Fidel Alejandro Castro Ruz (born August 13, 1926) is a Cuban communist revolutionary and politician who was Prime Minister of Cuba from 1959 to 1976, and President from 1976 to 2008. He also served as the Commander in Chief of the country's armed forces from 1959 to 2008, and as the First Secretary of the Communist Party of Cuba from 1961 until 2011.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • フィデル・アレハンドロ・カストロ・ルス(Fidel Alejandro Castro Ruz, 1926年8月13日 - )は、キューバの政治家、革命家、軍人、弁護士。社会主義者で、1959年のキューバ革命でアメリカ合衆国の事実上の傀儡政権であったフルヘンシオ・バティスタ政権を武力で倒し、キューバを社会主義国家に変えた。革命によって同国の最高指導者となり、首相に就任。1965年から2011年までキューバ共産党中央委員会第一書記を、1976年より2008年まで国家評議会議長(国家元首)兼閣僚評議会議長(首相)を務めた。 国家元首として在職中、日本国内においては「カストロ議長」と呼称されることが多かった。なお、本項では本人を指す場合は原則として「フィデル」の表記を用いる。これは、彼の弟にして後継者であるラウル・カストロの存在があるためで、ラウルについても本項では原則として「ラウル」の表記を用いる。
  • Fidel Alejandro Castro Ruz [fiˈðel ˈkastɾo ˈrus] ist ein kubanischer Revolutionär und kommunistischer Politiker spanischer Abstammung und Inhaber verschiedener politischer Funktionen. Die allgemeine Ansicht ist es, dass er von 1959 bis 2008 der diktatorische Machthaber Kubas gewesen ist. Er war mit der Bewegung des 26. Juli treibende Kraft der kubanischen Revolution gegen den Diktator Batista 1959 auf Kuba. In den kubanischen und internationalen Medien wird er häufig auch als Máximo Líder (Größter Führer) oder Comandante en Jefe bezeichnet. Mit insgesamt 49 Jahren war Castro der am längsten regierende Herrscher des 20. Jahrhunderts.
  • Fidel Alejandro Castro Ruz (born August 13, 1926) is a Cuban communist revolutionary and politician who was Prime Minister of Cuba from 1959 to 1976, and President from 1976 to 2008. He also served as the Commander in Chief of the country's armed forces from 1959 to 2008, and as the First Secretary of the Communist Party of Cuba from 1961 until 2011. Politically a Marxist-Leninist, under his administration the Republic of Cuba became a one-party socialist state; industry and businesses were nationalized, and socialist reforms implemented in all areas of society. Internationally, Castro was the Secretary-General of the Non-Aligned Movement, from 1979 to 1983 and from 2006 to 2008. Born the illegitimate son of a wealthy farmer, Castro adopted leftist anti-imperialist politics while studying law at the University of Havana. After participating in armed rebellions against right-wing governments in the Dominican Republic and Colombia, he planned the overthrow of the United States-backed military junta of Cuban president Fulgencio Batista, and served a year's imprisonment in 1953 after a failed attack on the Moncada Barracks. On release he traveled to Mexico, where he formed a revolutionary group with his brother Raúl and friend Che Guevara, the 26th of July Movement. Returning to Cuba, Castro led the Cuban Revolution which ousted Batista in 1959, and brought his own assumption of military and political power. Alarmed by his revolutionary credentials and friendly relations with the Soviet Union, the U.S. governments of Dwight D. Eisenhower and John F. Kennedy unsuccessfully attempted to remove him, by economic blockade, assassination and counter-revolution, including the Bay of Pigs invasion of 1961. Countering these threats, Castro formed an economic and military alliance with the Soviets, and allowed them to place nuclear weapons on the island, sparking the Cuban Missile Crisis in 1962. In 1961 Castro proclaimed the socialist nature of the Cuban revolution, with Cuba becoming a one-party state under Communist Party governance. Ideologically-based reforms introducing central economic planning and expanding healthcare and education were accompanied by state control of the press and the suppression of internal dissent. Abroad, Castro supported foreign revolutionary socialist groups in the hope of toppling world capitalism, sending Cuban troops to fight in the Yom Kippur War, Ogaden War and Angolan Civil War. Following the dissolution of the Soviet Union in 1991, Castro led Cuba into its economic "Special Period", before taking the country into the Bolivarian Alliance for the Americas in 2006 and forging alliances with other nations in the Latin American Pink Tide. Amid failing health, in 2006 he transferred his responsibilities to Vice-President Raúl Castro, who assumed full presidency in 2008. Castro is a controversial and divisive world figure, lauded as a champion of anti-imperialism, humanitarianism, socialism and environmentalism by his supporters, but considered by a dictator who has overseen multiple human rights abuses by his critics. Through his actions and his writings he has significantly influenced the politics of various individuals and groups across the world, including Nelson Mandela, Hugo Chávez, Evo Morales, Rafael Correa and Daniel Ortega.
  • Fidel Alejandro Castro Ruz, conocido como Fidel Castro, es un militar, revolucionario, estadista y político cubano. Fue mandatario de su país como primer ministro (1959-1976) y presidente (1976-2008). También fue comandante en jefe de las Fuerzas Armadas Revolucionarias (1956-2008) y mantuvo el poder como primer secretario del Partido Comunista desde 1965 hasta 2011, cuando terminó definitivamente su mandato y le transfirió todos los poderes de la nación a su hermano Raúl. Es diputado de la Asamblea Nacional del Poder Popular (desde 1976). Profesionalmente es abogado, doctor en Derecho Civil y licenciado en Derecho Diplomático. Fidel Castro se inició en la vida pública como político opositor y destacó especialmente tras el asalto al cuartel Moncada en 1953, por el que fue condenado a prisión. Tras ser indultado gracias a la presión de la opinión pública, se exilió en México, donde planeó la invasión guerrillera de 1956. Llegó al poder tras encabezar la Revolución Cubana, que triunfó el 1 de enero de 1959, derrocando a la dictadura de Fulgencio Batista. Fue nombrado primer ministro el 27 de febrero del mismo año por el presidente Manuel Urrutia. Lideró en 1961 la adopción del marxismo por el gobierno revolucionario, estableciendo el primer Estado socialista de América. Tras la reforma constitucional de 1976, fue electo presidente del Consejo de Estado y del Consejo de Ministros. Fue el fundador del Partido Comunista en 1965 y desde entonces, hasta 2011 fue su Primer Secretario. El 19 de febrero de 2008, en una carta publicada en el diario Granma, anunció que no se presentaría ni aceptaría el puesto de presidente y comandante en la reunión de la Asamblea Nacional del Poder Popular del 24 de febrero del mismo año. En el ámbito internacional, inicialmente trató de establecer buenas relaciones con los Estados Unidos; entabló, luego, estrechos lazos con la URSS. Después de una serie de expropiaciones a propietarios estadounidenses, los desencuentros con los EUA desembocaron en el embargo económico contra Cuba. Desde entonces, su relación con la superpotencia ha sido abiertamente antagónica, lo que quedó confirmado tras la fracasada invasión de Bahía de Cochinos en 1961. Debido a su larga gestión y a las características controvertidas de sus políticas, se ha generado un polémico e intenso debate entre opositores y partidarios sobre su gobierno: desde calificarlo como una dictadura hasta considerarlo la expresión de la voluntad del pueblo cubano.
