| dbpprop:abstract
|
- Exegesis (from the Greek ἐξηγεῖσθαι 'to lead out') is a critical explanation or interpretation of a text. Biblical exegesis is a critical explanation or interpretation of the Bible. The goal of Biblical exegesis is to find the meaning of the text which then leads to discovering its significance or relevance. Traditionally the term exegesis was used primarily for exegesis of the Bible. However in contemporary usage exegesis has broadened to mean a critical explanation of any text. The term is most often used for religious texts although it can be used for non-religious texts as well. The critical aspects in doing exegesis covers a wide range of disciplines. Textual criticism is the investigation into the history and origins of the text. In addition there is an examination of the historical and cultural backgrounds for the author, the text, and the original audience. Then there is a classification of the types of literary genre present in the text, and an analysis of grammatical and syntactical features in the text itself. Sometimes the terms exegesis and hermeneutics have been used interchangeably. However, hermeneutics is a more widely defined discipline of interpretation theory. Hermeneutics includes the entire framework of the interpretative process, encompassing all forms of communication: written, verbal and nonverbal. Exegesis consists of interpretation principles that focus primarily on the written text.
- Die Exegese ist die Interpretation insbesondere von heiligen Schriften, vor allem des Talmuds, der Literatur zum Midrasch, des Korans und des Alten und Neuen Testaments der Bibel. Der Begriff ist auch im Zusammenhang mit der Auslegung juristischer Texte anzutreffen.
- L'Exegesi és una disciplina teològica que estudia científicament la Bíblia i altres llibres sagrats. L'exegesi se serveix de ciències auxiliars com filologia, crítica literària, crítica històrica, arqueologia i altres. Els seus principis són elaborats per l'hermenèutica. L'exegesi tradicional requereix: Anàlisi de paraules significatives en el text Examen del context general històric i cultural, Confirmació dels límits d'un passatge, i finalment, Examen del context dintre del text. Entre els exegetes antics podem anomenar a Orígenes, Sant Joan Crisòstom, Teodoret, Diodor de Sicília, Hilari I, Sant Ambrosi d'Alexandria i principalment, Sant Jeroni. En l'Edat Mitja, la exegesi fou representada per Sant Gregori, Sant Bernat, Bonaventura de Bagnoregio i Sant Tomàs d'Aquino. Posteriorment en el segle XVI durant la reforma, sorgiren molts intèrprets racionalistes de la Bíblia que foren contestats pels catòlics Torino, Cornelio Lápide i Dom Calmet. Els tres principals corrents exegètics de la Reforma foren representats per Huldrych Zwingli, Martí Luter i Joan Calví.
- Exegeze (řecky ἐξηγεῖσθαι vyvádět ven) je kritické zkoumání jakéhokoli textu, zvláště ale náboženského, jako např. Bible, Talmudu, Midraše, Koránu atd. Exegeta je odborník na exegezi. Samotné slovo exegeze znamená vytažení významu daného textu. Někdy se klade jako protiklad k eisegezí, tedy vkládáním vlastního výkladu do daného textu. Exegeze se tak snaží o objektivní přístup k textu, eisegeze o subjektivní. V našich podmínkách se nejčastěji mluví o biblické exegezi.
- Exégesis (del griego ἐξηγεῖσθαι ‘guiar hacia afuera’) es un concepto que involucra una interpretación crítica y completa de un texto, especialmente religioso, como el Antiguo y el Nuevo testamento de la Biblia, el Talmud, el Midrásh, el Corán, etc. Un exégeta es un individuo que practica esta ciencia, y la forma adjetiva es exegético. La palabra exégesis significa ‘extraer el significado de un texto dado’. La exégesis suele ser contrastada con la eiségesis, que significa ‘insertar las interpretaciones personales en un texto dado’. En general, la exégesis presupone un intento de ver el texto objetivamente, mientras que eiségesis implica una visión más subjetiva. La exégesis tradicional requiere lo siguiente: análisis de palabras significativas en el texto, en el marco de la traducción; examen del contexto general histórico y cultural, confirmación de los límites de un pasaje, y finalmente, examen del contexto dentro del texto. Entre los exégetas antiguos se cita a Orígenes (185-254), san Juan Crisóstomo (347-407), Teodoreto (393-458), Diodoro Sículo (h. 70-10 a. C. ), el papa Hilario (c. 410-468), san Ambrosio (340-397) y principalmente, san Jerónimo (340-420). En la Edad Media, la exégesis estuvo representada por san Gregorio el Grande (540-604), san Bernardo (1090-1153), san Buenaventura (1218-1274) y santo Tomás de Aquino (1225-1274). Pero en el siglo XVI a ejemplo de Lutero, salieron a la palestra infinidad de intérpretes racionalistas de la Biblia que fueron contrarrestados entre otros por los católicos Cornelio Lápide (1567-1637) y Dom Calmet (1672-1757).
