Fidel Alejandro Castro Ruz ([fiˈðel aleˈxandɾo ˈkastɾo ˈrus] About this sound audio ; born August 13, 1926), commonly known as Fidel Castro is a Cuban politician and revolutionary who governed the Republic of Cuba as its Prime Minister from 1959 to 1976 and then its President from 1976 to 2008. Politically a Marxist–Leninist and Cuban nationalist, he also served as the First Secretary of the Communist Party of Cuba from 1961 until 2011. Under his administration Cuba became a one-party Communist state; industry and business were nationalized, and state socialist reforms were implemented throughout society. Internationally, Castro was the Secretary-General of the Non-Aligned Movement from 1979 to 1983 and from 2006 to 2008.

Property Value
dbo:abstract
  • فيدل أليخاندرو كاسترو (13 أغسطس 1926 -)، رئيس كوبا منذ العام 1959 عندما أطاح بحكومة فولغينسيو باتيستا بثورة عسكرية ليصبح رئيس الوزراء إلى عام 2008 عند اعلانه عدم ترشحه لولاية جديدة وانتخاب أخيه راؤول كاسترو مكانه. وكان كاسترو في 1965 أمين الحزب الشيوعي في كوبا وقاد تحويل البلاد إلى النظام الشيوعي ونظام حكم الحزب الوحيد. وأصبح في 1976 رئيس مجلس الدولة ومجلس الوزراء. وكان أعلى قائد عسكري. بعد جراحة معوية في 31 يوليو 2006 سلم مهامه لأخيه الصغير ونائب الرئيس الأول راؤول كاسترو. في 19 فبراير 2008 وقبل 5 أيام من انتهاء مدة الحكم أعلن أنه لن يرغب في مدة جديدة كرئيس أو رئيس أركان. (ar)
  • Fidel Alejandro Castro Ruz [fiˈðel ˈkastɾo ˈrus ] (* offiziell 13. August 1926, tatsächlich 13. August 1927 in Birán bei Mayarí, Provinz Oriente) ist ein kubanischer Revolutionär und Politiker spanischer Abstammung. Er war unter anderem Regierungschef, Staatspräsident und Vorsitzender der Kommunistischen Partei Kubas. Castro war mit der Bewegung des 26. Juli (M-26-7) die treibende Kraft der kubanischen Revolution gegen den Diktator Batista 1959. Mit insgesamt 49 Jahren war Castro der am längsten regierende nichtmonarchische Herrscher des 20. und beginnenden 21. Jahrhunderts. (de)
  • Fidel Alejandro Castro Ruz ([fiˈðel aleˈxandɾo ˈkastɾo ˈrus] About this sound audio ; born August 13, 1926), commonly known as Fidel Castro is a Cuban politician and revolutionary who governed the Republic of Cuba as its Prime Minister from 1959 to 1976 and then its President from 1976 to 2008. Politically a Marxist–Leninist and Cuban nationalist, he also served as the First Secretary of the Communist Party of Cuba from 1961 until 2011. Under his administration Cuba became a one-party Communist state; industry and business were nationalized, and state socialist reforms were implemented throughout society. Internationally, Castro was the Secretary-General of the Non-Aligned Movement from 1979 to 1983 and from 2006 to 2008. Born in Birán as the son of a wealthy farmer, Castro adopted leftist anti-imperialist politics while studying law at the University of Havana. After participating in rebellions against right-wing governments in the Dominican Republic and Colombia, he planned the overthrow of Cuban President Fulgencio Batista, launching a failed attack on the Moncada Barracks in 1953. After a year's imprisonment, he traveled to Mexico where he formed a revolutionary group, the 26th of July Movement, with Che Guevara and his brother Raúl Castro. Returning to Cuba, Castro took a key role in the Cuban Revolution by leading the Movement in a guerrilla war against Batista's forces from the Sierra Maestra. After Batista's overthrow in 1959, Castro assumed military and political power as Cuba's Prime Minister. The United States was alarmed by Castro's friendly relations with the Soviet Union, and unsuccessfully attempted to remove him by assassination, economic blockade, and counter-revolution, including the Bay of Pigs invasion of 1961. Countering these threats, Castro formed an alliance with the Soviets and allowed them to place nuclear weapons on the island, sparking the Cuban Missile Crisis – a defining incident of the Cold War – in 1962. Adopting a Marxist-Leninist model of development, Castro converted Cuba into a one-party socialist state under Communist Party rule; the first in the Western hemisphere. Reforms introducing central economic planning and expanding healthcare and education were accompanied by state control of the press and the suppression of internal dissent. Abroad, Castro supported anti-imperialist revolutionary groups, backing the establishment of Marxist governments in Chile, Nicaragua, and Grenada, and sending troops to aid allies in the Yom Kippur War, Ethio-Somali War, and Angolan Civil War. These actions, coupled with Castro's leadership of the Non-Aligned Movement and Cuba's medical internationalism, increased Cuba's profile on the world stage and earned its leader great respect in the developing world. Following