Forgiveness is typically defined as the process of concluding resentment, indignation or anger as a result of a perceived offense, difference or mistake, and/or ceasing to demand punishment or restitution. The Oxford English Dictionary defines forgiveness as 'to grant free pardon and to give up all claim on account of an offence or debt'. The concept and benefits of forgiveness have been explored in religious thought, the social sciences and medicine.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • Forgiveness is typically defined as the process of concluding resentment, indignation or anger as a result of a perceived offense, difference or mistake, and/or ceasing to demand punishment or restitution. The Oxford English Dictionary defines forgiveness as 'to grant free pardon and to give up all claim on account of an offence or debt'. The concept and benefits of forgiveness have been explored in religious thought, the social sciences and medicine. Forgiveness may be considered simply in terms of the person who forgives including forgiving themselves, in terms of the person forgiven and/or in terms of the relationship between the forgiver and the person forgiven. In some contexts, forgiveness may be granted without any expectation of restorative justice, and without any response on the part of the offender (for example, one may forgive a person who is incommunicado or dead). In practical terms, it may be necessary for the offender to offer some form of acknowledgment, apology, and/or restitution, or even just ask for forgiveness, in order for the wronged person to believe himself able to forgive. Most world religions include teachings on the nature of forgiveness, and many of these teachings provide an underlying basis for many varying modern day traditions and practices of forgiveness. Some religious doctrines or philosophies place greater emphasis on the need for humans to find some sort of divine forgiveness for their own shortcomings, others place greater emphasis on the need for humans to practice forgiveness of one another, yet others make little or no distinction between human and/or divine forgiveness.
  • Vergebung (gr. a·mnestia, "das Nicht-Gedenken") ist ein Schlüsselbegriff des Christentums und zählt auch zu den menschlichen Tugenden. Eine besondere, offizielle Art und Weise der Vergebung ist die Begnadigung. Ein verwandter Begriff zur Vergebung ist die Versöhnung.
  • El perdó és l'acció de no exigir venjança o revenja davant un mal real o imaginari infligit per altres; és el contrari del ressentiment. El perdó pot venir motivat o no per les disculpes de l'altre. El perdó ocupa un lloc central en la majoria de religions, ja que és vist com un do diví que s'atorga al proïsme a imatge del perdó de Déu davant els propis actes o pecats. El cristianisme és potser la religió que més ha tematitzat el perdó, com es pot veure als passatges de: Jesús demanant el perdó per als que l'estaven crucificant El tòpic de parar l'altra galta Jesús va dir que s'havia de perdonar "setanta vegades set" una ofensa El fragment sobre la dona adúltera i la lapidació L'exaltació de la misericòrdia i la pietat El fort lligam amb la confessió al catolicisme, on obtenir el perdó és rebre la gràcia divina mitjançant un sagrament De fet el cristianisme s'ha presentat sovint com la religió del perdó, oposant-se al judaisme i la llei del talió (ull per ull i dent per dent). Aquesta visió s'argumenta en el "manament nou" que diu Jesucrist que ha vingut a donar al món. Aquesta tesi no és objectiva, ja que la majoria de religions tenen com a missatge central l'amor al proïsme. Els romans, per exemple, tenien una deesa de la Clemència. En psicologia s'exhorta al perdó perquè s'accelera l'oblit i la superació d'un episodi negatiu. No perdonar pot degenerar en obsessions i traumes, en enfocar la vida al voltant d'una futura reparació, sublimar el passat i alimentar sentiments destructius.
  • Odpuštění znamená vědomé, dobrovolné a jednostranné zrušení závazku či povinnosti. Ten, kdo odpouští, zbavuje toho, kdo je mu dlužen nebo kdo mu ublížil, závazků, které tím vznikly. V terminologii soukromého práva tedy oprávněná osoba zbavuje povinnou osobu její povinnosti. U drobných přehmatů a dluhů se mluví spíše o prominutí, hranice ovšem není ostrá.
