| dbpprop:abstract
|
- False cognates are pairs of words in the same or different languages that are similar in form and meaning but have different roots. That is, they appear to be or are sometimes considered cognates when in fact they are not. Note that even false cognates may have an indirect connection between them, even if they lack a common root. As an example of false cognates, the word for "dog" in the Australian Aboriginal language Mbabaram happens to be dog, although there is no common ancestor or other connection between that language and English (the Mbabaram word evolved regularly from a protolinguistic form *gudaga). Similarly, in the Japanese language the word 'to occur' happens to be okoru. The basic kinship terms mama and papa comprise a special case of false cognates. The striking cross-linguistical similarities between these terms are thought to result from the nature of language acquisition. According to Jakobson, these words are the first word-like sounds made by babbling babies; and parents tend to associate the first sound babies make with themselves. Thus, there is no need to ascribe the similarities to common ancestry. This hypothesis is supported by the fact that these terms are built up from speech sounds that are easiest to produce. However, variants do occur; for example, in Fijian, the word for "mother" is nana, and in proto-Old Japanese, the word for "mother" was *papa. Furthermore, the modern Japanese word for "father," chichi, is from older titi. In fact, in Japanese the child's initial mamma is interpreted to mean "food". Similarly, in some Indian languages, such as Marathi, a child's articulation of "mum-mum" is interpreted to mean "food". The term "false cognate" is sometimes misused to describe false friends. One difference between false cognates and false friends is that while false cognates mean roughly the same thing in two languages, false friends bear two distinct (sometimes even opposite) meanings. In fact, a pair of false friends may be true cognates. A related phenomenon is the expressive loan, which looks like a native construction, but is not. Some historical linguists presume that all languages go back to a single common ancestor. Therefore, a pair of words whose earlier forms are distinct, yet similar, as far back as they've been traced, could in theory have come from a common root in an even earlier language, making them real cognates. The further back in time language reconstruction efforts go, however, the less confidence there can be in the outcome. Attempts at such reconstructions typically rely on just such pairings of superficially similar words, but the connections proposed by these theories tend to be conjectural, failing to document significant patterns of linguistic change. Under the disputed Nostratic theory and similar theories, some of these examples would indeed be distantly related cognates, but the evidence for reclassifying them as such is insufficient. The Nostratic hypothesis is however based on the comparative method, unlike some other superfamily hypotheses.
- Un falso cognado es una palabra que, debido a similitudes fortuitas de apariencia y significado, parece guardar parentesco con otra palabra de un idioma diferente, pero que en realidad no comparte su mismo origen etimológico (no son verdaderos cognados). El ejemplo típico es el del verbo inglés to have (tener, haber) y el similar verbo español haber, los cuales, pese a sus semejanzas aparentemente obvias, en realidad provienen de raíces proto-indoeuropeas bien distintas: el inglés to have proviene de *kap- (agarrar), y en realidad está emparentado con nuestro verbo captar, aunque no lo parezca; mientras que nuestro haber proviene de la raíz proto-indoeuropea *ghabh- (dar), y aunque tampoco lo parezca, está emparentado con el inglés to give (dar).
- Valse cognaten zijn twee of meer woorden in dezelfde taal of (vaker) in verschillende talen die zowel qua vorm als betekenis sterke overeenkomsten vertonen maar desondanks geen gemeenschappelijke etymologische wortel hebben zoals echte cognaten. Valse cognaten dienen met name te worden onderscheiden van valse vrienden, die meestal juist wel echte cognaten zijn. Het bestaan van valse cognaten berust over het algemeen op toeval. In het Mbabaram, een Australische taal, bestaat een woord dog dat exact hetzelfde betekent als het Engelse dog, nl. "hond". Het eerste woord heeft zich echter ontwikkeld uit de Australische proto-vorm gudaga, terwijl het Engelse woord een heel andere herkomst heeft. Een ander voorbeeld is het Japanse werkwoord okoru, dat net als het Engelse to occur "gebeuren" betekent. Het Japanse woord is echter inheems, terwijl het Engelse woord is afgeleid van het Latijnse occurěre. Een mooi voorbeeld van valse cognaten die zijn ontstaan als gevolg van verschillende klankverschuivingen zijn het Latijnse werkwoord habere, dat "hebben" betekent, en de West-Germaanse vormen die hiermee in betekenis overeenkomen zoals het Duitse haben, het Engelse to have en het Nederlandse hebben. Als gevolg van de wet van Grimm hebben deze Westgermaanse vormen zich ontwikkeld uit de PIE-wortel *kap, "pakken, grijpen". Deze zelfde proto-vorm is in het Latijn echter capere (id. ) geworden, wat dus de echte Latijnse cognaat is van de Westgermaanse vormen haben, to have en hebben. De Latijnse vorm habere is anderzijds ontstaan uit de PIE-vorm *gʰabʰ, "geven", waaruit zich in het West-Germaans de vormen to give, geben en geven hebben ontwikkeld. De letterlijke vertaling van het Nederlandse woord papa is in het ǃKung ba, in de Chinese talen bàba, in het Farsi baba en in het Frans papa. De vertaling van mama luidt má in het Navajo, māma in de Chinese talen, en daarnaast mama in zowel het Swahili Quechua als Engels. Deze sterke overeenkomst in vorm en betekenis heeft niets te maken met een gemeenschappelijke oorsprong, maar wel alles met het universele proces van taalverwerving. Van alle mogelijke spraakklanken zijn de bilabiale plosieven zoals b en p het makkelijkst te articuleren, terwijl a over het algemeen de meest basale klinker is. Sommige historische taalkundigen geloven in de theorieën van het Nostratisch en/of het Proto-World. Dit houdt concreet in dat veel woorden in verschillende talen die nu als valse cognaten worden beschouwd in werkelijkheid toch echte cognaten zouden kunnen zijn, waarvan de gemeenschappelijke wortel alleen verder terugggaat in het verleden dan momenteel bekend is. De vergelijkende methode is tot nu toe echter niet in staat gebleken om dergelijke hypotheses verder te onderbouwen.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
