| dbpprop:abstract
|
- Faith is the confident belief or trust in the truth or trustworthiness of a person, idea, or thing. The word "faith" can refer to a religion itself or to religion in general. As with "trust", faith involves a concept of future events or outcomes, and is used conversely for a belief "not resting on logical proof or material evidence. " Informal usage of the word "faith" can be quite broad, and may be used in place of "trust" or "belief. " Faith is often used in a religious context, as in theology, where it almost universally refers to a trusting belief in a transcendent reality, or else in a Supreme Being and/or said being's role in the order of transcendent, spiritual things. Faith is in general the persuasion of the mind that a certain statement is true. It is the belief and the assent of the mind to the truth of what is declared by another, based on his or her authority and truthfulness. The English word faith is dated from 1200–50, from the Latin fidem, or fidēs, meaning trust, akin to fīdere, which means to trust.
- Das Wort Glaube (auch Glauben) (vom indogermanischen *leubh-, begehren, lieb haben, für lieb erklären, gut heißen, loben) wird neben der hier nicht behandelten Verwendung im Sinne von "etwas für wahr halten" verwendet, um eine Grundhaltung des Vertrauens zu bezeichnen, v.a. im Kontext religiöser Überzeugungen.
- La fe és la creença no fonamentada en la raó o identificació en un déu, religió, realitat o ideal que es pren com a veritat existencial basada en l'experiència vital de les realitats no materials. També es pot considerar fe el convenciment que una cosa o fet és veritat, sense necessitat de comprovar-ho o experimentar-ho. Està associada a la voluntat de creure i a la confiança. Alguns partidaris del racionalisme critiquen la fe justament perquè no precisa de proves externes i es considera autònoma de la raó. Altres, però, creuen que la fe és inherent a tots els processos del pensament, fins i tot els científics, ja que hi ha un moment on manca la certesa i és precís confiar en el resultat per continuar avançant.
- Slovo víra a odpovídající sloveso věřit se používá ve dvou příbuzných a ne vždy přesně oddělitelných významech: Epistemologický význam: přesvědčení, že něco je skutečné či pravdivé, například ve větě „Věřím, že se ta peněženka ještě najde. “ Toto přesvědčení může být jak pravdivé, tak mylné. Z toho hlediska bylo poznání některými filozofy definováno jako „odůvodněná pravdivá víra“. Gramaticky tento význam obvykle odpovídá vazbám „věřit, že …,“ „věřit čemu“, v angličtině se vyjadřuje slovem belief. V běžném úzu se české slovo víra v tomto významu obvykle používá tehdy, není-li mluvčí úplně přesvědčen o realitě či pravdivosti předmětu víry, jinak by se mluvilo spíše o vědění a jistotě. Psychologický a náboženský význam: celková důvěra v nějakou osobu, instituci nebo nauku. Můžeme také mluvit o důvěře např. v poznatky nebo vzpomínky, v to, že nás neklamou smysly, víra v sebe, nebo víra ve vlastní úsudek. Například „tomuto kandidátu věřím, a proto ho budu volit“ nebo „věřím v jednoho Boha“. Gramaticky tento význam obvykle odpovídá vazbám „věřit v co,“ „věřit komu“, v angličtině se vyjadřuje slovem faith. V tomto významu se slovo víra obvykle používá k vyjádření vysokého stupně důvěry. Kromě toho se podstatné jméno víra přeneseně používá i ve významu náboženství nebo konfese („přestoupit na jinou víru“), ve starší češtině mohlo znamenat i věrnost nebo úvěr.
- Faith es el tercer LP de la banda británica de rock The Cure. Su primera edición fue lanzada en 1981. La portada del álbum la compone una foto de la abadía de Bolton en la niebla. Faith es considerado un álbum de carácter depresivo y brumoso. Algunas veces se le describe como "la calma previa a la tormenta" del siguiente disco del grupo, el oscuro Pornography. Una de las canciones del disco, The Drowning Man se inspira en una serie de novelas de Mervyn Peake. La temática del álbum gira sustancialmente en torno a la falta de fe del líder del grupo, Robert Smith, y su empeño por encontrarse con ella. Faith fue relanzado el el Reino Unido el 25 de abril de 2005 (el 26 en Estados Unidos) como parte de las series Deluxe de la discográfica Universal. La nueva edición, de dos CDs incluye una versión remasterizada del LP original, y la canción "Carnage Visors" en el primer CD, y una colección de demos, canciones en vivo, y el single "Charlotte Sometimes", que no fue incluido en ninguno de los álbumes de la banda, en el segundo CD. También existe una edición monodisco, que incluye el álbum original tal cual, solo que remasterizado. Fue lanzado a finales de 2005 en Europa, y a principios de 2006 en Estados Unidos. Faith es el primer disco de The Cure en incluir la guitarra barítona/bajo de seis cuerdas.
