Esperanto (/ˌɛspəˈræntoʊ/ or /-ˈrɑː-/; [espeˈranto] ) is a constructed international auxiliary language. It is the most widely spoken constructed language in the world. The Polish-Jewish ophthalmologist L. L. Zamenhof published the first book detailing Esperanto, Unua Libro, on 26 July 1887. The name of Esperanto derives from Doktoro Esperanto ("Esperanto" translates as "one who hopes"), the pseudonym under which Zamenhof published Unua Libro. Zamenhof had three goals, as he wrote in Unua Libro:

Property Value
dbo:abstract
  • Esperanto (/ˌɛspəˈræntoʊ/ or /-ˈrɑː-/; [espeˈranto] ) is a constructed international auxiliary language. It is the most widely spoken constructed language in the world. The Polish-Jewish ophthalmologist L. L. Zamenhof published the first book detailing Esperanto, Unua Libro, on 26 July 1887. The name of Esperanto derives from Doktoro Esperanto ("Esperanto" translates as "one who hopes"), the pseudonym under which Zamenhof published Unua Libro. Zamenhof had three goals, as he wrote in Unua Libro: 1. * "To render the study of the language so easy as to make its acquisition mere play to the learner." 2. * "To enable the learner to make direct use of his knowledge with persons of any nationality, whether the language be universally accepted or not; in other words, the language is to be directly a means of international communication." 3. * "To find some means of overcoming the natural indifference of mankind, and disposing them, in the quickest manner possible, and en masse, to learn and use the proposed language as a living one, and not only in last extremities, and with the key at hand." Up to 2,000,000 people worldwide, to varying degrees, speak Esperanto, including about 1,000 to 2,000 native speakers who learned Esperanto from birth. The World Esperanto Association has members in 120 countries. Its usage is highest in Europe, East Asia, and South America. lernu!, the most popular online learning platform for Esperanto, reported 150,000 registered users in 2013, and sees between 150,000 and 200,000 visitors each month. With about 234,000 articles, Esperanto Wikipedia is the 32nd-largest Wikipedia as measured by the number of articles, and the largest Wikipedia in a constructed language. On 22 February 2012, Google Translate added Esperanto as its 64th language. On 28 May 2015, the language learning platform Duolingo launched an Esperanto course for English speakers. As of 14 September 2016, over 525,000 users had signed up, with around 30 users completing the course every day. The first World Congress of Esperanto was organized in France in 1905. Since then, congresses have been held in various countries every year, with the exceptions of years during the world wars. Although no country has adopted Esperanto officially, “Esperantujo” is the name given to places where it is spoken worldwide. Esperanto was recommended by the French Academy of Sciences in 1921 and recognized by UNESCO in 1954, which recommended in 1985 that international non-governmental organizations use Esperanto. Esperanto was the 32nd language accepted as adhering to the "Common European Framework of Reference for Languages" in 2007. Esperanto is currently the language of instruction of the International Academy of Sciences in San Marino. Esperanto is seen by many of its speakers as an alternative or addition to the growing use of English throughout the world, offering a language that is easier to learn than English. (en)
  • الإسبرانتو، اسمها الذاتي هو Esperanto، هي لغة مصطنعة اخترعها لودفيغ أليعزر زامنهوف کمشروع لغة اتصال دولیة سهلة عام 1887.لم تكن الاسبرانتو معادلة لاحدى اللغات الأوروبية الرئيسية بل هي تغيير معجمي Relexification لاتيني من اليديشية, وبالتالي هي قريبة بشكل نسبي للغة السلافية، ووثيقة الصلة بالعبرية الحديثة، و تغيير معجمي عبراني من اليديشية على حد سواء. (ar)