  • Fidel Alejandro Castro Ruz, né le 13 août 1926, est un dirigeant politique cubain, ancien chef d'État et chef de gouvernement de Cuba. Il a été un des principaux leaders de la Révolution cubaine, et a été successivement Premier ministre de l'île de février 1959 à décembre 1976, puis président du Conseil d’État de Cuba - soit chef de l'État - depuis la création de cette fonction, jusqu’à sa démission pour raisons de santé en février 2008. Le 24 février 2008, l’Assemblée nationale a élu son frère Raúl Castro pour lui succéder comme chef de l'État. Fidel Castro a occupé la fonction de Premier secrétaire du Parti communiste de Cuba, de la création de celle-ci en 1965 jusqu'au 19 avril 2011, date à laquelle Raúl Castro lui a également succédé à ce poste. Ses détracteurs et des organisations de défense des droits de l'Homme dénoncent son gouvernement comme une dictature. De nombreux observateurs comme Amnesty International ont critiqué des dérives autoritaires. L'universitaire et écrivain Jacobo Machover parle même de « pouvoir absolu ». Cette vision est contestée par ses partisans. Le personnage jouit également d'une certaine popularité auprès d'hommes politiques de gauche et d'intellectuels en Amérique latine, en Afrique, en Europe et même aux États-Unis, où le révérend Jesse Jackson, ancien candidat à l'investiture du Parti démocrate pour l'élection présidentielle américaine, déclara en 1984 que Fidel Castro était « le politicien le plus honnête et le plus courageux qu'[il ait] jamais rencontré ». Arrivé au pouvoir en février 1959, peu après la Révolution cubaine, qui renversa le régime dictatorial du général Fulgencio Batista, il cessa toutes ses fonctions à la tête de l'État le 24 février 2008. Son frère, Raúl Castro comme vice-président fut alors élu à la tête de l'État par l'Assemblée nationale. Fidel Castro, son frère, le lieutenant Raúl Castro, et le docteur Ernesto Guevara (dit « le Che ») ont donné à la révolution, officiellement nationaliste au départ, une orientation « marxiste-léniniste » au début des années 1960, au moment de son affrontement avec les administrations américaines de l'époque. Le pays se rapprocha alors de l'Union des républiques socialistes soviétiques (URSS). À la suite de la révolution, le gouvernement cubain, sous l'impulsion de Castro, de son frère et de Che Guevara, instaura progressivement une république socialiste à parti unique. La constitution cubaine garantit que le parti ne prend pas position sur les élections et qu'il ne désigne pas de candidats, ces derniers sont proposés par les citoyens lors des réunions d'ouvriers et de quartiers. Fidel Castro a d'abord occupé la charge de Premier ministre de 1959 à 1976 puis, à partir du 2 décembre 1976, celle de président du Conseil d'État et de président du Conseil des ministres. Il est également député de Santiago depuis 1976, et Premier secrétaire du Parti communiste de Cuba depuis sa refondation en 1965. Réélu sans adversaire tous les cinq ans, Fidel Castro a été au pouvoir face à dix présidents des États-Unis : Eisenhower, Kennedy, Johnson, Nixon, Ford, Carter, Reagan, G.H.W. Bush, Clinton et G.W. Bush. Depuis son retrait du pouvoir, Fidel Castro, s'il ne gère plus les affaires quotidiennes, reste présent et influent dans la société cubaine. Il a publié un livre, La Paz en Colombia (« La paix en Colombie »), téléchargeable librement, ainsi que le premier tome de ses Mémoires, Les chemins de la victoire, et il intervient dans le débat politique en multipliant ses réflexions sur l'actualité au travers de chroniques périodiques dans la presse cubaine. En outre, il reçoit régulièrement des personnalités et des chefs d'État comme c'était le cas de son ami le Vénézuélien Hugo Chavez, encore peu avant son décès en mars 2013.
  • È stato primo ministro di Cuba dal 16 febbraio 1959 all'abolizione della carica avvenuta il 2 dicembre 1976 ed è stato, dal 3 dicembre 1976 al 18 febbraio 2008, Presidente del Consiglio di Stato e Presidente del Consiglio dei ministri. Castro è stato uno dei protagonisti della rivoluzione cubana contro il regime del dittatore Fulgencio Batista e, dopo il fallito sbarco nella Baia dei Porci da parte di esuli cubani appoggiati dagli Stati Uniti d'America, proclamò l'istituzione della Repubblica di Cuba, uno stato totalitario di stampo socialista. Ha spesso giocato un ruolo internazionale maggiore di quanto lascino supporre le dimensioni geografiche, demografiche ed economiche di Cuba a causa della sua posizione strategica e della sua vicinanza geografica agli Stati Uniti d'America. Castro è una figura controversa: i detrattori lo considerano un nemico dei diritti umani, mentre i suoi sostenitori lo considerano un liberatore dall'imperialismo e sottolineano i progressi sociali che egli ha promosso a Cuba. È noto anche con l'appellativo di Líder máximo, pare attribuitogli quando dichiarò che Cuba avrebbe adottato il comunismo in seguito allo Sbarco della Baia dei Porci a sud dell'Avana, un fallito tentativo di rovesciare il regime cubano: nel corso degli anni Castro ha rafforzato la popolarità di quest'appellativo. Secondo i suoi sostenitori la leadership di Castro si è mantenuta così a lungo grazie al sostegno delle masse dovuto al miglioramento delle condizioni di vita. Secondo i detrattori, invece, le cause andrebbero cercate nell'utilizzo di metodi coercitivi e repressivi. Il 18 febbraio 2008, dopo quasi mezzo secolo di presidenza, Fidel Castro ha dichiarato che non avrebbe accettato una nuova elezione alla Presidenza del Consiglio di Stato e del consiglio dei Ministri. Il 19 aprile 2011, Fidel Castro si dimette anche dalla carica di primo segretario del Partito Comunista Cubano.
