Evelyn Ashford is an American athlete, the 1984 Olympic champion in the 100 m. She has with automatic timing run under the 11 second barrier over 30 times and was the first to run under 11 seconds in an Olympic Games. She was born in Shreveport, Louisiana. As a 19-year-old, Ashford finished 5th in the 100 m event at the 1976 Summer Olympics.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • Evelyn Ashford is an American athlete, the 1984 Olympic champion in the 100 m. She has with automatic timing run under the 11 second barrier over 30 times and was the first to run under 11 seconds in an Olympic Games. She was born in Shreveport, Louisiana. As a 19-year-old, Ashford finished 5th in the 100 m event at the 1976 Summer Olympics. After beating the World Record holders in the 100 m and 200 m in 1979, Ashford was one of the potential gold medalists for the 1980 Summer Olympics, but these Games were boycotted by the United States. In 1983, she first set the World Record for the 100 metres at 10.79A seconds in Colorado Springs USA and was favourite to win the 100 metre title at the inaugural World Championships in Helsinki. In the final, however, she pulled a hamstring muscle and fell after winning her semi final, Marlies Gohr went on to win. At the 1984 Summer Olympics, Ashford finally had a chance to win a gold medal, especially since the East Germans boycotted the Olympics. But Ashford became injured shortly before the Games and had to withdraw from the 200 m heats. She did compete in the 100 m, and with success, winning the event in a new Olympic Record 10.97 secs. As the anchor runner for the relay team, she won a second gold medal. The team clocked one of the fastest times in history and won by the biggest winning margin ever of over a second. Later in the season, she defeated East German Marlies Gohr, her great rival at the Weltklasse meeting in Zurich. In a great race which saw Ashford make up half a metre or so over Gohr she lowered her own World Record to 10.76 secs. She finished this season unsurprisingly as the number one female sprinter in the World, yet again. At the 1988 Summer Olympics, she was the flag bearer for the United States team at the Opening Ceremony. She was beaten in the 100 m by Florence Griffith Joyner, who had broken her World Record earlier in the season at the Olympic Trials. In the 4 x 100 m she again ran the final leg, winning her third Olympic gold medal. In spite of a sloppy exchange and being three metres down to the GDR team anchored by Gohr, she cruised to victory with a superb display of anchor leg running. At her last Olympics, in Barcelona 1992 aged 35, Ashford was eliminated in the 100 m semi-finals by 1/ 100th of a second, she went on to win her third straight Olympic 4 x 100 m relay gold, this time running 1st leg. She is one of only four women to have won four gold medals for track and field in Olympic history. What makes her career even more remakable is twice she came back from season ending injuries to reach the top of the sport in the following year. As stated above, after injury in 1983, she became double Olympic Champion in 1984. In 1987 a hamstring pull prevented her from competing at the World Championships, then a season later added an Olympic Silver and third Gold medal to her collection. On 30th of May 1985 she gave birth to her daughter Raina Ashley Washington. She again went on 'the comeback' trail following year to have a brilliant 1986 season losing once in the 100 m and 200 m the latter to Valerie Brisco at the Grand Prix final, was her first loss at that event for eight years after 27 final wins. What is even more extraordinary about these achievements is that after parting ways with her coach Pat Connolly (a former 3 time Olympian), from 1985 she was largely self coached. She managed to prepare herself to near peak fitness for her memorable 1988 season through to the end of her career. In 1997, Ashford was inducted into the National Track and Field Hall of Fame, where she is said to be one of the greatest track and field runners ever. Ashford went to the University of California, Los Angeles and Roseville High School.
  • Evelyn Ashford ist eine ehemalige US-amerikanische Sprinterin, die vier olympische Goldmedaillen gewann. Sie ist nach der Zahl der Goldmedaillen eine der vier erfolgreichsten Leichtathletinnen aller Zeiten . Als 19-jährige nahm sie an den Olympischen Sommerspielen 1976 teil und erreichte den 5. Platz im 100-Meter-Lauf. An den Olympischen Sommerspielen 1980 in Moskau durfte sie wegen des Olympiaboykotts der USA nicht teilnehmen, hätte dort aber vermutlich zu den absoluten Favoriten gehört. 1983 lief sie mit 10,79 s ihren ersten Weltrekord über 100 m, hatte aber bei der Leichtathletik-Weltmeisterschaft 1983 in Helsinki Pech, als sie mit einer Verletzung im Endlauf ausschied. Bei den Olympischen Sommerspielen 1984 in Los Angeles hatte sie endlich den ersehnten großen Erfolg, als sie über 100 m eine Goldmedaille errang. Ihre Teilnahme am 200-Meter-Lauf musste sie aber erneut wegen einer Verletzung absagen. Ihre zweite Goldmedaille gewann sie über 4x100 m. Bei den Olympischen Sommerspielen 1988 in Seoul wurde sie über 100 m von Florence Griffith-Joyner geschlagen, die zuvor auch ihren Weltrekord gebrochen hatte. Eine Goldmedaille errang sie erneut über 4x100 m. Ihre letzte Olympiateilnahme war 1992 in Barcelona, wo sie über 100 m im Halbfinale ausschied, über 4x100 m aber zum dritten Mal in Folge eine Goldmedaille errang. Evelyn Ashford hatte bei einer Größe von 1,66 m ein Wettkampfgewicht von 55 kg.
