| dbpedia-owl:abstract
|
- Filioque, Latin for "and (from) the Son", is a phrase found in the form of Nicene Creed in use in the Latin Church. It is not present in the Greek text of the Nicene Creed as originally formulated at the First Council of Constantinople, which says only that the Holy Spirit proceeds "from the Father": Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ κύριον, τὸ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον (And in the Holy Spirit, the Lord, the giver of life, from the Father proceeding). The Latin text speaks of the Holy Spirit as proceeding "from the Father and the Son". Et in Spiritum Sanctum, Dominum, et vivificantem: qui ex Patre Filioque procedit (And in the Holy Spirit, the Lord, and giver of life, who from the Father and the Son proceeds). The word Filioque was first added to the Latin text of the Creed at the Third Council of Toledo (589) and its inclusion spread later throughout the Frankish Empire. In the 9th century, Pope Leo III, while accepting the doctrine, like his predecessor Pope Leo I, tried in vain to suppress the addition of the Filioque. In 1014, however, singing of the Creed, with Filioque included, was adopted in the celebration of the Mass in Rome. Since its denunciation by Photios I of Constantinople, the Filioque has been an ongoing source of conflict between the East and West, contributing to the East-West Schism of 1054 and proving an obstacle to attempts to reunify the two sides.
- Mit dem Filioque ist ein Zusatz zum Glaubensbekenntnis von Nizäa-Konstantinopel von 381 gemeint, der in der ursprünglichen Fassung nicht enthalten ist. Bis heute sind das Filioque und der Primat des Papstes die beiden wichtigsten Punkte, die eine Wiedervereinigung der orthodoxen und der katholische Kirche nach einer fast tausendjährigen Trennungsphase verhindern.
- En la teología cristiana la cláusula filioque, o controversia filioque, hace referencia a la disputa entre la Iglesia católica y la Iglesia ortodoxa por la inclusión en el Credo del término latino filioque que significa: «y del Hijo». La Iglesia de Oriente difiere de la Occidental en lo que expone el Credo Niceno acerca del Espíritu Santo. En la forma Oriental se dice: el Espíritu Santo «procede del Padre». En la forma Occidental se añaden las palabras: «y del Hijo» . La Iglesia Occidental confiesa una doble procesión del Espíritu Santo: «del Padre y del Hijo». La Iglesia Oriental considera que esto es una herejía.
- Filioque on latinaa ja tarkoittaa ”ja Pojasta”. Filioque-lisäys ja siitä seurannut Filioque-kiista liittyy idän ja lännen kirkkojen väliseen erimielisyyteen Nikaian uskontunnustuksen tekstistä. Tunnustuksen kolmas kappale, joka käsittelee Pyhää Henkeä, kuului alun perin ”Et in Spiritum Sanctum, Dominum et vivificantem, qui ex Patre procedit” (Malline:K-fi. Myöhemmin lännen kirkkojen piirissä tuli tavaksi lisätä lauseeseen sana Filioque (”Et in Spiritum Sanctum, Dominum et vivificantem, qui ex Patre Filioque procedit” . Filioque-lisäys oli merkittävässä osassa katolisen ja ortodoksisen kirkon Suuressa skismassa, joka johti kirkkojen eroon. Ero oli monisatavuotinen prosessi, jonka tärkein askel oli paavin lähettilään ja Konstantinopolin patriarkan molemminpuoliset pannaanjulistukset vuonna 1054.
- L'espressione latina filioque significa"e dal figlio" e deve la sua importanza al fatto di essere stata aggiunta dalla Chiesa cattolica al testo del Credo niceno-costantinopolitano, nella parte relativa allo Spirito Santo: qui ex patre (filioque) procedit, cioè "che procede dal Padre (e dal Figlio)". Tale aggiunta fu condannata come eretica dal patriarca di Costantinopoli e fu una delle ragioni del Grande Scisma.