  • Esperanto ist eine Plansprache bzw. eine Welthilfssprache und eine lebende Sprache. Unter dem Pseudonym Doktoro Esperanto („Doktor Hoffender“) veröffentlichte der Augenarzt Ludwik Lejzer Zamenhof 1887 seine noch heute gültigen Grundlagen. (de)
  • El esperanto es una lengua auxiliar cuya base fue creada por el oftalmólogo polaco L. L. Zamenhof en 1876 como resultado de una década de trabajo, con la esperanza de que se convirtiera en la lengua auxiliar internacional. Según las estadísticas, esta es la lengua construida más hablada del mundo hoy en día. El primer libro donde se describían las características del idioma, con el título La lingvo internacia (en español, La lengua internacional) –ahora conocido como Unua Libro– fue publicado en 1876 en ruso por Zamenhof bajo el seudónimo Doktoro Esperanto («Dr. Esperanzado»); esta última palabra muy pronto se convirtió en el nombre del idioma en sí. En la actualidad se estima que cuenta con entre 100 000 y 2 000 000 de hablantes (esta última cifra es una estimación basada en un estudio realizado por el profesor Sidney S. Culbert, de la Universidad de Washington en Seattle, un conocido esperantista). La gran horquilla se debe sobre todo a las diferentes formas de valorar el conocimiento de una lengua aprendida básicamente como segundo idioma. Se estima que existen entre 1000 y 10 000 hablantes nativos de esperanto, que habrían aprendido esta lengua en el entorno familiar. Ningún país ha adoptado el esperanto como lengua oficial; cuando dos personas hablan en esperanto, se dice que están en Esperantujo («Esperanto-landia»). El vocabulario se extrajo de muchos idiomas, aunque adaptado a las reglas del propio idioma (terminaciones, pronunciación). Gran parte del vocabulario del esperanto procede del latín, directamente o por medio de las lenguas romances (principalmente el francés y el italiano), y en menor medida de lenguas germánicas (alemán e inglés), eslavas (ruso y polaco), y del antiguo griego y en ocasiones el hebreo. Algunas palabras nuevas tienen su origen en idiomas no indoeuropeos, como el japonés, por ser consideradas internacionales. Para cumplir con la regla «una letra, un sonido» el esperanto se escribe con una versión modificada del alfabeto latino, que incluye seis letras con un diacrítico: ĉ, ĝ, ĥ, ĵ, ŝ y ŭ; es decir, c, g, h, j, s circunflejo, y u breve. El alfabeto no incluye las letras q, w, x, y, que solo aparecen en nombres propios extranjeros no asimilados. (es)
  • L’espéranto est une langue internationale qui, 129 ans après sa création, est parlée dans 120 pays à travers le monde. Nécessitant un court apprentissage pour être utilisable l'espéranto est présenté comme solution efficace et économiquement équitable au problème de communication entre personnes de langues maternelles différentes. N’étant la langue officielle d’aucun État, l'espéranto permet d'établir un pont neutre entre cultures. Certains locuteurs nomment « Espérantie » la zone linguistique formée des lieux géographiques où ils se trouvent. Fondée sur une grammaire régulière sans exception, l'espéranto est une langue globalement agglutinante où les mots se combinent pour former un vocabulaire riche et précis à partir d'un nombre limité de racines lexicales et d’affixes. Ces particularités la rendent flexible et facilitent son apprentissage à tout âge. L’Académie d'espéranto contrôle entre autres l'introduction de mots découlant d'inventions ou de notions nouvelles. C’est en 1887 que Zamenhof, sous le pseudonyme Doktoro Esperanto (Docteur qui espère) qui donnera par la suite son nom à la langue, publie le projet Langue Internationale. La langue a connu un rapide développement dès les premières années, donnant lieu à des publications et des rencontres internationales. L'apparition des premières méthodes d'apprentissage en ligne au début des années 2000, puis plus récemment de cours