The U.S. joined the Allies in fighting the Central Powers on April 6, 1917. The Fourteen Points in the speech were based on the research of the Inquiry, a team of about 150 advisors led by foreign-policy advisor Edward M. House into the topics likely to arise in the anticipated peace conference. Wilson's speech on January 8, 1918, took many of the principles of progressivism that had produced domestic reform in the U.S. and translated them into foreign policy. The Fourteen Points speech was the only explicit statement of war aims by any of the nations fighting in World War I. Some belligerents gave general indications of their aims, but most kept their post-war goals private. The speech also responded to Vladimir Lenin's Decree on Peace of October 1917, which proposed an immediate withdrawal of Russia from the war, calling for a just and democratic peace that was not compromised by territorial annexations, and led to the Treaty of Brest-Litovsk on March 3, 1918.
- Hacia el final de la Primera Guerra Mundial, el presidente de los Estados Unidos, Woodrow Wilson hizo un llamado a las naciones europeas en conflicto para que detuvieran el fuego y dieran paso a la reconstrucción del continente. Para esto redactó un discurso conocido como los Catorce Puntos, que no era más que una serie de propuestas que permitirían desvanecer el fantasma de la guerra en todo el planeta y la conformación de un nuevo orden mundial. El discurso fue dado el 8 de enero de 1918 ante el Congreso de los EE. UU. Dichos puntos son: Plantilla:Cita De aquí sale la iniciativa para la conformación de una Sociedad de Naciones, antecedente de la Naciones Unidas.
- Neljäntoista kohdan ohjelma on osa Yhdysvaltain presidentti Woodrow Wilsonin puheesta Yhdysvaltain kongressille 8. tammikuuta 1918. Puheen piti vakuuttaa paitsi kongressi, myös amerikkalainen kansa valtion osallistumisen sotaan olevan moraalisesti oikeutettua, tavoitteenaan rauha Euroopassa. Wilson piti puheen yli 10 kuukautta ennen Saksan antautumista, mutta se muodosti paljolti pohjan Saksan antautumisesta neuvotellulle rauhansopimukselle. Neljäntoista kohdan ohjelmaa sävytti Yhdysvaltain sisäpolitiikkaa ohjanneen progressivismin siirtyminen myös osaksi ulkopolitiikkaa. Wilson kannatti vapaakauppaa, demokratiaa, avoimia sopimuksia ja kansojen itsemääräämisoikeutta. On tosin huomattava, että Wilsonin 14 kohdan ohjelma oli suunnattu Eurooppaan; kansan itsemääräämisoikeuden tunnustaminen ei koskenut ei-eurooppalaisperäisiä kansoja Afrikassa, Aasiassa tai Oseaniassa, joskin siinä vaadittiin otettaviksi myös siirtomaiden alkuperäisväestön edut huomioon. Neljäntoista kohdan ohjelma oli ainoa sotaan osallistuneen valtion eksplisiittinen tunnustus sen sotapyrkimyksistä. Tavallinen kansa Euroopassa piti Wilsonia sankarina, ympärysvaltojen johtajakollegat eivät. Clemenceau, Lloyd George ja Orlando olivat skeptisiä Wilsonin idealismin käytäntöön soveltamisesta.
