The First Barbary War (1801–1805), also known as the Barbary Coast War or the Tripolitan War, was the first of two wars fought between the United States of America (briefly joined by a small Swedish fleet) and the North African states known collectively as the Barbary States. These were the independent Sultanate of Morocco, and the three Regencies of Algiers, Tunis, and Tripoli, which were quasi-independent entities nominally belonging to the Ottoman Empire.
| Property | Value |
|---|
| dbpedia-owl:Event/date
|
- 1801-01-01 00:00:00 (xsd:date)
|
| dbpedia-owl:MilitaryConflict/causalties
|
- United States: 35 killed, 64 wounded
Christian/Arab Mercenaries: killed and wounded uncertain
|
| dbpedia-owl:MilitaryConflict/combatant
|
(until 1802)- Barbary States (Ottoman Empire regencies)
|
| dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander
| |
| dbpedia-owl:MilitaryConflict/place
| |
| dbpedia-owl:MilitaryConflict/result
|
- United States victory, peace treaty
|
| dbpedia-owl:MilitaryConflict/strength
|
- 4000
- United States
7 Ships
Christian Mercenaries
Arab Mercenaries
Sweden
3 Frigates
|
| dbpedia-owl:causalties
|
- United States: 35 killed, 64 wounded
Christian/Arab Mercenaries: killed and wounded uncertain
|
| dbpedia-owl:combatant
|
(until 1802)- Barbary States (Ottoman Empire regencies)
|
| dbpedia-owl:commander
| |
| dbpedia-owl:date
|
- 1801-01-01 00:00:00 (xsd:date)
|
| dbpedia-owl:place
| |
| dbpedia-owl:result
|
- United States victory, peace treaty
|
| dbpedia-owl:strength
|
- 4000
- United States
7 Ships
Christian Mercenaries
Arab Mercenaries
Sweden
3 Frigates
|
| dbpedia-owl:thumbnail
| |
| dbpprop:abstract
|
- The First Barbary War (1801–1805), also known as the Barbary Coast War or the Tripolitan War, was the first of two wars fought between the United States of America (briefly joined by a small Swedish fleet) and the North African states known collectively as the Barbary States. These were the independent Sultanate of Morocco, and the three Regencies of Algiers, Tunis, and Tripoli, which were quasi-independent entities nominally belonging to the Ottoman Empire.
- Der Amerikanisch-Tripolitanische Krieg, auch bezeichnet als Erster Barbareskenkrieg (1801–1805) war der erste der beiden Kriege, die zwischen den Vereinigten Staaten von Amerika und den Barbareskenstaaten, also Marokko und den Stadtstaaten Algier, Tunis und Tripolis, geführt wurden.
- La Guerra de Trípoli (1801–1805), también conocida como Primera Guerra Berberisca, fue una guerra naval entre los Estados Unidos y los estados del norte de África conocidos como los Estados Berberiscos (básicamente los comprendidos entre el oeste de Egipto y el Atlántico), éstos eran el independiente Sultanato de Marruecos, y las tres Regencias de Argelia, Túnez y Trípoli, que eran entidades cuasi-independientes, nominalmente pertenecientes al Imperio Otomano. La principal motivación de la guerra por parte de los Estados Unidos era acabar con la piratería berberisca sin tener que pagar los tributos que exigían los Estados Berberiscos para garantizar la inmunidad frente a los ataques piratas.
- Ensimmäinen barbareskisota oli ensimmäinen Yhdysvaltojen ja niin sanottujen barbareskivaltioiden välisistä kahdesta sodasta. Barbareskivaltioilla tarkoitetaan Marokon itsenäistä sulttaanikuntaa sekä Algeria, Tunisia ja Tripolia, jotka olivat nimellisesti Osmanien valtakunnan hallinnassa.
- La Guerre de Tripoli (en anglais Tripolitan War) (1801–1805) aussi appelée la Première guerre barbaresque (First Barbary War), guerre de la côte des Barbaresques (Barbary Coast War) fut la toute première guerre engagée par les États-Unis d'Amérique après leur indépendance et la première des deux guerres qu'ils menèrent contre les états du Maghreb, alors connus sous le nom d'états barbaresques, qu'étaient le sultanat indépendant du Maroc et les 3 régences d'Alger, de Tunis et de Tripoli, provinces, mais dans les faits quasi-indépendantes, de l'Empire ottoman.
- La prima guerra barbaresca del 1802, in inglese nota come Barbary War, fu la prima guerra combattuta dagli Stati Uniti d'America al di fuori dal territorio americano. Le guerre barbaresche furono combattute tra Stati Uniti e le potenze costiere del Nordafrica: il Sultanato del Marocco e le reggenze di Algeri, Tripoli e Tunisi.
