| dbpprop:abstract
|
- Feudalism is a decentralized sociopolitical structure in which a weak monarchy attempts to control the lands of the realm through reciprocal agreements with regional leaders. In its most classic sense, feudalism refers to the Medieval European political system composed of a set of reciprocal legal and military obligations among the warrior nobility, revolving around the three key concepts of lords, vassals, and fiefs. Although derived from the Latin word feodum (fief), then in use, the term feudalism and the system it describes were not conceived of as a formal political system by the people living in the Medieval Period. There is no broadly accepted modern definition of feudalism. The term, which was coined in the early modern period (17th century), was originally used in a political context, but other definitions of feudalism exist. Since at least the 1960s, many medieval historians have included a broader social aspect, adding the peasantry bonds of manorialism, sometimes referred to as a "feudal society". Still others since the 1970s have re-examined the evidence and concluded that feudalism is an unworkable term and should be removed entirely from scholarly and educational discussion, or at least used only with severe qualification and warning. Outside of a European context, the concept of feudalism is normally used only by analogy (called semi-feudal), most often in discussions of Japan under the shoguns, and sometimes medieval and Gondarine Ethiopia. However, some have taken the feudalism analogy further, seeing it in places as diverse as ancient Egypt, the Parthian empire, the Indian subcontinent, and the antebellum American South. The term feudal has also been applied—often inappropriately or pejoratively—to non-Western societies where institutions and attitudes similar to those of medieval Europe are perceived to prevail. Ultimately, the many ways the term feudalism has been used has deprived it of specific meaning, leading many historians and political theorists to reject it as a useful concept for understanding society.
- Der Ausdruck Feudalismus bezeichnet in den Sozialwissenschaften vor allem die Gesellschaftsform des europäischen Mittelalters. Das Wort Feudalismus fand seine Verbreitung als Kampfbegriff in der Französischen Revolution 1789.
- El feudalisme (segles XI-XIII) és el sistema polític, econòmic i social propi de l'Edat mitjana a Europa. Els regnes es dividien en petits territoris semi-independents on l'amo proporcionava protecció als seus vassalls a canvi de tributs i treball a les seves terres. Els senyors feudals eren nobles o membres de l'església i tenien una relació de dependència més o menys forta amb el rei de cada regió.
- Feudalismus je širší koncept uspořádání společnosti – společenský řád, jehož společným prvkem je půda a její vlastnictví; v užším slova smyslu pak státní zřízení středověké Evropy, založené na poddanství vazalů vůči šlechtě. Název je odvozen z latinského slova feudum, což znamená léno.
- Se denomina feudalismo a la organización social, política y económica basada en el feudo que predominó en la Europa occidental entre los siglos IX y XV. Se trataba de propiedades de terrenos cultivados principalmente por siervos, parte de cuya producción debía ser entregada en concepto de "censo" (arriendo) al amo de las tierras, en la mayoría de los casos un pequeño noble (señor) nominalmente leal a un rey.