  • Fidel Alejandro Castro Ruz is een Cubaanse revolutionair en politicus, die de functie van minister-president van Cuba had van 1959 tot 1976, en vervolgens president van 1976 tot 2008. Hij diende ook als de eerste secretaris van de Communistische Partij van Cuba van de stichting van de partij in 1961 tot 2011. Hij is politiek gezien een marxist-leninist onder zijn regering werd de Republiek Cuba omgevormd tot een communistische staat, waarbij de industrie en de bedrijven werden genationaliseerd en er socialistische hervormingen werden gedaan op alle gebieden van de samenleving. Op internationaal vlak diende hij ook als de secretaris-generaal van de Beweging van Niet-Gebonden Landen van 1979 tot 1983. Hij is geboren als de onwettige zoon van de rijke boer van Spaanse afkomst, Ángel Castro Argiz, die hem verwekte bij zijn huishoudster Lina Ruz González, vervolgens raakte Castro betrokken bij linkse anti-imperialistische bewegingen tijdens de studie rechten aan de Universiteit van Havana. Hij verbond zich zelf met de gewapende opstanden tegen de rechtse regeringen in de Dominicaanse Republiek en Colombia, hij trok de conclusie dat door de VS gesteunde Cubaanse president Fulgencio Batista, die alom werd gezien als een dictator, moest worden omvergeworpen; daartoe leidde hij een mislukte gewapende aanval op de Moncada kazerne in 1953. Hij moest vervolgens de gevangenis in voor één jaar, hij reisde vervolgens naar Mexico en met behulp van zijn broer Raúl Castro en Che Guevara, verzamelde hij een groep van Cubaanse revolutionairen, de Beweging van de 26ste juli. Hij kwam terug in Cuba met hem, daar nam hij een belangrijke rol in de Cubaanse revolutie in, hij leidde een succesvolle guerrilla-oorlog tegen Batista's troepen, Batista zelf sloeg op de vlucht en ging in ballingschap in 1959. Castro werd vervolgens opperbevelhebber van de strijdkrachten en kort daarna premier. Zijn betrokkenheid bij de omverwerping van Batista, evenals de vermoedelijk relatie met de Sovjet Premier Nikita Chroesjtsjov, alarmeerde de Verenigde Staten, vervolgens organiseerde de CIA een mislukte invasie in de Varkensbaai in 1961 om zijn regering omver te werpen, vervolgens hebben ze verschillenden pogingen gedaan om hem te vermoorden en ook heeft de VS een economische blokkade van Cuba ingesteld. Om deze bedreiging tegen te gaan, smeedde Castro een alliantie met de Sovjet-Unie en kon de Sovjet-Unie nucleaire wapens opslaan op het eiland, wat leidt heeft tot de Cubaanse rakettencrisis in 1962. Vervolgens nam Castro het marxisme-leninisme over als zijn leidende ideologie, en in 1961 riep Castro het socialistische karakter uit van de Cubaanse revolutie, en in 1965 werd hij de eerste secretaris van de nieuw opgerichte communistische partij. Daarna leidde hij de transformatie van Cuba in een socialistische republiek door nationalisering van de industrie en de invoering van gratis universele gezondheidszorg en onderwijs. Castro heeft vervolgens de Cubaanse medische brigades geïntroduceerd die werken in ontwikkelingslanden ook heeft hij een aantal buitenlandse revolutionaire socialistische groepen geholpen om zo te proberen om het wereldkapitalisme omver te werpen. In 1976 werd hij voorzitter van de Raad van State en van de Raad van Ministers. Na de ineenstorting van de belangrijkste bondgenoot van Cuba, de Sovjet-Unie in 1991 had Cuba de economische "Speciale Periode", in 2006 werd Cuba lid van het Bolivariaanse Alliantie voor de Amerika's ook kreeg hij economische en politieke allianties met andere landen in de Latijns-Amerikaanse Draai naar Links. Door zijn zwakke gezondheid heeft Fidel Castro in 2006 zijn taken overgedragen aan vice-president Raúl Castro, hij werd gekozen tot president toen Fidel was afgetreden in 2008. Castro is een omstreden en verdeeldheid zaaiend figuur, hij wordt geprezen als een voorvechter van anti-imperialisme, humanisme, milieuactivisme en 's werelds armen door zijn aanhangers, maar zijn critici beschuldigen hem ervan een dictator te zijn die meerdere mensenrechten schendt, wat tegengesproken wordt door zijn aanhangers en verschillende organisaties. Toch heeft hij een belangrijke invloed gehad op de politiek van een aantal andere wereldleiders, namelijk Nelson Mandela, Hugo Chávez en Evo Morales, en hij wordt alom bewonderd voor het leiden van het verzet tegen het imperialisme.
  • Fidel Alejandro Castro Ruz – kubański polityk i prawnik, od 1 stycznia 1959 do 24 lutego 2008 przewodniczący Rady Państwa i premier Republiki Kuby, pierwszy sekretarz Komunistycznej Partii Kuby i przywódca rewolucji kubańskiej (El Máximo Lider). Z racji przewodzenia Armii Powstańczej w latach 1956-1959 popularnie nazywany El Comandante. Jego władza praktycznie nie podlegała ograniczeniom, stąd często określany był mianem dyktatora.