- 第一次バーバリ戦争（First Barbary War、1801年-1805年）は、アメリカ合衆国と地中海の北アフリカ沿岸のバーバリ諸国と呼ばれたオスマン帝国から任命されたパシャが統治する独立採算州の一つであるトリポリとの間で行われた戦争。このため、トリポリ戦争の別名がある。 なお、この戦争はアメリカ合衆国が独立して最初に経験する宣戦布告の手続きがされた正式な対外戦争となった。
- Первая берберийская война (1801—1805) также известная как Триполитанская война — первый из двух конфликтов между Соединёнными Штатами Америки (на короткое время к ним присоединился небольшой шведский флот) и североафриканскими государствами Варварского берега
- Birinci Berberi Savaşı, Berberi Kıyısı Savaşı veya Trablusgarp Savaşı olarak da bilinen Amerika Birleşik Devletleri ile Kuzey Afrika'daki Fas Sultanlığı, Cezayir Eyaleti, Tunus Eyaleti ve Trablusgarp Eyaleti gibi Berberi devletleri arasında yapılan savaşın ilki. 16. yüzyılın ortalarında bu yana Kuzey Afrika kıyısında üstlenmiş olan Türk korsanları Akdeniz'i ve Akdeniz'deki ticaret yollarının kontrolünü ellerinde tutuyorlardı. ABD İngiltere'den bağımsızlığını kazandığı sırada Kuzey Afrika'daki Beylerbeyilikler tam 300 yıldır bu bölgedeki Avrupa ülkelerinin ve diğer devletlerinin gemilerini avlıyorlardı. Bu bölgede faaliyet gösteren bu korsanlarını stratejisi oldukça basit ama etkiliydi. Akdeniz'de küçük ama hızlı gemilerle seyrediyorlar, üstün hızları ve manevra kabiliyetleri ile ticaret gemilerini yakalıyorlardı, kendileri için bir handikap olan silahlarının azlığını da bu sayede dengeliyorlardı. Yakalanan gemilere ve yüklerine el konuluyor, mürettebatları da esir alınıyordu. Mürettebat ülkeleri kurtulmaları için fidye ödemeyi kabul edene kadar esaret altında tutuluyordu. Eğer fidye ödenmezse, köle olarak satılıyorlardı. Zamanla Akdenize komşu devletler bu durumun üstesinden gelmek için Cezayir Beylerbeyiliği ve diğerlerine yıllık haraç ödenmesini daha uygun buldular. Yıllık ödenen bu haraç sayesinde gemilerine serbest geçiş hakkı satın alıyorlardı. Eğer haraç ödenmezse ödeme yapmayan ülkeye savaş ilan ediliyordu. Savaş ilanı geleneksel hale gelmiş bir seremoni şeklinde olurdu. Bir manga asker hedef alınan ülkenin Elçiliğinin bayrak direğinin alemini keserek savaş ilan edildiği karşı tarafa tebliğ ederdi. Bundan sonra da Berberi donanması o ülkenin gemilerine saldırmaya başlardı. Amerikan kolonileri de İngiliz İmparatorluğu'nun bir parçası olduğu sırada İngiliz donanması, İngiltere ve Berberi kıyısı devletleri arasında yapılan anlaşmalar sayesinde korunuyordu. Fakat bu durum Amerikan kolonileri bağımsız olunca değişti, bu koruma perdesi kalktı. Bu yüzden de genç Amerikan devleti Kuzey Afrika"daki Beylerbeyiliklerle acilen bir anlaşma yapmaya mecbur oldu. 1796"da bu Beylerbeyilikler ve Fas Sultanlığına ödenen haraç oldukça makul seviyedeydi. Örneğin ABD"nin Trablusgarp"a verdiği yıllık haraç 60.000 $ idi. Ama Trablusgarp Beylerbeyi olan Karamanlı Yusuf Paşa, zor durumda kalan ABD"nin ödediği haracın miktarını arttırdı. Bu isteği 1801 yılı Mart ayında Thomas Jefferson başkanlığı devraldıktan hemen sonra ABD"ne ulaştı. Fakat Jefferson Kuzey Afrika"daki Türk korsanlarına artık daha fazla haraç ödenmesine taraftar değildi ve bunu yapmaktansa ABD'nin bir donanma inşa etmenin bu korsanların hiç bitmeyen taleplerinden daha ucuza mal olacağını iddia etti. Durumu yerinde tetkik etmek ve daha sonra girişilecek eylemlerde izlenecek yolu tespit etmek için 3 gemiden oluşan bir keşif filosunu Akdeniz'e gönderdi. Komodor Richard Dale idaresindeki ABD keşif filosu 1 Temmuz 1801"de Cebelitarık'a ulaştı ve burada ikmal yaptı. Bu sırada Dale Trablusgarp