A fabliau (plural fabliaux) is a comic, often anonymous tale written by jongleurs in northeast France between ca. 1150 and 1400. They are generally characterized by sexual and scatological obscenity, and by a set of contrary attitudes—contrary to the church and to the nobility. Several of them were reworked by Giovanni Boccaccio for the Decameron and by Geoffrey Chaucer for his Canterbury Tales. Some 150 French fabliaux are extant, the number depending on how narrowly fabliau is defined. According to R. Howard Bloch, fabliaux are the first expression of literary realism in Europe.

Property Value
dbo:abstract
  • A fabliau (plural fabliaux) is a comic, often anonymous tale written by jongleurs in northeast France between ca. 1150 and 1400. They are generally characterized by sexual and scatological obscenity, and by a set of contrary attitudes—contrary to the church and to the nobility. Several of them were reworked by Giovanni Boccaccio for the Decameron and by Geoffrey Chaucer for his Canterbury Tales. Some 150 French fabliaux are extant, the number depending on how narrowly fabliau is defined. According to R. Howard Bloch, fabliaux are the first expression of literary realism in Europe. Some nineteenth-century scholars, most notably Gaston Paris, argue that fabliaux originally come from the Orient and were brought to the West by returning crusaders (en)
  • Los fabliaux son breves poemas narrativos (de entre 300 y 400 versos) franceses de los siglos XII y XIV. Su contenido es erótico o humorístico y son de carácter popular. Un "fabliau" (hablilla) es un cuento escrito con el propósito de provocar la risa, para conseguirlo se centra en ambientes y personajes reales y vulgares. Los rasgos de esos personajes son: * La mujer: de carácter astuto y desvergonzado. * El clérigo: avaro, lujurioso y simple. * El mísero: trata de superar su desdichada suerte mediante el ingenio y el engaño. En él, la astucia es superior a la simpleza. Los fabliaux son una amplia muestra realista de las clases populares de la época; en este aspecto se oponen a la literatura de los roman, de carácter idealista. Se caracterizan, por lo tanto, por una reacción popular contra la literatura cortesana y clerical. Se conservan unos 150, escritos entre finales del siglo XII (el de Richeut data de 1159) hasta primeros del siglo XIV. Se conoce el nombre de algunos autores de fabliaux: Rutebeuf, Huon le Roi, Jean Bodel, Jean de Condé, Henri de Andeli, Gautier le Leu... Los fabliaux carecen de una finalidad moralizadora al estilo de los enxiemplos medievales, podría afirmarse, más bien, que es al contrario. Aunque se repiten temas tratados en fábulas y apólogos, lo principal de los fabliaux es la broma, la diversión y el ingenio. Al reflejar los vicios de la sociedad, no se pretende dar una lección moral para que el vicioso se corrija, sino que solamente se busca provocar la risa, burlarse, lograr un efecto cómico. Por todo ello, los fabliaux medievales franceses carecen del propósito didáctico-moralizante de las fábulas o apólogos; es más, es frecuente que el desenlace final sea opuesto a los principios morales y que el vicio y el engaño triunfen sobre la honradez y la virtud: así ocurre en los cuentos del Caballero de la cesta (en el cual, una suegra, que tenía celos de la virtud de su nuera, es burlada de forma grotesca; mientras, la nuera se entrega a su amante), Richeut (exaltación del cinismo y el ingenio de una mujer de baja condición social), Auberée (elogio de las artimañas de una celestina)... Una de las reacciones más pintorescas aparece en el relato Lai de Aristóteles, en