- Nel gennaio del 1918 il presidente Woodrow Wilson espose al Senato degli Stati Uniti d'America i suoi principi relativi all'ordine mondiale post-bellico previsto. In un quadro globale nel quale gli Stati Uniti, protetti dalla vastità di due oceani e già all'epoca prima potenza economica mondiale, si delineavano come unica potenza rimasta di fatto immune dalla catastrofe della guerra, Wilson intendeva promuovere una "pace senza vincitori", poiché era convinto che una pace imposta con la forza ai vinti avrebbe contenuto in sé gli elementi di un'altra guerra. Doveva trattarsi di una pace basata sull'eguaglianza delle nazioni, sull'autogoverno dei popoli, sulla libertà dei mari, su una riduzione generalizzata degli armamenti. La diplomazia "segreta" doveva essere abbandonata. Gli accordi segreti tra potenze avevano infatti caratterizzato buona parte dei passaggi chiave della politica estera negli ultimi decenni; tale stato di cose - noto ai governi, ma ignoto alla pubblica opinione - era stato clamorosamente smascherato poco prima dai bolscevichi i quali, appena giunti al potere in Russia, avevano pubblicato i patti segreti intercorsi tra lo zar deposto e altre potenze dell'Intesa - tra i quali il "Patto di Londra" - nei quali era «prefigurato il futuro dell'Europa e del Medio Oriente con una stupefacente mancanza di riguardo per i desideri o addirittura per gli interessi delle popolazioni delle varie regioni». Bisognava, infine, costituire una lega perpetua di tutte le nazioni pacifiche e indipendenti. Il princìpio di nazionalità - popolarmente rivisitato con il nome di "autodeterminazione dei popoli" - fu la base per la costruzione dell'Europa democratica e degli Stati nazionali. Tali princìpi furono applicati soprattutto all'Europa orientale e al Medio oriente, per riempire il vuoto lasciato dal crollo simultaneo dei tre grandi imperi assolutisti (quello Russo, quello Asburgico e quello Turco), in un processo che può essersi ritenuto concluso solo nel 1991, o, addirittura con la recente dissoluzione dell'ex Jugoslavia. Tuttavia, data la complessità etnica del continente, esso fu anche impropriamente utilizzato come pretesto per vere e proprie pulizie etniche e per la preparazione di nuove guerre, come la Seconda guerra mondiale e i conflitti che hanno insanguinato il Medio oriente, nel corso del XX secolo. Ecco i 14 punti in traduzione italiana: Pubblici trattati di pace, stabiliti pubblicamente e dopo i quali non vi siano più intese internazionali particolari di alcun genere, ma solo una democrazia che proceda sempre francamente e in piena pubblicità. Assoluta libertà di navigazione per mare, fuori delle acque territoriali, così in pace come in guerra, eccetto i casi nei quali i mari saranno chiusi in tutto o in parte da un'azione internazionale, diretta ad imporre il rispetto delle convenzioni internazionali. Soppressione, per quanto è possibile, di tutte le barriere economiche ed eguaglianza di trattamento in materia commerciale per tutte le nazioni che consentano alla pace, e si associno per mantenerla. Scambio di efficaci garanzie che gli armamenti dei singoli stati saranno ridotti al minimo compatibile con la sicurezza interna. Regolamento liberamente dibattuto con spirito largo e assolutamente imparziale di tutte le rivendicazioni coloniali, fondato sulla stretta osservanza del principio che nel risolvere il problema della sovranità gli interessi delle popolazioni in causa abbiano lo stesso peso delle ragionevoli richieste dei governi, i cui titoli debbono essere stabiliti. Evacuazione di tutti i territori russi e regolamento di tutte le questioni che riguardano la Russia... Il trattamento accordato alla Russia dalle nazioni sorelle nel corso dei prossimi mesi sarà anche la pietra di paragone della buona volontà, della comprensione dei bisogni della Russia, astrazion fatta dai propri interessi, la prova della loro simpatia intelligente e generosa. Il Belgio – e tutto il mondo sarà di una sola opinione su questo punto – dovrà essere evacuato e restaurato, senza alcun tentativo per limitarne l'indipendenza di cui gode al pari delle altre nazioni libere. Il territorio della Francia dovrà essere completamente liberato e le parti invase restaurate. Il torto fatto alla Francia dalla Prussia nel 1871, a proposito dell'Alsazia–Lorena, torto che ha compromesso la pace del mondo per quasi 50 anni, deve essere riparato affinché la pace possa essere assicurata di nuovo nell'interesse di tutti. Una rettifica delle frontiere italiane dovrà essere fatta secondo le linee di demarcazione chiaramente riconoscibili tra le nazionalità. Ai popoli dell'Austria–Ungheria, alla quale noi desideriamo di assicurare un posto tra le nazioni, deve essere accordata la più ampia possibilità per il loro sviluppo autonomo. La Romania, la Serbia ed il Montenegro dovranno essere evacuati, i territori occupati dovranno essere restaurati; alla Serbia sarà accordato un libero e sicuro accesso al mare, e le relazioni specifiche di alcuni stati balcani dovranno essere stabilite da un amichevole scambio di vedute, tenendo conto delle somiglianze e delle differenze di nazionalità che la storia ha creato, e dovranno essere fissate garanzie internazionali dell'indipendenza politica ed economica e dell'integrità territoriale di alcuni stati balcanici. Alle regioni turche dell'attuale impero ottomano dovrà essere assicurata una sovranità non contestata, ma alle altre nazionalità, che ora sono sotto il giogo turco, si dovranno garantire un'assoluta sicurezza d'esistenza e la piena possibilità di uno sviluppo autonomo e senza ostacoli. I Dardanelli dovranno rimanere aperti al libero passaggio delle navi mercantili di tutte le nazioni sotto la protezione di garanzie internazionali. Dovrà essere creato uno stato indipendente polacco, che si estenderà sui territori abitati da popolazioni indiscutibilmente polacche; gli dovrà essere assicurato un libero e indipendente accesso al mare, e la sua indipendenza politica ed economica, la sua integrità dovranno essere garantite da convenzioni internazionali. Dovrà essere creata un'associazione delle nazioni, in virtù di convenzioni formali, allo scopo di promuovere a tutti gli stati, grandi e piccoli indistintamente, mutue garanzie d'indipendenza e di integrità territoriale.