- Eksegetiikka (muinaiskreikaksi ἐξηγέομαι eksēgeomai "johdattaa", "selittää", "kuvata yksityiskohtaisesti") on teologian osa-alue, joka tutkii ja tulkitsee kirjoituksia, erityisesti uskontojen pyhiä kirjoituksia, kriittisesti. Yleensä sillä viitataan raamatunselitysoppiin, joka tutkii Raamatun alkutekstejä ja muita varhaisia juutalais-kristillisiä kirjoituksia. Nämä kirjoitukset on useimmiten kirjoitettu joko heprean, aramean, kreikan, syyrian, koptin tai latinan kielillä. Eksegetiikka voi tutkia myös muun muassa Talmudia, Midrashia, Koraania, jne. Erityisen tärkeässä roolissa eksegetiikassa on erilaisten säilyneiden tekstiversioiden tutkimus sekä pyrkimys löytää kustakin tekstistä sen mahdollisimman alkuperäinen versio. Lisäksi tekstejä pyritään tulkitsemaan niiden historiallista, yhteiskunnallista ja kulttuurista taustaa vasten ilman myöhemmän perinteen tai tunnustuskirjojen vaikutusta. Eksegetiikkaan liittyy läheisesti Raamattuun liittyvä arkeologia. Lisäksi eksegetiikassa käytetään muun muassa kielitieteen, yleisen uskontohistorian ja uskontopsykologian metodeja. Termi eksegeesi tarkoittaa tulkintaa, tekstin merkityksen löytämistä. Eksegeesiin kuuluu oleellisesti tekstin tutkiminen objektiivisesti. Eksegeesin vastakohtana voidaan nähdä eisegeesi, (muinaiskreikaksi εἰσήγησις eisēgēsis "sisään tuominen"), joka tarkoittaa subjektiivista oman tulkinnan lukemista mukaan tekstiin. Eksegetiikan harjoittajaa kutsutaan eksegeetiksi. Eksegetiikkaa käytetään joskus hermeneutiikan synonyyminä. Teologiassa termeissä on kuitenkin selvä ero. Eksegetiikka on Raamatun historiallista selittämistä osana oman aikansa kulttuuriympäristöä. Hermeneutiikalla viitataan eksegetiikassa tämän historiallisen merkityksen pohdintaan nykypäivän kannalta. Eksegeettinen kysymys kuuluu: "Mitä teksti tarkoitti omassa historiallisessa tilanteessa ja mitä kirjoittajat sillä alun perin tarkoittivat?" Hermeneuttinen kysymys kuuluu: "Mitä sama teksti merkitsee nykypäivän ihmiselle?"
- L'exégèse est, en philologie, une étude approfondie et critique d'un texte. On pratique donc l'exégèse comme un travail préalable à l'édition sur les travaux de tous les auteurs, anciens comme contemporains. Les exégèses les plus connues sont celles des auteurs de l'Antiquité, tels Platon et Aristote. Pourtant, dans le langage populaire, le mot a tendance à se spécialiser dans le domaine religieux car les textes réputés sacrés, tels la Bible, l'Ancien et le Nouveau Testament, le Coran, font plus débat que les autres.
- Az egzegézis szó a görög ἐξηγεῖσθαι (kivezetés, kifejtés, megvilágítás, értelmezés) szóból származik. Vallásos szakkifejezés, jelentése: szövegmagyarázat, szentírás-magyarázat. Szűkebb értelemben az egzegézis teológiai tudományág: a Biblia elemző és értelmező magyarázatának tudománya. Feladata a bibliai szöveg megértése, jelentésének tisztázása és összefüggéseinek feltárása. Az egzegézis tudományában jártas tudós az egzegéta.
