| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Espeletia sind eine Gattung von Halbsträuchern aus der Familie der Korbblütler (Asteraceae). Die Arten sind im nördlichen Südamerika beheimatet, wo sie unter tropisch-montanen Bedingungen vorkommen. Einige Arten finden Verwendung als Heilkräuter. Der Name ehrt José Manuel de Espeleta (1739–1823), den Vizekönig von Neugranada.
- Espeletia es un género de plantas fanerógamas, dicotiledóneas de la tribu Espeletiinae en la familia Compuestas o Asteráceas. Son conocidas comúnmente como "frailejones" y forman una parte importante de la ecología y la biodiversidad de los páramos de Venezuela y de Colombia. En el Ecuador llegan solamente con una especie a las provincias limítrofes con Colombia de Carchi y Sucumbíos, aunque hay una población de distribución aberrante en el centro del país, en los Llanganates de la provincia de Tungurahua. El centro de distribución parece estar en Venezuela, desde donde se han distribuido hacia el sur; el número de especies va disminuyendo conforme uno avanza en esa dirección. Los frailejones presentan una serie de adaptaciones a las drásticas condiciones climáticas de las alturas andinas (frío, alta irradiación UV, estacionalidad diaria, escasez fisiológica de agua) tales como una vellosidad abundante en las hojas y hojas muertas protegiendo el tallo, que es generalmente único. Algunas de estas adaptaciones son características fisiológicas muy sofisticadas. Los frailejones deben su nombre a su porte, que es erguido y con muchas hojas relativamente grandes formando una roseta en la punta, y con las hojas antiguas muertas cubriendo el tallo. A veces dominan nítidamente el paisaje y conforman un verdadero espectáculo. Junto con otras plantas como las achupallas forman la forma de vida paramera "rosetas gigantes". La convergencia adaptativa de ecosistemas semejantes al páramo, como el cinturón afroalpino, se demuestra entre otra cosas por la presencia en los "páramos africanos" de rosetas gigantes semejantes a los frailejones sudamericanos pero de géneros como Dendrosenecio y Lobelia. Los frailejones han sido tratados, entre otros, por el célebre botánico español José Cuatrecasas en Colombia; creando los géneros, muy cercanos a Espeletia, Coespeletia, Ruilopezia, Libanothamnus y Espeletiopsis, cuyas especies comúnmente son conocidas también como frailejones. los frailejones tiene una capa pelucida sobre cada hoja y tienen agua en su interior. Piedrasblancas. JPG Páramo de Piedras Blancas con Espeletia sp. "frailejones". Culcitium. jpg Una especie del género de Asteráceas Culcitium que muestra adaptaciones al clima paramero (Chiles, Carchi, Ecuador). Frailejon. jpg Frailejón del Páramo del Sumapaz, (Cundinamarca, Colombia).
- Espeletia, commonly known as Frailejón or Fraylejón is a genus of perennial subshrubs, in the family Asteraceae. The genus, which is endemic mainly to Colombia, Venezuela and Ecuador, was first formally described by botanist Alexander Von Humboldt in 1801. The genus was named after the New Granada viceroy José Manuel de Ezpeleta. There are about 88 species in this genus, some of which are native to Colombia. The plants live at high altitude in the Páramo ecosystems. The trunk is thick, with succulent hairy leaves disposed in a dense spiral pattern. Marcescent leaves help protect the plants from cold. The flowers are usually yellow, similar to daisies. The status of conservation of the Frailejon plant is endangered due to destruction of the páramo for agricultural purposes, especially potato crops. This activity continues, despite the fact that it was declared illegal by the Colombian government. Species include: Espeletia grandiflora Humb&Bonpl. Espeletia killipii Cuatrec. Espeletia uribei Cuatrec. Espeletia pycnophylla Cuatrec. Espeletia schultzii (Benth. ) W.M. Curtis Espeletia curialensis
