Feng Menglong (simplified Chinese: 冯梦龙; traditional Chinese: 馮夢龍; pinyin: Féng Mènglóng, 1574–1645) was a Chinese vernacular writer and poet of the late Ming Dynasty. He was born in Changzhou, now Suzhou, in Jiangsu Province. Most of his literary work was in editing and compiling histories, almanacs and novels. Two of his noteworthy novels are Qing Shi and the shenmo work Pingyao Zhuan. In 1620 he published the Illustrious Words to Instruct the World (喻世明言 Yushi Mingyan), or Stories Old and New.

Property Value
dbo:abstract
  • 馮夢龍 Feng Menglong (1574 - 1645) escritor chino en la dinastía Ming. Nacido en Changzhou, la actual Suzhou en la provincia de Jiangsu. Feng pertenecía a la escuela de Li Zhi, que apoyaba la importancia de los sentimientos humanos y el comportamiento en la literatura. La mayor parte de su obra literaria consistió en la edición y compilación de historias, almanaques, novelas, etcétera. Destacan dos de sus novelas, Pingyao Zhuan y Qing Shi. Otra de sus novelas ha tenido más éxito modernamente y se convirtió en un programa de televisión Dongzhou Lieguo Zhi (Romance de los Reinos del Este de Zhou). En 1620 publicó el Gujin Xiaoshuo ( "Historias del antiguo y lo moderno"). Publicó obras de teatro, canciones populares y sobre todo tres recopilaciones de narraciones orales cuyo título esTres recopilaciones de cuentos (三言). (es)
  • Feng Menglong (chinesisch 馮夢龍, Pinyin Féng Mènglóng; * 1574; † 1645) war ein chinesischer Dichter der späten Ming-Dynastie. (de)
  • Feng Menglong (en chinois 馮夢龍, nom social Youlong et Eryou, surnom Longziyou et Mohanzhai zhuren), né en 1574 à Changzhou (actuelle Suzhou), mort en 1646, est un écrivain chinois de la dynastie des Ming. Il a édité des pièces de théâtre et des chansons populaires, mais son œuvre la plus connue est trois recueils de récits en langue parlée, intitulés Trois Propos (三言). (fr)
  • Feng Menglong (simplified Chinese: 冯梦龙; traditional Chinese: 馮夢龍; pinyin: Féng Mènglóng, 1574–1645) was a Chinese vernacular writer and poet of the late Ming Dynasty. He was born in Changzhou, now Suzhou, in Jiangsu Province. Most of his literary work was in editing and compiling histories, almanacs and novels. Two of his noteworthy novels are Qing Shi and the shenmo work Pingyao Zhuan. In 1620 he published the Illustrious Words to Instruct the World (喻世明言 Yushi Mingyan), or Stories Old and New. Feng was a proponent of the school of Li Zhi, which supported the importance of human feelings and behavior in literature. He is frequently associated with Ling Mengchu, author of Slapping the Table in Amazement. (en)
  • Nacque a Changzhou, l'attuale Suzhou, nella provincia del Jiangsu. Feng fu uno dei sostenitori della scuola proposta dal filosofo suo contemporaneo Li Zhi, che sottolineava l'importanza dei sentimenti umani e del comportamento nella letteratura. La maggior parte del lavoro svolto da Feng riguarda la cura e la compilazione di testi storici, almanacchi, racconti e novelle. Tuttavia, due sono le novelle da lui scritte degne di nota, Pingyao Zhuan e Qing Shi. Una terza sua novella, Dongzhou Lieguo Zhi (Romanzo del regno degli Zhou Orientali), è stata recentemente portata all'attenzione del pubblico grazie ad una serie televisiva ad essa dedicata. Nel 1620, egli pubblicò la raccolta di novelle Gujin Xiaoshuo (Racconti antichi e moderni). (it)
  • 馮 夢竜(ふう むりゅう(ぼうりゅう とも)、1574年 - 1646年)は、中国明朝末期の小説家と著作家、陽明学者である。字を猶竜、または子猶といい、号は墨憨斎(ぼくかんさい)。兄弟である夢桂・夢熊と共に「呉下三馮」と呼ばれた。 (ja)
