| dbpedia-owl:abstract
|
- Ernest de Baviera (Munic, 17 de desembre de 1554 - Arnsberg, 17 de febrer 1612 va ser príncep-bisbe de Freising, de Hildesheim, Lieja, de Münster i príncep-elector arquebisbe de Colònia . Va acumular tot aquests mandats fins a la seva mort a 1612. També va ésser príncep-abat del principat de Stavelot-Malmedy des del 1581.
- Ernst von Bayern, war Fürstbischof von Freising, Hildesheim, Lüttich, Münster, Fürstabt des Reichsabtei Stablo-Malmedy und von 1583 bis 1612 Erzbischof von Köln, ohne die Priesterweihe empfangen zu haben.
- Ernest of Bavaria (German: Ernst von Bayern) (17 December 1554 – 17 February 1612) was Prince-elector-archbishop of the Archbishopric of Cologne from 1583 to 1612 as successor of the expelled Gebhard Truchsess von Waldburg. He was also bishop of Münster, Hildesheim, Freising and Liège. Ernest was born in Munich, the son of Albert V, Duke of Bavaria, and Anna of Austria. Duke Albert had destined his third son, Ernest, for the clerical vocation. He was educated and trained by the Jesuits. In 1565 he became a canon at Salzburg, and soon afterward at Cologne, Treves, and Würzburg as well; in the autumn of 1565, at the age of twelve, he likewise was elected bishop of Freising. Albert's wishes no doubt centered upon the neighboring archdiocese of Salzburg; but in 1569, when Elector Salentin VII of Isenburg-Grenzau incurred difficulties with the curia for non-recognition of the Council of Trent and was contemplating resignation, Ernest was proposed by his father, who had the support of the Spanish government at Brussels, as Salentin's successor. At the imperial Diet of Speyer (1570), the negotiations with Salentin were so far advanced that Ernest went to Cologne in November, and served his first residence there as canon till May 1571, such being the preliminary condition in the line of election. Salentin's resignation, however, was deferred, and in 1573 he actually submitted to the Council of Trent, and was thereupon confirmed by the curia as archbishop, foregoing the priestly consecration. That year instead saw Ernest elected, at the age of 19, as bishop of the small see of Hildesheim. In 1577, after the Bavarian court had failed in an attempt to secure Münster for Ernest, efforts looking to Cologne were resumed and prosecuted more zealously than before. Moreover, the support of the curia now heightened the hope of some practical result. Duke Ernest, who for a time, in 1572, had well-nigh thwarted all his father's plans by a suddenly outcropping disinclination to ward the spiritual vocation, was sent to Rome in the spring of 1574, for a sojourn of nearly two years, by way of reward for submitting to his father's will. At Rome he won the particular good-will of the pope, so that Gregory XIII resolved to support, with all his might, Ernest's installation as coadjutor to Salentin; in fact, the advancement of Bavarian family interests appeared to be the only possible way of recovering a more secure standing for the Roman Catholic Church in Lower Germany. The status which had been gained by the election of Ernest to Hildesheim could not as yet, by itself alone, afford a very trustworthy base of support. But against the common plans of Salentin, the curia, and the Bavarian court, opposition manifested itself on the side of the chapter at Cologne; when, in 1577, Salentin resigned, Ernest was defeated at the new election by twelve votes to ten by Gebhard Truchsess von Waldburg, who was elected by the Protestants and the lukewarm Catholics of the chapter. Duke Albert, as well as the papal nuncio at Cologne, Bartolomeo Portia, protested against the election; but as both the emperor and the electors espoused Gehbard's cause, and as he passed for a good Catholic, receiving priestly consecration in March 1578, and swearing to the Council of Trent, the curia disregarded the Bavarian protest and in March 1580, confirmed the election. In 1581 Ernest was elected the Bishop of Liège. When Archbishop Gebhard of Truchsess Waldburg converted to Protestantism in 1583, Ernest was elected Archbishop of Cologne on 22 May 1583. With Spanish and Bavarian troops he quickly drove Gebhard into Werl in the Cologne War. In 1584 he was elected the Bishop of Münster, and also in that year the Papacy nuntiator was published. The Archbishopric of Cologne was important because it was one of the seven Imperial Electors of Holy Roman Empire, and as three of them were already Protestant, if Cologne was ruled by a Protestant a Protestant Emperor could be elected. By now he was the Archbishop of Cologne and the Bishop of Liège, Münster, Freising and Hildesheim, and he was called the protector of Roman Catholicism in northwestern Germany. He was an ardent supporter of the Counter-Reformation, and assisted the Catholics in Jülich-Cleves-Berg and Baden. In 1595 he selected his nephew Ferdinand of Bavaria to be the coadjutor of the bishoprics and retired from most secular affairs. Ernest died in 1612 in Arnsberg, Westphalia, and was buried in Cologne Cathedral. He was succeeded by Ferdinand of Bavaria.