d'espéranto sur des sites d'apprentissage de masse comme sur Duolingo en 2015 et l'apparition des réseaux sociaux qui permettent le développement de nouveaux usages, suscitent un regain d’intérêt pour l'espéranto. L’Association mondiale d’espéranto, fondée en 1908, est en relation officielle avec l’Organisation des Nations Unies et l’UNESCO, qui a publié des recommandations en faveur de l’Espéranto en 1954 et 1985. L’espéranto est l’une des langues officielles de l’Académie internationale des sciences de Saint-Marin. L’université Loránd Eötvös en Hongrie sanctionne son cursus universitaire d’enseignement de l’espéranto par un diplôme reconnu par le cadre européen commun de référence pour les langues. Plusieurs universités proposent des cycles d’études espérantophones au Brésil, en Bulgarie, Pologne, Roumanie et Slovaquie. (fr)
  • L'esperanto è una lingua artificiale, sviluppata tra il 1872 e il 1887 dall'oftalmologo polacco di origini ebraiche Ludwik Lejzer Zamenhof. È la più conosciuta e utilizzata tra le lingue ausiliarie internazionali (LAI).Presentata nel Primo Libro (Unua libro - Varsavia, 1887) come Lingvo Internacia ("lingua internazionale"), prese in seguito il nome esperanto ("colui che spera", "sperante") dallo pseudonimo di "Doktoro Esperanto", utilizzato dal suo inventore. Scopo della lingua è di far dialogare i diversi popoli cercando di creare tra di essi comprensione e pace con una seconda lingua semplice ma espressiva, appartenente all'umanità e non a un popolo. Un effetto di ciò sarebbe quello di proteggere gli idiomi "minori", altrimenti condannati all'estinzione dalla forza delle lingue delle nazioni più forti. Per questo motivo l'esperanto è stato ed è spesso protagonista di dibattiti riguardanti la cosiddetta democrazia linguistica. Le regole della grammatica dell'esperanto sono state scelte da quelle di varie lingue studiate da Zamenhof, affinché fossero semplici da imparare e nel contempo potessero dare a questa lingua la stessa espressività di una lingua etnica; esse non prevedono eccezioni. Anche i vocaboli derivano da idiomi preesistenti, alcuni (specie quelli introdotti di recente) da lingue non indoeuropee come il giapponese, ma in gran parte da latino, lingue romanze (in particolare italiano e francese), lingue germaniche (tedesco e inglese) e lingue slave (russo e polacco). Vari studi hanno dimostrato che si tratta di una lingua semplice da imparare anche da autodidatti e in età adulta, per via delle forme regolari, mentre altri dimostrano come dei ragazzi che hanno studiato l'esperanto apprendano più facilmente un'altra lingua straniera. Lo studio di due anni di esperanto nelle scuole come propedeutico a una lingua straniera viene detto "metodo Paderborn" perché la sua efficacia è stata dimostrata nell'università tedesca di Paderborn. L'espressività dell'esperanto, simile a quella delle lingue naturali, è dimostrata dalla traduzione di opere di notevole spessore letterario. La cultura originale esperantista ha prodotto e produce in tutte le arti: dalla poesia e la prosa fino al teatro e alla musica. La logica con cui è stata creata minimizza l'ambiguità, per cui si presta a essere usata in informatica, nel ramo della linguistica computazionale, per il riconoscimento automatico del linguaggio. Ci sono proposte per usare l'esperanto come lingua franca per i lavori nel Parlamento europeo, principalmente per motivi economici o per evitare che si vada verso una o più lingue nazionali. Tuttavia finora l'Unione europea giustifica l'attuale politica multilinguista che prevede l'uso di 24 lingue ufficiali, per motivi di trasparenza, non senza critiche da parte di chi sospetta che tale politica stia in realtà portando verso il solo inglese o, al più, al trilinguismo. (it)