- La fe es la firme y absoluta convicción de que algo es verdad. Las causas por las cuales nos hemos convencido de la veracidad de nuestra fe, dependerán de los elementos en los que hemos confiado y, en última instancia de la corroboración entre lo esperado y lo obtenido. Dependiendo del tipo de inteligencia que tengamos más desarrollada, lo que esperamos y obtenemos se podrá compartir con otras personas afines a nuestra tendencia inteligente, o por el contrario, callar por temor a ser rechazados. La integración más o menos completa de todas las inteligencias, nos capacitará para hacer valer de un modo más o menos efectivo, las deducciones resultantes del procesamiento de la información por nuestro consciente. Al compartirlo de forma inteligente con otras personas, podremos llegar a la conclusión de que nuestra orientación nos permitirá aplicar un trabajo que confirme la fe, y por lo tanto conseguir una motivación que nos aliente a trabajar por aquello en lo cual nos han confirmado que el planteamiento es bueno. El punto desde el cual se observa este tipo de dinámica repercutirá en nuestros valores, provocando reacciones por lo que realmente valoramos, que es en definitiva en lo que confiamos y tenemos la fe.
- Le concept de foi est le plus souvent rattaché aux religions où il désigne la certitude en l'ensemble des croyances intrinsèques à une religion particulière ou, par extension, cette religion elle-même. Dans le langage courant, le mot peut aussi désigner, plus simplement, une très forte confiance. Bien qu'ainsi assez clairement délimité, il ne peut guère donner lieu à des développements que contextualisé. Il est notamment développé dans les articles suivants: Foi en philosophie Relation entre science et religion Principes de foi du judaïsme Foi chrétienne Foi dans l'islam
- A hit egyes gondolkodási iskolák szerint az emberi megismerés – filozófiai értelemben episztemológia –, illetve a végső igazság keresésének egy formája. A hit fogalma alapvetően elméleti hitre és köznapi értelemben vett hitre bontható. Közös vonásuk, hogy a személy, aki hisz, valakitől – egy más személytől, testülettől, vagy akár csak egy belső hangtól – tekintélye alapján igaznak fogad el valamit, a hit tartalmát. Az olyan empirista alapú filozófiák és filozófusok, mint a pozitivizmus, illetve a modern analitikus filozófia sok képviselője, többnyire nem fogadják el a vallásos hitet a megismerés forrásának, mert csak a tapasztalati úton igazolt ismeretet fogadják el tudásnak, és a hitet és a tudást elválasztják egymástól. "Ha valami elvileg túl lenne a lehetséges tapasztalaton, akkor nem lehetne sem elmondani, sem elgondolni, s kérdéseket sem lehetne feltenni vele kapcsolatban" – írta Rudolf Carnap (A Metafizika Kiküszöbölése a Nyelv Logikai Elemzésén Keresztül). . Ugyanakkor például a hívő Werner Heisenberg, a jórészt elméleti és nem tapasztalati alapokon létrejött kvantumfizika egyik alapítója, hamar elfordult az elméleti gondolkodást szerinte nem segítő pozitivizmustól. "Tudományos munkánk a fizikában abból áll, hogy kérdéseket teszünk fel a természetről a rendelkezésünkre álló nyelven és megpróbálunk választ kapni a kísérletekből a rendelkezésünkre álló módokon" - írta. Az ilyen filozófiák számára a hit nem a megismerés egyik formája, hanem csupán szociológiai, pszichológiai jelenség, amelynek társadalmi és lélektani funkciói vizsgálhatóak. Az ilyen jellegű vallásfilozófia Európában elfogadott, de az USA-ban jelentős érvelésre van szükség még ahhoz, is, hogy az ilyen vizsgálódás lehetőségét elfogadják, mint azt Daniel Dennett Breaking the Spell c. könyve demonstrálja (Dennett 2006). A hit fogalmát gyakran kapcsolják a különböző vallásokhoz, ilyenkor a hit közvetítője kinyilatkoztatás vagy valamely bölcs tanítása és a hit empirikusan igazolatlan (vagy igazolatlan és cáfolatlan) hittételeket tartalmaz. A hit fogalmát, tartalmát és az ebből adódó