| dbpedia-owl:abstract
|
- Eine Feuerwaffe ist eine Schusswaffe, bei der ein Projektil mittels sich schnell ausdehnender heißer Gase, erzeugt durch Verbrennung eines entsprechenden pyrotechnischen Treibmittels, durch oder aus einem Rohr oder Lauf getrieben wird. Feuerwaffen werden in der Hauptsache in drei Kategorien unterteilt, Geschütz, Granatwaffe und Handfeuerwaffe, sie sind Mittel moderner Kriegsführung, Verteidigungsmittel und Sportgerät (Handfeuerwaffen). Darüber hinaus haben sie, wie andere Waffen auch, zum geringen Teil eine kulturelle Bedeutung.
- A firearm is a weapon that launches one, or many, projectile(s) at high velocity through confined burning of a propellant. This subsonic burning process is technically known as deflagration, as opposed to supersonic combustion known as a detonation. In older firearms, the propellant was typically black powder or cordite, but modern firearms use smokeless powder or other propellants. Most modern firearms (with the notable exception of smoothbore firearms) have rifled barrels to impart spin to the projectile for improved flight stability.
- El Arma de fuego es un dispositivo destinado a propulsar uno o múltiples proyectiles por medio de presión de gases con el fin de tiro a distancia, éste término se aplica únicamente a los dispositivos que despiden gas a alta presión tras una reacción química de combustión dentro del mismo dispositivo, de este modo se suele excluir como armas de fuego a los dispositivos que propulsan proyectiles por medio de aire o CO2 almacenadas a presión por otros medios, estos en cambio se tienden a clasificar como arma neumática aunque en algunos países como Alemania, Canadá y Japón se los clasifica como armas de fuego.
- Tuliase on ase, joka ampuu palamisreaktiosta syntyvien kaasujen avulla suurinopeuksisia luoteja tai kranaatteja. Yleensä tuliaseissa käytetään ruutia nopean palamisreaktion aikaansaamiseksi. Vanhemmissa aseissa käytettiin rikistä, hiilestä ja salpietarista valmistettua mustaa ruutia ja uudemmissa tehokkaampaa savutonta ruutia eli selluloosanitraattia jota on käytetty tuliaseissa jo ensimmäisestä maailmansodasta lähtien. Tuliaseille on olemassa kaksi eri perustyyppiä: käsiaseet ja tykit. Käsiaseet ovat ihmisen kannettavissa olevia aseita, kun taas tykit ovat suurempia tuliaseita. Käsiaseissa ja vanhoissa kanuunoissa ammus oli yleensä luoti tai kanuunankuula, joka ammutaan ruudin avulla, mutta ei ole itsessään räjähtävä. Uudenaikaisessa tykistössä ammutaan kranaatteja, jotka sisältävät itsessään räjähdysainetta. Viime vuosisatojen aikana tuliaseet ovat olleet hallitseva asetyyppi. Uudenaikainen sodankäynti myöhäisestä renessanssista lähtien on nojautunut tuliaseisiin ja vaikuttanut merkittävästi sotahistoriaan ja historiaan yleensä.
- Una arma da fuoco o arma a fuoco è una macchina termobalistica che sfrutta l'energia cinetica dei gas in espansione da una carica di lancio o scoppio. La sua azione può essere diretta o indiretta.
- 銃（じゅう）とは筒状の銃身から弾を発射する道具であり、砲より小型の物を指す。 一般に火薬の燃焼ガスの圧力で、人や動物を殺傷するための銃弾を発射する。
- 火器（かき、Firearm）とは、火薬の力を利用して弾丸を発射する武器・兵器の総称。 火薬その物の破壊力ではなく、その燃焼ガスの圧力を利用して飛ばした弾丸により、人員の殺傷、建造物・車両等の破壊、航空機の撃墜などの目的を果たす。 大きさ等により小火器・重火器といった分類がなされる。 火器を用いた戦闘を火戦と言い、刀・槍・ナイフ、銃剣などによる白兵戦と区別する。
- Een vuurwapen is een wapen dat door middel van bij verbranding vrijkomende gassen een projectiel kan afschieten.