  • Esperanto is een door Lejzer Zamenhof ontworpen, makkelijk te leren, politiek neutrale, internationale taal (kunsttaal). In 1887 publiceerde hij onder het pseudoniem Dr. Esperanto - "iemand die hoopt" - het eerste boek over de taal met de titel: La internacia lingvo (de internationale taal). De taal werd echter bekend onder Zamenhofs pseudoniem en kreeg zo de naam Esperanto. Esperanto wordt inmiddels in meer dan 120 landen gesproken en heeft rond de twee miljoen sprekers. Er vinden jaarlijks wereldwijd vele congressen plaats in het Esperanto. In 1905 werd het eerste internationale congres met Esperanto georganiseerd in Frankrijk. Esperanto is speciaal ontworpen om mensen uit verschillende culturen met elkaar te laten communiceren. Het is gemakkelijker te leren dan welke nationale taal ook, door de grote regelmatigheid en simpele grammatica. Daarbij is de taal politiek neutraal wat ervoor zorgt dat eventuele nationale belangen tussen partijen buiten spel worden gezet. Dit zorgt ervoor dat de sprekers op gelijkwaardige voet met elkaar kunnen communiceren in het Esperanto. De meeste mensen die Esperanto spreken hebben er bewust voor gekozen de taal te leren, al zijn er inmiddels ook mensen die het Esperanto als moedertaal hebben. Esperanto wil een taal zijn die mensen leren naast hun eigen regionale en/of nationale taal, om te kunnen communiceren in de internationale wereld. Het wil dus uitdrukkelijk niet andere talen verdringen of vervangen. Het belangrijkste doel van het Esperanto is het vervullen van een brugfunctie tussen verschillende culturen. Deze brugfunctie komt onder andere goed tot uitdrukking in het internationale reisnetwerk van Esperantisten met de titel Pasporta Servo. Dit netwerk stelt Esperantosprekers in staat om goedkoop en gemakkelijk te reizen en andere Esperantosprekers van over de gehele wereld op te zoeken. Op deze manier heeft een persoon die Esperanto spreekt de mogelijkheid om de cultuur en gebruiken van het land en de inwoners via de mensen zelf te leren kennen. De taal was in 2007 de 32ste taal die voldeed aan het: "Gemeenschappelijk Europees Referentiekader voor Moderne Vreemde Talen: Leren, Onderwijzen, Beoordelen." Dit staat ook bekend als het A1 tot C2 systeem dat binnen Europa gehanteerd wordt. Wereldwijd zijn er 6912 officieel erkende talen. Europa kent binnen zijn grenzen 239 verschillende talen. (nl)
  • エスペラント(Esperanto)とは、ルドヴィコ・ザメンホフが考案した人工言語。母語の異なる人々の間での意思伝達を目的とする、いわゆる国際補助語としては最も世界的に認知され、普及の成果を収めた言語となっている。 (ja)
  • Esperanto (pierwotnie Lingvo Internacia, w tłum. język międzynarodowy) – najbardziej rozpowszechniony na świecie międzynarodowy język pomocniczy. Jego nazwa pochodzi od pseudonimu „Dr. Esperanto”, pod którym Ludwik Zamenhof opublikował w 1887 podstawy języka w książce Język międzynarodowy. Przedmowa i podręcznik kompletny. Jego celem było stworzenie neutralnego i łatwego do nauki języka, przydatnego do międzynarodowej komunikacji, nie zastępującego jednak innych, narodowych języków. Pomimo że żadne państwo nie uznaje esperanta za swój język urzędowy, jest ono używane przez międzynarodową wspólnotę, której wielkość, według różnych źródeł, szacowana jest na sto tysięcy do dwóch milionów użytkowników (zależnie od poziomu opanowania języka); dla około tysiąca z nich esperanto jest pierwszym językiem. Esperanto doczekało się także międzynarodowego uznania, w postaci dwóch rezolucji UNESCO, a także wsparcia ze strony znanych osobistości życia publicznego. W setną rocznicę powstania Światowego Związku Esperantystów Sejm Rzeczypospolitej Polskiej podjął uchwałę, w której złożył wyrazy uznania dla kontynuatorów dzieła dr. L. Zamenhofa. Współcześnie używa się tego języka w podróży, korespondencji, podczas międzynarodowych spotkań, kongresów, dyskusji naukowych (np. w działalności Międzynarodowej Akademii Nauk San Marino), tworzenia oryginalnej literatury oraz jej tłumaczenia, w muzyce, teatrze, kinie, reportażu internetowym i mediach prasowych