the Soviet Union's dissolution in 1991, Castro led Cuba into its "Special Period" and embraced environmentalist and anti-globalization ideas. In the 2000s he forged alliances in the Latin American Pink Tide – namely with Hugo Chávez's Venezuela – and signed Cuba to the Bolivarian Alliance for the Americas. In 2006 he transferred his responsibilities to Vice-President Raúl Castro, who formally assumed the presidency in 2008. Castro is a controversial and divisive world figure. He is decorated with various international awards, and his supporters laud him as a champion of socialism, anti-imperialism, and humanitarianism, whose revolutionary regime secured Cuba's independence from American imperialism. Conversely, critics view him as a totalitarian dictator whose administration oversaw multiple human-rights abuses, an exodus of more than one million Cubans, and the impoverishment of the country's economy. Through his actions and his writings he has significantly influenced the politics of various individuals and groups across the world. (en)
  • Fidel Castro , né le à Birán dans la province de Holguín, est un chef d'État cubain, ancien président de Cuba. Il a été un des principaux dirigeants de la Révolution cubaine, et a été successivement Premier ministre de l'île de février 1959 à décembre 1976, puis président du Conseil d’État de Cuba - soit chef de l'État - depuis la création de cette fonction, jusqu’à sa démission pour des raisons de santé en février 2008. Le 24 février 2008, l’Assemblée nationale a élu son frère Raúl Castro pour lui succéder comme chef de l'État. Fidel Castro a occupé la fonction de Premier secrétaire du Parti communiste de Cuba, de la création de celle-ci en 1965 jusqu'au 19 avril 2011, date à laquelle Raúl Castro lui a également succédé à ce poste. Ses détracteurs et des organisations de défense des droits de l'Homme dénoncent son gouvernement comme une dictature. De nombreux observateurs comme Amnesty International ont critiqué des dérives autoritaires. L'universitaire et écrivain Jacobo Machover parle même de « pouvoir absolu ». Cette vision est contestée par ses partisans. Le personnage jouit également d'une certaine popularité auprès d'hommes politiques de gauche (Hugo Chávez, Evo Morales...) et d'intellectuels (Eduardo Galeano, Adolfo Pérez Esquivel...) en Amérique latine, en Afrique (Nelson Mandela), en Europe (Danielle Mitterrand, Jack Lang, Jean-Luc Mélenchon...) et même aux États-Unis, où le révérend Jesse Jackson, ancien candidat à l'investiture du Parti démocrate pour l'élection présidentielle américaine, déclara en 1984 que Fidel Castro était « le politicien le plus honnête et le plus courageux qu'[il ait] jamais rencontré ». Arrivé au pouvoir en février 1959, peu après la Révolution cubaine (1958-1959), qui renversa le régime dictatorial du général Fulgencio Batista, il cessa toutes ses fonctions à la tête de l'État le . Son frère, Raúl Castro comme vice-président fut alors élu à la tête de l'État par l'Assemblée nationale. Fidel Castro, son frère, le lieutenant Raúl Castro, et le docteur Ernesto Guevara (dit « le Che ») ont donné à la révolution, officiellement nationaliste au départ, une orientation « marxiste-léniniste » au début des années 1960, au moment de son affrontement avec les administrations américaines de l'époque. Le pays se rapprocha alors de l'Union des républiques socialistes soviétiques (URSS). À la suite de la révolution, le gouvernement cubain, sous l'impulsion de Castro, de son frère et de Che Guevara, instaura progressivement une république socialiste à parti unique. La constitution cubaine garantit que le parti ne prend pas position sur les élections et qu'il ne désigne pas de candidats, ces derniers sont proposés par les citoyens lors des réunions d'ouvriers et de quartiers. Fidel Castro a d'abord occupé la charge de Premier ministre de 1959 à 1976 puis, à partir du 2 décembre 1976, celle de président du Conseil d'État (chef de l'État) et de président du Conseil des ministres (chef du gouvernement). Il est également député de Santiago depuis 1976, et Premier secrétaire du Parti communiste de Cuba depuis sa refondation en 1965. Réélu sans adversaire[réf. nécessaire] tous les cinq ans, Fidel Castro a été au pouvoir face à dix présidents des États-Unis : Eisenhower, Kennedy, Johnson, Nixon, Ford, Carter, Reagan, George H. W. Bush, Clinton et G.W. Bush. Depuis son retrait du pouvoir, Fidel Castro, s'il ne gère plus les affaires quotidiennes, reste présent et influent dans la société cubaine. Il a publié un livre, La Paz en Colombia (« La paix en Colombie »), téléchargeable librement, ainsi que le premier tome de ses Mémoires, Les chemins de la victoire, et il intervient dans le débat politique en multipliant ses réflexions sur l'actualité au travers de chroniques périodiques dans la presse cubaine. En outre, il reçoit régulièrement des personnalités et des chefs d'État comme c'était le cas de son ami le Vénézuélien Hugo Chávez, encore peu avant son décès en mars 2013. (fr)