- 十四か条の平和原則（じゅうよんかじょうのへいわげんそく）は、1918年1月8日、アメリカ大統領ウィルソンが、アメリカ連邦議会での演説のなかで発表した平和原則である。
- De Veertien Punten is de naam gegeven aan een aantal voorstellen die de Amerikaanse president Woodrow Wilson op 8 januari 1918 in een rede aan het Amerikaans Congres bekendmaakte om een einde te maken aan de Eerste Wereldoorlog. De Verenigde Staten vochten in de oorlog aan de kant van de Entente, maar achtten zich niet gebonden aan afspraken die de geallieerden hadden gemaakt over hun oorlogsdoeleinden. Wilson hoopte met de Veertien Punten een billijke en duurzame vrede op te leggen. De nadruk van de veertien punten lag op het zelfbeschikkingsrecht der volken en het stichten van een Volkenbond.
- Liste over Woodrow Wilsons fjorten punkter for gjenbyggingen av Europa etter første verdenskrig, som han uttalte til Kongressen, 18. januar, 1918. Ingen hemmelige avtaler Fritt hav Fri og lik handel Nedrustning under garantier Upartisk ordning av koloniene, med respekt for de innfødte Tilbaketrekking av alle fremmede tropper i Russland Gjenopprettelsen av belgisk uavhengighet Alsace-Lorraine skulle igjen bli fransk Italias grenser skulle trekkes etter nasjonalitet Selvstendig utvikling for folkene i Østerrike-Ungarn Frigjøre de okkuperte områdene på Balkan. Serbia skulle få tilgang til havet. Grenser trukket etter nasjonalitet Selvstendig utvikling for ikke-tyrkere i Tyrkia Uavhengighet for Polen med polsk tilgang til havet
- Nazwą 14 punktów Wilsona określa się program pokojowy, który przedstawił 8 stycznia 1918 roku w orędziu do Kongresu prezydent Thomas Woodrow Wilson. Postulował w nim podjęcie działań, które należałoby przedsięwziąć, by świat po I wojnie światowej był sprawiedliwszy. Wprowadzenie ich w życie miałoby też zapobiec kolejnej wojnie światowej. Dla Polski ważny był 13. punkt, mówiący o utworzeniu niepodległego państwa polskiego z dostępem do morza na terenach zamieszkanych w większości przez ludność polską. Porozumienia pokojowe będą jawnie zawierane, nie będzie już porozumień tajnych. Dyplomacja ma działać jawnie i publicznie. Całkowita wolność żeglugi na morzach, poza wodami terytorialnymi, zarówno w czasie pokoju, jak i w czasie wojny, poza przypadkami, kiedy morza te będą zamknięte całkowicie lub częściowo przez działania międzynarodowe, mające na celu wykonanie międzynarodowych porozumień. Zniesienie barier gospodarczych i ustalenie warunków handlu równych dla wszystkich narodów akceptujących pokój i stowarzyszonych dla jego utrzymania. Wzajemna wymiana wystarczających gwarancji, tak aby zbrojenia narodowe zostały zredukowane do minimum. Rozstrzygnięcie sporów kolonialnych w atmosferze swobodnej, otwartej i całkowicie bezstronnej, ale przestrzegając zasady, że interesy ludności zainteresowanej mają równą wagę co interesy Rządów. Ewakuacja wszystkich rosyjskich terytoriów i uregulowanie stosunków z Rosją, Rosja ma prawo do samookreślenia swojego ustroju politycznego. Belgia musi być ewakuowana i stać się w pełni suwerennym krajem. Terytorium francuskie zostanie uwolnione i odbudowane. Alzacja i Lotaryngia mają powrócić do Francji. Korekta granicy włoskiej, wzdłuż linii narodowościowej. Stworzenie możliwości autonomicznego rozwoju narodom Austro-Węgier. Rumunia, Serbia i Czarnogóra odzyskają utracone w czasie wojny terytoria, Serbii zostanie przyznany wolny dostęp do morza, stosunki między różnymi państwami bałkańskimi muszą być oparte na przyjacielskich porozumieniach, uwzględniających linie podziału wspólnot i narodowości. Ludności tureckiej Imperium Osmańskiego zapewniona zostanie suwerenność i bezpieczeństwo, innym narodom zamieszkującym Imperium przysługuje prawo do bezpieczeństwa i rozwoju, oraz autonomia. Dardanele zostaną otwarte dla okrętów i statków handlowych, zabezpieczone gwarancją międzynarodową. Stworzenie niepodległego państwa polskiego na terytoriach zamieszkanych przez ludność bezsprzecznie polską, z wolnym dostępem do morza, niepodległością polityczną, gospodarczą, integralność terytoriów tego państwa ma być zagwarantowana przez konwencję międzynarodową. Stworzenie Ligi Narodów, której celem będzie zapewnienie gwarancji niepodległości politycznej oraz integralności terytorialnej wszystkich państw.