Beylerbeyiliğinin 10 Mayıs 1801"de ABD savaş ilan ettiğini öğrendi. Savaş ilanından sonra Trablusgarp'taki ABD Konsolosluğu yağmalanmış ve Konsolos James Cathcart ve ailesi Danimarka elçiliğine sığınmışlardı. (Burada önemli olan ve dikkat edilmesi gereken nokta Bu kez daha cüretkar bir harekat planlanmıştı; eski bir Türk korsan gemisi olan Intrepid"e 100 fıçı barut yüklenecek, gemi liman içine tamamı gönüllülerden oluşan bir mürettebat tarafından götürülecekti. Trablusgarp filosunun gemileri ile benzer çizgilere sahip olduğundan fazla dikkat çekmeyeceği düşünülüyordu. Gemi liman içine girdikten sonra barut deposu ateşe verilerek patlatılacak ve bu sayede Türk filosuna ağır zayiat verdirilecekti. Richard Sommers ve 12 gönüllüden oluşan mürettebatın kullandığı Intrepid 4 Eylül 1804 akşamı gece karanlığından da faydalanarak Trablusgarp limanı girişine mümkün olduğu kadar sessizce yaklaştı. Fakat daha önce Philadelphia baskını yüzünden tetikte duran liman muhafızları tarafından hemen fark edildi. Birkaç saniye sonra da cephaneliğine direk isabet alan gemi infilak ederek battı. Mürettebatından kurtulan olmadı. Aynı ay Komodor Samuel Barron komutasındaki takviye kuvveti de Trablusgarp açıklarına gelerek buradaki ABD filosuna katıldı. Preble"dan daha kıdemli olduğu için Barron filonun komutasını devraldı. Donanma Bakanı Smith Preble"ın Barron"un emri altında görevine devam edeceğini düşünmüştü, oysa bu düşüncesinin yanlış olduğu kısa sürede anlaşıldı. Bu yeni atamayı bir tenzil"i rütbe olarak algılayan Preble ABD geri döndü. Geri döndüğünde kendini dünyaya ispatlamaya çalışan ve tüm gayretini bu yönde harcayan genç ABD"nde kahraman olarak karşılandı. Sayesinde ABD çok ihtiyaç duyduğu morali kazanmıştı. Başarıları yüzünden ABD kongresi tarafından da takdir edildi. Yeni komutan Komodor Barron da Trablusgarp abluka altında tutmaya devam etti, ama bu arada yeni bir yaklaşım geliştirmeyi de ihmal etmedi. Bu bağlamda denizden yapılan saldırıları durdurdu, çünkü şehrin deniz yönünden güçlü bir savunması vardı ama kara kısmı o kadar güçlü değildi. Şehre arkasından savunmasının nispeten daha zayıf olduğu kara kısmından saldırmayı teklif etti. Bu esnada ABD"nin Tunus Konsolosu William Eaton Yusuf Paşayı Mısırda sürgün yaşayan kardeşi Hamit Paşa ile değiştirme önerisini ABD bildirdi. Hamit Paşa bu teklife sıcak bakıyordu çünkü kardeşi başa onu devirerek geçmişti. Bu amaçla Eaton Mısırda çoğunluğu Yunanlı, Arap ve Bedevilerden oluşan bir paralı askerler ordusu kurdu. Bu orduya eğitim vermesi ve komuta etmesi içinde ABD savaş gemisi Argus"tan 7 tane deniz piyadesi getirildi. Bomba Körfezine vardığında Eaton, Yusuf Paşanın kendisinin varlığından haberdar olduğunu ve Derneye takviye kuvvetler gönderdiğini haber aldı. Zamana karşı bir yarış başladı ve Eaton şehre takviye kuvvetlerden önce ulaştı. Mısırda başlayan bu500 km. bir yolculuktan sonra Hamit Paşa ve Eaton Nisanda Derneye vardılar. Karadan paralı askerler ordusu denizden de ABD savaş gemileri Argus, Hornet ve Nautilus tarafında kuşatılan Derne kısa sürede düştü. Dernenin alınmasıyla Trablusgarp"a giden yol açılmış oldu. Bu gelişmeler üzerine devrileceğinden korkan Yusuf Paşa ABD ile barış yapmaya razı oldu. Bu bağlamda 4 Haziran 1805"te Amerikalı tutsakların 60.000 $ karşılığında serbest bırakılmasını ve bu tarihten sonra ABD"den haraç alınmamasını öneren bir barış antlaşmasını kabul etti. Amerikalılar istediklerini elde ettikleri için Hamit Paşa"ya olan desteklerini geri çektiler ve onu yüzüstü bıraktılar. 