  • Fidel Alejandro Castro Ruz é um revolucionário comunista cubano, primeiro da República de Cuba. Até 2006 foi primeiro-secretário do Comitê Central do Partido Comunista de Cuba. Em 19 de fevereiro de 2008, Castro anunciou ao jornal do Partido Comunista, o Granma, que não se recandidataria ao cargo de presidente de Cuba, cinco dias antes de o seu mandato terminar. Castro nunca foi eleito através de eleições diretas, não permitiu a criação de partidos de oposição, nem liberdade de imprensa (Cuba é considerado um dos países com menor liberdade de imprensa do Mundo) durante o período em que esteve como líder do regime ditatorial cubano. Seu governo foi e continua sendo amplamente criticado pela comunidade internacional por violações aos direitos humanos. Apesar das controvérsias, foi durante o governo de Castro que Cuba alcançou altos índices de desenvolvimento humano e social e deu diversos exemplos de solidariedade humanitária, como a menor taxa de mortalidade infantil das Américas, erradicação do analfabetismo e da desnutrição infantil, tratamento gratuito de mais de 124 mil vítimas do acidente nuclear de Chernobyl, participação direta na luta pelo fim do Apartheid na África do Sul, treinamento de médicos do Timor Leste, entre outros. Líder e secretário-geral do partido desde sua fundação, em 1965, em 19 de abril de 2011, Fidel, que já havia entregue o cargo de presidente em 2006, foi substituído como secretário-geral do Partido Comunista Cubano por seu irmão, Raúl Castro, retirando-se oficialmente da vida política do país. Ganhou o Prêmio Olivo da Paz do Conselho Mundial da Paz em 2011 pela coexistência pacífica entre as nações e por ser uma personalidade que contribuiu para o desarmamento.
  • Кастро, Фидель style="background: transparent" | Герой Советского Союза |} Орден Ленина Орден Ленина Орден Ленина Орден Октябрьской Революции Орден Белого льва 1 степени Ошибка: неверное или отсутствующее изображение Орден «За заслуги» І степени Ошибка: неверное или отсутствующее изображение Специальный класс ордена Доброй Надежды (ЮАР) Золотой орден компаньонов О. Р. Тамбо Международная Ленинская премия «За укрепление мира между народами» — 1961 | викисклад =Fidel Castro | автограф =Signature of Fidel Castro. svg }} Кубинская революция Хронология События Нападение на казармы Монкада Речь «История меня оправдает»Высадка с яхты «Гранма» Операция «Verano» Бой при Ла-Плате Битва за Лас-Мерседес Битва за Ягуахай Битва за Санта-Клару Различные статьи Движение 26 июля Radio Rebelde Люди Фульхенсио Батиста Фидель Кастро — Че Гевара Рауль Кастро — Камило Сьенфуэгос Франк Паис — Убер Матос Селия Санчес — Уильям Морган Карлос Франки — Вильма Эспин Норберто Кольядо Мануэль Уррутия Фиде́ль Алеха́ндро Ка́стро Рус — кубинский революционный, государственный, политический и партийный деятель, команданте, председатель Госсовета Кубы с 1976 по 2008 год. Герой Советского Союза. Вместе с Камило Сьенфуэгосом, своим братом Раулем Кастро и аргентинцем Эрнесто Че Геварой возглавил революционное движение на Кубе против диктатора Батисты. После победы революции 1 января 1959 года Фидель Кастро стал премьер-министром Республики Куба, а с 1976 по 2008 год был председателем Госсовета (руководителем государства). Фидель Кастро родился в богатой семье и получил юридическое образование. Во время учёбы в Университете Гаваны, начал политическую карьеру и стал знаменательной фигурой в политике Кубы. Его политическая карьера продолжилась национальной критикой президента Фульхенсио Батисты, а также политического и корпоративного влияния США на Кубу. Он завоевал признание, но ограниченное, а также привлек внимание органов власти. Впоследствии возглавлял провальное нападение 1953 года на Казармы Монкада, после чего был арестован и осуждён на 15 лет тюрьмы, в 1955 году освобождён по амнистии. Затем он отправился в Мексику, чтобы подготовиться к вторжению на Кубу для свержения режима Батисты, которое началось в декабре 1956 года. Кастро впоследствии пришёл к власти в результате Кубинской революции, которая свергла диктатуру Батисты и вскоре после этого стал премьер-министром Кубы. В 1965 году стал Первым Секретарем Коммунистической Партии Кубы и произвел трансформацию Кубы в однопартийную социалистическую республику. В 1976 году стал председателем Государственного Совета, а также председателем Совета Министров. Он также носил верховный военный ранг Главнокомандующего кубинских вооруженных сил. Кастро передал свои полномочия своему младшему брату Раулю Кастро 31 июля 2006. 19 февраля 2008 за пять дней до истечения срока полномочий объявил, что не собирается вступать на новый срок ни в должности председателя Госсовета, ни в должности главнокомандующего. 24 февраля 2008 года Национальная Ассамблея избрала Рауля Кастро председателем госсовета Кубы. 21 марта 2011 года Кастро объявил о намерении уйти в отставку с поста Первого секретаря ЦК Компартии Кубы. 19 апреля 2011 года на закрытии VI съезда Компартии Кубы стало известно, что Фидель Кастро оставил пост Первого секретаря ЦК партии, новым Первым секретарём стал Рауль Кастро.
  • Fidel Alejandro Castro Ruz, född 13 augusti 1926 nära Birán, Holguín-provinsen, Kuba, är en kubansk advokat, gerillaledare och politiker, premiärminister 1959–1976, president 1976–2008 och partiordförande 1961–2011. Castro tog makten 1959 efter ett inbördeskrig mot den dåvarande presidenten Fulgencio Batista och etablerade en vänsternationalistisk totalitär regim med marxistiska drag som överlevde Grisbuktsinvasionen, Kubakrisen och Östblockets sammanbrott. Den radikala kursriktningen ledde till isolering från övriga Latinamerika och efter kalla krigets slut till en ekonomisk depression, vilka delvis hävts på senare år. Efter att ha insjuknat 2006, 79 år gammal övertog hans bror Raúl Castro den ledande rollen för landets politik. Vid kommunistpartiets kongress i april 2011 lämnade Castro slutligen posten som partiordförande. Castroregimen har haft en högst polariserande effekt hos latinamerikanska och västerländska intellektuella, ofta hyllat för en väl utbyggd socialvård och gratis utbildning. Kritik har riktats mot att denna samhällsservice byggts ut på odemokratisk väg samtidigt som landet gått från ett av Latinamerikas rikaste till ett av de fattigaste samt att dessa rättigheter systematiskt förnekas dem som motarbetar eller antas motarbeta regimens politik. Senast våren 2003 genomförde Castros hemliga polis massarresteringar av demokratiaktivister. Pressfrihet och yttrandefrihet är begränsade, och strejker är förbjudna. Professor R J Rummel, som specialiserat sig på massmord under diktaturregimer uppger att 73 000 kubaner dött som en följd av Fidel Castros politik, de flesta under försök att lämna landet (ett brott enligt kubansk lag). Andra källor anger siffror om nästan 120 000.