- Os Quatorze Pontos (pt. /eu. ) ou Catorze Pontos (pt. /br. ) são 14 proposições criadas pelo presidente norte-americano Woodrow Wilson em seu discurso ao Congresso dos Estados Unidos da América em 8 de janeiro de 1918 para a reconstrução europeia após a Primeira Guerra Mundial.
- 十四點和平原則（Template:Lang-en），美國總統伍德羅·威爾遜於1918年1月提出，內容包括：廢止秘密外交、海洋自由航行、廢除關稅壁壘、裁減軍備、設立國際和平機構、民族自決原則、公正解決殖民地問題、允許奧匈帝國與鄂圖曼土耳其帝國的各民族獨立、建立一個有出海口的獨立波蘭、共同保證大小國家政治獨立與領土完整。 十四點和平原則後來成為美國在巴黎和會中的主張，其中設立國際和平機構落實成為國際聯盟。在國際關係中被視為理想主義的典範之一。
- Четырнадцать пунктов Вильсона — проект мирного договора, завершающего Первую мировую войну, разработанный президентом США Вудро Вильсоном и представленный Конгрессу 8 января 1918 года. Включал сокращение вооружений, вывод немецких частей из России и Бельгии, провозглашение независимости Польши и создание «общего объединения наций». Неохотно одобренная союзниками США, эта программа легла в основу Версальского мира. Русской альтернативой 14-ти пунктам Вильсона был разработанный В. И. Лениным Декрет о мире, куда менее приемлемый для западных держав.
- Wilsondoktrinen (även känd som de fjorton punkterna) var en plattform för fredsvillkor som slut på första världskriget (1914-1918) som formulerades av USA:s president Woodrow Wilson. Efter att Wilson fick igenom sin krigsförklaring mot centralmakterna (röstsiffrorna 737-50 och 86-6 i representanthuset respektive senaten den 6 april 1917), försökte Wilson, som av naturen var fredsvän och hade pressats till krig för att försvara amerikanska intressen, ändå att hitta ett slut på kriget. Nio månader senare, den 8 januari 1918, höll Wilson ett tal inför kongressen. I talet lade han fram ett program på 14 punkter för fred. Punkterna var (något nedkortade): Öppna fredsfördrag, diplomati skall ske offentligt Havens frihet Jämlikhet i handelsvillkor mellan alla nationer Garantier för att framtida nationella rustningar inte blir större än vad som krävs för "inre säkerhet" Vid koloniala krav skall de inföddas intresse betyda lika mycket som kolonialmaktens Allt område som av Centralmakterna ockuperats från Ryssland skall återlämnas, och "välkomnande av Ryssland (dvs det nybildade Sovjetunionen) i de fria nationernas samfund under institutioner av dess eget val" Utrymning och återställande av Belgien Tysklands återlämnande av det av Preussen 1870-71 erövrade Elsass-Lothringen till Frankrike Reglering av Italiens gränser "enligt klart skönjbara nationalitetslinjer". (Italiensktalande områden skulle tillfalla Italien) Fritt tillfälle till autonom utveckling för folken i Österrike-Ungern "vars plats bland nationerna vi önska se garanterad och tryggad" Tysklands utrymning av Rumänien, Serbien, Montenegro. Balkanstaternas upprättande "enligt historiskt givna suveränitets och nationalitetslinjer" Tryggad suveränitet åt det osmanska rikets turkiska delar - och trygghet för alla andra folk bosatta inom detta rike. Dardanellerna öppna för fri passage för alla länders fartyg Upprättande av en oberoende polsk stat, omfattande de områden som bebos av odisputabelt polska befolkningar med fritt och säkert tillträde till havet "Upprättande genom särskilda fördrag av en allmän