1. Berberi Savaşları sona ermişti, ABD hükümeti artık Cezayir ve Trablusgarp Beylerbeyiliklerine haraç ödemeyecek, ABD vatandaşları bundan sonra fidye istemek için esir alınmayacaktı. 1.1. SAVAŞIN SONUCU Pek çok açıdan I. Berberi Savaşı sonucunda her iki tarafta beklediklerini tam anlamıyla elde edememiştir. Fakat bununla birlikte, ABD açısından kazanımlar daha fazla olmuştur. Bunlardan en önemlisi de Akdenize girişte Türk korsanlarına ödedikleri ve oldukça önemli bir yekun tutan vergiden artık muaf olmalarıdır. ABD her ne kadar Osmanlı İmparatorluğunun kendisi ile değil ona gevşek bir bağla bağlı olan uzak bir eyaleti ile savaşmış da olsa, bu ABD açısından, kendini ispatlama ve kendine güvenme noktasında, başarıyla verdiği ilk ciddi sınavdır. Fakat Kuzey Afrika"daki bu Beylerbeyilikler de yaşanan çatışmadan ciddi bir zarar görmemişler, güçlerinde önemli bir eksilme olmamıştır. Sadece her yıl düzenli olarak fazla bir çaba harcamadan aldıkları haracı daha fazla seyir yaparak, daha fazla gemiye saldırarak çıkarmak zorunda kalmışlardır. Fakat 16. yüzyılda zirveye çıkan Türk denizciliği ve tekniklerinin artık geri kaldığı ve hızla demode olmaya başladığı ayan beyan ortaya çıkmıştır, ama kemikleşen usul ve yöntemler yüzünden gerekli tedbirler alınamamış, bu tehlike hafife alınmıştır. Bu çatışma ABD devlet politikasının da çeşitlenmesi ve gelişmesini beraberinde getirmiştir. Başlarda çekingen bir yaklaşım sergileyen ABD Başkanı Jefferson daha atak ve girişken bir politika izlemeye mecbur kalmıştır. İngiltere"den bağımsızlık kazanıldıktan sonra kurulan askeri yapı ilk kez savaş ortamında denenmiş (her ne kadar ABD resmen savaş ilan etmemiş de olsa), eksikleri yerinde tetkik edilmiştir. 1. Berberi Savaşı ABD uzak topraklarda ve denizlerde cereyan edebilecek bir çatışmayı idare edebileceğini göstermiştir.[47] Yine parçalı bir yapıda olan ABD"nin birlik ruhu bu sayede gelişmiş ve perçinlenmiştir. Bu sayede Amerikalı olmak, kurucu 13 koloniden birinin üyesi olma bilincinin önüne geçmiştir. Savaş sonunda elde edilen kazanımların verdiği aşırı güven daha sonra ters tepecek, ABD aşırı güvenin bedelini 1812 Savaşında Washington"un işgal edilmesiyle ödeyecektir. Kuzey Afrika"daki Türk korsanlarına gelince önemli bir gelir kaynağını kaybetmişlerdir ama gerek filoları gerekse de personeli, eğitimleri yetersiz de olsa, fazla zarar görmediği için eylemleri son bulmamıştır. 1807"de Cezayir"de üslenen Türk korsanları ABD ticaret gemilerine tekrar saldırmaya başlamışlardır. 1812"de İngiltere ile savaşa giren ABD 1815"te patlak veren 2. Berberi Savaşına[48] kadar bu saldırılara karşılık vermek için hiçbir girişimde bulunamamıştır.
|
| dbpprop:caption
|
- Burning of the frigate ''Philadelphia'' in the harbor of Tripoli, February 16, 1804, by Edward Moran, painted 1897, depicts a naval action of the First Barbary War.
|
| dbpprop:casualties
|
- 800 dead, 1200 wounded at Derne plus ships and crew lost in naval defeats
- United States: 35 killed, 64 wounded
Christian/Arab Mercenaries: killed and wounded uncertain
|
| dbpprop:casus
|
- Financial demands from the Pasha of Tripoli refused
|
| dbpprop:combatant
| |
| dbpprop:commander
| |
| dbpprop:conflict
| |
| dbpprop:date
| |
| dbpprop:given
| |
| dbpprop:hasPhotoCollection
| |
| dbpprop:id
|
- ISBN 0-471-44415-4
- ISBN 978-0393058475
|
| dbpprop:place
| |
| dbpprop:pp
| |
| dbpprop:publisher
|
- John Wiley & Sons, Inc.