- Espeletia is een genus dat deel uitmaakt van de familie van de composieten. Er bestaan meer dan 100 verschillende soorten. Deze worden uitsluitend in de hogere delen van de Noordelijke Andes gevonden, met name in Venezuela, Colombia en Ecuador. De grootste diversiteit aan soorten wordt in Venezuela gevonden. Lokaal staan de planten bekend onder de Spaanse naam frailejón, omdat hun rechtop staande stam en kleed van bruine bladeren doen denken aan monniken (frailes). In haar meest opvallende verschijning groeit Espeletia als een gigantische rozet. De plant heeft aan lange stam met weinig of geen takken, vaak bedenkt met een dikke laag van dode bladeren, met een kroon van wollige bladeren aan de top. Andere espeletia's hebben helemaal geen stam, maar bestaan alleen uit een grote rozet van bladeren. De dode bladeren bieden de plant bescherming tegen het ruige klimaat. De laag wollige haartjes op de bladeren bieden bescherming tegen de ultraviolette straling en tegen uitdroging. Anders dan de meeste planten op de páramo, die klein blijven, wordt de espeletia vaak manshoog en een enkele keer bereikt hij een hoogte van wel 15 meter. Een plant kan ruim 100 jaar oud worden. Espeletia-soorten worden gevonden vanaf een hoogte van ongeveer 2800 meter tot een hoogte van ongeveer 4600 meter, in variërende leefgebieden: van steile hellingen en rotsgronden tot moerassen en venen. De verschillende soorten espeletia's verschillen enorm in onder meer de omvang, de bloeiwijze en de wijze van bestuiving. Deze enorme variatie is opmerkelijk voor een genus dat naar men aanneemt minder dan 5 miljoen jaar oud is. Men ziet dit als een voorbeeld van het aanpassingsvermogen van planten aan hun omgeving. De eerste Espeletia werd in 1809 beschreven door Aimé Bonpland en Alexander von Humboldt, in hun Plantae Aequinoctiales. Zij zagen de plant in 1801, toen José Celestino Mutis hen meenam naar de páramos boven Bogota voor een botanische expeditie. Zij noemden de plant naar Don José de Ezpeleta, onderkoning van de toenmalige kolonie die de expeditie had gefinancierd. In de 20e eeuw deed de botanicus José Cuatrecasas veel onderzoek naar Espeletia, en hij classificeerde de verschillende soorten. Modern moleculair onderzoek doet vermoeden dat de indeling van Cuatrecasas niet helemaal correct is.
- Espeletia é um género botânico pertencente à família Asteraceae.
|
| rdfs:comment
|
- Die Espeletia sind eine Gattung von Halbsträuchern aus der Familie der Korbblütler (Asteraceae). Die Arten sind im nördlichen Südamerika beheimatet, wo sie unter tropisch-montanen Bedingungen vorkommen. Einige Arten finden Verwendung als Heilkräuter. Der Name ehrt José Manuel de Espeleta (1739–1823), den Vizekönig von Neugranada.
- Espeletia é um género botânico pertencente à família Asteraceae.
- Espeletia es un género de plantas fanerógamas, dicotiledóneas de la tribu Espeletiinae en la familia Compuestas o Asteráceas. Son conocidas comúnmente como "frailejones" y forman una parte importante de la ecología y la biodiversidad de los páramos de Venezuela y de Colombia.
- Espeletia is een genus dat deel uitmaakt van de familie van de composieten. Er bestaan meer dan 100 verschillende soorten. Deze worden uitsluitend in de hogere delen van de Noordelijke Andes gevonden, met name in Venezuela, Colombia en Ecuador. De grootste diversiteit aan soorten wordt in Venezuela gevonden. Lokaal staan de planten bekend onder de Spaanse naam frailejón, omdat hun rechtop staande stam en kleed van bruine bladeren doen denken aan monniken (frailes).
- Espeletia, commonly known as Frailejón or Fraylejón is a genus of perennial subshrubs, in the family Asteraceae. The genus, which is endemic mainly to Colombia, Venezuela and Ecuador, was first formally described by botanist Alexander Von Humboldt in 1801. The genus was named after the New Granada viceroy José Manuel de Ezpeleta. There are about 88 species in this genus, some of which are native to Colombia. The plants live at high altitude in the Páramo ecosystems.
|