  • Fidel Alejandro Castro Ruz, más conocido como Fidel Castro (Birán, Holguín, 13 de agosto de 1926), es un militar, revolucionario, estadista y político cubano. Fue mandatario de su país como primer ministro (1959-1976) y presidente (1976-2008). También fue comandante en jefe de las Fuerzas Armadas Revolucionarias (1956-2008) y mantuvo el poder como primer secretario del Partido Comunista de Cuba desde 1965 hasta 2011, cuando definitivamente dejó su puesto como líder de su país y le transfirió todos los poderes de la nación a su hermano Raúl. Es diputado de la Asamblea Nacional del Poder Popular (desde 1976). Profesionalmente es abogado, doctor en Derecho Civil y licenciado en Derecho Diplomático. Fidel Castro se inició en la vida pública como político opositor y destacó especialmente tras el asalto al cuartel Moncada en 1953, por el que fue condenado a prisión. Tras ser indultado gracias a la presión de la opinión pública, se exilió en México, donde planeó la invasión guerrillera de 1956. Llegó al poder tras encabezar la Revolución Cubana, que triunfó el 1 de enero de 1959, derrocando a la dictadura de Fulgencio Batista. Fue nombrado primer ministro el 27 de febrero del mismo año por el presidente Manuel Urrutia. Lideró en 1961 la adopción del marxismo por el gobierno revolucionario, estableciendo el primer Estado socialista de América. Tras la reforma constitucional de 1976, fue elegido presidente del Consejo de Estado y del Consejo de Ministros. Fue el fundador del Partido Comunista en 1965 y desde entonces, hasta 2011 fue su Primer Secretario. El 19 de febrero de 2008, en una carta publicada en el diario Granma, anunció que no se presentaría ni aceptaría el puesto de presidente y comandante en la reunión de la Asamblea Nacional del Poder Popular del 24 de febrero del mismo año. En el ámbito internacional, inicialmente trató de establecer buenas relaciones con los Estados Unidos; entabló, luego, estrechos lazos con la URSS. Después de una serie de expropiaciones a propietarios estadounidenses, los desencuentros con los EUA desembocaron en el embargo económico contra Cuba. Desde entonces, su relación con la superpotencia ha sido abiertamente antagónica, lo que quedó confirmado tras la fracasada invasión de Bahía de Cochinos en 1961. Ha recibido decenas de condecoraciones nacionales y extranjeras. Debido a su larga gestión y a las características controvertidas de sus políticas, se ha generado un polémico e intenso debate entre opositores y partidarios sobre su gobierno: desde calificarlo como una dictadura hasta considerarlo la expresión de la voluntad del pueblo cubano. (es)
  • È stato primo ministro di Cuba dal 16 febbraio 1959 all'abolizione della carica, avvenuta il 2 dicembre 1976, ed è stato, dal 3 dicembre 1976 al 18 febbraio 2008, Presidente del Consiglio di Stato e Presidente del Consiglio dei ministri, nonché Primo Segretario del Partito Comunista di Cuba, il partito unico del Paese, che tuttavia non partecipa direttamente alle elezioni. Castro, assieme al fratello Raúl, a Che Guevara e Camilo Cienfuegos è stato uno dei protagonisti della rivoluzione cubana contro il regime del dittatore Fulgencio Batista e, dopo il fallito sbarco nella baia dei Porci da parte di esuli cubani appoggiati dagli Stati Uniti d'America, proclamò l'istituzione della Repubblica di Cuba, uno Stato monopartitico di stampo socialista, che secondo Castro e i suoi sostenitori è una democrazia popolare apartitica, ma che i dissidenti e buona parte degli analisti politici internazionali definiscono come regime totalitario. Ha spesso giocato un ruolo internazionale maggiore di quanto lascino supporre le dimensioni geografiche, demografiche ed economiche di Cuba, a causa della posizione strategica e della vicinanza geografica agli Stati Uniti del Paese. Castro è una figura controversa: i detrattori lo considerano un nemico dei diritti umani, mentre i suoi sostenitori lo considerano un liberatore dall'imperialismo e sottolineano i progressi sociali che egli ha promosso a Cuba. È noto anche con l'appellativo di Líder Máximo ("Condottiero Supremo"), a quanto pare attribuitogli quando, il 2 dicembre 1961, dichiarò che Cuba avrebbe adottato il comunismo in seguito allo sbarco della baia dei Porci a sud dell'Avana, un fallito tentativo da parte del governo statunitense di rovesciare con le armi il regime cubano; nel corso degli anni Castro ha rafforzato la popolarità di