  • Feng Menglong (ur. 1574 w Changzhou w prow. Jiangsu, zm. 1645) – chiński poeta, historyk i pisarz z czasów późnej dynastii Ming. Pisał w języku potocznym; większość jego prac to ówczesna literatura "popularna", której był zapalonym i niestrudzonym kolekcjonerem, redaktorem i propagatorem (mimo, że nie była ono wysoko ceniona przez konfucjańskie elity): edycje i kompilacje historii, powieści, almanachów itp.. Jego najbardziej znane powieści to Pingyao Zhuan (Rewolta Maga) i Dongzhou Lieguo Zhi (Dzieje Królestw Walczących Wschodniej Epoki Zhou); w 1620 wydał Gujin Xiaoshuo (Stare i nowe opowiadania); zbiór ten, pod zmienionym tytułem Yushi mingyan ("Jasne pouczenia dla nauczaniu świata") wraz ze zbiorami Jingshi tongyan ("Pospolite pouczenia dla ostrzeżenia świata", 1624) i Xingshi hengyan ("Ciągłe pouczenia dla obudzenia świata", 1627) tworzą razem cykl Sanyan ("Trzy pouczenia"), uznawany za jego najważniejsze dzieło. Oprócz tego był redaktorem dramatów, a także wydał kolekcję anegdot i dowcipów. Był zwolennikiem szkoły filozoficznej Wang Yangminga, a w szczególności jego następcy Li Zhi, który podkreślał wagę wyrażania ludzkich uczuć i zachowań w literaturze. (pl)
  • 冯梦龙(1574年-1646年),明代文學家、戲曲家。字犹龙,又字公鱼、子犹、耳犹,号龙子犹、墨憨斋主人、吴下词奴、姑苏词奴、前周柱史、顾曲散人、绿天馆主人等。 南直隶苏州府长洲县(今江蘇省蘇州市)人,同其兄画家冯梦桂、其弟诗人冯梦熊并称“吴下三冯”。 他的作品比较强调感情和行为,最有名的作品为《古今小说》(喻世明言)、《警世通言》、《醒世恒言》,合稱“三言”,三言与凌濛初的《初刻拍案惊奇》、《二刻拍案惊奇》合称“三言二拍”,是中国白话短篇小说的经典代表。 (zh)
  • Уроженец Южноречья (г. Сучжоу). Выходец из привилегированной семьи, получил хорошее образование, но на ученой и чиновной стезе особенного успеха не имел и лишь в 57 лет получил звание гуншена (старший лиценциат), хотя некоторое время занимал пост начальника уезда. С молодых лет был известен как человек большого, самобытного таланта, но и вольного нрава и независимых суждений.Проявил себя как незаурядный драматург, эссеист и поэт, но прежде всего известен как собиратель и редактор произведений народного творчества и демократической литературы. Был собирателем сюжетов любовных историй "История чувств", составителем книг народных песен "Песни гор", нравоучительных притч "Сума разума", исторических и бытовых анекдотов "Палата смеха". Автор или соавтор волшебного романа "Развеянные чары", редактор знаменитой эпопеи «Троецарствие» Ло Гуаньчжуна.Более всего известен как составитель и редактор напечатанного в 1621-1627 годах свода "Троесловие" ("Сань янь")- трех сборников хуабэнь по сорок повестей в каждом: "Слово назидательное, мир наставляющее" ("Юй ши минь янь"), известное также как "Повести о древнем и современном" (Гу цзинь сяошо"), "Слово простое, мир предостерегающее" ("Цзинь ши тун янь") и "Слово бессмертное, мир пробуждающее" (Син ши хэн янь"). Некоторые повести сборника написаны самим Фэн Мэнлуном, другие им капитально отредактированы. . .. (ru)
dbo:birthDate
  • 1574-1-1
dbo:birthPlace
dbo:deathDate
  • 1645-1-1
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 2301389 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 715926806 (xsd:integer)
dbp:id
  • Feng,+Menglong
dbp:name
  • Menglong Feng
dbp:p
  • Féng Mènglóng
dbp:s
  • 冯梦龙
dbp:t
  • 馮夢龍
dct:description
  • Chinese writer and poet (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Feng Menglong (chinesisch 馮夢龍, Pinyin Féng Mènglóng; * 1574; † 1645) war ein chinesischer Dichter der späten Ming-Dynastie. (de)
  • Feng Menglong (en chinois 馮夢龍, nom social Youlong et Eryou, surnom Longziyou et Mohanzhai zhuren), né en 1574 à Changzhou (actuelle Suzhou), mort en 1646, est un écrivain chinois de la dynastie des Ming. Il a édité des pièces de théâtre et des chansons populaires, mais son œuvre la plus connue est trois recueils de récits en langue parlée, intitulés Trois Propos (三言). (fr)
  • Nacque a Changzhou, l'attuale Suzhou, nella provincia del Jiangsu. Feng fu uno dei sostenitori della scuola proposta dal filosofo suo contemporaneo Li Zhi, che sottolineava l'importanza dei sentimenti umani e del comportamento nella letteratura. La maggior parte del lavoro svolto da Feng riguarda la cura e la compilazione di testi storici, almanacchi, racconti e novelle. Tuttavia, due sono le novelle da lui scritte degne di nota, Pingyao Zhuan e Qing Shi. Una terza sua novella, Dongzhou Lieguo Zhi (Romanzo del regno degli Zhou Orientali), è stata recentemente portata all'attenzione del pubblico grazie ad una serie televisiva ad essa dedicata. Nel 1620, egli pubblicò la raccolta di novelle Gujin Xiaoshuo (Racconti antichi e moderni). (it)