  • Evelyn Ashford on yhdysvaltalainen entinen pikajuoksija. Hän voitti 100 metrin juoksun olympiakultaa Los Angelesissä 1984. Hän tuli viidenneksi sadan metrin juoksussa jo 1976 olympialaisissa 19-vuotiaana. Voitettuaan useita maailman huippuja ja juostuaan maailmanennätykset 100 metrillä ja 200 metrillä vuonna 1979, hän oli ennakkosuosikki myös 1980 olympialaisissa, mutta USA boikotoi Moskovan kisoja. Vuonna 1983, hän juoksi 100 metrillä ME-ajan 10.79 Colorado Springissä ja oli suosikki voittamaan 100 metrin maailmanmestaruuden Yleisurheilun Maailmanmestaruuskilpailuissa Helsingissä, mutta hän hävisi Itä-Saksan Marlies Göhrille. Vuonna 1984 puolestaan itäsaksalaiset boikotoivat kisoja ja Ashford voitti kultaa olympiaennätysajalla 10.97. Hän oli ankkuriosuuden juoksija 4 × 100 metrin viestinjuoksussa ja hän voitti toisen kultamitalin. Samana vuonna Zurichissa hän juoksi uuden ME-ajan 10.76 voittaen Marlies Göhrin. Vuonna 1988 hän oli Yhdysvaltain joukkueen lipunkantajana olympialaisten avajaisissa. Ashford saavutti olympiahopeaa 100 metrin juoksussa. Ashford juoksi ankkuriosuuden 4 × 100 metrin viestinjuoksussa ja voitti olympiakultaa. Barcelonan olympiakisoissa 1992 Ashford voitti olympiakultaa 4 × 100 metrin viestinjuoksussa.
  • Evelyn Ashford est une ancienne athlète américaine, spécialiste du sprint.
  • Appena diciannovenne la Ashford fu quinta nei 100 m alle Olimpiadi di Montréal 1976. Dopo aver battuto nel 1979 le detentrici dei record mondiali dei 100 e 200 m, la Ashford si presentava come la favorita dei Giochi del 1980, che videro però il boicottaggio degli Stati Uniti. Nel 1983 stabilì il nuovo record del mondo con 10.79 s a Colorado Springs, ma nella finale mondiale fu messa fuori gioco da un infortunio muscolare e il titolo andò a Marlies Göhr. Ai Giochi olimpici di Los Angeles finalmente ebbe la possibilità di vincere un titolo, grazie anche al boicottaggio dei Paesi dell'est. Prima rinunciò per infortunio ai 200 m, poi vinse l'oro nei 100 m e nella staffetta 4x100 metri. L'anno successivo migliorò il suo stesso record mondiale, con 10.76 s. Alla cerimonia di apertura delle Olimpiadi di Seul 1988 fu portabandiera per gli Stati Uniti. Fu però battuta nei 100 m da Florence Griffith-Joyner, che ai trials le aveva tolto il record mondiale. Corse l'ultima frazione della 4x100 m, conquistando un altro oro: nonostante un pessimo cambio recuperò tre metri alla Göhr e la sorpassò. Ai Giochi di Barcellona, nel 1992, la Ashford fu eliminata per un centesimo di secondo nella semifinale dei 100 m ma vinse il suo terzo oro consecutivo nella 4x100 m, questa volta correndo la prima frazione. Nel 1997 la Ashford fu introdotta nella National Track & Field Hall of Fame. Ha detenuto il record mondiale per cinque anni: dal 3 luglio 1983 al 16 luglio 1988. Ha vinto il premio Track & Field Athlete of the Year di donna atleta dell'anno nel 1981 e nel 1984, il Flo Hyman Award nel 1989 e il Best Female Track Athlete ESPY Award nel 1993.