- Skytevåpen er en samlebetegnelse på våpen som skyter ut et prosjektil mot det tiltenkte målet. Vanligvis brukes uttrykket om våpen der drivmekanismen er trykk skapt av brenning av et drivmiddel, selv om ordet også kan brukes om bue og armbrøst. I juridisk forstand er skytevåpen i Norge kruttvåpen. Ordet benyttes oftest om håndholdte våpen, som for eksempel revolver, pistol, maskingevær, rifle og hagle.
- Broń palna - broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego. W zależności od rodzaju zastosowanego układu miotającego, dzieli się ona na broń lufową i broń rakietową. Początek rozwoju broni palnej jest związany z wynalezieniem prochu czarnego w Chinach w IX wieku; wkrótce po wynalezieniu znalazł on zastosowania militarne. Za czasów dynastii Song był dość powszechne stosowany do wyrobu min, prostych granatów i bomb. Tam też stworzono pierwszą broń rakietową oraz palną. Prekursorem broni palnej jest lanca ognista z X w. : pojemnik z prochem i niewielkimi pociskami (odłamkami ceramiki, metalu, kamieniami itp. ), umieszczony na kiju. Po podpaleniu służył jako rodzaj miotacza ognia, rażąc przeciwników kilkumetrowym jęzorem płomieni i rozpalonymi pociskami. Nie była to jednak broń palna w pełnym tego słowa znaczeniu, ponieważ pociski miały dużo mniejszą średnicę niż lufa, przez co ich prędkość wylotowa była bardzo mała, a zasięg broni też nieznaczny. Następnym etapem rozwoju był tzw. eruptor, o metalowej lufie, ściślej dopasowanym pocisku, używający szybciej spalającego się prochu o zawartości saletry powyżej 70%. Zdolny był on wyrzucić pocisk nawet na kilkaset metrów (przynajmniej według ówczesnych opisów). Zwiększanie wytrzymałości luf, wygładzanie ich wnętrza by miały jednolicie równy przekrój i ściślejsze dopasowywanie pocisków doprowadziły do stworzenia broni palnej sensu stricto, której głównym czynnikiem rażącym jest wyrzucany ciśnieniem gazów prochowych, z wielką prędkością, pocisk. Do dziś, mimo upływu setek lat i rewolucyjnych zmian w technice i technologii, istota działania broni palnej jest w zasadzie taka sama. Najstarsza znana broń palna, z lufą z brązu, też pochodzi z Chin, z Achengu niedaleko Harbinu i datowana jest na rok 1288. Z tego samego okresu znane są z ikonografii i znalezisk archeologicznych, wybuchowe granaty, których mongolscy wojownicy używali w czasie inwazji na Japonię. Znajomość prochu czarnego dotarła do Europy Szlakiem Jedwabnym lub też za pośrednictwem wymiany handlowej z Bliskim Wschodem. Inni twierdząSzablon:Kto, że "sekret alchemików" przywiózł do Wiednia Marco Polo ze swej słynnej wyprawy do Chin w latach 1271-1292. Jeszcze inniSzablon:Kto twierdzą, że Europejczycy sami do niej doszli. W tym kontekście wymienia się zwłaszcza nazwiska Rogera Bacona i Bertholda Schwarza, mnicha z Freiburga, od którego nazwiska ("Czarny") autorzy niemieckojęzyczni wywodzą nazwę "czarny proch". Nazwa ta może jednak pochodzić także od koloru, jaki przybiera sama gotowa mieszanka 75% saletry potasowej, 15% siarki i 10% węgla drzewnego. Pierwsze rodzaje broni palnej były bardzo prymitywne. Składała się na nie metalowa rura, zamknięta z jednej strony. W jej tylnej części w pobliżu wspomnianego zamknięcia wykonany był otwór, zwany otworem zapałowym. Do rury wsypywano przez otwór wlotowy pewną ilość prochu, czyli ładunek, który następnie ubijano. Potem umieszczano w lufie pocisk, początkowo kamienny, żelazny, a w końcu ołowiany. Pierwsze pociski miały kształt sferyczny, stąd do dziś w potocznym języku często mówi się o pocisku "kula". Po osadzeniu w lufie pocisku broń palna była gotowa do strzału. Czynność przygotowania takiej broni do strzału