quest'appellativo. Secondo i suoi sostenitori, la leadership di Castro si è mantenuta così a lungo grazie al sostegno delle masse, dovuto al miglioramento delle condizioni di vita. Secondo i detrattori, invece, le cause andrebbero cercate nell'utilizzo di metodi coercitivi e repressivi. Il 18 febbraio 2008, dopo quasi mezzo secolo di presidenza, Fidel Castro ha dichiarato che non avrebbe accettato una nuova elezione alla Presidenza del Consiglio di Stato e del consiglio dei Ministri, a causa di problemi di salute. Il 19 aprile 2011 Fidel Castro si dimette anche dalla carica di primo segretario del Partito Comunista di Cuba consegnando i suoi poteri nelle mani del fratello Raùl Castro il quale sta lentamente avviando alcune riforme in senso liberale a favore del popolo e della non florida economia locale, compromessa soprattutto dal lungo embargo a cui è stata costretta l'isola (it)
  • フィデル・アレハンドロ・カストロ・ルス(Fidel Alejandro Castro Ruz , 1926年8月13日 - )は、キューバの政治家、革命家、軍人、弁護士。社会主義者で、1959年のキューバ革命でアメリカ合衆国の事実上の傀儡政権であったフルヘンシオ・バティスタ政権を武力で倒し、キューバを社会主義国家に変えた。革命によって同国の最高指導者となり、首相に就任。1965年から2011年までキューバ共産党中央委員会第一書記を、1976年より2008年まで国家評議会議長(国家元首)兼閣僚評議会議長(首相)を務めた。 国家元首として在職中、日本国内においては「カストロ議長」と呼称されることが多かった。なお、本項では本人を指す場合は原則として「フィデル」の表記を用いる。これは、彼の弟にして後継者であるラウル・カストロの存在があるためで、ラウルについても本項では原則として「ラウル」の表記を用いる。 (ja)
  • Fidel Alejandro Castro Ruz (Birán, 13 augustus 1926) is een Cubaanse revolutionair en politicus, die de functie van minister-president van Cuba uitoefende van 1959 tot 1976, en vervolgens president was van 1976 tot 2008. Hij diende ook als eerste secretaris van de Communistische Partij van Cuba vanaf de stichting van de partij in 1961 tot 2011. Hij is politiek gezien een marxist-leninist. Onder zijn regering werd de Republiek Cuba omgevormd tot een communistische staat, waarbij de industrie en de bedrijven werden genationaliseerd en er socialistische hervormingen werden gedaan op alle gebieden van de samenleving. Op internationaal vlak diende hij ook als secretaris-generaal van de Beweging van Niet-Gebonden Landen van 1979 tot 1983. Castro raakte betrokken bij linkse anti-imperialistische bewegingen tijdens zijn studie rechten aan de Universiteit van Havana. Hij verbond zich zelf met de gewapende opstanden tegen de rechtse regeringen in de Dominicaanse Republiek en Colombia en trok de conclusie dat de door de VS gesteunde Cubaanse president Fulgencio Batista, die alom werd gezien als een dictator, moest worden omvergeworpen; daartoe leidde hij een mislukte gewapende aanval op de Moncada kazerne in 1953. Hij moest hiervoor de gevangenis in voor de duur van één jaar, waarna hij naar Mexico reisde en met behulp van zijn broer Raúl Castro en Che Guevara, een groep van Cubaanse revolutionairen verzamelde: de Beweging van de 26ste juli. Nadat Castro en zijn broer in Cuba teruggekeerd waren, nam hij een belangrijke rol in de Cubaanse revolutie in. Hij leidde een succesvolle guerrillaoorlog tegen Batista's troepen, die zelf op de vlucht sloeg en in 1959 in ballingschap ging. Castro werd vervolgens opperbevelhebber van de strijdkrachten en kort daarna premier. Zijn betrokkenheid bij de omverwerping van Batista, evenals de vermoedelijke relatie met de Sovjet Premier Nikita Chroesjtsjov, alarmeerde de Verenigde Staten waarna de CIA een mislukte invasie in de Varkensbaai in 1961 organiseerde om zijn regering omver te werpen. Daarna heeft men verschillende pogingen gedaan om hem te vermoorden en hebben de VS een economische blokkade van Cuba ingesteld. Om deze bedreiging tegen te gaan, smeedde Castro een alliantie met de Sovjet-Unie en kon de Sovjet-Unie nucleaire wapens opslaan op het eiland, wat leidde tot de Cubaanse rakettencrisis in 1962. Castro nam vervolgens het marxisme-leninisme over als zijn leidende ideologie en in 1961 riep hij het socialistische karakter uit van de Cubaanse revolutie. In 1965 werd hij de eerste secretaris van de nieuw opgerichte communistische partij. Daarna leidde hij de transformatie van Cuba in een socialistische republiek door nationalisering van de industrie en de invoering van gratis universele gezondheidszorg en onderwijs. Castro heeft vervolgens de Cubaanse medische brigades geïntroduceerd die in ontwikkelingslanden werkten en een aantal buitenlandse revolutionaire socialistische groepen hielpen om zo te proberen het wereldkapitalisme omver te werpen. In 1976 werd hij voorzitter van de Raad van State en van de Raad van Ministers. Na de ineenstorting van de belangrijkste bondgenoot van Cuba, de Sovjet-Unie, in 1991 beleefde Cuba de economische "Speciale Periode". In 2006 werd Cuba lid van de Bolivariaanse Alliantie voor de Amerika's en sloot hij economische en politieke allianties met andere landen in de Latijns-Amerikaanse Draai naar