  • エベリン・アシュフォード（Evelyn Ashford, 1957年4月15日 - ）は、アメリカ合衆国ルイジアナ州シュリーブポート出身の陸上競技選手。女子100メートル競走の元世界記録保持者。35歳でバルセロナオリンピックに出場、短距離・障害種目で当時の史上最年長米国代表。（ジョナサン・パットンコーチ）
  • Evelyn Ashford is een voormalige Amerikaanse atlete. Ze is viervoudig Olympisch kampioene, meervoudig Amerikaans kampioene en nam viermaal deel aan de Olympische Spelen. Op de 100 m verbeterde ze tweemaal het wereldrecord. Op 19-jarige leeftijd maakte Ashford haar Olympisch debuut op de Olympische Spelen van 1976 in Montréal. Ze behaalde gelijk de finale en werd vijfde in 11,24 s. Vier jaar later kon ze niet deelnemen wegens de boycot van de Olympische Spelen van Moskou. Evelyn Ashford liep op 3 juli 1983 in Colorado Springs een nieuw wereldrecord op de 100 m van 10,79. Hierdoor was ze de grote favoriete op de eerste Wereldkampioenschappen atletiek 1983 in Helsinki. In de finale moest ze echter opgeven, nadat ze haar hamstrings verrekte. De finale werd gewonnen door de Oost-Duitse Marlies Göhr, die ze in de halve finale nog had verslagen. Haar kansen op Olympisch goud in 1984 waar groot, aangezien Oost-Duitsland de Spelen van Los Angeles boycotte. Vlak voor de Spelen raakte Ashford echter geblesseerd, waardoor ze zich terugtrok op de 200 m. Ze kwam wel uit op de 100 m, waarbij ze Olympisch kampioene werd in een nieuw Olympisch record van 10,97. Als slotloopster van het Amerikaanse team bij de 4 x 100 m estafette behaalde ze een tweede gouden medaille. Het Amerikaanse team won in een van de snelste tijden van de geschiedenis en met meer dan een seconde voorsprong op de nummer twee. Later dat seizoen versloeg ze haar rivaal Marlies Göhr bij een wereldklassewedstrijd in Zürich. Bij deze wedstrijd eindigde ze meer dan een halve meter voor Göhr en verbeterde het wereldrecord opnieuw naar 10,76. Op de Olympische Spelen van 1988 in Seoel droeg Evelyn Ashford de Amerikaanse vlag en won een zilveren medaille op de 100 m achter Florence Griffith Joyner, die eerder al het wereldrecord van haar had verbroken bij de Olympische Trials. In 1988 en 1992 herhaalde ze haar succes op de 4 x 100 m. Ashford wordt beschouwd als één van de grootste sprintsters. Ze liep meer dan 30 keer onder de 11 seconden op de 100 m. Sinds 1982 heeft zij ook het inofficiële wereldrecord op de 55 m indoorsprint in handen. Wat bijzonder aan haar sportcarrière is, dat ze tweemaal na een blessure (1983, 1987) het jaar erop de beste sprintster ter wereld was. Ook na de geboorte van haar dochter Raina Ashley Washington op 30 mei 1985 werd ze in het jaar erop slechts eenmaal verslagen, op de 100 m en de 200 m door Valerie Brisco bij de Grand Prix Finale. In 1997 werd ze opgenomen in de USA Track & Field Hall of Fame. Ze volgde onderwijs aan de University of California, Los Angeles High School en de Roseville High School.
  • Evelyn Ashford er en tidligere amerikansk friidrettsutøver. Hun hadde en lang og innholdsrik karriere. Hun deltok i sitt første OL i 1976, og i siste OL 16 år senere, i 1992. 19 år gammel kom Ashford på femte plass på 100 meter under OL 1976 i Montreal. Til OL 1980 i Moskva fire år senere var hun regnet blant gullfavorittene på både 100 og 200 meter, men hun fikk ikke delta, siden USA og de fleste vestlige land boikottet lekene i protest mot Sovjetunionens invasjon i Afghanistan. I 1983 satte hun først verdensrekord på 100 meter med 10,79, og var favoritt til å vinne 100 meter i det første verdensmesterskapet i friidrett i Helsingfors. I finalen forstrakk hun imidlertid en muskel, og falt. Hun skulle endelig få sin revansj under OL 1984 i Los Angeles. Like før lekene ble hun skadet, og måtte trekke seg fra kvalifiseringsheatene på 200 meter. Hun deltok imidlertid på 100 meter, og vant øvelsen på ny olympisk rekord. Hun løp også ankeretappen på det amerikanske stafettlaget, og sikret seg nok en gullmedalje. Under OL 1988 i Seoul ble hun slått av Florence Griffith Joyner på 100 meter. I 4 x 100 m stafett løp hun igjen ankeretappen, og vant sin tredje olympiske gullmedalje, til tross for en dårlig vekslng. I sin siste olympiske deltakelse i Barcelona 1992, ble hun slått ut i semifinalen på 100 meter, men vant sin tredje gullmedalje på rad på kortstafetten.