- In filologia, l'esegesi (in greco ἐξήγησις, traslitterato "exégesis") è l'interpretazione critica di testi finalizzata alla comprensione del significato. Campi di applicazione possono essere, ad esempio, la legislazione (esegesi giuridica), la storia (esegesi delle fonti storiche del Medioevo), la letteratura (esegesi manzoniana) o la religione (esegesi biblica). In quest'ultimo caso, l'esegesi ha una forte affinità con l'ermeneutica, intesa come tecnica per la corretta esegesi dei testi sacri.
- Onder exegese wordt de uitleg van (meestal geschreven) tekst verstaan. Dit artikel gaat over exegese van de Bijbel. Sommige van de behandelde onderdelen zijn ook bruikbaar voor exegese van andere teksten. Een aantal onderdelen heeft specifiek op de Bijbel betrekking.
- Egzegeza (gr. ἐξήγησις eksegesis - "wyjaśnienie, wyprowadzenie") – badanie i krytyczna interpretacja tekstów, zwłaszcza świętych i utworów hagiograficznych (opowiadających o żywotach świętych). Egzegeza jest sztuką rozumienia i wykładnia ukrytych w utworach prawd, alegorii, symbolicznych kodów sensów teologicznych; poznawanie warstwy metaforycznej. Egzegeza biblijna jest ważną częścią chrześcijańskich studiów teologicznych.
- Exegese é a interpretação profunda de um texto bíblico, jurídico ou literário. A exegese como todo saber, tem práticas implícitas e intuitivas. A tarefa da exegese dos textos sagrados da Bíblia tem uma prioridade e anterioridade em relação a outros textos. Isto é, os textos sagrados são os primeiros dos quais se ocuparam os exegetas na tarefa de interpretar e dar seu significado. A palavra exegese deriva do grego exegeomai, exegesis; ex tem o sentido de ex-trair, ex-ternar, ex-teriorizar, ex-por; quer dizer, no caso, conduzir, guiar. Por isso, o termo exegese significa, como interpretação, revelar o sentido de algo ligado ao mundo do humano, mas a prática se orientou no sentido de reservar a palavra para a interpretação dos textos bíblicos. Exegese, portanto, é a denominação que se confere à interpretação das Sagradas Escrituras desde o século II da Era Cristã. Orígenes, cristão egípcio que escreveu nada menos que 600 obras, defendia a interpretação alegórica dos textos sagrados, afirmando que estes traziam, nas entrelinhas de uma clareza aparente, um sentido mais profundo. O termo exegese restou ligado à interpretação alegórica, ensejando abusos de interpretação, a ponto de alguns autores afirmarem, ironicamente, que a Bíblia seria um livro onde cada qual procura o que deseja e sempre encontra o que procura. Ser exegeta é aplicar o texto no contexto cultural da época do texto lido e extrair os princípios morais e culturais para o tempo presente. Obs. : A Exegese Bíblica aplica-se na correta interpretação dos manunscritos sagrados, tendo como princípio básico a correta interpretação de uma palavra a partir da língua original em que a mesma fôra escrita, abrangendo inúmeras vertentes e variantes de uma mesma palavra em seus variados sentidos e aplicação. Hermenêutica Bíblica: Ferramentas para o estudo e interpretação da Bíblia
- Prin Exegeză se înţelege interpretarea (filologică, gramaticală, istorică etc. ) a unui text, referindu-se în special la comentarea textelor biblice. Întrucât atât Iudaismul, cât şi Creştinismul s-au dezvoltat din evenimente istorice, Biblia - spre deosebire de literatura sacră a altor religii, cum ar fi Hinduismul şi Islamul - a făcut totdeauna obiectul unor analize critice. Cu toate că cele mai multe cărţi ale Vechiului Testament, cât şi ale Noului Testament au fost redactate anonim, ele au fost scrise de oameni şi este legitim ca ele să fie supuse unor criterii de analiză valabile şi pentru alte producţii ale personalităţilor umane. Comentatorii religioşi, evrei sau creştini, consideră însă că aceste scripturi sunt de inspiraţie divină, fiind o revelaţie a lui Dumnezeu făcută autorilor, fie cuvânt cu cuvânt, fie sub formă de visuri, viziuni sau alte forme de apariţie. Vechii rabini din Ţara Israel sau Babilon, ale căror comentarii au fost reunite în Talmud, s-au străduit să demonstreze lipsa de contradicţii din textele sfinte şi identitatea dintre Biblie şi religia ebraică. În perioada hellenistică, învăţatul evreu Philon din Alexandria - cu mai mult de un mileniu înaintea lui Moise Maimonide - a făcut prima încercare de armonizare a scrierilor religioase iudaice cu filosofia greacă şi cu datele ştiinţifice ale epocei. Philon, foloseşte o serie de alegorii şi reduce semnificaţia pur verbală a textelor, accentuând sensul lor de inspiraţie divină, accesibil însă numai iniţiaţilor. Părinţii bisericii creştine au urmat şi ei aceiaşi cale, subliniind totuşi că spiritul Vechiului Testament se revelă cu adevărat abia în Noul Testament. Acest punct de vedere este şi astăzi reprezentat de Biserica Catolică, de ex. în decretul asupra Sfintei Scripturi adoptat la al Doilea Conciliu al Vaticanului.