el cual, el famoso sabio griego, por reprochar a Alejandro Magno el haberse enamorado de una mujer, es cautivado por la mujer para vengarse; después, se obliga a Aristóteles a ponerse a cuatro patas y llevar a caballo a la mujer. El autor del cuento es Henri d'Andeli. El origen de la temática de los fabliaux ha sido muy discutido; para unos, procede de la literatura oriental, teniendo en cuenta que sus autores no eran ignorantes sino escritores cultos; para otros, los temas proceden de la comedia elegíaca latina (este tipo de comedia volvió a tratar los viejos temas del teatro romano, especialmente la comedia latina de Terencio), la cual tuvo especial éxito en Francia en el siglo XII. (es)
  • Fabliau (du picard, lui-même issu du latin fabula qui donna en français « fable », signifie littéralement « petit récit ») est le nom qu'on donne dans la littérature française du Moyen Âge à de petites histoires simples et amusantes, définies par Bédier comme des contes à rire en vers. Leur vocation est de distraire ou faire rire les auditeurs et lecteurs, mais ils peuvent prétendre offrir une leçon morale, parfois ambiguë. (fr)
  • Ein Fabliau (auch Fablel) ist eine mittelalterliche französische Schwankerzählung in Versen, von Spielleuten (jongleurs) in satirischer Absicht vorgetragen. Die meist anonymen Stücke kamen im nordöstlichen Frankreich des 13. Jahrhunderts in Mode. Fabliaux hatten sehr oft eine unzüchtige Handlung und stellten gehörnte Ehemänner, gierige Geistliche und dummes Landvolk zur Schau. Die Darstellung der ländlichen Bevölkerung scheint allerdings von der Zielgruppe abzuhängen, für die das Fabliau geschrieben wurde. Vermutlich dem Adel zugedachte Stücke zeigten das Landvolk (vilains) dumm und gemein, während Stücke, die für die niederen Klassen geschrieben wurden oft berichteten, wie es sich gegen die Geistlichkeit durchsetzt. Längere mittelalterliche Gedichte, wie die Geschichte von Reineke Fuchs (Le Roman de Renart) und den Canterbury Tales von Geoffrey Chaucer haben ihren Ursprung in einem oder mehreren Fabliaux. Je nachdem, wie eng man den Begriff fasst, sind 150 dieser Stücke überliefert. Zu Beginn des 16. Jahrhunderts begann ihre Bedeutung zu schwinden. Sie wurden durch kurze Prosaerzählungen abgelöst. Ihr Einfluss auf die französische Literatur, speziell auf Molière, Jean de La Fontaine und Voltaire wirkt aber bis heute nach. (de)
  • Un fabliau (tradotto in passato con l'italiano "favolello") è un breve racconto in versi dalla trama semplice e divertente, sviluppatosi in epoca medievale in Francia. (it)
  • ファブリオー(ファブリオ、fabliau, 複数形:fabliaux または fablieaux)は、13世紀頃にフランス北東部でジョングルールによって作られた喜劇的な、一般に匿名の説話のこと。韻文世話話と訳される。ファブリオーは概してこのうえなく下品である。そのいくつかはジェフリー・チョーサーが『カンタベリー物語』で焼き直している。約150のフランスのファブリオーが現存し、狭義の「ファブリオー」をどう定義するかの拠り所になっている。 (ja)
  • Een fabliau was een korte, vaak erotische en/of satirische vertelling die ontstond in Frankrijk in de dertiende en veertiende eeuw die werd uitgevoerd en vaak ook werd geschreven door rondtrekkende minstrelen. In de fabliau, vaak niet meer dan een uitgewerkte grap of anekdote, werd, afhankelijk van de toehoorders, de spot gedreven met bedrogen echtgenoten, de geestelijkheid of domme boeren. Er zijn ongeveer 150 van deze stukken bekend, de meeste anoniem. Ze bestaan gewoonlijk uit 200 tot 400 in paren rijmende verzen van acht lettergrepen, sommige zijn veel korter (tot 20 regels), andere wat langer (tot 1300 regels). De vertelvorm vond navolging in andere Europese landen en sommige verhalen vormden de bron waar latere schrijvers uit putten, onder wie Geoffrey Chaucer, die in zijn Canterbury Tales een