- フィリオクェ問題（フィリオクェもんだい）とは、ニカイア・コンスタンティノポリス信条の解釈・翻訳をめぐる問題である。キリスト教の神学上最大の論争のひとつで、カトリック教会と正教会の分離、いわゆる大シスマ（東西分裂）の主因となった。 の違いにより「フィリオケ問題」や「フィリオクエ問題」とも呼ばれる。「フィリオクェ」という語はラテン語で「〜と子よりもまた」を意味する “Template:Lang” の音写である。古典ラテン語の発音からいうと「フィーリオークェ」とするのが最も原音に近いが、ラテン語を日本語に写す際には長音は省かれることが多く、また教会ラテン語では長母音と短母音との区別がないため、一般に「フィリオクェ」と読まれる。
- Filioque is een Latijns woord dat bekend is uit de theologie en is onderdeel van de drie-eenheidsleer. Het betekent letterlijk en van de Zoon. Het komt niet voor in de geloofsbelijdenis van Nicea maar werd later door Paus Benedictus VIII toegevoegd. Latijn: "Et in Spiritum Sanctum, Dominum, et vivificantem: qui ex Patre Filioque procedit. " Vertaling: "En in de Heilige Geest, die Heer is en het leven geeft: die voortkomt uit de Vader en de Zoon. " Met deze uitdrukking wordt bedoeld dat de Heilige Geest uitgaat van de Vader én van de Zoon. In het filioque wordt aldus beleden dat de Heilige Geest zijn persoonlijkheid ontvangt van God de Vader én van God de Zoon. Over dit uitgangspunt is vanaf de 9e eeuw grote strijd geweest in de christelijke Kerken. De Kerk van Rome erkende het filioque (en ook de daaruit voortgekomen protestantse Kerken hebben het gehandhaafd). De Orthodoxe Kerk erkende het niet. Zij stelde dat "de H. Geest uitgaat van de Vader dóór de Zoon". Zij heeft de oorspronkelijke vorm, gebaseerd op Christus woorden, behouden: "De Helper... de Geest der waarheid die van de Vader uitgaat". In het jaar 1054 was deze kwestie de onmiddellijke aanleiding tot het Groot Schisma dat leidde tot de scheiding tussen de Rooms-katholieke Kerk en de Oosters-orthodoxe Kerken. In 1439 verscheen de bul Laetentur Caeli, waarin de Rooms-katholieke Kerk verklaarde geen wezenlijk verschil te zien tussen de opvattingen van de Oosterse en Latijnse Kerk.
- Filioque – katolicki termin znaczący dosłownie «i Syna». Jest on nazwą sporu teologicznego prawosławia z Kościołem łacińskim, a pośrednio też z protestantyzmem, o sformułowanie dogmatyczne zawarte w przyjętej przez Zachód wersji nicejsko-konstantynopolskiego wyznania wiary.
- Filioque é uma expressão latina que significa "e do Filho", tendo sido acrescentada pela Igreja Católica Romana ao Credo Niceno-Constantinopolitano para explicitar que o Espírito Santo procede do Pai e do Filho. A Igreja Ortodoxa entende que o Espírito Santo procede apenas do Pai pelo Filho, reflexão apoiada nos Padres da Igreja do oriente.
- Филио́кве (лат. filioque — «и от сына») — добавление, сделанное Западной Церковью в Никео-Цареградский Символ веры, IV века, в догмате Троицы: об исхождении Святого Духа не только от Бога-Отца, но «и от Сына».
- Filioque (latin ’och Sonen’) är ett i den västliga kyrkan uppkommet tillägg i Nicaenska trosbekännelsens tredje artikel, som behandlar den Helige Ande. Orden "och Sonen" lades till efter orden att den Helige Ande utgår "av Fadern". Tillägget anses att ha spelat en avgörande roll vid schismen mellan väst- och östkyrkan 1054. Motsättningarna mellan kyrkorna i väst och öst hade även realpolitiska grunder som gick betydligt längre tillbaka än 1054. Filioque anknyter till Augustinus treenighetslära, enligt vilken Anden är det kärlekens band som förenar Fadern och Sonen. Östkyrkorna förkastar alltjämt denna formulering, och den anses vara en stötesten för ekumeniken. Tillägget filioque kan, möjligen, ha gjorts i polemik mot arianismen, eftersom det först formulerades under tredje konciliet i Toledo år 589. I Spanien spelade den arianska kyrkan under en lång tid en dominerande roll. Formuleringen filioque är dock belagd redan år 410, men det var i Toledo 589 som den för första gången användes i officiella sammanhang.
- 基督教神學其中一個重大爭議：「聖靈是由聖父而出，或是由聖父和聖子而出？」和子說（拉丁文：filioque）即表示：「聖靈是由聖父和聖子而出」。
- Fichier:Filioque. JPG Le Saint-Esprit procédant du Père et du Fils, détail du retable de Boulbon, Modèle:S-, musée du Louvre On appelle « querelle du Filioque » (prononciation /filjɔkwe/) la querelle théologique entre l'Église romaine et l'Église orientale, à propos du dogme de la Trinité, à partir du Modèle:VIIIe siècle. Cette querelle, ainsi que des différends d'ordre culturel et politique, conduisit au Grand Schisme d'Orient de 1054, séparant le catholicisme de l'orthodoxie.
|
| rdfs:comment
|
- Mit dem Filioque ist ein Zusatz zum Glaubensbekenntnis von Nizäa-Konstantinopel von 381 gemeint, der in der ursprünglichen Fassung nicht enthalten ist. Bis heute sind das Filioque und der Primat des Papstes die beiden wichtigsten Punkte, die eine Wiedervereinigung der orthodoxen und der katholische Kirche nach einer fast tausendjährigen Trennungsphase verhindern.
- L'espressione latina filioque significa"e dal figlio" e deve la sua importanza al fatto di essere stata aggiunta dalla Chiesa cattolica al testo del Credo niceno-costantinopolitano, nella parte relativa allo Spirito Santo: qui ex patre (filioque) procedit, cioè "che procede dal Padre (e dal Figlio)". Tale aggiunta fu condannata come eretica dal patriarca di Costantinopoli e fu una delle ragioni del Grande Scisma.