  • 馮 夢竜(ふう むりゅう(ぼうりゅう とも)、1574年 - 1646年)は、中国明朝末期の小説家と著作家、陽明学者である。字を猶竜、または子猶といい、号は墨憨斎(ぼくかんさい)。兄弟である夢桂・夢熊と共に「呉下三馮」と呼ばれた。 (ja)
  • 冯梦龙(1574年-1646年),明代文學家、戲曲家。字犹龙,又字公鱼、子犹、耳犹,号龙子犹、墨憨斋主人、吴下词奴、姑苏词奴、前周柱史、顾曲散人、绿天馆主人等。 南直隶苏州府长洲县(今江蘇省蘇州市)人,同其兄画家冯梦桂、其弟诗人冯梦熊并称“吴下三冯”。 他的作品比较强调感情和行为,最有名的作品为《古今小说》(喻世明言)、《警世通言》、《醒世恒言》,合稱“三言”,三言与凌濛初的《初刻拍案惊奇》、《二刻拍案惊奇》合称“三言二拍”,是中国白话短篇小说的经典代表。 (zh)
  • Feng Menglong (simplified Chinese: 冯梦龙; traditional Chinese: 馮夢龍; pinyin: Féng Mènglóng, 1574–1645) was a Chinese vernacular writer and poet of the late Ming Dynasty. He was born in Changzhou, now Suzhou, in Jiangsu Province. Most of his literary work was in editing and compiling histories, almanacs and novels. Two of his noteworthy novels are Qing Shi and the shenmo work Pingyao Zhuan. In 1620 he published the Illustrious Words to Instruct the World (喻世明言 Yushi Mingyan), or Stories Old and New. (en)
  • 馮夢龍 Feng Menglong (1574 - 1645) escritor chino en la dinastía Ming. Nacido en Changzhou, la actual Suzhou en la provincia de Jiangsu. Feng pertenecía a la escuela de Li Zhi, que apoyaba la importancia de los sentimientos humanos y el comportamiento en la literatura. La mayor parte de su obra literaria consistió en la edición y compilación de historias, almanaques, novelas, etcétera. Destacan dos de sus novelas, Pingyao Zhuan y Qing Shi. Otra de sus novelas ha tenido más éxito modernamente y se convirtió en un programa de televisión Dongzhou Lieguo Zhi (Romance de los Reinos del Este de Zhou). En 1620 publicó el Gujin Xiaoshuo ( "Historias del antiguo y lo moderno"). (es)
  • Feng Menglong (ur. 1574 w Changzhou w prow. Jiangsu, zm. 1645) – chiński poeta, historyk i pisarz z czasów późnej dynastii Ming. Pisał w języku potocznym; większość jego prac to ówczesna literatura "popularna", której był zapalonym i niestrudzonym kolekcjonerem, redaktorem i propagatorem (mimo, że nie była ono wysoko ceniona przez konfucjańskie elity): edycje i kompilacje historii, powieści, almanachów itp.. Jego najbardziej znane powieści to Pingyao Zhuan (Rewolta Maga) i Dongzhou Lieguo Zhi (Dzieje Królestw Walczących Wschodniej Epoki Zhou); w 1620 wydał Gujin Xiaoshuo (Stare i nowe opowiadania); zbiór ten, pod zmienionym tytułem Yushi mingyan ("Jasne pouczenia dla nauczaniu świata") wraz ze zbiorami Jingshi tongyan ("Pospolite pouczenia dla ostrzeżenia świata", 1624) i Xingshi hengyan ( (pl)
  • Уроженец Южноречья (г. Сучжоу). Выходец из привилегированной семьи, получил хорошее образование, но на ученой и чиновной стезе особенного успеха не имел и лишь в 57 лет получил звание гуншена (старший лиценциат), хотя некоторое время занимал пост начальника уезда. С молодых лет был известен как человек большого, самобытного таланта, но и вольного нрава и независимых суждений.Проявил себя как незаурядный драматург, эссеист и поэт, но прежде всего известен как собиратель и редактор произведений народного творчества и демократической литературы. Был собирателем сюжетов любовных историй "История чувств", составителем книг народных песен "Песни гор", нравоучительных притч "Сума разума", исторических и бытовых анекдотов "Палата смеха". Автор или соавтор волшебного романа "Развеянные чары", редак (ru)
rdfs:label
  • Feng Menglong (de)
  • Feng Menglong (en)
  • Feng Menglong (es)
  • Feng Menglong (fr)
  • Feng Menglong (it)
  • 馮夢竜 (ja)
  • Feng Menglong (pl)
  • Фэн Мэнлун (ru)
  • 冯梦龙 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:gender
  • male (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Feng Menglong (en)
foaf:surname
  • Fung (en)
is dbo:author of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of