- W. W. Norton
|
| dbpprop:reference
| |
| dbpprop:result
|
- United States victory, peace treaty
|
| dbpprop:strength
|
- '''United States'''
7 Ships
Christian Mercenaries
Arab Mercenaries
'''Sweden'''
3 Frigates
- 4000 (xsd:integer)
|
| dbpprop:surname
| |
| dbpprop:title
|
- Six Frigates: The Epic History of the Founding of the U.S. Navy
- Victory in Tripoli: How America's War with the Barbary Pirates Established the U.S. Navy and Shaped a Nation
|
| dbpprop:wikiPageUsesTemplate
| |
| dbpprop:wordnet_type
| |
| dbpprop:year
|
- 2005 (xsd:integer)
- 2006 (xsd:integer)
|
| rdf:type
| |
| rdfs:comment
|
- The First Barbary War (1801–1805), also known as the Barbary Coast War or the Tripolitan War, was the first of two wars fought between the United States of America (briefly joined by a small Swedish fleet) and the North African states known collectively as the Barbary States. These were the independent Sultanate of Morocco, and the three Regencies of Algiers, Tunis, and Tripoli, which were quasi-independent entities nominally belonging to the Ottoman Empire.
- Der Amerikanisch-Tripolitanische Krieg, auch bezeichnet als Erster Barbareskenkrieg (1801–1805) war der erste der beiden Kriege, die zwischen den Vereinigten Staaten von Amerika und den Barbareskenstaaten, also Marokko und den Stadtstaaten Algier, Tunis und Tripolis, geführt wurden.
- La Guerra de Trípoli (1801–1805), también conocida como Primera Guerra Berberisca, fue una guerra naval entre los Estados Unidos y los estados del norte de África conocidos como los Estados Berberiscos (básicamente los comprendidos entre el oeste de Egipto y el Atlántico), éstos eran el independiente Sultanato de Marruecos, y las tres Regencias de Argelia, Túnez y Trípoli, que eran entidades cuasi-independientes, nominalmente pertenecientes al Imperio Otomano.
- Ensimmäinen barbareskisota oli ensimmäinen Yhdysvaltojen ja niin sanottujen barbareskivaltioiden välisistä kahdesta sodasta. Barbareskivaltioilla tarkoitetaan Marokon itsenäistä sulttaanikuntaa sekä Algeria, Tunisia ja Tripolia, jotka olivat nimellisesti Osmanien valtakunnan hallinnassa.
- La prima guerra barbaresca del 1802, in inglese nota come Barbary War, fu la prima guerra combattuta dagli Stati Uniti d'America al di fuori dal territorio americano. Le guerre barbaresche furono combattute tra Stati Uniti e le potenze costiere del Nordafrica: il Sultanato del Marocco e le reggenze di Algeri, Tripoli e Tunisi.
- Первая берберийская война (1801—1805) также известная как Триполитанская война — первый из двух конфликтов между Соединёнными Штатами Америки (на короткое время к ним присоединился небольшой шведский флот) и североафриканскими государствами Варварского берега
- Birinci Berberi Savaşı, Berberi Kıyısı Savaşı veya Trablusgarp Savaşı olarak da bilinen Amerika Birleşik Devletleri ile Kuzey Afrika'daki Fas Sultanlığı, Cezayir Eyaleti, Tunus Eyaleti ve Trablusgarp Eyaleti gibi Berberi devletleri arasında yapılan savaşın ilki. 16. yüzyılın ortalarında bu yana Kuzey Afrika kıyısında üstlenmiş olan Türk korsanları Akdeniz'i ve Akdeniz'deki ticaret yollarının kontrolünü ellerinde tutuyorlardı.
|
| rdfs:label
|
- First Barbary War
- Amerikanisch-Tripolitanischer Krieg
- Maliseet
- Ensimmäinen barbareskisota
- Guerre de Tripoli
- Prima guerra barbaresca
- 第一次バーバリ戦争
- Первая берберийская война
- Birinci Berberi Savaşı
|
| owl:sameAs
| |
| skos:subject
| |
| foaf:depiction
| |
| foaf:name
| |
| foaf:page
| |
| is dbpedia-owl:MilitaryConflict/partOf
of | |
| is dbpedia-owl:MilitaryPerson/battles
of | |
| is dbpedia-owl:battles
of | |
| is dbpedia-owl:partOf
of | |
| is dbpprop:battles
of | |
| is dbpprop:partof
of | |
| is dbpprop:redirect
of | |
| is owl:sameAs
of | |
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