- Ernesto de Wittelsbach (Múnich, 17 de diciembre de 1554 - Arnsberg, 17 de febrero de 1612. Noble y religioso alemán. Fue Príncipe Obispo de Freising, de Hildesheim, Lieja, de Münster y Príncipe Elector Arzobispo de Colonia . Acumulara estos mandatos hasta su muerte, acaecida en 1612. También fue Príncipe Abad del principado de Stavelot-Malmedy desde 1581.
- Ernest de Bavière est un homme religieux et politique du Saint-Empire romain germanique.
- Era inoltre principe-vescovo di Münster, Hildesheim, Frisinga e Liegi.
- Ernst van Beieren was de jongste zoon van hertog Albrecht V van Beieren en Anna van Oostenrijk. Hij was bisschop van Freising en Munster en aartsbisschop-keurvorst van Keulen. In 1581 werd hij ook prins-bisschop van Luik en vorst-abt in Stavelot. Ernst ontving geen enkele wijding.
- Ernst von Bayern var en fyrstebiskop i erkebiskedømmet Freising, bispedømmet Hildesheim, bispedømmet Lüttich og bispedømmet Münster, fyrsteabbed i Riksabessi Stablo-Malmedy og fra 1583 til 1612 erkebiskop av Köln, uten å ha blitt ordinert.
- Ernest Wittelsbach – książę bawarski, elektor i arcybiskup Kolonii, biskup Münster, Hildesheim, Liège, Fryzyngi. Syn księcia Albrechta V Bawarskiego i Anny Habsburg. Jego dziadkami byli Wilhelma Wittelsbach książę Bawarii, i Maria, księżniczka badeńska, oraz Ferdynand I Habsburg, cesarz rzymski, i Anna Jagiellonka, księżniczka czeska i węgierska. Jako trzeci syn został przeznaczony do stanu kapłańskiego. Został wychowany przez jezuitów. W 1565 roku rozpoczął swoją karierę, został kanonikiem w Salzburgu. Następnie służył w Kolonii, Trewirze, Würzburgu. W wieku dwunastu lat został wybrany biskupem Fryzyngi. Ojciec chciał, aby syn został również biskupem Salzburga, jednak gdy w 1569 rozpoczęły się starania o usunięcie arcybiskupa Kolonii i elektora Rzeszy Salentina Isenburg-Grenzau Albrecht zgłosił syna jako potencjalnego następcę. W 1570 roku na Sejmie Rzeszy w Spirze wydawało się że Salentin zrzeknie się tytułu. Ernest udał się w 1571 roku do Kolonii. Jednak Salentin zmienił zdanie i nadal pozostawał elektorem i arcybiskupem. W wieku 19 lat został wybrany biskupem Hildesheim. Po nieudanej próbie obsadzenia Ernesta na Katedrze Münster ponownie rozpoczęto starania o arcybiskupstwo Kolonii. Wiosną 1574 roku Ernest został wysłany do Rzymu gdzie miał odzyskać swoje powołanie, które w ostatnich latach słabło. Zdobył tam zaufanie papieżaGrzegorza XIII. Papież obiecał wspierać karierę młodego biskupa. W 1577 roku Salentin rezygnuje z funkcji. Nowym arcybiskupem i elektorem Kolonii został wybrany w wyniku głosowania Gebhard Truchsess von Waldburg, który otrzymał 10 głosów, zaś Ernest jedynie dwa. Arcybiskup Kolonii był jednym z siedmiu Elektorów Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego którzy wybierali cesarza rzymskiego. W tym czasie trzech spośród siedmiu elektorów było protestantami, istniała więc poważna groźba wybrania na kolejnego cesarza protestanta. W 1581 roku Ernest został wybrany na biskupa Liège. W 1583 roku książę elektor arcybiskup Gebhard Truchsess von Waldburg przeszedł na Protestantyzm. 22 maja 1583 Ernest został arcybiskupem Kolonii, arcykanclerzem Włoch, księciem elektorem. Rok później został wybrany biskupem Münster. Wspierał działania kontrreformacji. W 1595 roku mianował swojego bratanka Ferdynanda Wittelsbacha na biskupa koadiutora.
