The First Constitutional Era of the Ottoman Empire was the period of constitutional monarchy from the promulgation of the Kanûn-ı Esâsî (meaning "Basic Law" in Ottoman Turkish), written by members of the Young Ottomans, on 23 November 1876 until 13 February 1878. The era ended with the suspension of the Ottoman parliament by Abdülhamid II. The first constitutional era did not include any party system.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • The First Constitutional Era of the Ottoman Empire was the period of constitutional monarchy from the promulgation of the Kanûn-ı Esâsî (meaning "Basic Law" in Ottoman Turkish), written by members of the Young Ottomans, on 23 November 1876 until 13 February 1878. The era ended with the suspension of the Ottoman parliament by Abdülhamid II. The first constitutional era did not include any party system. At the time, the parliament was seen as the voice of the people but not as a venue for the formation of political parties and organizations. When compared to modern democracies, the Ottoman system in this period was closer to a "Constitutional Monarchy" form of government than a true representative system.
  • Birinci Meşrutiyet, Osmanlı Devleti'nde 1876 yılında ilan edilen anayasal yönetime denir. Osmanlı Devleti'nin ekonomik sorunları, 17. yüzyıldan itibaren toprak kaybetmesi ve sürekli bütçe açığı vermesiyle başladı. Avrupa devletleriyle imzalanan serbest ticaret antlaşmalarıyla ülkeye giren mallardan düşük gümrük vergileri alınıyordu. Bu hem devletin gelirlerini azaltmış hem de yerli sanayinin gerilemesine yol açmıştı. Ekonomik sıkıntıların yanı sıra, özellikle 1789 Fransız Devrimi'nin etkisiyle yayılan özgürlükçü düşünceler ve ulusçuluk akımı, Osmanlı İmparatorluğu’nu da sarstı. Balkanlar'da 19. yüzyılda bağımsızlık talebiyle ayaklanmalar çıktı. Balkanlar'da ve Ortadoğu’da çıkar çatışmaları içindeki Avrupa devletleri ile Çarlık Rusya'sı da zaman zaman bu hareketleri desteklediler. Osmanlı sınırları içindeki Müslüman olmayan halkların durumlarının düzeltilmesi gerekçesiyle Osmanlı Devleti’ni reformlar yapmaya zorladılar. 1839’daki Tanzimat Fermanı ile 1856’daki Islahat Fermanı’nın ilanları bu tür koşullarda gerçekleşti. Öte yandan 1860'larda bir aydın hareketi olarak Yeni Osmanlılar ortaya çıktı. Namık Kemal ve Ziya Paşa gibi aydınlar, Avrupa ülkelerindeki anayasal monarşilerden etkilenerek Osmanlı Devleti’nin meşrutiyetle yönetilmesi gerektiğini savundular. Osmanlı Devleti, 1850'lerden itibaren dış borç almaya başlamıştı ve 1870'lere gelindiğinde devlet hem ekonomik hem de siyasal bunalıma sürüklenmişti. Bu bunalım sırasında Mithat Paşa ve arkadaşları 30 Mayıs 1876'da Abdülaziz'i tahttan indirerek yerine V. Murat'ı geçirdiler. Ne var ki, V. Murat aydınların ve ilerici devlet adamlarının istediği reformları yapabilecek biri olmasına rağmen ruh sağlığı bozulduğu için tahtan indirildi. yerine II. Abdülhamit meşrutiyeti ilan edeceği sözünü vererek padişah oldu.
dbpprop:hasPhotoCollection
rdfs:comment
  • The First Constitutional Era of the Ottoman Empire was the period of constitutional monarchy from the promulgation of the Kanûn-ı Esâsî (meaning "Basic Law" in Ottoman Turkish), written by members of the Young Ottomans, on 23 November 1876 until 13 February 1878. The era ended with the suspension of the Ottoman parliament by Abdülhamid II. The first constitutional era did not include any party system.
  • Birinci Meşrutiyet, Osmanlı Devleti'nde 1876 yılında ilan edilen anayasal yönetime denir. Osmanlı Devleti'nin ekonomik sorunları, 17. yüzyıldan itibaren toprak kaybetmesi ve sürekli bütçe açığı vermesiyle başladı. Avrupa devletleriyle imzalanan serbest ticaret antlaşmalarıyla ülkeye giren mallardan düşük gümrük vergileri alınıyordu. Bu hem devletin gelirlerini azaltmış hem de yerli sanayinin gerilemesine yol açmıştı.
rdfs:label
  • First Constitutional Era (Ottoman Empire)
  • Birinci Meşrutiyet
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:event of
is dbpprop:redirect of