oraz do tworzenia audycji radiowych i telewizyjnych. Przesłanką wskazująca na popularność języka esperanto jest liczba krajowych organizacji esperantystów (np. Czeski Związek Esperantystów, Polski Związek Esperantystów), jak również duża liczba i różnorodność organizacji tematycznych grupujący esperantystów, zwolenników danego światopoglądu, ideologii religii, zawodów, hobby itd. (np. Esperancki Związek Prawniczy, Międzynarodowa Liga Nauczycieli Esperantystów). O popularności esperanto świadczą też liczne i bardzo różnorodne ZEOj (obiekty upamiętniające esperanto i postać Ludwika Zamenhofa) na całym świecie. Zdecydowana większość słownictwa w esperanto pochodzi z języków zachodnioeuropejskich, jednocześnie ukazując wpływy języków słowiańskich poprzez swoją syntaktykę i morfologię. Morfemy nie podlegają zmianom i można tworzyć z nich ogromną ilość kombinacji, tworząc zróżnicowane znaczeniowo wyrazy; esperanto ma więc wiele wspólnego z językami analitycznymi, do których zalicza się między innymi chiński. Z drugiej jednak strony, struktura wewnętrzna esperanta w pewnym stopniu odzwierciedla języki aglutynacyjne, takie jak japoński, suahili czy turecki. (pl)
  • O Esperanto é a língua artificial mais falada no mundo (Esperantujo, 120 países). Ao contrário da maioria das outras línguas planejadas, o esperanto já saiu dos níveis de projeto (publicação de instruções) e semilíngua (uso em algumas poucas esferas da vida social). Seu iniciador, o médico judeu Ludwik Lejzer Zamenhof, publicou a versão inicial do idioma em 1887 com a intenção de criar uma língua de mais fácil aprendizagem e que servisse como língua franca internacional para toda a população mundial (e não, como muitos supõem, para substituir todas as línguas existentes). O esperanto é empregado em viagens, correspondência, intercâmbio cultural, convenções, literatura, ensino de línguas, televisão e transmissões de rádio. Alguns sistemas estatais de educação oferecem cursos opcionais de esperanto, e há evidências de que auxilia na aprendizagem dos demais idiomas. Apesar da facilidade gramatical, o Esperanto enfrenta dificuldade de ser adotado como língua auxiliar universal porque as pessoas, em geral, preferem línguas naturais, adotadas pela sociedade de maneira espontânea e não programada, do que línguas planejadas. (pt)
  • Эспера́нто (Esperanto) — самый распространённый плановый язык, созданный варшавским окулистом Лазарем (Людвиком) Марковичем Заменгофом в 1887 году, после десяти лет работы. Первая опубликованная книга по эсперанто называлась «Lingvo internacia. Antaŭparolo kaj plena lernolibro» («Международный язык. Предисловие и полный учебник»). Псевдоним Заменгофа — Эсперанто («Надеющийся») — очень скоро стал названием самого языка. Важнейшими отличительными чертами языка эсперанто, как и многих других плановых языков, являются: * лёгкость изучения, особенно на начальном этапе, вследствие простой грамматики и отсутствия исключений; * нейтральность, то есть эсперанто не связан с каким-либо государством или нацией. Эсперантия («Страна Эсперанто», 120 стран мира) — это термин, используется говорящими на языке эсперанто, чтобы обращаться к сообществу эсперантистов и их культуре, к тем местам и учреждениям, где язык используется, как если бы это была одна страна. Людей, использующих эсперанто, называют эсперантистами или эсперантоговорящими (эсперантофонами). Сейчас в мире насчитывается по разным оценкам от ста тысяч до десяти миллионов человек, говорящих на эсперанто (подробнее в разделе «»). (ru)