- Экзеге́тика, экзеге́за (др. -греч. ἐξηγητικά, от ἐξήγησις, «истолкование, изложение») — раздел богословия, в котором истолковываются библейские тексты, изъяснение библейских текстов, учение об истолковании текстов, преимущественно древних, первоначальный смысл которых затемнён вследствие их давности или недостаточной сохранности источников. По экзегетике понимание достигается грамматическим исследованием языка, изучением исторических реалий и вскрытием намёков, смысл которых со временем сделался непонятным; конкретно-психологическими изысканиями и рассмотрением закономерностей формы произведения. Экзегетика послужила основным источником герменевтики (др. -греч. ἑρμηνευτική, от ἑρμηνεύω— разъясняю, толкую). Применительно к Библии герменевтика означает выяснение троякого смысла текста: чувственно-буквального, отвлечённо-нравоучительного и идеально-мистического.
- Exeges (av grek. exegetikos "förklarande", av exegeomai "förklara"), tolkande av (heliga) skrifter, till exempel en bibelvetenskaplig (exegetisk) metod. Den innebär att man metodiskt söker uttolka en, eller ett utdrag ur en, av en skrifts texter.
- Екзегетика (дав. -гр. ἐξηγητικά, від ἐξήγησις, «тлумачення, виклад») — розділ богослов'я, цо займается тлумаченням біблійних текстів роз'ясненням суті старозавітних і новозавітних символічних оповідей змісту "важких місць святого письма" доказами божественного походження і абсолютної істинності Біблії. Кожне віросповідання має свою екзегетику яка по своєму пояснює одні й ті самі біблійні факти а іноді й значення тієї чи іншої біблійної книги загалом.
|
| rdfs:comment
|
- Exegesis (from the Greek ἐξηγεῖσθαι 'to lead out') is a critical explanation or interpretation of a text. Biblical exegesis is a critical explanation or interpretation of the Bible. The goal of Biblical exegesis is to find the meaning of the text which then leads to discovering its significance or relevance. Traditionally the term exegesis was used primarily for exegesis of the Bible. However in contemporary usage exegesis has broadened to mean a critical explanation of any text.
- Die Exegese ist die Interpretation insbesondere von heiligen Schriften, vor allem des Talmuds, der Literatur zum Midrasch, des Korans und des Alten und Neuen Testaments der Bibel. Der Begriff ist auch im Zusammenhang mit der Auslegung juristischer Texte anzutreffen.
- L'Exegesi és una disciplina teològica que estudia científicament la Bíblia i altres llibres sagrats. L'exegesi se serveix de ciències auxiliars com filologia, crítica literària, crítica històrica, arqueologia i altres. Els seus principis són elaborats per l'hermenèutica.
- Exegeze (řecky ἐξηγεῖσθαι vyvádět ven) je kritické zkoumání jakéhokoli textu, zvláště ale náboženského, jako např. Bible, Talmudu, Midraše, Koránu atd. Exegeta je odborník na exegezi. Samotné slovo exegeze znamená vytažení významu daného textu. Někdy se klade jako protiklad k eisegezí, tedy vkládáním vlastního výkladu do daného textu. Exegeze se tak snaží o objektivní přístup k textu, eisegeze o subjektivní.