aantal van de gegevens uitwerkte. Ook Giovanni Boccaccio, William Shakespeare en Molière gebruikten materiaal uit de fabliaus.Vanwege de beknoptheid van de verhalen en de duidelijke plot, waarin snel de climax wordt bereikt, kan de fabliau gezien worden als de voorloper van het korte verhaal. In het Nederlandse taalgebied bestaat er verwantschap met de boerde of de sproke, eveneens korte teksten bedoeld als voordracht. Een voorbeeld van een fabliau is L'enfant de neige (Het sneeuwkind): een koopman keert na twee jaar afwezigheid terug naar huis en treft zijn vrouw aan met een pasgeboren kind. Zij legt hem uit dat zij op een dag, denkend aan haar man, per ongeluk een vallende sneeuwvlok inslikte, waardoor zij zwanger raakte. Als de jongen 15 is neemt de man hem mee op een zakenreis naar Genua en verkoopt hem daar als slaaf. Bij zijn terugkeer vertelt hij aan zijn vrouw dat de zon in Italië zo warm is, dat de door een sneeuwvlok verwekte zoon door de hitte gesmolten is. (nl)
  • Fabliaux (sing. fabliau) – gatunek literacki w średniowiecznej literaturze francuskiej, obejmujący przeważnie utwory wierszowane. Powstawały głównie w XIII w. we Francji północno-wschodniej. Fabliaux należą do literatury plebejskiej, mają przy tym charakter satyryczny. Styl jest dosadny, a humor rubaszny. Intencja utworów jest przy tym często moralizatorska. Rzadki jest natomiast typowy dla wielu gatunków literackich średniowiecza – w tym zbliżonych, jak bajka – alegoryzm, który zastępuje bezpośrednia obserwacja życia. Fabliaux cechuje jednoczesne operowanie motywami obiegowymi i aktualnymi wątkami obyczajowymi. Do motywów obiegowych należą zwłaszcza opisy przygód typowych figur życia społecznego średniowiecza – mnichów, rycerzy, księży itp. (pl)
  • Фаблио́, фабльо́ (от лат. fabula — басня, рассказ) — один из жанров французской городской литературы XII — начала XIV в. Это небольшие стихотворные новеллы, целью которых было развлекать и поучать слушателей. Поэтому грубоватый юмор соседствует в фаблио с моральным поучением. Авторами фаблио были люди различного социального положения, клирики, но главным образом жонглёры. Фаблио отличает тематическое разнообразие: значительную группу образуют рассказы, разоблачающие жадность, лицемерие церковников («Завещание осла»), в другой группе с большой симпатией и сочувствием показана жизнь простых людей, полная лишений, прославляется их ум, смекалка («Тытам», «О бедном торговце»). В фаблио широко отображена жизнь Франции XII—XIII вв.: быт и нравы города, жизнь рыцарского замка и деревни. Главные герои фаблио: ловкий крестьянин или горожанин, жадный купец, представители духовенства, плутоватый судья, хитрая жена и др. Занимательность сюжетов фаблио обеспечила им популярность среди всех сословий французского общества. Многие сюжеты фаблио использовали в своих произведениях писатели последующих эпох (Дж. Боккаччо, Ф.Рабле, Мольер, Ж.Лафонтен и др.) (ru)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 534516 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 740798500 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Fabliau (du picard, lui-même issu du latin fabula qui donna en français « fable », signifie littéralement « petit récit ») est le nom qu'on donne dans la littérature française du Moyen Âge à de petites histoires simples et amusantes, définies par Bédier comme des contes à rire en vers. Leur vocation est de distraire ou faire rire les auditeurs et lecteurs, mais ils peuvent prétendre offrir une leçon morale, parfois ambiguë. (fr)