- フィリオクェ問題（フィリオクェもんだい）とは、ニカイア・コンスタンティノポリス信条の解釈・翻訳をめぐる問題である。キリスト教の神学上最大の論争のひとつで、カトリック教会と正教会の分離、いわゆる大シスマ（東西分裂）の主因となった。 の違いにより「フィリオケ問題」や「フィリオクエ問題」とも呼ばれる。「フィリオクェ」という語はラテン語で「〜と子よりもまた」を意味する “Template:Lang” の音写である。古典ラテン語の発音からいうと「フィーリオークェ」とするのが最も原音に近いが、ラテン語を日本語に写す際には長音は省かれることが多く、また教会ラテン語では長母音と短母音との区別がないため、一般に「フィリオクェ」と読まれる。
- Filioque – katolicki termin znaczący dosłownie «i Syna». Jest on nazwą sporu teologicznego prawosławia z Kościołem łacińskim, a pośrednio też z protestantyzmem, o sformułowanie dogmatyczne zawarte w przyjętej przez Zachód wersji nicejsko-konstantynopolskiego wyznania wiary.
- Filioque é uma expressão latina que significa "e do Filho", tendo sido acrescentada pela Igreja Católica Romana ao Credo Niceno-Constantinopolitano para explicitar que o Espírito Santo procede do Pai e do Filho. A Igreja Ortodoxa entende que o Espírito Santo procede apenas do Pai pelo Filho, reflexão apoiada nos Padres da Igreja do oriente.
- Филио́кве (лат. filioque — «и от сына») — добавление, сделанное Западной Церковью в Никео-Цареградский Символ веры, IV века, в догмате Троицы: об исхождении Святого Духа не только от Бога-Отца, но «и от Сына».
- 基督教神學其中一個重大爭議：「聖靈是由聖父而出，或是由聖父和聖子而出？」和子說（拉丁文：filioque）即表示：「聖靈是由聖父和聖子而出」。
- Filioque, Latin for "and (from) the Son", is a phrase found in the form of Nicene Creed in use in the Latin Church. It is not present in the Greek text of the Nicene Creed as originally formulated at the First Council of Constantinople, which says only that the Holy Spirit proceeds "from the Father": Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ κύριον, τὸ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον (And in the Holy Spirit, the Lord, the giver of life, from the Father proceeding).
- En la teología cristiana la cláusula filioque, o controversia filioque, hace referencia a la disputa entre la Iglesia católica y la Iglesia ortodoxa por la inclusión en el Credo del término latino filioque que significa: «y del Hijo». La Iglesia de Oriente difiere de la Occidental en lo que expone el Credo Niceno acerca del Espíritu Santo. En la forma Oriental se dice: el Espíritu Santo «procede del Padre». En la forma Occidental se añaden las palabras: «y del Hijo» .
- Filioque on latinaa ja tarkoittaa ”ja Pojasta”. Filioque-lisäys ja siitä seurannut Filioque-kiista liittyy idän ja lännen kirkkojen väliseen erimielisyyteen Nikaian uskontunnustuksen tekstistä. Tunnustuksen kolmas kappale, joka käsittelee Pyhää Henkeä, kuului alun perin ”Et in Spiritum Sanctum, Dominum et vivificantem, qui ex Patre procedit” (Malline:K-fi.
- Filioque is een Latijns woord dat bekend is uit de theologie en is onderdeel van de drie-eenheidsleer. Het betekent letterlijk en van de Zoon. Het komt niet voor in de geloofsbelijdenis van Nicea maar werd later door Paus Benedictus VIII toegevoegd. Latijn: "Et in Spiritum Sanctum, Dominum, et vivificantem: qui ex Patre Filioque procedit. " Vertaling: "En in de Heilige Geest, die Heer is en het leven geeft: die voortkomt uit de Vader en de Zoon.
- Filioque (latin ’och Sonen’) är ett i den västliga kyrkan uppkommet tillägg i Nicaenska trosbekännelsens tredje artikel, som behandlar den Helige Ande. Orden "och Sonen" lades till efter orden att den Helige Ande utgår "av Fadern". Tillägget anses att ha spelat en avgörande roll vid schismen mellan väst- och östkyrkan 1054. Motsättningarna mellan kyrkorna i väst och öst hade även realpolitiska grunder som gick betydligt längre tillbaka än 1054.
- Fichier:Filioque. JPG Le Saint-Esprit procédant du Père et du Fils, détail du retable de Boulbon, Modèle:S-, musée du Louvre On appelle « querelle du Filioque » (prononciation /filjɔkwe/) la querelle théologique entre l'Église romaine et l'Église orientale, à propos du dogme de la Trinité, à partir du Modèle:VIIIe siècle. Cette querelle, ainsi que des différends d'ordre culturel et politique, conduisit au Grand Schisme d'Orient de 1054, séparant le catholicisme de l'orthodoxie.
|