- Feodalismi tai feodaalinen järjestelmä on uudella ajalla keksitty termi keskiajalle tyypilliselle sotilaalliselle, hallinnolliselle ja taloudelliselle järjestelmälle. Feodalismi kehittyi Euroopassa 900- ja 1400-lukujen aikana kun karolinginen keisarikunta oli hajonnut. Järjestelmä perustui läänitysperiaatteelle, joka on tunnettu myös muualla maailmassa: Aasiassa sekä Afrikassa. Oikeushistoriallisesti orientoituneet tutkijat samaistavat usein feodalismin ja läänityslaitoksen. Näin määritellyn feodalismin peruspilari on lääninherran suojelu ja ylläpito vastapalkkiona alamaisen verosuorituksesta, ylempänä (lääninherrojen välillä) ylemmän suojelu vastikkeena alemman herran uskollisuudesta ja palveluksesta. Vasallin uskollisuus koski vain lähintä herraa, jolle hän oli vannonut uskollisuutta. Ylläpitovelvollisuus ilmeni useimmiten niin, että herra antoi vasallilleen maa-alueen, joka tunnetaan läänityksenä. Läänityksiä käytettiin sotilasluokan palkan korvikkeena. Myös Japanissa esiintyi järjestelmä, jota usein verrataan eurooppalaiseen feodalismiin. Se tunnettiin nimellä bakuhan taisei (幕藩体制). Feodaalisiksi kutsutuissa yhteiskunnissa kuninkaan valta oli yleensä heikko vallan jakautuessa paikallistason herroille. Joskus voimakkaimmat vasallit saattoivat kohota voimakkaammiksi kuin itse kuningas, jolloin he tietenkään eivät olleet enää käytännössä alamaissuhteessa kuninkaaseen. Feodalismi-termin käytöstä on käyty historioitsijoiden kesken paljon väittelyä. Kyseessä on, kuten historiallisessa käsitteenmuodostuksessa on melko yleistä, anakronistinen ilmaisu, joka luo käsityksen yhtenäisestä ideologiasta. Tämän vuoksi kenties useimmat tutkijat puhuvat nykyään mieluummin feodaalisesta yhteiskunnasta kuin feodalismista.
- La féodalité (du latin feudum, « fief ») est un système politique dont l'autorité centrale a été affaiblie; le pouvoir souverain est attribué à des principautés, des fiefs ou des fédérations gouvernés par des seigneurs et destinés à stabiliser la région et/ou le peuple. Cette organisation de la société se développa en Europe entre le cinquième et le huitième siècle, après le démembrement de l'Empire romain d'Occident. Basée sur le droit romain et le système dit de « l'hospitalité », la féodalité est propre à l'Occident européen. Au X siècle, l'Occident connaît de nouvelles invasions. Gràce à leurs navires bien adaptés, les Vikings, venus de Scandinavie (Nord de l'Europe d'où « Normands »), parviennent à remonter les cours d'eaux et à piller l'Occident. La défense du pays est exercée par les autorités locales, comtes et riches propriétaires, car le roi n'a pas d'armée pouvant surveiller en permanence les estuaires et les fleuves. En se substituant localement au roi et exercent les mêmes droits que lui dans leurs seigneuries, ils gagnent un certain pouvoir envers les populations.
- A feudalizmus (vagy hűbéri rendszer, hűbériség) olyan társadalmi, jogi, gazdasági és politikai berendezkedés, amely a hűbérurak, vazallusok és szolgák közötti kölcsönös magánjogi kapcsolatok rendszerére épül. Maga a szó a latin feudum (föld) szóból ered. A feudalizmus klasszikus formájában a középkori Európában létezett. Ugyanakkor a feudalizmussal sok hasonló vonást mutatnak a világ más tájai, például a Közel-Kelet, Afrika, India, a Távol-Kelet múltjából ismert társadalmi rendszerek is, ezért gyakran ezeknél is alkalmazzuk a feudalizmus jellegzetes kifejezéseit; hűbérúr (senior), hűbéres (vazallus), lovag, hűbéreskü. A hűbéri hierarchia csúcsán általában az uralkodó, többnyire király vagy herceg állt. Megjegyzendő, hogy mivel a hűbériség alapvetően magánjogi jellegű intézmény, külön kell választani az uralkodók államfői és hűbérúri szerepét. A feudalizmus az évszázadok során, illetve a különböző országokban nem alkotott egységes rendszert. A különféle feudális berendezkedések közötti különbség jól magyarázható a népsűrűséggel, mivel a rendszer gazdasági alapját a mezőgazdaság, illetve a földhasználati jogok bonyolult rendszere képezte.
- Il feudalesimo, detto anche "rete vassallatico-beneficiaria", era un sistema politico prima che sociale che si affermò nell'Europa occidentale con l'Impero Carolingio, IX secolo, fino alla nascita dei primi Stati nazionali, anche se i suoi strascichi si protrassero fino al XVIII secolo, agli albori dell'età contemporanea. In senso sociale ed economico fu un'evoluzione della società curtense.