- Ernesto de Wittelsbach ou Ernesto da Baviera (em alemão Ernst von Bayern) foi um estadista, nobre e religioso alemão. Foi Príncipe Bispo de Freising, de Hildesheim, do Principado de Liège, de Münster, Príncipe Eleitor Arcebispo de Colônia do Sacro Império Romano-Germânico e Príncipe Abade do principado de Stavelot-Malmedy desde 1581. Exerceu cumulativamente todos os cargos até a sua morte.
|
| rdfs:comment
|
- Ernest de Baviera (Munic, 17 de desembre de 1554 - Arnsberg, 17 de febrer 1612 va ser príncep-bisbe de Freising, de Hildesheim, Lieja, de Münster i príncep-elector arquebisbe de Colònia . Va acumular tot aquests mandats fins a la seva mort a 1612. També va ésser príncep-abat del principat de Stavelot-Malmedy des del 1581.
- Ernst von Bayern, war Fürstbischof von Freising, Hildesheim, Lüttich, Münster, Fürstabt des Reichsabtei Stablo-Malmedy und von 1583 bis 1612 Erzbischof von Köln, ohne die Priesterweihe empfangen zu haben.
- Ernest of Bavaria (German: Ernst von Bayern) (17 December 1554 – 17 February 1612) was Prince-elector-archbishop of the Archbishopric of Cologne from 1583 to 1612 as successor of the expelled Gebhard Truchsess von Waldburg. He was also bishop of Münster, Hildesheim, Freising and Liège. Ernest was born in Munich, the son of Albert V, Duke of Bavaria, and Anna of Austria. Duke Albert had destined his third son, Ernest, for the clerical vocation. He was educated and trained by the Jesuits.
- Ernesto de Wittelsbach (Múnich, 17 de diciembre de 1554 - Arnsberg, 17 de febrero de 1612. Noble y religioso alemán. Fue Príncipe Obispo de Freising, de Hildesheim, Lieja, de Münster y Príncipe Elector Arzobispo de Colonia . Acumulara estos mandatos hasta su muerte, acaecida en 1612. También fue Príncipe Abad del principado de Stavelot-Malmedy desde 1581.
- Ernest de Bavière est un homme religieux et politique du Saint-Empire romain germanique.
- Era inoltre principe-vescovo di Münster, Hildesheim, Frisinga e Liegi.
- Ernst van Beieren was de jongste zoon van hertog Albrecht V van Beieren en Anna van Oostenrijk. Hij was bisschop van Freising en Munster en aartsbisschop-keurvorst van Keulen. In 1581 werd hij ook prins-bisschop van Luik en vorst-abt in Stavelot. Ernst ontving geen enkele wijding.
- Ernst von Bayern var en fyrstebiskop i erkebiskedømmet Freising, bispedømmet Hildesheim, bispedømmet Lüttich og bispedømmet Münster, fyrsteabbed i Riksabessi Stablo-Malmedy og fra 1583 til 1612 erkebiskop av Köln, uten å ha blitt ordinert.
- Ernest Wittelsbach – książę bawarski, elektor i arcybiskup Kolonii, biskup Münster, Hildesheim, Liège, Fryzyngi. Syn księcia Albrechta V Bawarskiego i Anny Habsburg. Jego dziadkami byli Wilhelma Wittelsbach książę Bawarii, i Maria, księżniczka badeńska, oraz Ferdynand I Habsburg, cesarz rzymski, i Anna Jagiellonka, księżniczka czeska i węgierska. Jako trzeci syn został przeznaczony do stanu kapłańskiego. Został wychowany przez jezuitów.
- Ernesto de Wittelsbach ou Ernesto da Baviera (em alemão Ernst von Bayern) foi um estadista, nobre e religioso alemão. Foi Príncipe Bispo de Freising, de Hildesheim, do Principado de Liège, de Münster, Príncipe Eleitor Arcebispo de Colônia do Sacro Império Romano-Germânico e Príncipe Abade do principado de Stavelot-Malmedy desde 1581. Exerceu cumulativamente todos os cargos até a sua morte.
|