Links. Door zijn zwakke gezondheid heeft Fidel Castro in 2006 zijn taken overgedragen aan vicepresident Raúl Castro die werd gekozen tot president toen Fidel was afgetreden in 2008. Castro is een omstreden leider. Hij wordt door zijn aanhangers geprezen als een voorvechter van anti-imperialisme, humanisme, milieuactivisme en 's werelds armen, maar zijn critici beschuldigen hem ervan een dictator te zijn die meerdere mensenrechten schond, wat tegengesproken wordt door adepten en verschillende organisaties. Toch heeft hij een belangrijke invloed gehad op de politiek van een aantal andere wereldleiders, zoals Nelson Mandela, Hugo Chávez en Evo Morales, en wordt hij alom bewonderd voor het leiden van het verzet tegen het imperialisme. (nl)
  • Fidel Alejandro Castro Ruz (ur. 13 sierpnia 1926 w Biránie) – kubański polityk i prawnik, od 2 grudnia 1976 do 24 lutego 2008 przewodniczący Rady Państwa i premier Republiki Kuby, pierwszy sekretarz Komunistycznej Partii Kuby i przywódca rewolucji kubańskiej (El Máximo Lider). Z racji przewodzenia Armii Powstańczej w latach 1956-1959 popularnie nazywany El Comandante. Na arenie międzynarodowej był sekretarzem generalnym Ruchu Państw Niezaangażowanych w latach 1979-83 i 2006-2008. Urodził się jako nieślubny syn zamożnego rolnika. Lewicowe i antyimperialistyczne poglądy przyjął w trakcie studiów prawniczych na Uniwersytecie w Hawanie. Po wzięciu udziału w rebelii przeciwko prawicowym reżimom Dominikany i Kolumbii, planował obalenie junty wojskowej kubańskiego prezydenta Fulgencio Batisty. Zorganizował nieudany atak na koszary w Moncadzie w 1953 roku. Po roku więzienia udał się do Meksyku gdzie wraz z bratem Raúlem i Che Guevarą utworzył organizację rewolucyjną zwaną jako Ruch 26 Lipca. Po powrocie do ojczyzny stanął na czele walki partyzanckiej przeciwko reżimowi. W 1959 roku obalił prezydenta i utworzył rząd rewolucyjny. Zaniepokojone jego reformami Stany Zjednoczone próbowały usunąć go z rządu poprzez zabójstwo, blokadę gospodarczą, wspieranie kontrrewolucji i zorganizowaną w 1961 roku inwazję w Zatoce Świń. Castro przeciwdziałając tym zagrożeniom zawarł sojusz ze Związkiem Radzieckim i pozwolił na rozmieszczenie na wyspie broni atomowej co doprowadziło w 1962 roku do kryzysu kubańskiego. W 1961 ogłosił socjalistyczny charakter administracji. Wprowadził centralne planowanie gospodarcze i poszerzył opiekę zdrowotną i edukację. Za granica wspierał zagraniczne grupy narodowowyzwoleńcze i rewolucyjne mając nadzieję że w ten sposób uda mu się obalić światowy kapitalizm. Wspierał również rządy lewicowe w Chile, Nikaragui i na Grenadzie. Angażował się w zagraniczne konflikty, posyłając wojska kubańskie za granicę w trakcie wojny Jom Kippur, wojny w Ogadenie i wojny domowej w Angoli. Działania te w połączeniu z jego przywództwem w Ruchu Państw Niezaangażowanych doprowadziły do zwiększenia roli Kuby na arenie międzynarodowej i przyniosły mu wielki szacunek w krajach rozwijających się. Po rozpadzie Związku Radzieckiego w 1991 roku wprowadził Kubę w gospodarczy okres specjalny. Okres zażegnano dzięki latynoamerykańskiej różowej fali, utworzeniu w 2006 roku sojuszu gospodarczego ALBA i wsparciu ze strony Wenezueli. Ze względu na zły stan zdrowia w 2006 roku zrezygnował z przywództwa w kraju. Castro jest kontrowersyjną postacią, oklaskiwany przez jednych jako orędownik antyimperializmu, humanitaryzmu, socjalizmu i ekologii, ale postrzegany przez innych jako dyktator, który nadzorował łamanie praw człowieka na Kubie. Poprzez swoje działania i pisma miał wpływ na wiele osób i grup na całym świecie, np. na Hugona Cháveza, Nelsona Mandelę i Daniela Ortegę. (pl)
  • Fidel Alejandro Castro Ruz (Birán, 13 de agosto de 1926) é um revolucionário comunista cubano, principal líder da Revolução Cubana (1953-1959), primeiro-ministro de Cuba (1959-1976) e primeiro presidente do Conselho de Estado da República de Cuba (1976-2008). Até 2006 foi primeiro-secretário do Comitê Central do Partido Comunista de Cuba. Castro nunca foi eleito através de eleições diretas, não permitiu a criação de partidos de oposição, nem liberdade de imprensa – Cuba é considerado um dos países com menor liberdade de imprensa do mundo – durante o período em que esteve como líder do regime ditatorial cubano. Seu governo foi e continua sendo amplamente criticado pela comunidade internacional por violações aos direitos humanos. Apesar das controvérsias, foi durante o governo de Castro que Cuba alcançou índices elevados de desenvolvimento humano e social, como a menor taxa de mortalidade infantil das Américas, erradicação do analfabetismo e da desnutrição infantil, tratamento gratuito de mais de 124 mil vítimas do acidente nuclear de Chernobil, participação direta na luta pelo fim do Apartheid na África do Sul, treinamento de médicos do Timor-Leste, entre outros. Líder e secretário-geral do partido desde sua fundação, em 1965, em 19 de abril de 2011, Fidel, que já havia entregue o cargo de presidente em 2006, foi substituído como secretário-geral do Partido Comunista Cubano por seu irmão, Raúl Castro, retirando-se oficialmente da vida política do país. Ganhou o Prêmio Olivo da Paz do Conselho Mundial da Paz em 2011 pela coexistência pacífica entre as nações e por ser uma personalidade que contribuiu para o desarmamento. (pt)