  • 菲德爾·亞歷杭德羅·卡斯特羅·魯斯(西班牙語:Fidel Alejandro Castro Ruz,1926年8月13日-),他是古巴共產黨、古巴共和国和古巴革命武装力量的主要创立者和领导人。前任古巴共產黨中央委員會第一書記,古巴共和国前國務委員會主席(国家元首)和部長會議主席(政府首脑)。2005年6月卡斯楚因病住院, 由其弟,時任第一副主席的劳尔·卡斯特罗暫代國務委員會主席職務。后劳尔·卡斯特罗正式出任国务委员会主席兼部长会议主席职务。卡斯特罗于2008年2月19日公开表示不会再寻求担任古巴国务委员会主席的职务,但事實上他早於兩年前已把權力移交予勞爾。 卡斯特罗在2011年公开文章称五年前已经辞去所有职务,包括古共中央第一书记,打破外界一直以来以为他保持第一书记的职务(尽管其弟作为第二书记已接掌政务),为日后重新掌权铺路的猜测。 2011年4月16日-19日在哈瓦那国际会议宫举行的古巴共产党第六次全国代表大会上,选举出古共新的领导机构,劳尔·卡斯特罗正式当选为古巴共产党中央委员会第一书记,马查多为第二书记。 由此卡斯特罗正式引退。 卡斯特羅出生於古巴東方省(現奧爾金省)比蘭鎮。他1950年畢業於哈瓦那大學,獲法學博士學位。1953年7月26日,卡斯特羅領導發動反對巴蒂斯塔獨裁政權的武裝起義,攻打蒙卡達兵營,失敗後被捕,在法庭上發表了著名的自我辯護詞《歷史將宣判我無罪》(La historia me absolverá)。1955年,古巴總統巴蒂斯塔宣佈國內大赦後,他流亡美國、墨西哥,在墨期間創建「七·二六運動」。卡斯特羅1956年回到古巴,在馬埃斯特拉山區創建起義軍和根據地。1959年1月,他率領起義軍推翻巴蒂斯塔獨裁政權,成立革命政府,出任政府總理(後改稱部長會議主席)和武裝部隊總司令。卡斯特羅1962年起擔任古巴社會主義革命統一黨第一書記。1965年該黨改名為古巴共產黨後,他擔任中央委員會第一書記至今。卡斯特羅1976年起任國務委員會主席(即國家元首,在該年廢除總統制)。卡斯特羅有一句名言:「我知道我會下地獄,但是我會在那裡看到大資本家、竊賊、劊子手和美國總統們。」他對巴蒂斯塔政權和美國企業、政治影響的批評,令他在古巴政治界嶄露頭角。雖然有限,他仍然是贏得了一些支持,也得到了政府的注意。 1959年取得政權後,外界通常以他和前蘇聯、美國的關係來描述他。自從1961年的豬灣事件後,古巴斷絕與美國的關係,之後古美關系一直惡劣,卡斯特羅同時跟前蘇聯及中共有密切的聯繫,直至1991年前蘇聯瓦解。失去蘇聯的靠山後,他從支援他國革命轉為支持跟拉丁美洲的左派社會主義政治人物例如委內瑞拉的乌戈·查維茲和玻利維亞的埃沃·莫拉萊斯等,查維茲更接替他成為拉美的「反美」先鋒。 在國內,卡斯特羅監督著如土地改革、農村合作化、工業國家化等經濟項目。保健和教育項目的擴展,古巴的人類發展指數排名第50是卡斯特羅國內社會發展藍圖中非常重要的基石。
dbpedia-owl:activeYearsEndDate
  • 1983-03-06 (xsd:date)
  • 2008-02-24 (xsd:date)
  • 2011-04-19 (xsd:date)
dbpedia-owl:activeYearsStartDate
  • 1959-02-16 (xsd:date)
  • 1976-12-02 (xsd:date)
  • 1979-09-10 (xsd:date)
  • 2006-09-16 (xsd:date)
dbpedia-owl:almaMater
dbpedia-owl:birthDate
  • 1926-08-13 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:child
dbpedia-owl:deputy
dbpedia-owl:office
  • Communist Party of Cuba
  • 7th and 23rd Secretary-General of the Non-Aligned Movement
  • 15th President of Cuba
  • 16th Prime Minister of Cuba
  • First Secretary of the
dbpedia-owl:party
dbpedia-owl:president
dbpedia-owl:relation
dbpedia-owl:religion
dbpedia-owl:spouse
dbpedia-owl:successor
dbpedia-owl:termPeriod
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:vicePresident
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 38301 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageInLinkCount
  • 2446 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutLinkCount
  • 631 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 547855315 (xsd:integer)
dbpprop:after
dbpprop:align
  • left
  • right
dbpprop:almaMater
dbpprop:alternativeNames
  • Fidel Alejandro Castro Ruz
dbpprop:as
dbpprop:author
  • yes
dbpprop:b
  • no
dbpprop:before
dbpprop:bgcolor
  • #ACE1AF
dbpprop:birthDate
  • 1926-08-13 (xsd:date)
dbpprop:birthName
  • Fidel Alejandro Castro Ruz
dbpprop:birthPlace
  • Birán, Cuba
dbpprop:caption
  • Castro in front of a Havana statue of Cuban national hero José Martí in 2003.
