Faith is confidence or trust in a person or thing that is not seen; or the observance of an obligation from loyalty; or fidelity to a person, promise, engagement; or a belief not based on proof; or it may refer to a particular system of religious belief, such as in which faith is confidence based on some degree of warrant. The term 'faith' has numerous connotations and is used in different ways, often depending on context.

Property Value
dbo:abstract
  • Faith is confidence or trust in a person or thing that is not seen; or the observance of an obligation from loyalty; or fidelity to a person, promise, engagement; or a belief not based on proof; or it may refer to a particular system of religious belief, such as in which faith is confidence based on some degree of warrant. The term 'faith' has numerous connotations and is used in different ways, often depending on context. (en)
  • الإيمان في اللغة بمعنى: التصديق. (ar)
  • Das Wort Glaube (auch Glauben; indogermanisch leubh ‚begehren‘, ‚lieb haben‘, ‚für lieb erklären‘, ‚gutheißen‘, ‚loben‘) bezeichnet hier eine Grundhaltung des Vertrauens, v. a. im Kontext religiöser Überzeugungen. Während der ähnliche Begriff „Religiosität“ die Ehrfurcht vor der Ordnung und Vielfalt in der Welt und die allgemeine Empfindung einer transzendenten (nicht erklär- oder beweisbaren) Wirklichkeit meint, beinhaltet „Glaube“ das Überzeugtsein von der Lehre einer konkreten Religion (oder Philosophie). (de)
  • La foi (du latin fides : « avoir confiance » ou « faire confiance ») permet de désigner ce en quoi on croit et est, en général, de considérer que certains faits ou événements coïncident avec des textes de référence. Cela induit une dévotion, une pratique et des comportements censés traduire cette conviction et partagés avec d'autres. La foi est la condition de toute religion et la motivation de sa pratique. Les personnes qui ont une foi authentique sont portées à témoigner d'une expérience personnelle. Le terme croyance désigne aussi (par métonymie) ce que l'on croit, c'est-à-dire l’objet d'une croyance. Le concept philosophique de croyance fait partie de la théorie de la connaissance. Les croyances, qu’elles soient religieuses, scientifiques, superstitieuses ou autres, sont aussi un objet d'étude de l'anthropologie culturelle. (fr)
  • La fe (del latín fides) es la seguridad o confianza en una persona, cosa, deidad, opinión, doctrinas o enseñanzas de una religión. También puede definirse como la creencia que no está sustentada en pruebas, además de la seguridad, producto en algún grado de una promesa. (es)
  • La fede è definibile come l'adesione a un messaggio o un annuncio fondata sull'accettazione di una realtà invisibile, la quale non risulta cioè immediatamente evidente, e viene quindi accolta come vera nonostante l'oscurità che l'avvolge. La fede consiste pertanto nel «ritenere possibile» quel che ancora non si è sperimentato o non si conosce personalmente. (it)
  • 信仰(しんこう、英語 faith)とは、 * 神や仏などを信じること。また、ある宗教を信じて、その教えをよりどころとすること。 * 人やものごとを信用・信頼すること。 * 証拠抜きで確信を持つこと。またそれらを信じることを正当化する要因。 信仰のことを仏教においては「信心(しんじん)」と呼ぶことが一般的である。「信仰」と書いて古くは「しんごう」と読んでいたこともある。 また比喩的な用法として、何らかの対象を絶対のものと信じて、疑わないことを指すこともある。 (ja)
  • Wiara religijna – różnie definiowana postawa osobowa. Pod wpływem intelektualizmu platońskiego, rozróżniającego między mniemaniem (gr. doxa) a wiedzą (gr. episteme), w myśli europejskiej uważano nieraz wiarę za niepełne poznanie i wstęp do intelektualnego oglądu. Wśród postaw wiary rozróżnia się jednak postawę „wierzę, że”, która jest pewnym przypuszczeniem, oraz „wierzę w”, która odnosi się do Absolutu i jest mocnym przekonaniem o jego istnieniu jako prawdy absolutnej. (pl)