  • У этого человека испанская фамилия; здесь Кастро — фамилия отца, а Рус — фамилия матери.Фиде́ль Алеха́ндро Ка́стро Рус (исп. Fidel Alejandro Castro Ruz (Файл:Speaker Icon.svg audio); род. 13 августа 1926; Биран, провинция Орьенте, Куба) — кубинский революционер, государственный, политический и партийный деятель, который являлся Председателем Совета министров и Председателем Государственного совета Кубы (президентом) в 1959—2008 и 1976—2008 годах. Он также являлся Первым секретарём ЦК правящей Коммунистической партии Кубы в 1961—2011 годах. Под его руководством Куба была преобразована в однопартийное социалистическое государство, промышленность и частная собственность национализированы, проведены масштабные реформы в рамках всего общества. На международном уровне он являлся Генеральным секретарём Движения неприсоединения в 1979—1983 и 2006—2009 годах.Сын крупного землевладельца, Кастро приобрёл левые антиимпериалистические взгляды во время учёбы на юридическом факультете Гаванского университета. После участия в мятежах против правых правительств Доминиканской Республики и Колумбии, он попытался осуществить свержение военной хунты президента Батисты, осуществив неудачное нападение на военный городок Монкада в 1953 году. Спустя год, после выхода на свободу он направился в Мексику, где совместно с Че Геварой и своим братом Раулем организовал революционное Движение 26 июля. Вернувшись на Кубу, он возглавил партизанскую войну против режима Батисты, начавшуюся с высадки на побережье и перехода в горы Сьерра-Маэстра. По мере ухудшения положения правительства Кастро постепенно приобрел авторитет вождя кубинской революции, которая в 1959 году привела к свержению Батисты и приходу к власти революционеров.Администрация США, встревоженная дружескими отношениями Кастро с СССР, организовала ряд неудачных попыток покушения на него и ввела экономическое эмбарго против Кубы. Пиком противостояния стала организованная ЦРУ неудачная военная операция по его свержению в 1961 году. Стремясь противостоять этим угрозам, Кастро вступил в военный и экономический союз с СССР, разрешив последнему разместить ядерные ракеты на Кубе, что, по американской версии, спровоцировало карибский кризис 1962 года (по советской версии, кризис был спровоцирован предшествующим размещением американских ракет средней дальности в Турции).В 1961 году Кастро провозгласил социалистический характер кубинской революции. Куба стала однопартийным государством под руководством компартии, первым в Западном полушарии. Была принята марксистско-ленинская модель развития, проведены социалистические реформы, экономика поставлена под централизованный контроль, приняты меры по развитию образования и здравоохранения, которые, вместе с тем, сопровождались установлением государственного контроля над прессой и подавлением инакомыслия. Надеясь свергнуть мировой капитализм, Кастро поддерживал иностранные революционные организации и марксистские правительства в Чили, Никарагуа и Гренаде, отправив кубинские войска для поддержки левых союзников в войне Судного дня, эфиопо-сомалийской войне и гражданской войне в Анголе. Эти меры, в сочетании с деятельностью в рамках Движения неприсоединения, привели к завоеванию Кубой авторитета среди развивающихся стран. После распада СССР и СЭВ на Кубе был введен «особый период», сопровождающийся ограниченным внедрением рыночных механизмов в экономику, а на международной арене установлены прочные отношения с рядом левых латиноамериканских лидеров, например Уго Чавесом. Куба, наряду с Венесуэлой, стала страной-соучредителем АЛБА.31 июля 2006 года Кастро по состоянию здоровья передал исполнение обязанностей на всех своих ключевых должностях своему брату Раулю. 24 февраля 2008 года он покинул все государственные должности, а 19 апреля 2011 года ушёл и с поста главы правящей партии.Кастро является спорной фигурой. Его сторонники высоко оценили его социалистическую, антиимпериалистическую и гуманистическую политику, приверженность охране окружающей среды и независимости Кубы от американского влияния. В то же время он рассматривается критиками как диктатор, чей режим нарушал права человека, и чья политика привела к отъезду более миллиона человек из Кубы и обнищанию экономики страны. Благодаря своим действиям и работам он значительно повлиял на различные организации и политиков по всему миру. (ru)