dbpprop:children
  • dbpedia:Alina_Fernández
  • Alejandro Castro-Soto
  • Alex Castro-Soto
  • Alexis Castro-Soto
  • Angel Castro-Soto
  • Antonio Castro-Soto
  • Fidel Ángel Castro Diaz-Balart
  • Francisca Pupo
  • Jorge Angel Castro Laborde
dbpprop:colorcode
  • Red
dbpprop:commons
  • Fidel Castro
dbpprop:dateOfBirth
  • 1926-08-13 (xsd:date)
dbpprop:deputy
dbpprop:footnotes
  • --07-31
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:imagesize
  • 250 (xsd:integer)
dbpprop:lccn
  • n/80/39693
dbpprop:name
  • Castro, Fidel
dbpprop:office
  • 7 (xsd:integer)
  • 15 (xsd:integer)
  • 16 (xsd:integer)
  • Communist Party of Cuba
  • First Secretary of the
dbpprop:party
dbpprop:placeOfBirth
  • Birán, Holguín Province, Cuba
dbpprop:pnd
  • 118519654 (xsd:integer)
dbpprop:predecessor
dbpprop:president
dbpprop:primeminister
  • Himself
dbpprop:profession
  • Lawyer
dbpprop:quote
  • "The revolution has no time for elections. There is no more democratic government in Latin America than the revolutionary government. ... If Mr. Kennedy does not like Socialism, we do not like imperialism. We do not like capitalism"
  • "The story of our beards is very simple: it arose out of the difficult conditions we were living and fighting under as guerrillas. We didn't have any razor blades... everybody just let their beards and hair grow, and that turned into a kind of badge of identity. For the campesinos and everybody else, for the press, for the reporters we were "los barbudos" - the bearded ones. It had its positive side: in order for a spy to infiltrate us, he had to start preparing months ahead of time - he'd have had to have six-months' growth of beard, you see... Later, with the triumph of the Revolution, we kept our beards to preserve the symbolism."
  • "When I saw the supplied rockets being fired at Mario's house, I swore to myself that the Americans would pay dearly for what they are doing. When this war is over a much wider and bigger war will begin for me: the war that I am going to wage against them. I know that this is my real destiny."
  • "Until Castro, the U.S. was so overwhelmingly influential in Cuba that the American ambassador was the second most important man, sometimes even more important than the Cuban president."
  • "We are not executing innocent people or political opponents. We are executing murderers and they deserve it."
  • "I joined the people; I grabbed a rifle in a police station that collapsed when it was rushed by a crowd. I witnessed the spectacle of a totally spontaneous revolution... That experience led me to identify myself even more with the cause of the people. My still incipient Marxist ideas had nothing to do with our conduct – it was a spontaneous reaction on our part, as young people with Martí-an, anti-imperialist, anti-colonialist and pro-democratic ideas."
  • "There is often talk of human rights, but it is also necessary to talk of the rights of humanity. Why should some people walk barefoot, so that others can travel in luxurious cars? Why should some live for thirty-five years, so that others can live for seventy years? Why should some be miserably poor, so that others can be hugely rich? I speak on behalf of the children in the world who do not have a piece of bread. I speak on the behalf of the sick who have no medicine, of those whose rights to life and human dignity have been denied."
  • "Marxism taught me what society was. I was like a blindfolded man in a forest, who doesn't even know where north or south is. If you don't eventually come to truly understand the history of the class struggle, or at least have a clear idea that society is divided between the rich and the poor, and that some people subjugate and exploit other people, you're lost in a forest, not knowing anything."
  • "I would honestly love to revolutionize this country from one end to the other! I am sure this would bring happiness to the Cuban people. I would not be stopped by the hatred and ill will of a few thousand people, including some of my relatives, half the people I know, two-thirds of my fellow professionals, and four-fifths of my ex-schoolmates."
  • "The greatest threat presented by Castro's Cuba is as an example to other Latin American states which are beset by poverty, corruption, feudalism, and plutocratic exploitation ... his influence in Latin America might be overwhelming and irresistible if, with Soviet help, he could establish in Cuba a Communist utopia."
  • "There was... no doubts about who the victors were. Cuba's stature in the world soared to new heights, and Fidel's role as the adored and revered leader among ordinary Cuban people received a renewed boost. His popularity was greater than ever. In his own mind he had done what generations of Cubans had only fantacized about: he had taken on the United States and won."
  • "In a few hours you will be victorious or defeated, but regardless of the outcome – listen well, friends – this Movement will triumph. If you win tomorrow, the aspirations of Martí will be fulfilled sooner. If we fail, our action will nevertheless set an example for the Cuban people, and from the people will arise fresh new men willing to die for Cuba. They will pick up our banner and move forward... The people will back us in Oriente and in the whole island. As in '68 and '92, here in Oriente we will give the first cry of Liberty or Death!"
  • "As I have said before, the ever more sophisticated weapons piling up in the arsenals of the wealthiest and the mightiest can kill the illiterate, the ill, the poor and the hungry but they cannot kill ignorance, illnesses, poverty or hunger."
  • "Castro first and foremost is and always has been a committed egalitarian. He despises any system in which one class or group of people lives much better than another. He wanted a system that provided the basic needs to all—enough to eat, health care, adequate housing and education. The authoritarian nature of the Cuban Revolution stems largely from his commitment to that goal. Castro was convinced that he was right, and that his system was for the good of the people. Thus, anyone who stood against the revolution stood also against the Cuban people and that, in Castro’s eyes, was simply unacceptable. There is, then, very little in the way of individual freedoms – especially freedom of expression and assembly. And there are political prisoners — those who have expressed positions against the revolution — though today only some 300, down markedly from the number at the outset of the revolution.
  • "We do not have a smidgen of capitalism or neo-liberalism. We are facing a world completely ruled by neo-liberalism and capitalism. This does not mean that we are going to surrender. It means that we have to adopt to the reality of that world. That is what we are doing, with great equanimity, without giving up our ideals, our goals. I ask you to have trust in what the government and party are doing. They are defending, to the last atom, socialist ideas, principles and goals."