következtetéseket nem csak a vallás, hanem a filozófia különböző irányzatai is vizsgálják: egyes irányzatok szerint léteznek határterületei a természettudományokkal, más iskolák szerint viszont a tudományos gondolkodás és a hit kísérleti-tapasztalati módszerekkel nem vizsgálható területei kizárják egymást. Az intézményteremtő vallások szempontjából az adott vallás gondolatrendszerét legalább alapvető elemeiben elfogadó hit szükséges feltétele az adott valláshoz tartozásnak, de köznapi értelemben a magukat semmilyen valláshoz nem sorolók is gyakran számolnak be arról, hogy hisznek valamiben. Vallásos és nem vallásos emberek is nyitottak lehetnek az áltudományos elméletekben való hit iránt, egymásnak ellentmondó tudományos elméletkben hihetnek, sőt általában elmondható, hogy a tudományos elméletek köznapi elfogadása ugyanúgy tekintély alapon, "hit" útján történik, mint a vallások dogmáié. Az omnisták az összes vallásos hitet elfogadják, az ateisták általában egyiket sem. A köznapi gondolkodásban a vallásos hit teljes elfogadása és teljes elutasítása közt rengeteg átmeneti nézet létezik, ami gyakran okoz nehézséget a világnézetet kutató statisztikák számára és vitákat adataik értelmezése körül.
- La parola fede è propriamente intesa come il credere in concetti, dogmi o assunti in base alla sola convinzione personale o alla sola autorità di chi ha enunciato tali concetti o assunti, al di là dell'esistenza o meno di prove pro o contro tali idee e affermazioni.
- 信仰（しんこう、英語 faith）とは、 神や仏などを信じること。また、ある宗教を信じて、その教えをよりどころとすること。 人やものごとを信用・信頼すること。 証拠抜きで確信を持つこと。またそれらを信じることを正当化する要因。 信仰のことを仏教においては「信心（しんじん）」と呼ぶことが一般的である。「信仰」と書いて古くは「しんごう」と読んでいたこともある。 また比喩的な用法として、何らかの対象を絶対のものと信じて、疑わないことを指すこともある。
- Wiara jest terminem wieloznacznym. W mowie potocznej oznacza przekonanie o czymś. Stanowisko, pogląd, w danym momencie (przy obecnym stanie wiedzy naukowej) nie znajdujące jednoznacznego potwierdzenia w rzeczywistości. W religioznawstwie polega przede wszystkim na przyjęciu istnienia czegoś bez żadnego dowodu wiarygodnie potwierdzającego ten fakt. Świadoma decyzja przyjęcia takiej wiary nazywa się aktem wiary. W epistemologii wiara to "uznawanie za prawdziwe nieuzasadnionego twierdzenia". Zarówno uzasadnienie jak i jego brak nie implikują prawdziwości lub fałszywości treści wiary. Występowanie wiary uznaje się za konieczne w początkowej fazie rozwoju nauki (przyjmuje się, że dużej mierze zawdzięcza ona wierze swoje istnienie kiedy to pierwszy raz w dziejach świata ludzie podeszli rozumowo do mitycznej materii, narodziły się filozofia i nauka, które zresztą wówczas stanowiły jedno - tymi pionierami racjonalizmu byli Grecy). Jest też nierozerwalnie związana z religią, a zbyt daleko posunięta prowadzić może do powstania dogmatów. Chrześcijańskie rozważania nad wiarą koncentrowały się wokół wersów 1-2 w 11 rozdziale Listu do Hebrajczyków, który przedstawiając owoce wiary definiuje ją jako hupostasis, co może być tłumaczone jako podstawa (w Biblii Tysiąclecia nawet poręka), albo jako substancja. Idąc za pierwszym rozumieniem tego słowa Święty Tomasz przedstawia wiarę jako przyrodzony stan umysłu, polegający na pewności prawd nie z racji dowodów rozumowych, ale przez przyjęcie świadectwa autorytetu, wynikająca z zaufania (wiarą chrześcijańska, czyli zaufanie do Kościoła jest nadto łaską oraz cnotą teologiczną). Postrzeganie wiary jako duchowej substancji udzielonej do wnętrza serca człowieka, która następnie powoduje osobiste doświadczenie dogłębnego przekonania o czymś czego nie postrzegają zmysły jest często przyjmowane w teologii ewangelickiej. Współczesny katechizm Kościoła katolickiego kładzie nacisk na jeszcze inny, również nadprzyrodzony charakter wiary, określając ją jako relację z Bogiem: „Wiara jest osobowym przylgnięciem człowieka do Boga: równocześnie i w sposób nierozdzielny jest ona dobrowolnym uznaniem całej prawdy, którą Bóg objawił” (KKK 176).