dbo:almaMater
dbo:birthDate
  • 1926-08-13 (xsd:date)
dbo:birthPlace
dbo:child
dbo:deputy
dbo:office
  • 16thPrime Minister of Cuba
  • 17thPresident of Cuba
  • President of the Council of Ministers of Cuba
  • 7th & 23rdSecretary-General of the Non-Aligned Movement
  • First Secretaryof theCentral Committeeof theCommunist Party of Cuba
dbo:party
dbo:predecessor
dbo:president
dbo:relation
dbo:residence
dbo:signature
  • Fidel Castro Signature.svg
dbo:spouse
dbo:successor
dbo:termPeriod
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 38301 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 708337770 (xsd:integer)
dbp:almaMater
dbp:birthDate
  • 1926-08-13 (xsd:date)
dbp:birthPlace
dbp:children
  • dbr:Alina_Fernández
  • Alejandro Castro-Soto (en)
  • Alex Castro-Soto (en)
  • Alexis Castro-Soto (en)
  • Angel Castro-Soto (en)
  • Antonio Castro-Soto (en)
  • Fidel Ángel Castro Diaz-Balart (en)
  • Francisca Pupo (en)
  • Jorge Angel Castro Laborde (en)
dbp:deputy
dbp:office
  • 7 (xsd:integer)
  • 16 (xsd:integer)
  • 17 (xsd:integer)
  • dbr:Council_of_Ministers_(Cuba)
  • First Secretary of the Central Committee of the Communist Party of Cuba (en)
dbp:party
dbp:predecessor
dbp:president
dbp:relations
  • dbr:Ramón_Castro_Ruz
  • Agustina Castro Ruz (en)
  • Angela Castro Ruz (en)
  • Antonia Maria Castro Argota (en)
  • Emma Castro Ruz (en)
  • Georgina Castro Argota (en)
  • Juana Castro Ruz (en)
  • Lidia Castro Argota (en)
  • Manuel Castro Argota (en)
  • Martin Castro (en)
  • Pedro Emilio Castro Argota (en)
  • Raúl Castro Ruz (en)
dbp:residence
dbp:signature
  • Fidel Castro Signature.svg (en)
dbp:spouse
  • Dalia Soto del Valle (en)
  • Mirta Diaz-Balart (en)
dbp:successor
dbp:termEnd
  • 1976-12-02 (xsd:date)
  • 1983-03-06 (xsd:date)
  • 2008-02-24 (xsd:date)
  • 2011-04-19 (xsd:date)
dbp:termStart
  • 1959-02-16 (xsd:date)
  • 1961-06-24 (xsd:date)
  • 1976-12-02 (xsd:date)
  • 1979-09-10 (xsd:date)
  • 2006-09-16 (xsd:date)
dbp:wordnet_type
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Fidel Alejandro Castro Ruz ([fiˈðel aleˈxandɾo ˈkastɾo ˈrus] About this sound audio ; born August 13, 1926), commonly known as Fidel Castro is a Cuban politician and revolutionary who governed the Republic of Cuba as its Prime Minister from 1959 to 1976 and then its President from 1976 to 2008. Politically a Marxist–Leninist and Cuban nationalist, he also served as the First Secretary of the Communist Party of Cuba from 1961 until 2011. Under his administration Cuba became a one-party Communist state; industry and business were nationalized, and state socialist reforms were implemented throughout society. Internationally, Castro was the Secretary-General of the Non-Aligned Movement from 1979 to 1983 and from 2006 to 2008. (en)
  • فيدل أليخاندرو كاسترو (13 أغسطس 1926 -)، رئيس كوبا منذ العام 1959 عندما أطاح بحكومة فولغينسيو باتيستا بثورة عسكرية ليصبح رئيس الوزراء إلى عام 2008 عند اعلانه عدم ترشحه لولاية جديدة وانتخاب أخيه راؤول كاسترو مكانه. وكان كاسترو في 1965 أمين الحزب الشيوعي في كوبا وقاد تحويل البلاد إلى النظام الشيوعي ونظام حكم الحزب الوحيد. وأصبح في 1976 رئيس مجلس الدولة ومجلس الوزراء. وكان أعلى قائد عسكري. بعد جراحة معوية في 31 يوليو 2006 سلم مهامه لأخيه الصغير ونائب الرئيس الأول راؤول كاسترو. (ar)
  • Fidel Alejandro Castro Ruz [fiˈðel ˈkastɾo ˈrus ] (* offiziell 13. August 1926, tatsächlich 13. August 1927 in Birán bei Mayarí, Provinz Oriente) ist ein kubanischer Revolutionär und Politiker spanischer Abstammung. Er war unter anderem Regierungschef, Staatspräsident und Vorsitzender der Kommunistischen Partei Kubas.Castro war mit der Bewegung des 26. Juli (M-26-7) die treibende Kraft der kubanischen Revolution gegen den Diktator Batista 1959.Mit insgesamt 49 Jahren war Castro der am längsten regierende nichtmonarchische Herrscher des 20. und beginnenden 21. Jahrhunderts. (de)
  • Fidel Alejandro Castro Ruz, más conocido como Fidel Castro (Birán, Holguín, 13 de agosto de 1926), es un militar, revolucionario, estadista y político cubano. Fue mandatario de su país como primer ministro (1959-1976) y presidente (1976-2008). También fue comandante en jefe de las Fuerzas Armadas Revolucionarias (1956-2008) y mantuvo el poder como primer secretario del Partido Comunista de Cuba desde 1965 hasta 2011, cuando definitivamente dejó su puesto como líder de su país y le transfirió todos los poderes de la nación a su hermano Raúl. Es diputado de la Asamblea Nacional del Poder Popular (desde 1976). Profesionalmente es abogado, doctor en Derecho Civil y licenciado en Derecho Diplomático. (es)