  • De acuerdo con la RAE la palabra Perdón proviene de la palabra perdonar, esta a su vez una conjugación de los prefijo verbo latinos per y donāre, la palabra per se puede traducir como pasar, cruzar, adelante, pasar por encima, ante, y donāre que se puede traducir como donar o donación, regalo, obsequio, dar si procede de la palabra donum, y de la palabra donec significa hasta que se cumpla el tiempo (estipulado), hasta (que), todo el tiempo que, mientras y aunque, lo cual implica la idea de una condonación, remisión, cese de una falta, ofensa, demanda, castigo, indignación o ira, eximiendo al culpable de una obligación, discrepancia o error. De todos modos esta definición está sujeta a la critica filosófica, en términos simples el perdón solo puede ser considerado por quien lo extiende y la persona objeto de ese regalo, en términos de familiaridad o amistad de los individuos implicados, en algunos contextos puede ser dado sin que el agraviado pida alguna compensación o algo a cambio, con o sin respuesta del ofensor, enterado o no de tal acción, como seria el caso de una persona fallecida, o como forma psicoterapeutica en ausencia del agresor, en términos prácticos, podría ser necesario que el agresor ofrezca una disculpa, restitución, o aun el pedir ser perdonado, como reconocimiento de su error, para el conocimiento del agraviado el cual pueda perdonar.
  • Le pardon est le résultat de l'acte de pardonner, la rémission d'une faute. Au sens biblique du terme, pardonner signifie généralement une des deux choses suivantes : Quand Il pardonne aux hommes, Dieu annule ou écarte le châtiment requis pour le péché; Lorsqu'ils se pardonnent, les hommes se traitent avec un amour chrétien et n'ont pas de mauvais sentiments à l'égard de ceux qui les ont offensés .
  • O perdão é um processo mental ou espiritual de cessar o sentimento de ressentimento ou raiva contra outra pessoa, decorrente de uma ofensa percebida, diferença ou erro, ou cessar a exigência de castigo ou restituição. O perdão pode ser considerado simplesmente em termos dos sentimentos da pessoa que perdoa, ou em termos do relacionamento entre o que perdoa e a pessoa perdoada. É normalmente concedido sem qualquer expectativa de compensação, e pode ocorrer sem que o perdoado tome conhecimento (por exemplo, uma pessoa pode perdoar outra pessoa que está morta ou que não se vê a muito tempo). Em outros casos, o perdão pode vir através da oferta de alguma forma de desculpa ou restituição, ou mesmo um justo pedido de perdão, dirigido ao ofendido, por acreditar que ele é capaz de perdoar. O perdão é o esquecimento completo e absoluto das ofensas, vem do coração é sincero, generoso e não fere o amor próprio do ofensor. Não impõe condições humilhantes tampouco é motivado por orgulho ou ostentação. O verdadeiro perdão se reconhece pelos atos e não pelas palavras. Existem religiões que incluem disciplinas sobre a natureza do perdão, e muitas destas disciplinas fornecem uma base subjacente para as várias teorias modernas e práticas de perdão. Exemplo de ensino do perdão está na "parábola do Filho Pródigo" . Normalmente as doutrinas de cunho religioso trabalham o perdão sob duas óticas diferentes, que são: Uma ênfase maior na necessidade das faltas dos seres humanos serem perdoadas por Deus; Uma ênfase maior na necessidade dos seres humanos praticarem o perdão entre si, como pré-requisito para o aprimoramento espiritual.
  • Förlåtelse handlar om att tillge något, att avstå från att tillräkna sig något eller någon, att låta allt vara gott igen eller att man låter sig blidkas och efterskänker straffet för ett brott, en synd eller en eftergivelse. Det kan också handla om att sluta känna indignation efter en kränkning. Inom religion kan det vara ett uttryck för relationen mellan människan och Gud, och är då ofta förknippat med krav på offer, gottgörelse eller bot. Eftersom förlåtelse är ett gammalt och viktigt begrepp i vår kulturhistoria har filosofen Jaques Derrida intresserat sig för dess betydelse. I sin analys gör han skillnad mellan villkorlig och ovillkorlig förlåtelse.