association av nationer för att ge ömsesidiga garantier för både stora och små staters politiska oberoende och territoriella integritet", med andra ord upprättandet av Nationernas Förbund (NF) Med denna lista som bas accepterade Tyskland, efter kejsarens abdikation, vapenstilleståndet i general Fochs järnvägsvagn i Compiègne den 11 november 1918. Därmed var första världskriget slut. Under fredsförhandlingarna i Versailles kom flera av punkterna att ändras och nya punkter tillkom. Till exempel fick den franske konseljpresidenten Clemenceau igenom att Tyskland gavs hela skulden för kriget, att Danzig skulle bli en "fristad" med polsk tullunion samt att Saarland under 15 år skulle administreras av NF och franskt mynt skulle gälla där, varefter en folkomröstning skulle avgöra områdets status 1935. Tysklands väpnade styrkor fick uppgå till max. 100,000 man, Tyskland förbjöds ha ett flygvapen och bara en mycket begränsad flotta. Dessutom fick tyska armén inte beträda det s.k. "Rhenlandet" - ett brett område närmast Frankrike skulle vara "demilitariserad zon". Samt framförallt att Tyskland skulle betala ett ofantligt skadestånd till Frankrike ända fram till 1981. Wilson var emot alla ändringar, men kunde på grund av sjukdom ej stå fast vid de villkor under vilka vapenstilleståndet ingåtts. Åter hemma i USA fick han nu inte längre stöd för den reviderade planen, vilket bland annat fick till följd att USA inte blev medlem i Nationernas Förbund. De skärpta kraven vållade stor upprördhet i ett avväpnat Tyskland som bara kunde protestera men till sist tvingades gå med på fredsvillkoren. Här grundlades en folklig motvilja mot Versaillesfreden och även mot de politiker och den nya statsbildning som hade gått med på villkoren, Weimarrepubliken.
- Les quatorze points de Wilson sont le nom donné au programme du Président des États-Unis Woodrow Wilson pour mettre fin à la Première Guerre mondiale et reconstruire l'Europe dans un discours retentissant du 8 janvier 1918 devant le congrès des États-Unis. Bien que beaucoup de points soient spécifiques, les cinq premiers étaient plus généraux, incluant le libre-échange (abolition des droits de douanes, ouverture des marchés de capitaux et de marchandises), le libre-accès à la mer, l'abolition de la diplomatie secrète, le désarmement, la restitution des souverainetés sur les terres occupées suite à des victoires militaires, comme l'Alsace-Lorraine pour la France, le droit à l'auto-détermination des peuples, etc. Le discours, qui avait été écrit sans coordination ou consultation préalable des homologues européens, était empreint d'idéaux élevés et annonçait la Société des Nations. Wilson réussira à faire passer une partie de son programme dans le traité de Versailles. Cependant, en dépit de cet idéalisme, l'Europe d'après-guerre n'en adoptera que quatre points. De plus leur application sur le terrain (notamment celle de l'auto-détermination) sera refusée aux peuples vaincus ou non-représentés dans les instances internationales, sans parler des peuples colonisés. Le Sénat américain refuse de ratifier le traité de Versailles, ainsi que d'entrer dans la Société des Nations. Enfin, le couloir de Dantzig, qui permettait à la Pologne d'accéder librement à la mer, mais en coupant l'Allemagne en deux, sera un des éléments déclencheurs de la Seconde Guerre mondiale. Cependant, les Quatorze Points conservent le souvenir d'un bel idéal. Ils ont suscité un immense espoir de libération dans les colonies. Le discours fut traduit et diffusé par la presse notamment dans les milieux indépendantistes en Afrique et en Asie. Des extraits étaient même appris par cœur dans les écoles chinoisesModèle:,.
|