  • Fidel Castro , né le à Birán dans la province de Holguín, est un chef d'État cubain, ancien président de Cuba. Il a été un des principaux dirigeants de la Révolution cubaine, et a été successivement Premier ministre de l'île de février 1959 à décembre 1976, puis président du Conseil d’État de Cuba - soit chef de l'État - depuis la création de cette fonction, jusqu’à sa démission pour des raisons de santé en février 2008. Le 24 février 2008, l’Assemblée nationale a élu son frère Raúl Castro pour lui succéder comme chef de l'État. Fidel Castro a occupé la fonction de Premier secrétaire du Parti communiste de Cuba, de la création de celle-ci en 1965 jusqu'au 19 avril 2011, date à laquelle Raúl Castro lui a également succédé à ce poste. (fr)
  • È stato primo ministro di Cuba dal 16 febbraio 1959 all'abolizione della carica, avvenuta il 2 dicembre 1976, ed è stato, dal 3 dicembre 1976 al 18 febbraio 2008, Presidente del Consiglio di Stato e Presidente del Consiglio dei ministri, nonché Primo Segretario del Partito Comunista di Cuba, il partito unico del Paese, che tuttavia non partecipa direttamente alle elezioni.2011Partito Comunista di CubaRaùl Castroembargo a cui è stata costretta l'isola (it)
  • フィデル・アレハンドロ・カストロ・ルス(Fidel Alejandro Castro Ruz , 1926年8月13日 - )は、キューバの政治家、革命家、軍人、弁護士。社会主義者で、1959年のキューバ革命でアメリカ合衆国の事実上の傀儡政権であったフルヘンシオ・バティスタ政権を武力で倒し、キューバを社会主義国家に変えた。革命によって同国の最高指導者となり、首相に就任。1965年から2011年までキューバ共産党中央委員会第一書記を、1976年より2008年まで国家評議会議長(国家元首)兼閣僚評議会議長(首相)を務めた。国家元首として在職中、日本国内においては「カストロ議長」と呼称されることが多かった。なお、本項では本人を指す場合は原則として「フィデル」の表記を用いる。これは、彼の弟にして後継者であるラウル・カストロの存在があるためで、ラウルについても本項では原則として「ラウル」の表記を用いる。 (ja)
  • Fidel Alejandro Castro Ruz (Birán, 13 augustus 1926) is een Cubaanse revolutionair en politicus, die de functie van minister-president van Cuba uitoefende van 1959 tot 1976, en vervolgens president was van 1976 tot 2008. Hij diende ook als eerste secretaris van de Communistische Partij van Cuba vanaf de stichting van de partij in 1961 tot 2011. Hij is politiek gezien een marxist-leninist. Onder zijn regering werd de Republiek Cuba omgevormd tot een communistische staat, waarbij de industrie en de bedrijven werden genationaliseerd en er socialistische hervormingen werden gedaan op alle gebieden van de samenleving. Op internationaal vlak diende hij ook als secretaris-generaal van de Beweging van Niet-Gebonden Landen van 1979 tot 1983. (nl)
  • Fidel Alejandro Castro Ruz (ur. 13 sierpnia 1926 w Biránie) – kubański polityk i prawnik, od 2 grudnia 1976 do 24 lutego 2008 przewodniczący Rady Państwa i premier Republiki Kuby, pierwszy sekretarz Komunistycznej Partii Kuby i przywódca rewolucji kubańskiej (El Máximo Lider). Z racji przewodzenia Armii Powstańczej w latach 1956-1959 popularnie nazywany El Comandante. Na arenie międzynarodowej był sekretarzem generalnym Ruchu Państw Niezaangażowanych w latach 1979-83 i 2006-2008. (pl)
  • Fidel Alejandro Castro Ruz (Birán, 13 de agosto de 1926) é um revolucionário comunista cubano, principal líder da Revolução Cubana (1953-1959), primeiro-ministro de Cuba (1959-1976) e primeiro presidente do Conselho de Estado da República de Cuba (1976-2008). Até 2006 foi primeiro-secretário do Comitê Central do Partido Comunista de Cuba.Ganhou o Prêmio Olivo da Paz do Conselho Mundial da Paz em 2011 pela coexistência pacífica entre as nações e por ser uma personalidade que contribuiu para o desarmamento. (pt)
  • У этого человека испанская фамилия; здесь Кастро — фамилия отца, а Рус — фамилия матери.Фиде́ль Алеха́ндро Ка́стро Рус (исп. Fidel Alejandro Castro Ruz (Файл:Speaker Icon.svg audio); род. 13 августа 1926; Биран, провинция Орьенте, Куба) — кубинский революционер, государственный, политический и партийный деятель, который являлся Председателем Совета министров и Председателем Государственного совета Кубы (президентом) в 1959—2008 и 1976—2008 годах. (ru)
rdfs:label
  • Fidel Castro (en)
  • فيدل كاسترو (ar)
  • Fidel Castro (de)
  • Fidel Castro (es)
  • Fidel Castro (fr)
  • Fidel Castro (it)
  • フィデル・カストロ (ja)
  • Fidel Castro (nl)
  • Fidel Castro (pl)
  • Fidel Castro (pt)
  • 菲德尔·卡斯特罗 (zh)
  • Кастро, Фидель (ru)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:author of
is dbo:commander of
is dbo:foundedBy of
is dbo:influencedBy of
is dbo:nonFictionSubject of
is dbo:predecessor of
is dbo:president of
is dbo:primeMinister of
is dbo:relation of
is dbo:spouse of
is dbo:starring of
is dbo:successor of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:author of
is dbp:founder of
is dbp:influences of
is dbp:predecessor of
is dbp:president of
is dbp:primeminister of
is dbp:relations of
is dbp:spouse of
is dbp:starring of
is dbp:subject of
is dbp:successor of
is foaf:primaryTopic of