- Fé é a firme convicção de que algo seja verdade, sem nenhuma prova de que este algo seja verdade, pela absoluta confiança que depositamos neste algo ou alguém. A fé se relaciona de maneira unilateral com os verbos acreditar, confiar ou apostar, isto é, se alguem tem fé em algo, então acredita,confia e aposta nisso, mas se uma pessoa acredita,confia e aposta em algo, não significa, necessariamente, que tenha fé. A diferença entre eles, é que ter fé é nutrir um sentimento de afeição, ou até mesmo amor, pelo que acredita,confia e aposta. É possível nutrir um sentimento de fé em relação a um pessoa, um objeto inanimado,uma ideologia, um pensamento filosófico, um sistema qualquer, um conjunto de regras, uma crença popular, uma base de propostas ou dogmas de uma determinada religião. A fé não é baseada em evidências físicas reconhecidas pela comunidade científica. É, geralmente,associada a experiências pessoais e pode ser compartilhada com outros através de relatos. Nesse sentido, é geralmente associada ao contexto religioso. A fé se manifesta de várias maneiras e pode estar vinculada a questões emocionais e a motivos nobres ou estritamente pessoais. Pode estar direcionada a alguma razão específica ou mesmo existir sem razão definida. Também não carece absolutamente de qualquer tipo de evidência física racional.
- Credinţa se referă la o atitudine de bază care se manifestă prin încredere şi acceptare faţă de o fiinţă, valori şi/sau ţeluri (A crede în. În CREDINŢA Credinţa poate fi o atitudine dinamică, conceptuală, religioasă sau afectivă, în raport cu un ansamblu de obiecte, situaţii sau persoane, trecute, prezente, sau viitoare. În sens raţional 'a crede' înseamnă a face o estimare de probabilitate sau plauzibilitate a realizării sau nerealizării unui eveniment determinat. Credinţa conceptuală sau intelectivă, defineşte relaţia individului cu un obiect, o proprietate, un fenomen natural sau social care posedă o anume însemnătate pentru cel care crede sau nu în posibilitatea apariţiei lui şi îl angajează în argumentarea, realizarea sau împiedecarea apariţiei şi desfăşurării evenimentului. În sens afectiv a crede înseamnă a dori cu intensitate, a dori şi spera implicant emotiv, ca ceva să se întâmple sau să nu se întâmple. Credinţa afectivă determină o intensă legătură sufletească şi declanşarea de acţiuni orientate spre declanşarea sau evitarea desfăşurării situaţiei dorite sau respinse. Credinţa ca atitudine religioasă este mai complicat de surprins conceptual. Credinţa religioasă vizează convingerea în existenţa unei supra persoane sau puteri conştiente capabilă să facă atât universul cât şi omul cu toate calităţile şi limitele primite. Uneori credinţa religioasă poate fi caracterizată ca un subtil amestec de încredere şi aşteptare raţională şi afectivă, legată de o persoană cu calităţi deosebite, un obiect cu caracter sacru sau un eveniment sacru. Partea raţională a credinţei religioase exprima convingerea credinciosului în posibilitatea existenţei sau apariţiei unui obiect, acţiune, individ sau însuşire umană, depăşind posibilităţile omului mediu, dar explicabile cu ajutorul cunoaşterii ştinţifice. Partea am spune mistică a credinţei declară ca posibile sau petrecute, acţiuni sau calităţi naturale ori umane considerate stranii, care nu se pot explica prin legile naturale cunoscute. O asemenea credinţă într-o putere supra umană afirmă capacitatea unor oameni de a vindeca suferinţe sau boli cu un singur cuvânt, sau o stare sufletească generoasă, încărcată de profundă compasiune sau milă. Credinţa religioasă a fost şi este un factor social şi etic extrem de important, ea a avut şi încă are un rol major în formarea morală a personalităţii, în îndemnarea individului şi colectivităţii să adere la un ansamblu de acţiuni şi valori şi acţiuni care să ducă la respectarea de către fiecare a celorlalţi în aceiaşi măsură în care se respectă pe sine. Morala creştină este una din cele mai bine construite şi justificate argumentant doctrine etice care cere omului să îşi înfrâneze