  • "Within Cuba, Fidel's domination of every aspect of the government and the society remains total. His personal needs for absolute control seems to have changed little over the years. He remains committed to a disciplined society in which he is still determined to remake the Cuban national character, creating work-orientated, socially concerned individuals... He wants to increase people's standard of living, the availability of material goods, and to import the latest technology. But the economic realities, despite rapid dramatic growth in the gross national product, severely limit what Cuba can buy on the world market."
dbpprop:relations
  • dbpedia:Ramón_Castro_Ruz
  • Raúl Castro Ruz
  • Agustina Castro Ruz
  • Angela Castro Ruz
  • Antonia Maria Castro Argota
  • Emma Castro Ruz
  • Georgina Castro Argota
  • Juana Castro Ruz
  • Lidia Castro Argota
  • Manuel Castro Argota
  • Pedro Emilio Castro Argota
dbpprop:religion
  • None
dbpprop:rows
  • 2 (xsd:integer)
dbpprop:shortDescription
  • President of Cuba
dbpprop:signature
  • Fidel Castro Signature.svg
dbpprop:source
  • --04-27
  • — Fidel Castro's speech to the Movement just before the Moncada Attack, 1953.
  • — Fidel Castro explaining the reforms of the Special Period
  • — Fidel Castro's speech at the International Conference on Financing for Development, 2002
  • — Earl T. Smith, former American Ambassador to Cuba, during 1960 testimony to the U.S. Senate
  • — Castro's response to his critics regarding the mass executions, 1959.
  • — Fidel Castro on discovering Marxism, 2009.
  • — Fidel Castro on his iconic beard, 2009
  • — Fidel Castro on the Bogotazo, 2009.
  • — Fidel Castro, 1954.
  • — Fidel Castro, 1961
  • — Peter Bourne, Castro Biographer, 1986
  • — Peter Bourne, Castro biographer, 1986
  • – Wayne S. Smith, US Interests Section in Havana Chief from 1979 to 1982, in 2007.
  • — Fidel Castro in a letter to Celia Sánchez, 1958.
  • — Fidel Castro's message to the UN General Assembly, 1979
dbpprop:spouse
  • Mirta Diaz-Balart
  • Dalia Soto del Valle
dbpprop:successor
dbpprop:termEnd
  • 1983-03-06 (xsd:date)
  • 2008-02-24 (xsd:date)
  • 2011-04-19 (xsd:date)
  • --02-24
dbpprop:termStart
  • 1959-02-16 (xsd:date)
  • 1976-12-02 (xsd:date)
  • 1979-09-10 (xsd:date)
  • 2006-09-16 (xsd:date)
  • July 1961
dbpprop:title
dbpprop:tsurl
  • viaf/102325430
dbpprop:v
  • no
dbpprop:viaf
  • 102325430 (xsd:integer)
dbpprop:vicepresident
dbpprop:width
  • 25 (xsd:integer)
dbpprop:wikt
  • no
dbpprop:wordnet_type
dbpprop:years
  • 1959 (xsd:integer)
  • 1961 (xsd:integer)
  • 1976 (xsd:integer)
  • 1979 (xsd:integer)
  • 2005 (xsd:integer)
dc:description
  • President of Cuba
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Fidel Alejandro Castro Ruz is een Cubaanse revolutionair en politicus, die de functie van minister-president van Cuba had van 1959 tot 1976, en vervolgens president van 1976 tot 2008. Hij diende ook als de eerste secretaris van de Communistische Partij van Cuba van de stichting van de partij in 1961 tot 2011.
  • È stato primo ministro di Cuba dal 16 febbraio 1959 all'abolizione della carica avvenuta il 2 dicembre 1976 ed è stato, dal 3 dicembre 1976 al 18 febbraio 2008, Presidente del Consiglio di Stato e Presidente del Consiglio dei ministri.
  • Fidel Alejandro Castro Ruz é um revolucionário comunista cubano, primeiro da República de Cuba. Até 2006 foi primeiro-secretário do Comitê Central do Partido Comunista de Cuba. Em 19 de fevereiro de 2008, Castro anunciou ao jornal do Partido Comunista, o Granma, que não se recandidataria ao cargo de presidente de Cuba, cinco dias antes de o seu mandato terminar.
  • フィデル・アレハンドロ・カストロ・ルス(Fidel Alejandro Castro Ruz, 1926年8月13日 - )は、キューバの政治家、革命家、軍人、弁護士。社会主義者で、1959年のキューバ革命でアメリカ合衆国の事実上の傀儡政権であったフルヘンシオ・バティスタ政権を武力で倒し、キューバを社会主義国家に変えた。革命によって同国の最高指導者となり、首相に就任。1965年から2011年までキューバ共産党中央委員会第一書記を、1976年より2008年まで国家評議会議長(国家元首)兼閣僚評議会議長(首相)を務めた。 国家元首として在職中、日本国内においては「カストロ議長」と呼称されることが多かった。なお、本項では本人を指す場合は原則として「フィデル」の表記を用いる。これは、彼の弟にして後継者であるラウル・カストロの存在があるためで、ラウルについても本項では原則として「ラウル」の表記を用いる。
  • Fidel Alejandro Castro Ruz [fiˈðel ˈkastɾo ˈrus] ist ein kubanischer Revolutionär und kommunistischer Politiker spanischer Abstammung und Inhaber verschiedener politischer Funktionen. Die allgemeine Ansicht ist es, dass er von 1959 bis 2008 der diktatorische Machthaber Kubas gewesen ist. Er war mit der Bewegung des 26. Juli treibende Kraft der kubanischen Revolution gegen den Diktator Batista 1959 auf Kuba.
  • Fidel Alejandro Castro Ruz (born August 13, 1926) is a Cuban communist revolutionary and politician who was Prime Minister of Cuba from 1959 to 1976, and President from 1976 to 2008. He also served as the Commander in Chief of the country's armed forces from 1959 to 2008, and as the First Secretary of the Communist Party of Cuba from 1961 until 2011.
  • Fidel Alejandro Castro Ruz, conocido como Fidel Castro, es un militar, revolucionario, estadista y político cubano. Fue mandatario de su país como primer ministro (1959-1976) y presidente (1976-2008). También fue comandante en jefe de las Fuerzas Armadas Revolucionarias (1956-2008) y mantuvo el poder como primer secretario del Partido Comunista desde 1965 hasta 2011, cuando terminó definitivamente su mandato y le transfirió todos los poderes de la nación a su hermano Raúl.
  • Fidel Alejandro Castro Ruz, né le 13 août 1926, est un dirigeant politique cubain, ancien chef d'État et chef de gouvernement de Cuba. Il a été un des principaux leaders de la Révolution cubaine, et a été successivement Premier ministre de l'île de février 1959 à décembre 1976, puis président du Conseil d’État de Cuba - soit chef de l'État - depuis la création de cette fonction, jusqu’à sa démission pour raisons de santé en février 2008.