wymagała ubijania poszczególnych komponentów w lufie, tak by szczelnie wypełniały jej wnętrze, toteż nazywano ją "nabijaniem" broni. W dzisiejszych czasach termin ten także jest stosowany, choć już od dawna, co najmniej od czasu wprowadzenia broni odtylcowej, strzelec nie musi niczego ubijać. W broni wielostrzałowej termin ten oznacza bezpośrednie przygotowanie broni do strzału: wprowadzenie naboju do lufy broni uprzednio "załadowanej", to jest takiej, w której w magazynku znajdują się naboje, ale która nie jest przez to jeszcze gotowa do strzału. Aby oddać strzał z tak przygotowanej broni, trzeba było doprowadzić do zapłonu prochu. W tym celu przez otwór zapałowy do ładunku prochowego doprowadzano ogień. Początkowo służyły do tego żarzące się kawałki drewna, rozżarzone pręty żelazne, tlący się lont, w późniejszych czasach pojawiły się zamki mechaniczne krzeszące iskry z krzemienia, a w końcu ich miejsce zajął zapłon chemiczny, w którym iskry powstawały w wyniku detonacji substancji chemicznych na skutek uderzenia kurkiem broni. Zapłon prochu w broni odprzodowej, aż do wynalezienia zapłonu chemicznego, następował w specjalnym wydrążeniu obok lufy, zwanym panewką. Ogień z palącego się na panewce prochu przechodził przez otwór zapałowy do głównego ładunku i powodował jego zapłon. Jeżeli otwór był niedrożny, strzał nie mógł paść, bo nie dochodziło do zapalenia prochu w lufie, spalał się tylko proch na panewce. Pamiątką tego jest w języku potocznym zwrot "spalić na panewce", oznaczający działanie nie przynoszące rezultatu. Kwestią dyskusyjną już od momentu wprowadzenia na użytek wojskowy pierwszych modeli broni palnej była jej realna skuteczność. Pomimo postępującego rozwoju konstrukcyjnego autorzy podręczników wojskowych i innych źródeł z okresu od XVI do XVIII wieku twierdzili, że do zabicia na polu bitwy jednego przeciwnika potrzeba było od kilku do nawet 10 000 pocisków.
- Arma de fogo é um artefato utilizado para propulsão de projéteis sólidos, por meio de uma rápida expansão de gases obtidos pela queima controlada de um propelente, geralmente sólido, que na maioria dos casos é a pólvora, contido em uma câmara fechada por todos os lados, exceto por aquele que conduz o projétil através de um orifício cilíndrico denominado cano ou tubo. É imprescindível para o funcionamento letal da arma de fogo também a munição. O tiro esportivo é praticado com armas de fogo e é uma modalidade olímpica. São partes de uma arma de fogo: cano ou tubo câmara de expansão dos gases culatra sistema de disparo ou percussão sistema de segurança sistema de mira cabo ou dispositivo de ancoragem municiador ou carregador As armas de fogo podem ser classificadas quanto à(ao): tipo de fogo ação calibre munição
- Огнестре́льное ору́жие — кинетическое оружие, в котором для разгона и выбрасывания снаряда (мины, пули) из канала ствола используется сила давления газов, образующихся при сгорании метательного взрывчатого вещества (пороха) или специальных горючих смесей. Сочетает в себе средство непосредственного поражения (артиллерийский снаряд, мина, пуля) и средство метания их к цели (пушка, миномёт, пулемёт и др.). (По второму признаку может также считаться разновидностью метательного оружия. ) Подразделяется на артиллерийское и стрелковое оружие и гранатомёты. Формально к огнестрельному оружию относятся и реактивные системы залпового огня. (РСЗО), хотя на самом деле РСЗО являются разновидностью ракетного оружия. Устаревшее название на Руси (ист. ) — огнестрел.
- Eldvapen är ett sorts vapen som med hjälp av gasexpansion vid snabb förbränning av en krutladdning slungar en projektil mot ett mål.