  • Fé (do Latim fide) Convicção da existência de algum fato ou da veracidade de alguma asserção; credulidade, crença. A fé acompanha absoluta abstinência de dúvida pelo antagonismo inerente à natureza destes fenômenos psicológicos e da lógica conceitual. Ou seja, é impossível duvidar e ter fé ao mesmo tempo. A expressão se relaciona semanticamente com os verbos crer, acreditar, confiar e apostar, embora estes três últimos não necessariamente exprimam o sentimento de fé, posto que podem embutir dúvida parcial como reconhecimento de um possível engano. A relação da fé com os outros verbos, consiste em nutrir um sentimento de afeição, ou até mesmo amor, por uma hipótese a qual se acredita, ou confia, ou aposta ser verdade. Portanto, se uma pessoa acredita, confia ou aposta em algo, não significa necessariamente que ela tenha fé. Diante dessas considerações, embora não se observe oposição entre crença e racionalidade, como muitos parecem pensar, deve-se atentar para o fato de que tal oposição é real no caso da fé, principalmente no que diz respeito às suas implicações no processo de aquisição de conhecimento, que pode ser resumidas à oposição direta à dúvida e ao importante papel que essa última desempenha na aprendizagem. É possível nutrir um sentimento de fé em relação a um pessoa, um objeto inanimado, uma ideologia, um pensamento filosófico, um sistema qualquer, um conjunto de regras, um paradigma popular social e historicamente instituído, uma base de propostas ou dogmas de uma determinada religião. Tal sentimento não se sustenta em evidências, provas ou entendimento racional (ainda que este último critério seja amplamente discutido dentro da epistemologia e possa se refletir em sofismos ou falácias que o justifiquem de modo ilusório) e, portanto, alegações baseadas em fé não são reconhecidas pela comunidade científica como parâmetro legítimo de reconhecimento ou avaliação da verdade de um postulado. É geralmente associada a experiências pessoais e herança cultural podendo ser compartilhada com outros através de relatos, principalmente (mas não exclusivamente) no contexto religioso, e usada frequentemente como justificativa para a própria crença em que se tem fé, o que caracteriza raciocínio circular. A fé se manifesta de várias maneiras e pode estar vinculada a questões emocionais (tais como reconforto em momentos de aflição desprovidos de sinais de futura melhora, relacionando-se com esperança) e a motivos considerados moralmente nobres ou estritamente pessoais e egoístas. Pode estar direcionada a alguma razão específica (que a justifique) ou mesmo existir sem razão definida. E, como mencionado anteriormente, também não carece absolutamente de qualquer tipo de argumento racional. (pt)
  • Ве́ра — признание чего-либо истинным без предварительной фактической или логической проверки, единственно в силу внутреннего, субъективного непреложного убеждения, которое не нуждается для своего обоснования в доказательствах, хотя иногда и подыскивает их. Вера обусловлена особенностями психики человека. Безоговорочно принятые сведения, тексты, явления, события или собственные представления и умозаключения в дальнейшем могут выступать основой самоидентификации, определять некоторые из поступков, суждений, норм поведения и отношений. (ru)
  • 信仰(英语:Faith)是指對一個人(同樣的對他的能力)、事物、神、宗教的教條或教導、沒有經驗證據的觀點(例如擁有強烈的政治信仰)抱有信心和信任。 信仰是人對人生觀、價值觀和世界觀等的選擇和持有。信仰體現著人生價值、人生意義的可靠落實。信仰與所信仰的對象是否客觀存在沒有必然聯繫。宗教並非信仰對象,而是信仰的表現形式,表現形式不可作為信仰對象。 信仰一般往往被認為是由外在因素所形成、受到父母、社會、宗教和傳統所影響。如果一個伊斯蘭教家庭從一個基督教家庭收養一個剛出生的小孩,那小孩長大後變成一個伊斯蘭教徒的可能性就會提高;反之也是如此。唯信仰過程必須是經過內在回應的,其中需透過個人的經歷和對靈性的追尋,進而選擇一種適合自己的宗教信仰。信仰可以獲得,可以被塑造,也可以被拋棄。雖然有不少宗教對信徒的離開有嚴格限制,但根據聯合國的《世界人權宣言》,人是有選擇宗教、或選擇不信仰宗教的自由。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 11064 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 743520505 (xsd:integer)
dbp:sign
dbp:text
  • Know, therefore, that the Lord, your God He is God, the faithful God, Who keeps the covenant and loving kindness with those who love Him and keep His commandments to a thousand generations.