  • 世界語(Esperanto,又稱「希望語」,因為Esperanto在該語言中的意思为「希望者」),旧译万国新语、爱斯不难读,是最为广泛使用的人工语言。波兰眼科医生柴门霍夫在对其进行了十年的创作工作后于1887年创立了这个语言的基础。世界語的命名來自於Doktoro Esperanto(希望博士),這是柴門霍夫第一次出版《第一本書》時所使用的筆名。最早,柴门霍夫给这门语言取的名字只是“La Lingvo Internacia”,意为“国际语言”。世界語的定位是国际辅助语言,不是用来代替世界上已经存在的语言。柴門霍夫的目標是创立一种简单易学而靈活的语言,一种普世的第二语言,用來促進世界和平及國際了解。现在一些世界语者仍然抱着这样的期望,但大多数的人只是想用它来与外国人打交道以及了解其它的国家和文化。 世界語是目前唯一被人視作为母语的人工語言,據估計約2000人以世界語为母語。 能夠流利使用世界語的人約十萬至兩百萬人,並散居世界各地。世界語有文學作品、歌曲和電影,聯合國教科文組織在1954年推薦學習使用(1985年被聯合國教科文組織推薦給聯合國成員國),2007年成為歐洲共同語言參考標準(CEFR)的第32種語言。雖然至今仍無任何國家給予世界語官方地位,但世界各地許多學校皆有提供世界語學習課程(從小學到大學都有),且Google、維基百科、Facebook、Firefox、Ubuntu皆有世界語版本,其中維基百科世界語版的條目數量在各語言排名在第27名(2005年時是第8名),Google翻譯也自2012年2月22日開始增列世界語(稱為「國際語文」)。印尼的外交学院,也将把世界语列为年轻外交官学习的语文之一。 (zh)
dbo:iso6391Code
  • eo
dbo:iso6392Code
  • epo
dbo:iso6393Code
  • epo
dbo:languageFamily
dbo:soundRecording
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 9248 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 744795792 (xsd:integer)
dbp:align
  • right
dbp:ancestor
dbp:caption
  • ''
  • The ''
dbp:colwidth
  • 30 (xsd:integer)
dbp:created
  • 1887 (xsd:integer)
dbp:creator
dbp:d
  • Q143
dbp:date
  • 2004 (xsd:integer)
dbp:dialects
  • Ido and other Esperantidos
dbp:direction
  • vertical
dbp:glotto
  • espe1235
dbp:glottorefname
  • Esperanto
dbp:header
  • Esperanto symbols
dbp:image
  • Esperanto star.svg
  • Jubilea simbolo.svg
dbp:imagecaption
  • The Esperanto flag
dbp:imageheader
  • Flag
dbp:linglist
  • epo
dbp:lingua
  • 51 (xsd:integer)
dbp:m
  • no
dbp:mw
  • no
dbp:n
  • Category:Esperanto
dbp:notice
  • IPA
dbp:posteriori
  • Vocabulary from Romance and Germanic languages, grammar from Slavic languages
dbp:s
  • Category:Esperanto
dbp:script
dbp:setting
dbp:sign
dbp:speakers
  • Native: Around 1,000 families involving around 2,000 children
  • L2 users: estimates range from 100.000 total to 10 millions total
dbp:species
  • no
dbp:v
  • Topic:Esperanto
dbp:voy
  • Esperanto phrasebook
dbp:width
  • 150 (xsd:integer)
dbp:wikt
  • Category:Esperanto language
dbp:wordnet_type
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • الإسبرانتو، اسمها الذاتي هو Esperanto، هي لغة مصطنعة اخترعها لودفيغ أليعزر زامنهوف کمشروع لغة اتصال دولیة سهلة عام 1887.لم تكن الاسبرانتو معادلة لاحدى اللغات الأوروبية الرئيسية بل هي تغيير معجمي Relexification لاتيني من اليديشية, وبالتالي هي قريبة بشكل نسبي للغة السلافية، ووثيقة الصلة بالعبرية الحديثة، و تغيير معجمي عبراني من اليديشية على حد سواء. (ar)
  • Esperanto ist eine Plansprache bzw. eine Welthilfssprache und eine lebende Sprache. Unter dem Pseudonym Doktoro Esperanto („Doktor Hoffender“) veröffentlichte der Augenarzt Ludwik Lejzer Zamenhof 1887 seine noch heute gültigen Grundlagen. (de)
  • エスペラント(Esperanto)とは、ルドヴィコ・ザメンホフが考案した人工言語。母語の異なる人々の間での意思伝達を目的とする、いわゆる国際補助語としては最も世界的に認知され、普及の成果を収めた言語となっている。 (ja)
  • Esperanto (/ˌɛspəˈræntoʊ/ or /-ˈrɑː-/; [espeˈranto] ) is a constructed international auxiliary language. It is the most widely spoken constructed language in the world. The Polish-Jewish ophthalmologist L. L. Zamenhof published the first book detailing Esperanto, Unua Libro, on 26 July 1887. The name of Esperanto derives from Doktoro Esperanto ("Esperanto" translates as "one who hopes"), the pseudonym under which Zamenhof published Unua Libro. Zamenhof had three goals, as he wrote in Unua Libro: (en)
  • El esperanto es una lengua auxiliar cuya base fue creada por el oftalmólogo polaco L. L. Zamenhof en 1876 como resultado de una década de trabajo, con la esperanza de que se convirtiera en la lengua auxiliar internacional. Según las estadísticas, esta es la lengua construida más hablada del mundo hoy en día. (es)
  • L’espéranto est une langue internationale qui, 129 ans après sa création, est parlée dans 120 pays à travers le monde. Nécessitant un court apprentissage pour être utilisable l'espéranto est présenté comme solution efficace et économiquement équitable au problème de communication entre personnes de langues maternelles différentes. N’étant la langue officielle d’aucun État, l'espéranto permet d'établir un pont neutre entre cultures. Certains locuteurs nomment « Espérantie » la zone linguistique formée des lieux géographiques où ils se trouvent. (fr)