  • Evelyn Ashford, amerykańska lekkoatletka. 4-krotna mistrzyni olimpijska w biegu na 100 m i w sztafecie 4 x 100 m, srebrna medalistka olimpijska na 100 m (1988). 2-krotna rekordzistka świata na 100 m (do 10.76 w 1984). Jej dorobek medalowy byłby jeszcze bogatszy, jednak Stany Zjednoczone zbojkotowały Igrzyska w Moskwie, gdzie Ashford byłaby faworytką do olimpijskich medali. Ma ona w swoim dorobku również wiele zwycięstw w innych imprezach, między innymi dwa złote medale Igrzysk Panamerykańskich, w tym samym roku triumfowała w biegu na 200 metrów podczas Pucharu Świata w Lekkoatletyce rozegranego w Montrealu. Dwukrotnie była wybierana Lekkoatletką roku miesięcznika Track & Field News.
  • Nation: Fil:Flag of the United States. svg USA Evelyn Ashford, född den 15 april 1957, Shreveport, Louisiana, USA är en amerikansk före detta friidrottare som tillhörde den yttersta världseliten under 1980-talet och början av 1990-talet. Ashford deltog i fyra olympiska spel, det första var OS 1976 i Montreal där hon slutade på femte plats. Inför OS 1980 var Ashford storfavorit på både 100 meter och 200 meter men eftersom USA bojkottade tävlingarna kunde Ashford inte delta. 1983 ägde det första världsmästerskapet rum och tidigare samma år hade Ashford slagit östtyskan Marlies Göhrs världsrekord på 100 meter när hon noterade 10,79 s. Trots att hon återigen var storfavorit lyckades hon inte vinna ett VM-guld då hon skadade sig i semifinalen och tvingades avstå finalen. Ashfords stora mästerskap blev i stället OS 1984 i Los Angeles där hon vann två guld, både på 100 meter och i den korta stafetten där hon sprang sista sträckan. Hon hade även tänkt att springa 200 meter men en skada stoppade henne. Direkt efter OS mötes Ashford och Göhr (vars Östtyskland hade bojkottat OS) i Weltklasse Zürich där Ashford vann och förbättrade sitt världsrekord till 10,76 s. En skada hindrade henne även från att tävla i VM 1987 så nästa större mästerskap blev OS 1988. Inför tävlingen hade hon blivit av med sitt världsrekord när Florence Griffith-Joyner sprang 100 meter på det ännu gällande världsrekordet 10,49 s. Griffith-Joyner vann 100 metersfinalen i Seoul och Ashford slutade tvåa. Ashford löpte sista sträckan i det amerikanska stafettlag som vann guld i den korta stafetten. Ashfords sista mästerskap blev OS 1992 i Barcelona där hon sprang första sträckan på 4 x 100 meter och hon blev för tredje gången olympisk guldmedaljör i den korta stafetten. Individuellt blev hon utslagen i semifinalen på 100 meter.
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:id
  • 60079 (xsd:integer)
dbpprop:medalgoldProperty
dbpprop:medalsilverProperty
dbpprop:name
  • Evelyn Ashford
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • Evelyn Ashford is an American athlete, the 1984 Olympic champion in the 100 m. She has with automatic timing run under the 11 second barrier over 30 times and was the first to run under 11 seconds in an Olympic Games. She was born in Shreveport, Louisiana. As a 19-year-old, Ashford finished 5th in the 100 m event at the 1976 Summer Olympics.
  • Evelyn Ashford ist eine ehemalige US-amerikanische Sprinterin, die vier olympische Goldmedaillen gewann. Sie ist nach der Zahl der Goldmedaillen eine der vier erfolgreichsten Leichtathletinnen aller Zeiten . Als 19-jährige nahm sie an den Olympischen Sommerspielen 1976 teil und erreichte den 5. Platz im 100-Meter-Lauf. An den Olympischen Sommerspielen 1980 in Moskau durfte sie wegen des Olympiaboykotts der USA nicht teilnehmen, hätte dort aber vermutlich zu den absoluten Favoriten gehört.