- 槍械（英文：Firearm或Gun），簡稱槍，舊稱與部分地區的語言稱銃，其它舊稱有火銃、火槍、鐵炮。指利用火藥燃氣能量發射子彈，口徑定義於20毫米以下的身管射擊武器（大於20毫米以上定義為「火炮」），以發射槍彈，打擊無防護或弱防護的有生目標為主，是步兵的主要武器，亦是其他兵種的輔助武器，在民間更廣泛用於治安警衛、狩獵、體育比賽。
- 火器，現代又稱熱武器或熱兵器，指一種利用推進燃料快速燃燒後產生的高壓氣體推進發射物的射擊武器。傳統的推進燃料為黑火藥或無煙炸藥。 由於與不使用火藥的冷兵器相對，火器亦稱作熱兵器。槍和炮有時亦作為火器的同義詞，但火器一詞應用範圍更廣。
- Une arme à feu est une arme permettant d'envoyer à distance des projectiles, au moyen de gaz produits par la déflagration. Depuis quelques siècles, à partir de la Renaissance tardive, les armes à feu sont devenues les armes prépondérantes de l'humanité, ce qui a provoqué de profondes mutations dans l'art militaire. Il existe, de façon basique, deux types principaux d'armes à feu : les armes légères et les pièces d'artillerie. Les armes légères sont des armes d'un calibre assez réduit, souvent en dessous de quinze millimètres, que l'on pointe à la main et directement sur un objectif visible. Les pièces d'artillerie, elles, sont des armes plus imposantes nécessitant l'utilisation d'un support pour être mises en batterie, elles peuvent peser plusieurs tonnes et avoir une portée de plusieurs dizaines de kilomètres; leur pointage se fait souvent de façon indirecte grâce à des observateurs avancés et par l'utilisation de coordonnées géographiques. Une autre façon de répartir les armes à feu peut être l'automatisation de leur séquence de tir, on peut ainsi distinguer les armes au coup par coup, les armes à répétition, les armes semi-automatiques et les armes automatiques.
|
| rdfs:comment
|
- El Arma de fuego es un dispositivo destinado a propulsar uno o múltiples proyectiles por medio de presión de gases con el fin de tiro a distancia, éste término se aplica únicamente a los dispositivos que despiden gas a alta presión tras una reacción química de combustión dentro del mismo dispositivo, de este modo se suele excluir como armas de fuego a los dispositivos que propulsan proyectiles por medio de aire o CO2 almacenadas a presión por otros medios, estos en cambio se tienden a clasificar como arma neumática aunque en algunos países como Alemania, Canadá y Japón se los clasifica como armas de fuego.
- Una arma da fuoco o arma a fuoco è una macchina termobalistica che sfrutta l'energia cinetica dei gas in espansione da una carica di lancio o scoppio. La sua azione può essere diretta o indiretta.
- 銃（じゅう）とは筒状の銃身から弾を発射する道具であり、砲より小型の物を指す。 一般に火薬の燃焼ガスの圧力で、人や動物を殺傷するための銃弾を発射する。
- 火器（かき、Firearm）とは、火薬の力を利用して弾丸を発射する武器・兵器の総称。 火薬その物の破壊力ではなく、その燃焼ガスの圧力を利用して飛ばした弾丸により、人員の殺傷、建造物・車両等の破壊、航空機の撃墜などの目的を果たす。 大きさ等により小火器・重火器といった分類がなされる。 火器を用いた戦闘を火戦と言い、刀・槍・ナイフ、銃剣などによる白兵戦と区別する。
- Een vuurwapen is een wapen dat door middel van bij verbranding vrijkomende gassen een projectiel kan afschieten.
- Skytevåpen er en samlebetegnelse på våpen som skyter ut et prosjektil mot det tiltenkte målet. Vanligvis brukes uttrykket om våpen der drivmekanismen er trykk skapt av brenning av et drivmiddel, selv om ordet også kan brukes om bue og armbrøst. I juridisk forstand er skytevåpen i Norge kruttvåpen. Ordet benyttes oftest om håndholdte våpen, som for eksempel revolver, pistol, maskingevær, rifle og hagle.
- Eldvapen är ett sorts vapen som med hjälp av gasexpansion vid snabb förbränning av en krutladdning slungar en projektil mot ett mål.