  • L'esperanto è una lingua artificiale, sviluppata tra il 1872 e il 1887 dall'oftalmologo polacco di origini ebraiche Ludwik Lejzer Zamenhof. È la più conosciuta e utilizzata tra le lingue ausiliarie internazionali (LAI).Presentata nel Primo Libro (Unua libro - Varsavia, 1887) come Lingvo Internacia ("lingua internazionale"), prese in seguito il nome esperanto ("colui che spera", "sperante") dallo pseudonimo di "Doktoro Esperanto", utilizzato dal suo inventore. Scopo della lingua è di far dialogare i diversi popoli cercando di creare tra di essi comprensione e pace con una seconda lingua semplice ma espressiva, appartenente all'umanità e non a un popolo. Un effetto di ciò sarebbe quello di proteggere gli idiomi "minori", altrimenti condannati all'estinzione dalla forza delle lingue delle naz (it)
  • Esperanto is een door Lejzer Zamenhof ontworpen, makkelijk te leren, politiek neutrale, internationale taal (kunsttaal). In 1887 publiceerde hij onder het pseudoniem Dr. Esperanto - "iemand die hoopt" - het eerste boek over de taal met de titel: La internacia lingvo (de internationale taal). De taal werd echter bekend onder Zamenhofs pseudoniem en kreeg zo de naam Esperanto. (nl)
  • Esperanto (pierwotnie Lingvo Internacia, w tłum. język międzynarodowy) – najbardziej rozpowszechniony na świecie międzynarodowy język pomocniczy. Jego nazwa pochodzi od pseudonimu „Dr. Esperanto”, pod którym Ludwik Zamenhof opublikował w 1887 podstawy języka w książce Język międzynarodowy. Przedmowa i podręcznik kompletny. Jego celem było stworzenie neutralnego i łatwego do nauki języka, przydatnego do międzynarodowej komunikacji, nie zastępującego jednak innych, narodowych języków. (pl)
  • O Esperanto é a língua artificial mais falada no mundo (Esperantujo, 120 países). Ao contrário da maioria das outras línguas planejadas, o esperanto já saiu dos níveis de projeto (publicação de instruções) e semilíngua (uso em algumas poucas esferas da vida social). Seu iniciador, o médico judeu Ludwik Lejzer Zamenhof, publicou a versão inicial do idioma em 1887 com a intenção de criar uma língua de mais fácil aprendizagem e que servisse como língua franca internacional para toda a população mundial (e não, como muitos supõem, para substituir todas as línguas existentes). (pt)
  • Эспера́нто (Esperanto) — самый распространённый плановый язык, созданный варшавским окулистом Лазарем (Людвиком) Марковичем Заменгофом в 1887 году, после десяти лет работы. Первая опубликованная книга по эсперанто называлась «Lingvo internacia. Antaŭparolo kaj plena lernolibro» («Международный язык. Предисловие и полный учебник»). Псевдоним Заменгофа — Эсперанто («Надеющийся») — очень скоро стал названием самого языка. Важнейшими отличительными чертами языка эсперанто, как и многих других плановых языков, являются: (ru)
  • 世界語(Esperanto,又稱「希望語」,因為Esperanto在該語言中的意思为「希望者」),旧译万国新语、爱斯不难读,是最为广泛使用的人工语言。波兰眼科医生柴门霍夫在对其进行了十年的创作工作后于1887年创立了这个语言的基础。世界語的命名來自於Doktoro Esperanto(希望博士),這是柴門霍夫第一次出版《第一本書》時所使用的筆名。最早,柴门霍夫给这门语言取的名字只是“La Lingvo Internacia”,意为“国际语言”。世界語的定位是国际辅助语言,不是用来代替世界上已经存在的语言。柴門霍夫的目標是创立一种简单易学而靈活的语言,一种普世的第二语言,用來促進世界和平及國際了解。现在一些世界语者仍然抱着这样的期望,但大多数的人只是想用它来与外国人打交道以及了解其它的国家和文化。 世界語是目前唯一被人視作为母语的人工語言,據估計約2000人以世界語为母語。 (zh)
rdfs:label
  • Esperanto (en)
  • إسبرانتو (ar)
  • Esperanto (de)
  • Esperanto (es)
  • Espéranto (fr)
  • Lingua esperanto (it)
  • Esperanto (nl)
  • エスペラント (ja)
  • Esperanto (pl)
  • Esperanto (pt)
  • Эсперанто (ru)
  • 世界语 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Esperanto (en)
is dbo:genre of
is dbo:knownFor of
is dbo:language of
is dbo:languageFamily of
is dbo:occupation of
is dbo:officialLanguage of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:country of
is dbp:ideology of
is dbp:language of
is dbp:languages of
is dbp:namedAfter of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is foaf:primaryTopic of