- Exégesis (del griego ἐξηγεῖσθαι ‘guiar hacia afuera’) es un concepto que involucra una interpretación crítica y completa de un texto, especialmente religioso, como el Antiguo y el Nuevo testamento de la Biblia, el Talmud, el Midrásh, el Corán, etc. Un exégeta es un individuo que practica esta ciencia, y la forma adjetiva es exegético. La palabra exégesis significa ‘extraer el significado de un texto dado’.
- Eksegetiikka (muinaiskreikaksi ἐξηγέομαι eksēgeomai "johdattaa", "selittää", "kuvata yksityiskohtaisesti") on teologian osa-alue, joka tutkii ja tulkitsee kirjoituksia, erityisesti uskontojen pyhiä kirjoituksia, kriittisesti. Yleensä sillä viitataan raamatunselitysoppiin, joka tutkii Raamatun alkutekstejä ja muita varhaisia juutalais-kristillisiä kirjoituksia. Nämä kirjoitukset on useimmiten kirjoitettu joko heprean, aramean, kreikan, syyrian, koptin tai latinan kielillä.
- L'exégèse est, en philologie, une étude approfondie et critique d'un texte. On pratique donc l'exégèse comme un travail préalable à l'édition sur les travaux de tous les auteurs, anciens comme contemporains. Les exégèses les plus connues sont celles des auteurs de l'Antiquité, tels Platon et Aristote.
- Az egzegézis szó a görög ἐξηγεῖσθαι (kivezetés, kifejtés, megvilágítás, értelmezés) szóból származik. Vallásos szakkifejezés, jelentése: szövegmagyarázat, szentírás-magyarázat. Szűkebb értelemben az egzegézis teológiai tudományág: a Biblia elemző és értelmező magyarázatának tudománya. Feladata a bibliai szöveg megértése, jelentésének tisztázása és összefüggéseinek feltárása. Az egzegézis tudományában jártas tudós az egzegéta.
- In filologia, l'esegesi (in greco ἐξήγησις, traslitterato "exégesis") è l'interpretazione critica di testi finalizzata alla comprensione del significato. Campi di applicazione possono essere, ad esempio, la legislazione (esegesi giuridica), la storia (esegesi delle fonti storiche del Medioevo), la letteratura (esegesi manzoniana) o la religione (esegesi biblica).
- Onder exegese wordt de uitleg van (meestal geschreven) tekst verstaan. Dit artikel gaat over exegese van de Bijbel. Sommige van de behandelde onderdelen zijn ook bruikbaar voor exegese van andere teksten. Een aantal onderdelen heeft specifiek op de Bijbel betrekking.
- Egzegeza (gr. ἐξήγησις eksegesis - "wyjaśnienie, wyprowadzenie") – badanie i krytyczna interpretacja tekstów, zwłaszcza świętych i utworów hagiograficznych (opowiadających o żywotach świętych). Egzegeza jest sztuką rozumienia i wykładnia ukrytych w utworach prawd, alegorii, symbolicznych kodów sensów teologicznych; poznawanie warstwy metaforycznej. Egzegeza biblijna jest ważną częścią chrześcijańskich studiów teologicznych.
- Exegese é a interpretação profunda de um texto bíblico, jurídico ou literário. A exegese como todo saber, tem práticas implícitas e intuitivas. A tarefa da exegese dos textos sagrados da Bíblia tem uma prioridade e anterioridade em relação a outros textos. Isto é, os textos sagrados são os primeiros dos quais se ocuparam os exegetas na tarefa de interpretar e dar seu significado.
- Prin Exegeză se înţelege interpretarea (filologică, gramaticală, istorică etc. ) a unui text, referindu-se în special la comentarea textelor biblice. Întrucât atât Iudaismul, cât şi Creştinismul s-au dezvoltat din evenimente istorice, Biblia - spre deosebire de literatura sacră a altor religii, cum ar fi Hinduismul şi Islamul - a făcut totdeauna obiectul unor analize critice.
- Экзеге́тика, экзеге́за (др. -греч.
- Exeges (av grek. exegetikos "förklarande", av exegeomai "förklara"), tolkande av (heliga) skrifter, till exempel en bibelvetenskaplig (exegetisk) metod. Den innebär att man metodiskt söker uttolka en, eller ett utdrag ur en, av en skrifts texter.
- Екзегетика (дав. -гр.
|