The Espanca script is the only complete signary (alphabetical sequence) known of the Paleohispanic scripts. It is inscribed on a piece of slate, 48×28×2 cm. This alphabet consists of 27 letters written double. The 27 letters in the outer line are written in a better hand than those of the inner line, from which it has been inferred that the slate was a teaching exercise in which a master wrote the alphabet and a student copied it.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • The Espanca script is the only complete signary (alphabetical sequence) known of the Paleohispanic scripts. It is inscribed on a piece of slate, 48×28×2 cm. This alphabet consists of 27 letters written double. The 27 letters in the outer line are written in a better hand than those of the inner line, from which it has been inferred that the slate was a teaching exercise in which a master wrote the alphabet and a student copied it. The signary doesn't exactly match any of the known paleohispanic scripts, but it is clearly related to the southwestern Tartessian script and to the southeastern Iberian script. The first 13 letters match letters of the 22-letter the Phoenician alphabet in both shape and relative order: 𐤀 𐤁 𐤂 𐤃 𐤉 𐤊 𐤋 𐤌 𐤍 𐤎 𐤏 𐤔 𐤕 (A B C D I K L M N Ξ O S T). The remaining letters include the other Phoenician letters, slightly out of order: 𐤅 𐤄 𐤈 𐤇 𐤐 𐤑 𐤒 𐤓 𐤆 (U E Θ H P Ϻ Q R Z), supplemented by five letters seemingly original to the Paleohispanic scripts.
  • El signari d'Espanca és l'únic signari sencer conservat d'una escriptura paleohispànica. Està realitzat sobre una petita placa d'esquist (48 x 28 x 2 cm. ) que va aparèixer fora de context i per tant no disposa de datació arqueològica. És un signari doble que consta de 27 signes i que probablement correspon a un exercici d'aprenentatge, ja que consta de dues línies, la primera està traçada amb seguretat i probablement correspon a l'exemple traçat pel mestre, mentre que la segona, traçada amb inseguretat, sembla correspondre a l'alumne. No coincideix exactament amb cap de les escriptures conegudes a través d'inscripcions, encara que pertany clarament al grup meridional i que ha aparegut en la zona nuclear del signari sud-occidental. Cal destacar que els 13 primers signes conserven l'ordre relatiu corresponent a l'alfabet fenici. Sobre el seu origen no hi ha consens: per a alguns investigadors el seu origen està directament i únicament lligat a l'alfabet fenici, mentre que per a d'altres en la seva creació també hi hauria influït l'alfabet grec.
  • El signario de Espanca es el único signario entero conservado de una escritura paleohispánica. Está realizado sobre una pequeña placa de esquisto (48 x 28 x 2 cm) que apareció fuera de contexto y por lo tanto no dispone de datación arqueológica. Es un signario doble que consta de 27 signos y que probablemente corresponde a un ejercicio de aprendizaje, ya que consta de dos líneas, la primera está trazada con mayor seguridad y probablemente corresponde al ejemplo trazado por el maestro, mientras que la segunda, trazada con mayor inseguridad, parece corresponder al alumno. No coincide exactamente con ninguna de las escrituras conocidas a través de inscripciones, aunque pertenece claramente al grupo meridional y ha aparecido en la zona nuclear de la escritura tartésica o del sudoeste. Cabe destacar que los 13 primeros signos conservan el orden relativo correspondiente al alfabeto fenicio. Sobre su origen no hay consenso: para algunos investigadores su origen esta directa y únicamente vinculado al alfabeto fenicio, mientras que para otros en la su creación también habría influido el alfabeto griego.