  • Un fabliau (tradotto in passato con l'italiano "favolello") è un breve racconto in versi dalla trama semplice e divertente, sviluppatosi in epoca medievale in Francia. (it)
  • ファブリオー(ファブリオ、fabliau, 複数形:fabliaux または fablieaux)は、13世紀頃にフランス北東部でジョングルールによって作られた喜劇的な、一般に匿名の説話のこと。韻文世話話と訳される。ファブリオーは概してこのうえなく下品である。そのいくつかはジェフリー・チョーサーが『カンタベリー物語』で焼き直している。約150のフランスのファブリオーが現存し、狭義の「ファブリオー」をどう定義するかの拠り所になっている。 (ja)
  • A fabliau (plural fabliaux) is a comic, often anonymous tale written by jongleurs in northeast France between ca. 1150 and 1400. They are generally characterized by sexual and scatological obscenity, and by a set of contrary attitudes—contrary to the church and to the nobility. Several of them were reworked by Giovanni Boccaccio for the Decameron and by Geoffrey Chaucer for his Canterbury Tales. Some 150 French fabliaux are extant, the number depending on how narrowly fabliau is defined. According to R. Howard Bloch, fabliaux are the first expression of literary realism in Europe. (en)
  • Los fabliaux son breves poemas narrativos (de entre 300 y 400 versos) franceses de los siglos XII y XIV. Su contenido es erótico o humorístico y son de carácter popular. Un "fabliau" (hablilla) es un cuento escrito con el propósito de provocar la risa, para conseguirlo se centra en ambientes y personajes reales y vulgares. Los rasgos de esos personajes son: * La mujer: de carácter astuto y desvergonzado. * El clérigo: avaro, lujurioso y simple. * El mísero: trata de superar su desdichada suerte mediante el ingenio y el engaño. En él, la astucia es superior a la simpleza. (es)
  • Ein Fabliau (auch Fablel) ist eine mittelalterliche französische Schwankerzählung in Versen, von Spielleuten (jongleurs) in satirischer Absicht vorgetragen. Die meist anonymen Stücke kamen im nordöstlichen Frankreich des 13. Jahrhunderts in Mode. Fabliaux hatten sehr oft eine unzüchtige Handlung und stellten gehörnte Ehemänner, gierige Geistliche und dummes Landvolk zur Schau. Die Darstellung der ländlichen Bevölkerung scheint allerdings von der Zielgruppe abzuhängen, für die das Fabliau geschrieben wurde. Vermutlich dem Adel zugedachte Stücke zeigten das Landvolk (vilains) dumm und gemein, während Stücke, die für die niederen Klassen geschrieben wurden oft berichteten, wie es sich gegen die Geistlichkeit durchsetzt. (de)
  • Een fabliau was een korte, vaak erotische en/of satirische vertelling die ontstond in Frankrijk in de dertiende en veertiende eeuw die werd uitgevoerd en vaak ook werd geschreven door rondtrekkende minstrelen. (nl)
  • Fabliaux (sing. fabliau) – gatunek literacki w średniowiecznej literaturze francuskiej, obejmujący przeważnie utwory wierszowane. Powstawały głównie w XIII w. we Francji północno-wschodniej. Fabliaux należą do literatury plebejskiej, mają przy tym charakter satyryczny. Styl jest dosadny, a humor rubaszny. Intencja utworów jest przy tym często moralizatorska. Rzadki jest natomiast typowy dla wielu gatunków literackich średniowiecza – w tym zbliżonych, jak bajka – alegoryzm, który zastępuje bezpośrednia obserwacja życia. (pl)
  • Фаблио́, фабльо́ (от лат. fabula — басня, рассказ) — один из жанров французской городской литературы XII — начала XIV в. Это небольшие стихотворные новеллы, целью которых было развлекать и поучать слушателей. Поэтому грубоватый юмор соседствует в фаблио с моральным поучением. Авторами фаблио были люди различного социального положения, клирики, но главным образом жонглёры. (ru)
rdfs:label
  • Fabliau (en)
  • Fabliau (de)
  • Fabliaux (es)
  • Fabliau (fr)
  • Fabliau (it)
  • ファブリオー (ja)
  • Fabliau (nl)
  • Fabliaux (pl)
  • Фаблио (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is foaf:primaryTopic of