- 槍械（英文：Firearm或Gun），簡稱槍，舊稱與部分地區的語言稱銃，其它舊稱有火銃、火槍、鐵炮。指利用火藥燃氣能量發射子彈，口徑定義於20毫米以下的身管射擊武器（大於20毫米以上定義為「火炮」），以發射槍彈，打擊無防護或弱防護的有生目標為主，是步兵的主要武器，亦是其他兵種的輔助武器，在民間更廣泛用於治安警衛、狩獵、體育比賽。
- 火器，現代又稱熱武器或熱兵器，指一種利用推進燃料快速燃燒後產生的高壓氣體推進發射物的射擊武器。傳統的推進燃料為黑火藥或無煙炸藥。 由於與不使用火藥的冷兵器相對，火器亦稱作熱兵器。槍和炮有時亦作為火器的同義詞，但火器一詞應用範圍更廣。
- Eine Feuerwaffe ist eine Schusswaffe, bei der ein Projektil mittels sich schnell ausdehnender heißer Gase, erzeugt durch Verbrennung eines entsprechenden pyrotechnischen Treibmittels, durch oder aus einem Rohr oder Lauf getrieben wird. Feuerwaffen werden in der Hauptsache in drei Kategorien unterteilt, Geschütz, Granatwaffe und Handfeuerwaffe, sie sind Mittel moderner Kriegsführung, Verteidigungsmittel und Sportgerät (Handfeuerwaffen).
- A firearm is a weapon that launches one, or many, projectile(s) at high velocity through confined burning of a propellant. This subsonic burning process is technically known as deflagration, as opposed to supersonic combustion known as a detonation. In older firearms, the propellant was typically black powder or cordite, but modern firearms use smokeless powder or other propellants.
- Tuliase on ase, joka ampuu palamisreaktiosta syntyvien kaasujen avulla suurinopeuksisia luoteja tai kranaatteja. Yleensä tuliaseissa käytetään ruutia nopean palamisreaktion aikaansaamiseksi. Vanhemmissa aseissa käytettiin rikistä, hiilestä ja salpietarista valmistettua mustaa ruutia ja uudemmissa tehokkaampaa savutonta ruutia eli selluloosanitraattia jota on käytetty tuliaseissa jo ensimmäisestä maailmansodasta lähtien. Tuliaseille on olemassa kaksi eri perustyyppiä: käsiaseet ja tykit.
- Broń palna - broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego. W zależności od rodzaju zastosowanego układu miotającego, dzieli się ona na broń lufową i broń rakietową. Początek rozwoju broni palnej jest związany z wynalezieniem prochu czarnego w Chinach w IX wieku; wkrótce po wynalezieniu znalazł on zastosowania militarne. Za czasów dynastii Song był dość powszechne stosowany do wyrobu min, prostych granatów i bomb.
- Arma de fogo é um artefato utilizado para propulsão de projéteis sólidos, por meio de uma rápida expansão de gases obtidos pela queima controlada de um propelente, geralmente sólido, que na maioria dos casos é a pólvora, contido em uma câmara fechada por todos os lados, exceto por aquele que conduz o projétil através de um orifício cilíndrico denominado cano ou tubo. É imprescindível para o funcionamento letal da arma de fogo também a munição.
- Огнестре́льное ору́жие — кинетическое оружие, в котором для разгона и выбрасывания снаряда (мины, пули) из канала ствола используется сила давления газов, образующихся при сгорании метательного взрывчатого вещества (пороха) или специальных горючих смесей. Сочетает в себе средство непосредственного поражения (артиллерийский снаряд, мина, пуля) и средство метания их к цели (пушка, миномёт, пулемёт и др.). (По второму признаку может также считаться разновидностью метательного оружия.
- Une arme à feu est une arme permettant d'envoyer à distance des projectiles, au moyen de gaz produits par la déflagration. Depuis quelques siècles, à partir de la Renaissance tardive, les armes à feu sont devenues les armes prépondérantes de l'humanité, ce qui a provoqué de profondes mutations dans l'art militaire. Il existe, de façon basique, deux types principaux d'armes à feu : les armes légères et les pièces d'artillerie.
|