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Faith is confidence or trust in a person or thing that is not seen; or the observance of an obligation from loyalty; or fidelity to a person, promise, engagement; or a belief not based on proof; or it may refer to a particular system of religious belief, such as in which faith is confidence based on some degree of warrant. The term 'faith' has numerous connotations and is used in different ways, often depending on context. (en)
  • الإيمان في اللغة بمعنى: التصديق. (ar)
  • Das Wort Glaube (auch Glauben; indogermanisch leubh ‚begehren‘, ‚lieb haben‘, ‚für lieb erklären‘, ‚gutheißen‘, ‚loben‘) bezeichnet hier eine Grundhaltung des Vertrauens, v. a. im Kontext religiöser Überzeugungen. Während der ähnliche Begriff „Religiosität“ die Ehrfurcht vor der Ordnung und Vielfalt in der Welt und die allgemeine Empfindung einer transzendenten (nicht erklär- oder beweisbaren) Wirklichkeit meint, beinhaltet „Glaube“ das Überzeugtsein von der Lehre einer konkreten Religion (oder Philosophie). (de)
  • La fe (del latín fides) es la seguridad o confianza en una persona, cosa, deidad, opinión, doctrinas o enseñanzas de una religión. También puede definirse como la creencia que no está sustentada en pruebas, además de la seguridad, producto en algún grado de una promesa. (es)
  • La fede è definibile come l'adesione a un messaggio o un annuncio fondata sull'accettazione di una realtà invisibile, la quale non risulta cioè immediatamente evidente, e viene quindi accolta come vera nonostante l'oscurità che l'avvolge. La fede consiste pertanto nel «ritenere possibile» quel che ancora non si è sperimentato o non si conosce personalmente. (it)
  • 信仰(しんこう、英語 faith)とは、 * 神や仏などを信じること。また、ある宗教を信じて、その教えをよりどころとすること。 * 人やものごとを信用・信頼すること。 * 証拠抜きで確信を持つこと。またそれらを信じることを正当化する要因。 信仰のことを仏教においては「信心(しんじん)」と呼ぶことが一般的である。「信仰」と書いて古くは「しんごう」と読んでいたこともある。 また比喩的な用法として、何らかの対象を絶対のものと信じて、疑わないことを指すこともある。 (ja)
  • Wiara religijna – różnie definiowana postawa osobowa. Pod wpływem intelektualizmu platońskiego, rozróżniającego między mniemaniem (gr. doxa) a wiedzą (gr. episteme), w myśli europejskiej uważano nieraz wiarę za niepełne poznanie i wstęp do intelektualnego oglądu. Wśród postaw wiary rozróżnia się jednak postawę „wierzę, że”, która jest pewnym przypuszczeniem, oraz „wierzę w”, która odnosi się do Absolutu i jest mocnym przekonaniem o jego istnieniu jako prawdy absolutnej. (pl)
  • Ве́ра — признание чего-либо истинным без предварительной фактической или логической проверки, единственно в силу внутреннего, субъективного непреложного убеждения, которое не нуждается для своего обоснования в доказательствах, хотя иногда и подыскивает их. Вера обусловлена особенностями психики человека. Безоговорочно принятые сведения, тексты, явления, события или собственные представления и умозаключения в дальнейшем могут выступать основой самоидентификации, определять некоторые из поступков, суждений, норм поведения и отношений. (ru)
  • 信仰(英语:Faith)是指對一個人(同樣的對他的能力)、事物、神、宗教的教條或教導、沒有經驗證據的觀點(例如擁有強烈的政治信仰)抱有信心和信任。 信仰是人對人生觀、價值觀和世界觀等的選擇和持有。信仰體現著人生價值、人生意義的可靠落實。信仰與所信仰的對象是否客觀存在沒有必然聯繫。宗教並非信仰對象,而是信仰的表現形式,表現形式不可作為信仰對象。 信仰一般往往被認為是由外在因素所形成、受到父母、社會、宗教和傳統所影響。如果一個伊斯蘭教家庭從一個基督教家庭收養一個剛出生的小孩,那小孩長大後變成一個伊斯蘭教徒的可能性就會提高;反之也是如此。唯信仰過程必須是經過內在回應的,其中需透過個人的經歷和對靈性的追尋,進而選擇一種適合自己的宗教信仰。信仰可以獲得,可以被塑造,也可以被拋棄。雖然有不少宗教對信徒的離開有嚴格限制,但根據聯合國的《世界人權宣言》,人是有選擇宗教、或選擇不信仰宗教的自由。 (zh)
  • La foi (du latin fides : « avoir confiance » ou « faire confiance ») permet de désigner ce en quoi on croit et est, en général, de considérer que certains faits ou événements coïncident avec des textes de référence. Cela induit une dévotion, une pratique et des comportements censés traduire cette conviction et partagés avec d'autres. La foi est la condition de toute religion et la motivation de sa pratique. Les personnes qui ont une foi authentique sont portées à témoigner d'une expérience personnelle. (fr)
  • Fé (do Latim fide) Convicção da existência de algum fato ou da veracidade de alguma asserção; credulidade, crença. A fé acompanha absoluta abstinência de dúvida pelo antagonismo inerente à natureza destes fenômenos psicológicos e da lógica conceitual. Ou seja, é impossível duvidar e ter fé ao mesmo tempo. A expressão se relaciona semanticamente com os verbos crer, acreditar, confiar e apostar, embora estes três últimos não necessariamente exprimam o sentimento de fé, posto que podem embutir dúvida parcial como reconhecimento de um possível engano. A relação da fé com os outros verbos, consiste em nutrir um sentimento de afeição, ou até mesmo amor, por uma hipótese a qual se acredita, ou confia, ou aposta ser verdade. (pt)
rdfs:label
  • Faith (en)
  • إيمان (ar)
  • Glaube (de)
  • Fe (es)
  • Foi (fr)
  • Fede (it)
  • 信仰 (ja)
  • Wiara religijna (pl)
  • (pt)
  • Вера (ru)
  • 信仰 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:genre of
is dbo:mainInterest of
is dbo:notableWork of
is dbo:type of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dc:subject of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of