pasiunile de orice fel, să se respecte pe sine şi să respecte pe alţii, să îşi interzică ferm acele fapte antisociale care agresează bunurile sau persoana aproapelui şi pot provoca suferinţă celorlalţi. Prin cele zece porunci morala creştină indică precis şi imperativ care anume fapte nu trebuie niciodată aplicate semenului, fapte care atrag după ele punerea în conflict a omului în primul rând cu umanul, în al doilea îl pun în conflict cu sine însuşi, şi în final îl conflictualizează cu semenul său. Poruncile morale particularizează comportamental şi valoric omul credincios, omul adevărat, exemplar, cel care vrea din toate puterile să îşi respecte, protejeze şi ajute semenii, să fie asemeni marelui exemplu de dăruire şi devotament al Fiului lui Dumnezeu care şi-a dat viaţa pentru a răscumpăra reaua făptuire umană, pentru a răscumpăra nenumăratele încălcări morale care caracterizează traseul istoric al individului sau colectivului lipsit de credinţă şi prin lipsa de credinţă lipsit de o morală autentică şi permanentă.
- Вера — признание чего-нибудь истинным без опоры на факты или логику, лишь на основании внутренней (субъективной) уверенности, которая не нуждается в доказательствах, хотя иногда и подыскивает их. Слово Вера также употребляется в смысле «религия», религиозное учение - например, христианская вера, мусульманская вера.
- Trosbegreppet är centralt inom alla religioner, även om man tror på en gudom eller på en metod som en väg bort ifrån ondska, lidande och död. En person kan vara övertygad om världens snara undergång eller vara bokstavstroende när hon läser sin heliga skrift, men en religiös tro kan inte ta steget över till vetande i vetenskaplig mening. Den religiösa tron omfattar oftast en etisk livshållning och ett moraliskt gränssättande, och man har därför ibland hävdat att det skulle kunna gynna ett samhälle och dess utveckling om vetenskap och religiös eller humanistisk tro skulle samverka. (källa behövs)
- Релігійна віра — це впевненість в реальному існуванні надприродних істот, особливих якостей у окремих предметів. На практиці це віра в святих, пророків, вчителів, священнослужбовців, в можливість спілкування з духами, істинність догматів і релігійних текстів. В богословському розумінні релігійна віра виступає як вище виявлення людської свідомості, найвища цінність. Вірити можна в багатьох богів – політеїзм (давньогрецька релігія), або в одного - монотеїзм.
- 信心，（Faith）亦作信德。指的是一個人對自身的信仰的堅定，可包括宗教與非宗教的信仰。信心是對於尚未見到事物的信念和憑據，它包括相信和敢於將自己完全委託兩個層面。
|
| rdfs:comment
|
- Faith is the confident belief or trust in the truth or trustworthiness of a person, idea, or thing. The word "faith" can refer to a religion itself or to religion in general. As with "trust", faith involves a concept of future events or outcomes, and is used conversely for a belief "not resting on logical proof or material evidence. " Informal usage of the word "faith" can be quite broad, and may be used in place of "trust" or "belief.
- Das Wort Glaube (auch Glauben) (vom indogermanischen *leubh-, begehren, lieb haben, für lieb erklären, gut heißen, loben) wird neben der hier nicht behandelten Verwendung im Sinne von "etwas für wahr halten" verwendet, um eine Grundhaltung des Vertrauens zu bezeichnen, v.a. im Kontext religiöser Überzeugungen.
- La fe és la creença no fonamentada en la raó o identificació en un déu, religió, realitat o ideal que es pren com a veritat existencial basada en l'experiència vital de les realitats no materials. També es pot considerar fe el convenciment que una cosa o fet és veritat, sense necessitat de comprovar-ho o experimentar-ho. Està associada a la voluntat de creure i a la confiança.
- Slovo víra a odpovídající sloveso věřit se používá ve dvou příbuzných a ne vždy přesně oddělitelných významech: Epistemologický význam: přesvědčení, že něco je skutečné či pravdivé, například ve větě „Věřím, že se ta peněženka ještě najde. “ Toto přesvědčení může být jak pravdivé, tak mylné. Z toho hlediska bylo poznání některými filozofy definováno jako „odůvodněná pravdivá víra“.
