| dbpprop:abstract
|
- Fighting Solidarity was a Polish anti-communist underground organization, founded in 1982 by Kornel Morawiecki in Wrocław in response to the delegalization of Solidarity and government repression of the opposition after martial law was declared in 1981. Created in June 1982, it was one of the most radical splinters of Solidarity. Morawiecki and Fighting Solidarity activists saw their organization as the successor to the Polish resistance in World War II, hence their symbol merged the Solidarity logo with the Kotwica and crowned Polish eagle (in 1945, the new communist regime removed the crown from the eagle's head on the Polish coat of arms; many among the opposition saw the crown as a symbol of independent, non-communist Poland). One of the main activities of Fighting Solidarity was information warfare: it printed and distributed many underground newspapers. The most well-known of these included "Biuletyn Dolnośląski" (Wrocław), "Solidarność Walcząca" and "Galicja". Fighting Solidarity's bibuła were the first printed during the period of martial law, being available the day after martial law was introduced . Fighting Solidarity also tried to actively infiltrate the Polish secret police and to support other anti-communist organizations, including ones in other countries of the Soviet Bloc, even the Soviet Union itself. The Polish secret police found it extremely hard to infiltrate the organization, even though they employed various tactics, including kidnapping Morawiecki's children in an attempt to blackmail him. Despite its reputation for militance, Fighting Solidarity did not support social violence or terrorism. Fighting Solidarity was the only Polish organization of that time whose primary goals, declared from the start, included the destruction of communism, the independence of Poland and other nations controlled by communist governments (including those comprising the Soviet Union itself), and the reunification of Germany. Fighting Solidarity powerbases included Wrocław, Poznań, Gdańsk, Rzeszów and Upper Silesia. Among its most prominent members were Maciej Frankiewicz (Poznań), Roman Zwiercan, Jadwiga Chmielowska, Janusz Szkutnik (Rzeszów) and Andrzej Kołodziej. In 1986 it claimed to have several hundred active members, not counting allies and supporters. In 1990 many members of Fighting Solidarity founded a political party, the Partia Wolności.
- Solidarność Walcząca to antykomunistyczna, niepodległościowa organizacja podziemna, założona we Wrocławiu w czerwcu 1982 przez Kornela Morawieckiego. Była jedną z największych niepodległościowych organizacji niezależnych, wywodzących się z pierwszej w bloku wschodnim masowej organizacji społecznej NSZZ Solidarność, powstałych w konsekwencji delegalizacji "Solidarności" przez komunistyczne władze PRL oraz wprowadzenia stanu wojennego. Działalność podziemna Solidarności Walczącej sprowadzała się do aktywności wydawniczej, propagandowej, analitycznej i wywiadowczej. Pierwszym sukcesem "SW" były manifestacje 13 i 26 czerwca 1982. Na wezwanie redakcji pisma "Solidarność Walcząca" na ulice Wrocławia wyszły tysiące mieszkańców. Demonstracje przekształciły się w wielogodzinne walki uliczne, wznoszono barykady, niejednokrotnie zmuszając oddziały ZOMO do wycofania się. Solidarność Walcząca drukowała i wydawała liczne broszury i książki oraz 134 periodyki, z których najbardziej znane są "Biuletyn Dolnośląski" (Wrocław), "Solidarność Walcząca" (Wrocław), "Solidarność Walcząca" oraz "Galicja" i także innych organizacji podziemnych, prowadziła działania wywiadowcze i kontrwywiadowcze przeciwko Służbie Bezpieczeństwa oraz wspomagała antykomunistyczne organizacje poza Polską - także w Związku Sowieckim, w szczególności publikując wydawnictwa w językach rosyjskim, ukraińskim, czeskim Od momentu powstania do 1989 r. "SW", jako jedyna organizacja podziemna w Polsce, nadawała każdego tygodnia audycje własnego radia we Wrocławiu, a także sporadycznie w Warszawie, Poznaniu, Rzeszowie, Zakopanem. Od momentu powstania w swoim programie głosiła upadek komunizmu, niepodległość Polski i innych narodów zniewolonych przez komunizm, niepodległość republik sowieckich, zjednoczenie Niemiec przy zachowaniu narzuconych jałtańskim porządkiem granic powojennych. Do najsilniejszych ośrodków "SW" obok Wrocławia należały Poznań, Gdańsk, Rzeszów oraz Górny Śląsk. Czołowi działacze poza Dolnym Śląskiem to Maciej Frankiewicz (Poznań), Andrzej Kołodziej, Roman Zwiercan (Gdynia), Jadwiga Chmielowska (Sosnowiec), Jerzy Gorzelik (Katowice), Krzysztof Korczak (Szczecin) czy Janusz Szkutnik (Rzeszów). Koncepcję działania Solidarności Walczącej podzielała powstała w połowie lat 80. Federacja Młodzieży Walczącej, aktywna zwłaszcza w Gdańsku i Wrocławiu. W latach 1989-1992 działacze Wydziału Wschodniego "SW" udzielali znaczącej pomocy sprzętowej, materiałowej i szkoleniowej działaczom niepodległościowym Litwy, Łotwy, Estonii, Ukrainy, a także Mołdawii, Gruzji, Kazachstanu, Armenii, Azerbejdżanu. W 1990 spośród działaczy oraz środowiska Solidarności Walczącej powstała Partia Wolności. Kandydat Partii Wolności na prezydenta, Kornel Morawiecki, po zgłoszeniu swej kandydatury nie zebrał wymaganych 100 tys. podpisów. W czasie telewizyjnej kampanii wyborczej przed kamerami telewizyjnymi demonstracyjnie wywrócił okrągły stół. 15 czerwca 2007 76 czołowych działaczy "SW" zostało odznaczonych przez Prezydenta RP Krzyżami Odrodzenia Polski.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