- 封建制（ほうけんせい）とは、中国など漢字文化圏における政治思想において主張された、周王朝を規範とする政治制度。転じて近現代になると西欧中世社会を特徴づける社会経済制度であるフューダリズム（Feudalism）の訳語にも援用された。両者は本質的に異なる概念であるため、詳細はそれぞれの節に記す。
- Het feodalisme, leenstelsel of de feodaliteit is een begrip in de geschied- en rechtswetenschap en in de sociale wetenschappen waarin een maatschappelijke orde wordt aangeduid. Het betreft het in leen geven van gebieden waar een onderlinge verplichting tot trouw, bijstand en het betalen van schattingen tegenover stond. Het woord feodalisme werd in de middeleeuwen nog niet gebruikt. Tijdens de Franse revolutie werd het begrip in negatieve zin gebruikt. De rond 1789 in zwang gekomen term Féodalité beschrijft de door het leenstelsel ontstane standenmaatschappij met haar privileges. Karl Marx gebruikte het begrip feodaal om de productieverhoudingen aan te duiden die bestonden tussen de periode van de slavernij en de periode van het (vroege) kapitalisme.
- Med føydalisme (fra senlatin feudum, lån fra en germansk rot *fehu- som har en betydning i retning av «kreaturer, dyr», jf. norsk «fe» om husdyr) siktes det til et sett med gjensidige bånd mellom de forskjellige nivåer av adelen i europeisk middelalder. Ordet kom i bruk i løpet av middelalderen, men føydalisme som beskrivelse av en samfunnsorden ble skapt først på 1600-tallet. I dansk-norsk historisk litteratur kalles føydalisme ofte for lensvesen. Det er tre elementer som er typiske for føydalismen: lensherre, vasall og len. For å forstå føydalismen må disse tre begrepene ses i sammenheng. En lensherre var en adelig som eide jord og land. En vasall fikk tildelt et stykke jord av lensherrens land som len. Som motytelse skulle vasallen gjøre krigstjeneste for lensherren. De gjensidige pliktene og rettighetene mellom lensherrer og vasaller danner grunnlaget for føydalismen. Man kjenner til vasallavtaler i Frankrike fra høymiddelalderen som hadde utviklet seg fra en sammensmeltning av romersk administrasjon og germansk hirdvesen. Om situasjoner utenfor den europeiske kontekst benytter historikerne som regel uttrykket føydalisme kun som analogi, og for å skjelne er det brukelig da å benytte uttrykk som semi-føydal/t. Man støter på det i omtalen av Japan under shogunene, og noen ganger om 1800-tallets Etiopia. Strekker man analogien lenger, kan man også nevne steder så forskjellige som Oldtidens Egypt, Det partiske rike, India og Sørstatene i USA før den amerikanske borgerkrig.
- Feudalizm (śrdw. łac. feudum – prawo do rzeczy cudzej, lenno) – ustrój społeczno-polityczno-ekonomiczny, który opierał się na zależności ziemskiej. Chłop podlegał właścicielowi ziemskiemu ponieważ użytkował ziemię, która należała formalnie właścicielowi ziemskiemu. Właściciel ziemski mógł podlegać innemu właścicielowi z tego samego powodu (np. zależność księcia wobec króla).
- O feudalismo foi um modo de organização social e político baseado nas relações servo-contratuais (servis). Tem suas origens na decadência do Império Romano. Predominou na Europa durante a Idade Média. Segundo o teórico escocês do iluminismo, Lord Kames, o feudalismo é geralmente precedido pelo nomadismo e em certas zonas do mundo pode ser sucedido pelo capitalismo. Os senhores feudais conseguiam as terras porque o rei dava-as para eles. Os camponeses cuidavam da agropecuária dos feudos e em troca recebiam o direito a um pedaço de terra para morar e também estavam protegidos dos bárbaros. Quando os servos iam para o manso senhorial, atravessando a ponte, tinham que pagar um pedágio, exceto quando iam cuidar das terras do Senhor Feudal.