  • A descoberta em 1987 de uma nova inscrição cónia em Espanca, veio trazer uma nova perspectiva às teorias de valoração até agora propostas. Feita numa pequena estela (48 x 28 x 2 cm), não se trata ainda de uma inscrição bilingue, como aqueles que permitiram a tradução da Hieroglífica Egípcia ou da Cuneiforme, mas de um duplo alfabeto, ou seja, de uma dupla lista ordenada de todos os signos utilizados na Escrita dos Cónios. O achado, embora descoberto fora de contexto, pôde ser datado do século V a.C. e apresenta a Escrita Cónia tal como ela era a essa data. A inscrição era composta por duas linhas de caracteres escritas aparentemente por dois escribas diferentes em que a linha superior apresenta uma qualidade e segurança de traço claramente superior à da linha inferior. Isto, e o facto de as linhas repetirem os mesmos caracteres na mesma sequência levou Javier de Hoz a identificá-la muito correctamente como um exercício de aprendizagem de gravação de estelas, em que o texto ensaiado era o alfabeto da Escrita Cónia. São registados um total de 27 signos, sendo que os primeiros treze derivam claramente do alfabeto fenício, respeitando inclusivamente a sua ordenação tradicional. São estes os signos representados nesta inscrição, que pelo seu carácter tão especial separámos da tabela de estelas presente nesta obra: Estamos perante um conjunto de 26 caracteres em que Javier de Hoz reconheceu dois grupos. O primeiro reunia símbolos de origem fenícia, na sua ordem original para as oclusivas sonoras e surdas, nasais, a líquida, duas da sibilantes, a semivogal e para o conhecido signo do Aleph. Esta absorção directa implica a correspondência fonética directa em relação aos sons que estes signos fenícios representavam. Constitui igualmente a prova da origem fenícia da Escrita Cónia. O segundo grupo reúne adaptações dos signos fenícios e novos sinais inventados localmente para representarem fonemas ausentes nessa escrita, mas presentes na língua dos Cónios. Javier de Hoz termina a sua análise deste alfabeto lembrando que como se descobriu no Alfabeto etrusco de Marsiliana, podem ter sido registados neste alfabeto alguns sinais caídos em desuso e que apenas o peso da tradição fazia ainda surgir neste tipo de inscrições pedagógicas. A aparição destes dois grupos, em que um apresenta os signos que mantiveram os mesmos valores originais e em que o segundo inclui as adaptações e os signos inventados não é novidade na História da Escrita. Com efeito, assistimos precisamente ao mesmo fenómeno no alfabeto ugarítica e até nas primeiras formas do alfabeto grego. Línguas da Espanha Língua portuguesa Península Ibérica Hispânia Povos ibéricos pré-romanos
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdf:type
rdfs:comment
  • The Espanca script is the only complete signary (alphabetical sequence) known of the Paleohispanic scripts. It is inscribed on a piece of slate, 48×28×2 cm. This alphabet consists of 27 letters written double. The 27 letters in the outer line are written in a better hand than those of the inner line, from which it has been inferred that the slate was a teaching exercise in which a master wrote the alphabet and a student copied it.
  • El signari d'Espanca és l'únic signari sencer conservat d'una escriptura paleohispànica. Està realitzat sobre una petita placa d'esquist (48 x 28 x 2 cm. ) que va aparèixer fora de context i per tant no disposa de datació arqueològica.
  • El signario de Espanca es el único signario entero conservado de una escritura paleohispánica. Está realizado sobre una pequeña placa de esquisto (48 x 28 x 2 cm) que apareció fuera de contexto y por lo tanto no dispone de datación arqueológica.
  • A descoberta em 1987 de uma nova inscrição cónia em Espanca, veio trazer uma nova perspectiva às teorias de valoração até agora propostas. Feita numa pequena estela (48 x 28 x 2 cm), não se trata ainda de uma inscrição bilingue, como aqueles que permitiram a tradução da Hieroglífica Egípcia ou da Cuneiforme, mas de um duplo alfabeto, ou seja, de uma dupla lista ordenada de todos os signos utilizados na Escrita dos Cónios.
rdfs:label
  • Espanca script
  • Signari d'Espanca
  • Copa Rous
  • Alfabeto de Espanca
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is owl:sameAs of