- Faith es el tercer LP de la banda británica de rock The Cure. Su primera edición fue lanzada en 1981. La portada del álbum la compone una foto de la abadía de Bolton en la niebla. Faith es considerado un álbum de carácter depresivo y brumoso. Algunas veces se le describe como "la calma previa a la tormenta" del siguiente disco del grupo, el oscuro Pornography. Una de las canciones del disco, The Drowning Man se inspira en una serie de novelas de Mervyn Peake.
- La fe es la firme y absoluta convicción de que algo es verdad. Las causas por las cuales nos hemos convencido de la veracidad de nuestra fe, dependerán de los elementos en los que hemos confiado y, en última instancia de la corroboración entre lo esperado y lo obtenido.
- Le concept de foi est le plus souvent rattaché aux religions où il désigne la certitude en l'ensemble des croyances intrinsèques à une religion particulière ou, par extension, cette religion elle-même. Dans le langage courant, le mot peut aussi désigner, plus simplement, une très forte confiance. Bien qu'ainsi assez clairement délimité, il ne peut guère donner lieu à des développements que contextualisé.
- A hit egyes gondolkodási iskolák szerint az emberi megismerés – filozófiai értelemben episztemológia –, illetve a végső igazság keresésének egy formája. A hit fogalma alapvetően elméleti hitre és köznapi értelemben vett hitre bontható. Közös vonásuk, hogy a személy, aki hisz, valakitől – egy más személytől, testülettől, vagy akár csak egy belső hangtól – tekintélye alapján igaznak fogad el valamit, a hit tartalmát.
- La parola fede è propriamente intesa come il credere in concetti, dogmi o assunti in base alla sola convinzione personale o alla sola autorità di chi ha enunciato tali concetti o assunti, al di là dell'esistenza o meno di prove pro o contro tali idee e affermazioni.
- Wiara jest terminem wieloznacznym. W mowie potocznej oznacza przekonanie o czymś. Stanowisko, pogląd, w danym momencie (przy obecnym stanie wiedzy naukowej) nie znajdujące jednoznacznego potwierdzenia w rzeczywistości. W religioznawstwie polega przede wszystkim na przyjęciu istnienia czegoś bez żadnego dowodu wiarygodnie potwierdzającego ten fakt. Świadoma decyzja przyjęcia takiej wiary nazywa się aktem wiary.
- Fé é a firme convicção de que algo seja verdade, sem nenhuma prova de que este algo seja verdade, pela absoluta confiança que depositamos neste algo ou alguém. A fé se relaciona de maneira unilateral com os verbos acreditar, confiar ou apostar, isto é, se alguem tem fé em algo, então acredita,confia e aposta nisso, mas se uma pessoa acredita,confia e aposta em algo, não significa, necessariamente, que tenha fé.
- Credinţa se referă la o atitudine de bază care se manifestă prin încredere şi acceptare faţă de o fiinţă, valori şi/sau ţeluri (A crede în. În CREDINŢA Credinţa poate fi o atitudine dinamică, conceptuală, religioasă sau afectivă, în raport cu un ansamblu de obiecte, situaţii sau persoane, trecute, prezente, sau viitoare. În sens raţional 'a crede' înseamnă a face o estimare de probabilitate sau plauzibilitate a realizării sau nerealizării unui eveniment determinat.
- Вера — признание чего-нибудь истинным без опоры на факты или логику, лишь на основании внутренней (субъективной) уверенности, которая не нуждается в доказательствах, хотя иногда и подыскивает их.
- Trosbegreppet är centralt inom alla religioner, även om man tror på en gudom eller på en metod som en väg bort ifrån ondska, lidande och död. En person kan vara övertygad om världens snara undergång eller vara bokstavstroende när hon läser sin heliga skrift, men en religiös tro kan inte ta steget över till vetande i vetenskaplig mening.
- Релігійна віра — це впевненість в реальному існуванні надприродних істот, особливих якостей у окремих предметів. На практиці це віра в святих, пророків, вчителів, священнослужбовців, в можливість спілкування з духами, істинність догматів і релігійних текстів.
- 信心，（Faith）亦作信德。指的是一個人對自身的信仰的堅定，可包括宗教與非宗教的信仰。信心是對於尚未見到事物的信念和憑據，它包括相信和敢於將自己完全委託兩個層面。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