- Fişier:Les Très Riches Heures du duc de Berry mars. jpg Tapiserie prezentând o scenă tipic feudală Feudalismul este o formaţiune economico-socială, corespunzând Evului Mediu, caracterizată prin preponderenţa economiei naturale (închise), prin înzestrarea producătorului direct cu mijloace de producţie, în general şi cu pământ, în special, prin autoritatea cu caracter personal a stăpânului domeniului asupra producătorului direct, în virtutea căreia cel dintâi exercită asupra celui din urmă o constrângere extraeconomică, şi prin nivelul scăzut al tehnicii. Mai pe scurt, feudalismul este un sistem de organizare a societăţii bazat pe proprietatea asupra pământului (feud = pământ) şi pe relaţiile de dependenţă între oameni. Termenul a apărut în secolul al X-lea, sub forma din limba latină feos/feus, care a evoluat la feodum/feudum.
- Феодали́зм — социально-политическая структура, характеризующаяся наличием двух социальных классов — феодалов (землевладельцев) и крестьян, экономически зависящих от них; феодалы при этом связаны друг с другом специфическим типом правовых обязательств, известных как феодальная лестница. Марк Блок решительно возражал против отождествления общественного строя с экономическим: Привычка, укоренившаяся даже у историков, стремится смешать самым досадным образом два выражения: «феодальная система» и «сеньориальная система». Это целиком произвольное уподобление комплекса отношении, характерных: для господства военной аристократии, типу зависимости крестьян, который полностью отличается по своей природе и, вдобавок, сложился намного раньше, продолжался дольше и был гораздо более распространен во всем мире. Слово «феодализм» (первоначально термин судебной практики) использовалось английскими юристами XVII века как обозначение типа собственности; как общественно-политический термин оно употребляется у Буленвилье и вслед за ним у Монтескьё. Представление о феодализме как об этапе социально-экономической истории человечества, соответствовавшего в Европе Средневековью, развивается во французской историографии начала XIX века, прежде всего у Гизо. По отношению к Руси концепцию феодализма впервые применил Н. А. Полевой в своей «Истории русского народа» В официальном советском марксизме феодализм рассматривался в качестве одной из пяти общественно-экономических формаций, более высокой по сравнению с рабовладением. В XX веке различные исторические школы выдвигали разные концепции феодализма; некоторые вообще не использовали этот термин. В современой науке для группы общественно-экономических формаций, включающей в себя феодализм, часто используются замещающие термины: «традиционное общество», «аграрное общество». Господствующий тип экономики при феодальном строе — натуральное хозяйство, уклад — традиционный. При феодальных отношениях владельцы земель выстроены в феодальную лестницу: нижестоящий получает за службу земельный надел и крепостных у вышестоящего. Во главе феодальной лестницы стоит монарх, но его власть обычно значительно ослаблена по сравнению с полномочиями крупных сеньоров, которые, в свою очередь, не имеют абсолютной власти над всеми землевладельцами, стоящими ниже их в феодальной лестнице (принцип «вассал моего вассала — не мой вассал», действовавший во многих государствах континентальной Европы). Крестьяне трудятся на землях, принадлежащих феодалам всех уровней, платя им барщиной или оброком. Феодализм в западной Европе, по ряду концепций, стал устанавливаться ещё в V веке нашей эры в поздней Римской империи. Отличительными чертами феодализма в Западной Европе были высокая степень политической децентрализации, дуализм светской и духовной властей, специфика европейского города как центра ремесла и торговли, раннее развитие горизонтальных общественных структур, публичного частного права. Затем, в средние века, он стал господствовать в Европе вплоть до буржуазных революций. На смену феодальному строю пришел капиталистический. Существуют разные мнения о том, были ли феодальные отношения (в классическом понимании) в других частях света. А. Я. Гуревич считал феодализм преимущественно, если не исключительно, западноевропейским феноменом, сложившимся в результате специфических исторических условий. Главные аспекты критики концепции феодализма как универсальной стадии развития общества заключаются в том, что в большинстве обществ неевропейского ареала отсутствовали такие системно-важные элементы как крупное частное землевладение, крепостное право, иммунитеты служилого сословия. В античном мире наиболее сходную с феодализмом систему имела Персидская империя, в которой тяжеловооружённому всаднику давался надел, сходный с феодальным леном.