  • Evelyn Ashford on yhdysvaltalainen entinen pikajuoksija. Hän voitti 100 metrin juoksun olympiakultaa Los Angelesissä 1984. Hän tuli viidenneksi sadan metrin juoksussa jo 1976 olympialaisissa 19-vuotiaana. Voitettuaan useita maailman huippuja ja juostuaan maailmanennätykset 100 metrillä ja 200 metrillä vuonna 1979, hän oli ennakkosuosikki myös 1980 olympialaisissa, mutta USA boikotoi Moskovan kisoja.
  • Evelyn Ashford est une ancienne athlète américaine, spécialiste du sprint.
  • Appena diciannovenne la Ashford fu quinta nei 100 m alle Olimpiadi di Montréal 1976. Dopo aver battuto nel 1979 le detentrici dei record mondiali dei 100 e 200 m, la Ashford si presentava come la favorita dei Giochi del 1980, che videro però il boicottaggio degli Stati Uniti. Nel 1983 stabilì il nuovo record del mondo con 10.79 s a Colorado Springs, ma nella finale mondiale fu messa fuori gioco da un infortunio muscolare e il titolo andò a Marlies Göhr.
  • エベリン・アシュフォード（Evelyn Ashford, 1957年4月15日 - ）は、アメリカ合衆国ルイジアナ州シュリーブポート出身の陸上競技選手。女子100メートル競走の元世界記録保持者。35歳でバルセロナオリンピックに出場、短距離・障害種目で当時の史上最年長米国代表。（ジョナサン・パットンコーチ）
  • Evelyn Ashford is een voormalige Amerikaanse atlete. Ze is viervoudig Olympisch kampioene, meervoudig Amerikaans kampioene en nam viermaal deel aan de Olympische Spelen. Op de 100 m verbeterde ze tweemaal het wereldrecord. Op 19-jarige leeftijd maakte Ashford haar Olympisch debuut op de Olympische Spelen van 1976 in Montréal. Ze behaalde gelijk de finale en werd vijfde in 11,24 s. Vier jaar later kon ze niet deelnemen wegens de boycot van de Olympische Spelen van Moskou.
  • Evelyn Ashford er en tidligere amerikansk friidrettsutøver. Hun hadde en lang og innholdsrik karriere. Hun deltok i sitt første OL i 1976, og i siste OL 16 år senere, i 1992. 19 år gammel kom Ashford på femte plass på 100 meter under OL 1976 i Montreal. Til OL 1980 i Moskva fire år senere var hun regnet blant gullfavorittene på både 100 og 200 meter, men hun fikk ikke delta, siden USA og de fleste vestlige land boikottet lekene i protest mot Sovjetunionens invasjon i Afghanistan.
  • Evelyn Ashford, amerykańska lekkoatletka. 4-krotna mistrzyni olimpijska w biegu na 100 m i w sztafecie 4 x 100 m, srebrna medalistka olimpijska na 100 m (1988). 2-krotna rekordzistka świata na 100 m (do 10.76 w 1984). Jej dorobek medalowy byłby jeszcze bogatszy, jednak Stany Zjednoczone zbojkotowały Igrzyska w Moskwie, gdzie Ashford byłaby faworytką do olimpijskich medali.
  • Nation: Fil:Flag of the United States. svg USA Evelyn Ashford, född den 15 april 1957, Shreveport, Louisiana, USA är en amerikansk före detta friidrottare som tillhörde den yttersta världseliten under 1980-talet och början av 1990-talet. Ashford deltog i fyra olympiska spel, det första var OS 1976 i Montreal där hon slutade på femte plats. Inför OS 1980 var Ashford storfavorit på både 100 meter och 200 meter men eftersom USA bojkottade tävlingarna kunde Ashford inte delta.
rdfs:label
  • Evelyn Ashford
  • Evelyn Ashford
  • Evelyn Ashford
  • Evelyn Ashford
  • Evelyn Ashford
  • エベリン・アシュフォード
  • Evelyn Ashford
  • Evelyn Ashford
  • Evelyn Ashford
  • Evelyn Ashford
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpedia-owl:OlympicResult/flagBearer of
is dbpedia-owl:flagBearer of
is dbpprop:after of
is dbpprop:before of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:flagbearer of
is owl:sameAs of