  • Файл:Forgiveness 7. jpg Прощення Прощення — процес припинення відчуття образи, обурення чи гніву щодо особи за сприйнятий злочин чи провину, чи інакше — припинення домагатися покарання чи відшкодування, відмова від болісних переживань, прощання з ними. Прощення це мислительний духовний акт звільнення від почуття гніву, роздратування чи обурення щодо іншої людини через її небажані дії чи образи. Прощення є звільненням від гніву та роздратування через усвідомлення причин, що спричинили ці почуття, а звідси намір раціонального подолання подразників. Через прощення особа звільняється від негативних емоцій і заново здобуває можливість об'єктивної оцінки фактів.
dbpprop:hasPhotoCollection
rdfs:comment
  • Forgiveness is typically defined as the process of concluding resentment, indignation or anger as a result of a perceived offense, difference or mistake, and/or ceasing to demand punishment or restitution. The Oxford English Dictionary defines forgiveness as 'to grant free pardon and to give up all claim on account of an offence or debt'. The concept and benefits of forgiveness have been explored in religious thought, the social sciences and medicine.
  • Vergebung (gr. a·mnestia, "das Nicht-Gedenken") ist ein Schlüsselbegriff des Christentums und zählt auch zu den menschlichen Tugenden. Eine besondere, offizielle Art und Weise der Vergebung ist die Begnadigung. Ein verwandter Begriff zur Vergebung ist die Versöhnung.
  • El perdó és l'acció de no exigir venjança o revenja davant un mal real o imaginari infligit per altres; és el contrari del ressentiment. El perdó pot venir motivat o no per les disculpes de l'altre. El perdó ocupa un lloc central en la majoria de religions, ja que és vist com un do diví que s'atorga al proïsme a imatge del perdó de Déu davant els propis actes o pecats.
  • Odpuštění znamená vědomé, dobrovolné a jednostranné zrušení závazku či povinnosti. Ten, kdo odpouští, zbavuje toho, kdo je mu dlužen nebo kdo mu ublížil, závazků, které tím vznikly. V terminologii soukromého práva tedy oprávněná osoba zbavuje povinnou osobu její povinnosti. U drobných přehmatů a dluhů se mluví spíše o prominutí, hranice ovšem není ostrá.
  • Le pardon est le résultat de l'acte de pardonner, la rémission d'une faute. Au sens biblique du terme, pardonner signifie généralement une des deux choses suivantes : Quand Il pardonne aux hommes, Dieu annule ou écarte le châtiment requis pour le péché; Lorsqu'ils se pardonnent, les hommes se traitent avec un amour chrétien et n'ont pas de mauvais sentiments à l'égard de ceux qui les ont offensés .
  • O perdão é um processo mental ou espiritual de cessar o sentimento de ressentimento ou raiva contra outra pessoa, decorrente de uma ofensa percebida, diferença ou erro, ou cessar a exigência de castigo ou restituição. O perdão pode ser considerado simplesmente em termos dos sentimentos da pessoa que perdoa, ou em termos do relacionamento entre o que perdoa e a pessoa perdoada.
  • Förlåtelse handlar om att tillge något, att avstå från att tillräkna sig något eller någon, att låta allt vara gott igen eller att man låter sig blidkas och efterskänker straffet för ett brott, en synd eller en eftergivelse. Det kan också handla om att sluta känna indignation efter en kränkning. Inom religion kan det vara ett uttryck för relationen mellan människan och Gud, och är då ofta förknippat med krav på offer, gottgörelse eller bot.
  • Файл:Forgiveness 7. jpg Прощення Прощення — процес припинення відчуття образи, обурення чи гніву щодо особи за сприйнятий злочин чи провину, чи інакше — припинення домагатися покарання чи відшкодування, відмова від болісних переживань, прощання з ними.
rdfs:label
  • Forgiveness
  • Vergebung
  • Perdó
  • Odpuštění
  • Perdón
  • Pardon
  • Perdono
  • Perdão
  • Förlåtelse
  • Прощення
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:redirect of