- Feodalism (av franskans féodalisme, en avledning av senlatinets feodum som betyder landområden) är en term som myntades under franska revolutionen för att beteckna det gamla privilegiesamhälle man ville komma bort ifrån – en orsak till att begreppet redan från början fick en negativ klang. Det är besläktat med begreppen feodal, feodala relationer och feodalsamhälle, begrepp som används för att beteckna samhällen som präglas av ett visst slags relationer mellan länsherrar och deras vasaller (jämför franskans féodalité och société féodale). Feodala rättigheter innehades endast av vasaller och adel i det feodala samhället. Det innebär att de hade monopol på kvarn, vinpress, bakugn, jakt och fiske samt de högsta ämbetena i samhället. Till begreppet feodalism hör även det feodalistiska samhället där vasaller, kungar och bönder levde. Begreppet feodalism har ingen allmänt accepterad definition hos historiker i dag och har varit föremål för motsättningar. Den klassiska definitionen som använts av tänkare som Adam Smith och Karl Marx utgår ifrån en enkel ekonomisk relation mellan en utsugande parasitär överhet i form av feodalherrar och en utsugen produktiv bondeklass. Många mer moderna historiker som François-Louis Ganshof och Marc Bloch har velat ge andra mindre ekonomiskt inriktade definitioner.
- Feodalizm veya Derebeylik, başta Ortaçağ Avrupası olmak üzere tarihin birçok evresinde rastlanan toplumsal, siyasal ve ekonomik örgütleniş biçimidir. Feodalizm kelimesi, Latince feodum (tımar) ile taşınabilir değerli mal anlamına gelen Cermen kökenli bir kelimeden türetilmiştir. Feodal toplumun siyasi örgütlenişi, koruyan-korunan (süzeren-vassal) ilişkisine dayanan hiyerarşik bir örgütleniştir. Merkezî otorite zayıftır, yerellik görülür. Feodal ekonomi ise, kendi kendine yeterlik üzerine kuruludur. Roma İmparatorluğu'nun yıkılmasından güçlü ulusal monarşilerin ortaya çıkmasına kadar olan sürede, Avrupa'da hâkim olan örgütleniş biçimi feodal örgütleniştir. İlk Çağ'da Roma'dan yönetilen topraklarda Cermen istilaları ile Roma döneminin merkeziyetçi siyasi düzeni bozulmuş ve sayısız irili ufaklı feodal beylik ortaya çıkmıştır. Ticaretin tekrar canlanması ile temelleri sarsılan feodalizmin son kalıntıları Sanayi Devrimi ile tamamen yok olmuştur.
- Феодалі́зм — панівна за середньовіччя у Західній і частково у Центральній та Східній Європі суспільно-економічна система. Політична система більшості європейських країн в середні віки будувалася за принципом васалітету - надання військовій знаті землі в обмін на службу. Центром феодальної ієрархії був король, який у середні віки був перш за все полководцем. З 9-го по 14-е століття найважливішою складовою війська були кінні лицарі. Спорадження лицаря, проте, вимагало чималих коштів. Король віддавав землю, відому під назвою феод або лен найвищому прошарку знаті, отримуючи від них лицарів. Ця найвища знать була васалами короля. Найвища знать, в свою чергу, роздавала землю лицарям, які здавали її в оренду селянам. Король був сюзереном щодо своїх васалів, королівські васали були сюзеренами щодо своїх лицарів. Васали присягали на вірність своїм сюзеренам, проте діяло правило безпосереднього підпорядкування «васал мого васала - не мій васал».