  • Fidel Alejandro Castro Ruz – kubański polityk i prawnik, od 1 stycznia 1959 do 24 lutego 2008 przewodniczący Rady Państwa i premier Republiki Kuby, pierwszy sekretarz Komunistycznej Partii Kuby i przywódca rewolucji kubańskiej (El Máximo Lider). Z racji przewodzenia Armii Powstańczej w latach 1956-1959 popularnie nazywany El Comandante. Jego władza praktycznie nie podlegała ograniczeniom, stąd często określany był mianem dyktatora.
  • Кастро, Фидель style="background: transparent" | Герой Советского Союза |} Орден Ленина Орден Ленина Орден Ленина Орден Октябрьской Революции Орден Белого льва 1 степени Ошибка: неверное или отсутствующее изображение Орден «За заслуги» І степени Ошибка: неверное или отсутствующее изображение Специальный класс ордена Доброй Надежды (ЮАР) Золотой орден компаньонов О. Р.
  • Fidel Alejandro Castro Ruz, född 13 augusti 1926 nära Birán, Holguín-provinsen, Kuba, är en kubansk advokat, gerillaledare och politiker, premiärminister 1959–1976, president 1976–2008 och partiordförande 1961–2011. Castro tog makten 1959 efter ett inbördeskrig mot den dåvarande presidenten Fulgencio Batista och etablerade en vänsternationalistisk totalitär regim med marxistiska drag som överlevde Grisbuktsinvasionen, Kubakrisen och Östblockets sammanbrott.
  • 菲德爾·亞歷杭德羅·卡斯特羅·魯斯(西班牙語:Fidel Alejandro Castro Ruz,1926年8月13日-),他是古巴共產黨、古巴共和国和古巴革命武装力量的主要创立者和领导人。前任古巴共產黨中央委員會第一書記,古巴共和国前國務委員會主席(国家元首)和部長會議主席(政府首脑)。2005年6月卡斯楚因病住院, 由其弟,時任第一副主席的劳尔·卡斯特罗暫代國務委員會主席職務。后劳尔·卡斯特罗正式出任国务委员会主席兼部长会议主席职务。卡斯特罗于2008年2月19日公开表示不会再寻求担任古巴国务委员会主席的职务,但事實上他早於兩年前已把權力移交予勞爾。 卡斯特罗在2011年公开文章称五年前已经辞去所有职务,包括古共中央第一书记,打破外界一直以来以为他保持第一书记的职务(尽管其弟作为第二书记已接掌政务),为日后重新掌权铺路的猜测。 2011年4月16日-19日在哈瓦那国际会议宫举行的古巴共产党第六次全国代表大会上,选举出古共新的领导机构,劳尔·卡斯特罗正式当选为古巴共产党中央委员会第一书记,马查多为第二书记。 由此卡斯特罗正式引退。 卡斯特羅出生於古巴東方省(現奧爾金省)比蘭鎮。他1950年畢業於哈瓦那大學,獲法學博士學位。1953年7月26日,卡斯特羅領導發動反對巴蒂斯塔獨裁政權的武裝起義,攻打蒙卡達兵營,失敗後被捕,在法庭上發表了著名的自我辯護詞《歷史將宣判我無罪》(La historia me absolverá)。1955年,古巴總統巴蒂斯塔宣佈國內大赦後,他流亡美國、墨西哥,在墨期間創建「七·二六運動」。卡斯特羅1956年回到古巴,在馬埃斯特拉山區創建起義軍和根據地。1959年1月,他率領起義軍推翻巴蒂斯塔獨裁政權,成立革命政府,出任政府總理(後改稱部長會議主席)和武裝部隊總司令。卡斯特羅1962年起擔任古巴社會主義革命統一黨第一書記。1965年該黨改名為古巴共產黨後,他擔任中央委員會第一書記至今。卡斯特羅1976年起任國務委員會主席(即國家元首,在該年廢除總統制)。卡斯特羅有一句名言:「我知道我會下地獄,但是我會在那裡看到大資本家、竊賊、劊子手和美國總統們。」他對巴蒂斯塔政權和美國企業、政治影響的批評,令他在古巴政治界嶄露頭角。雖然有限,他仍然是贏得了一些支持,也得到了政府的注意。 1959年取得政權後,外界通常以他和前蘇聯、美國的關係來描述他。自從1961年的豬灣事件後,古巴斷絕與美國的關係,之後古美關系一直惡劣,卡斯特羅同時跟前蘇聯及中共有密切的聯繫,直至1991年前蘇聯瓦解。失去蘇聯的靠山後,他從支援他國革命轉為支持跟拉丁美洲的左派社會主義政治人物例如委內瑞拉的乌戈·查維茲和玻利維亞的埃沃·莫拉萊斯等,查維茲更接替他成為拉美的「反美」先鋒。 在國內,卡斯特羅監督著如土地改革、農村合作化、工業國家化等經濟項目。保健和教育項目的擴展,古巴的人類發展指數排名第50是卡斯特羅國內社會發展藍圖中非常重要的基石。
rdfs:label
  • 菲德尔·卡斯特罗
  • Fidel Castro
  • Fidel Castro
  • Fidel Castro
  • Fidel Castro
  • Fidel Castro
  • フィデル・カストロ
  • Fidel Castro
  • Fidel Castro
  • Fidel Castro
  • Кастро, Фидель
  • Fidel Castro
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:givenName
  • Fidel
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Fidel Castro
foaf:surname
  • Castro
is dbpedia-owl:commander of
is dbpedia-owl:influenced of
is dbpedia-owl:president of
is dbpedia-owl:primeMinister of
is dbpedia-owl:relation of
is dbpedia-owl:spouse of
is dbpedia-owl:starring of
is dbpedia-owl:successor of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpprop:1namedata of
is dbpprop:after of
is dbpprop:before of
is dbpprop:inaugural of
is dbpprop:name of
is dbpprop:predecessor of
is dbpprop:premier of
is dbpprop:president of
is dbpprop:primeminister of
is dbpprop:relations of
is dbpprop:spouse of
is dbpprop:starring of
is dbpprop:successor of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of