- 封建制度起源於中世紀時歐洲的貴族戰士相應的法律地位及軍事責任，都是圍繞著三個中心：領主、封臣及土地。 定義封建制度要求很多的條件，因為現階段還沒有一個被廣泛認可的定義。然而自從二十世紀六十年代，許多研究中世紀的歷史學家在封建制度中包括了更廣泛的社會領域，加入了被束縛在莊園制的農民階級，而被稱為「封建社會」。還有一些人，自七十年代起，重新審視了之前的證據並得出結論——封建制度是一個不可行的術語而需要被從學術和教育討論中去除，或者至少在使用時需要加上嚴格的限制和警告。 在歐洲之外的地方，封建制度的概念一般僅僅用於類比（稱為「半封建」），最常用於討論在將軍們統治下的日本，有時候也用於中世紀和貢德爾時期的埃塞俄比亞。然而，有些人把封建制度類比更廣，把古埃及、帕提亞帝國、封建制的印度（封建印度），甚至於十九世紀的美國南部（美國南部歷史）。
|
| rdfs:comment
|
- Feudalism is a decentralized sociopolitical structure in which a weak monarchy attempts to control the lands of the realm through reciprocal agreements with regional leaders. In its most classic sense, feudalism refers to the Medieval European political system composed of a set of reciprocal legal and military obligations among the warrior nobility, revolving around the three key concepts of lords, vassals, and fiefs.
- Der Ausdruck Feudalismus bezeichnet in den Sozialwissenschaften vor allem die Gesellschaftsform des europäischen Mittelalters. Das Wort Feudalismus fand seine Verbreitung als Kampfbegriff in der Französischen Revolution 1789.
- El feudalisme (segles XI-XIII) és el sistema polític, econòmic i social propi de l'Edat mitjana a Europa. Els regnes es dividien en petits territoris semi-independents on l'amo proporcionava protecció als seus vassalls a canvi de tributs i treball a les seves terres. Els senyors feudals eren nobles o membres de l'església i tenien una relació de dependència més o menys forta amb el rei de cada regió.
- Feudalismus je širší koncept uspořádání společnosti – společenský řád, jehož společným prvkem je půda a její vlastnictví; v užším slova smyslu pak státní zřízení středověké Evropy, založené na poddanství vazalů vůči šlechtě. Název je odvozen z latinského slova feudum, což znamená léno.
- Se denomina feudalismo a la organización social, política y económica basada en el feudo que predominó en la Europa occidental entre los siglos IX y XV. Se trataba de propiedades de terrenos cultivados principalmente por siervos, parte de cuya producción debía ser entregada en concepto de "censo" (arriendo) al amo de las tierras, en la mayoría de los casos un pequeño noble (señor) nominalmente leal a un rey.
- Feodalismi tai feodaalinen järjestelmä on uudella ajalla keksitty termi keskiajalle tyypilliselle sotilaalliselle, hallinnolliselle ja taloudelliselle järjestelmälle. Feodalismi kehittyi Euroopassa 900- ja 1400-lukujen aikana kun karolinginen keisarikunta oli hajonnut. Järjestelmä perustui läänitysperiaatteelle, joka on tunnettu myös muualla maailmassa: Aasiassa sekä Afrikassa. Oikeushistoriallisesti orientoituneet tutkijat samaistavat usein feodalismin ja läänityslaitoksen.
- La féodalité (du latin feudum, « fief ») est un système politique dont l'autorité centrale a été affaiblie; le pouvoir souverain est attribué à des principautés, des fiefs ou des fédérations gouvernés par des seigneurs et destinés à stabiliser la région et/ou le peuple. Cette organisation de la société se développa en Europe entre le cinquième et le huitième siècle, après le démembrement de l'Empire romain d'Occident.
- A feudalizmus (vagy hűbéri rendszer, hűbériség) olyan társadalmi, jogi, gazdasági és politikai berendezkedés, amely a hűbérurak, vazallusok és szolgák közötti kölcsönös magánjogi kapcsolatok rendszerére épül. Maga a szó a latin feudum (föld) szóból ered. A feudalizmus klasszikus formájában a középkori Európában létezett.
- Il feudalesimo, detto anche "rete vassallatico-beneficiaria", era un sistema politico prima che sociale che si affermò nell'Europa occidentale con l'Impero Carolingio, IX secolo, fino alla nascita dei primi Stati nazionali, anche se i suoi strascichi si protrassero fino al XVIII secolo, agli albori dell'età contemporanea. In senso sociale ed economico fu un'evoluzione della società curtense.
- 封建制（ほうけんせい）とは、中国など漢字文化圏における政治思想において主張された、周王朝を規範とする政治制度。転じて近現代になると西欧中世社会を特徴づける社会経済制度であるフューダリズム（Feudalism）の訳語にも援用された。両者は本質的に異なる概念であるため、詳細はそれぞれの節に記す。
- Het feodalisme, leenstelsel of de feodaliteit is een begrip in de geschied- en rechtswetenschap en in de sociale wetenschappen waarin een maatschappelijke orde wordt aangeduid. Het betreft het in leen geven van gebieden waar een onderlinge verplichting tot trouw, bijstand en het betalen van schattingen tegenover stond. Het woord feodalisme werd in de middeleeuwen nog niet gebruikt. Tijdens de Franse revolutie werd het begrip in negatieve zin gebruikt.
- Med føydalisme (fra senlatin feudum, lån fra en germansk rot *fehu- som har en betydning i retning av «kreaturer, dyr», jf. norsk «fe» om husdyr) siktes det til et sett med gjensidige bånd mellom de forskjellige nivåer av adelen i europeisk middelalder. Ordet kom i bruk i løpet av middelalderen, men føydalisme som beskrivelse av en samfunnsorden ble skapt først på 1600-tallet. I dansk-norsk historisk litteratur kalles føydalisme ofte for lensvesen.
- Feudalizm (śrdw. łac. feudum – prawo do rzeczy cudzej, lenno) – ustrój społeczno-polityczno-ekonomiczny, który opierał się na zależności ziemskiej. Chłop podlegał właścicielowi ziemskiemu ponieważ użytkował ziemię, która należała formalnie właścicielowi ziemskiemu. Właściciel ziemski mógł podlegać innemu właścicielowi z tego samego powodu (np. zależność księcia wobec króla).
- O feudalismo foi um modo de organização social e político baseado nas relações servo-contratuais (servis). Tem suas origens na decadência do Império Romano. Predominou na Europa durante a Idade Média. Segundo o teórico escocês do iluminismo, Lord Kames, o feudalismo é geralmente precedido pelo nomadismo e em certas zonas do mundo pode ser sucedido pelo capitalismo. Os senhores feudais conseguiam as terras porque o rei dava-as para eles.
- Fişier:Les Très Riches Heures du duc de Berry mars.
- Feodalism (av franskans féodalisme, en avledning av senlatinets feodum som betyder landområden) är en term som myntades under franska revolutionen för att beteckna det gamla privilegiesamhälle man ville komma bort ifrån – en orsak till att begreppet redan från början fick en negativ klang.
- Feodalizm veya Derebeylik, başta Ortaçağ Avrupası olmak üzere tarihin birçok evresinde rastlanan toplumsal, siyasal ve ekonomik örgütleniş biçimidir. Feodalizm kelimesi, Latince feodum (tımar) ile taşınabilir değerli mal anlamına gelen Cermen kökenli bir kelimeden türetilmiştir. Feodal toplumun siyasi örgütlenişi, koruyan-korunan (süzeren-vassal) ilişkisine dayanan hiyerarşik bir örgütleniştir. Merkezî otorite zayıftır, yerellik görülür.
- Феодалі́зм — панівна за середньовіччя у Західній і частково у Центральній та Східній Європі суспільно-економічна система.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
