| dbpprop:abstract
|
- Epsilon Aurigae (ε Aur / ε Aurigae) is a star in the constellation Auriga. It is traditionally known as Almaaz, Haldus, or Al Anz. Epsilon Aurigae is an eclipsing binary system composed of a bright F0 supergiant and an invisible companion of nearly the same mass. About every 27 years, epsilon Aurigae's brightness drops from an apparent visual magnitude of +2.92 to +3.83 . This dimming lasts between 640-730 days . In addition to this eclipse, the system also has a low amplitude pulsation with a period around 66 days. The system lies approximately 2,000 light years from Earth. Epsilon Aurigae was first suspected to be a variable star when German astronomer Johann Fritsch observed it in 1821. Later observations by Eduard Heis and Friedrich Wilhelm Argelander reinforced Fritsch's initial suspicions and attracted attention to the star. Hans Ludendorff, however, was the first to study the star in great detail. His work revealed that the system was an eclipsing binary variable star, or a star that dims when its partner obscures its light. Epsilon Aurigae's eclipsing companion has been subject to much debate since the object does not emit as much light as is expected for an object its size. As of 2008, the most popularly accepted model for this companion object is a binary star system surrounded by a massive, opaque disk of dust; theories speculating that the object is a large, semitransparent star or a black hole have since been discarded.
- Almaaz (auch Al Anz oder Haldus) ist der Name des Sterns ε Aurigae (Epsilon Aurigae) im Sternbild Fuhrmann. Die Bedeutung dieses arabischen Namens ist der Ziegenbock. Almaaz ist ein veränderlicher Stern vom Typ Algol in etwa 2.000 Lichtjahren Entfernung. Er ist ein Bedeckungsveränderlicher, d.h. zwei Sterne unterschiedlicher Leuchtkraft umkreisen einander und wenn sich die dunklere Komponente vor die hellere schiebt, nimmt die scheinbare Helligkeit ab. Von allen bekannten Bedeckungsveränderlichen weist ε Aurigae mit rund 27 Jahren (9892 Tage) die größte Periode auf. Die erste Bedeckung von Almaaz wurde bereits im Jahre 1821 vom deutschen Amateurastronomen J. H. Fritsch beobachtet, womit dieser Stern zu einem der ersten bedeckungsveränderlichen Sternen gehört, die entdeckt wurden. Die Periodizität der Lichtkurve wurde allerdings erst 1903 von Hans Ludendorff nachgewiesen und untersucht. Die Bedeckungsphase dauert insgesamt recht genau zwei Jahre, das Minimum zwischen dem so genannten zweiten und dritten Kontakt dauert etwa 330 Tage. Die letzte Bedeckung dieses Doppelsterns fand in den Jahren 1982 bis 1984 statt, die nächste Bedeckung ist für die Jahre 2009 bis 2011 zu erwarten. Der Spektraltyp der 15 bis 30 Sonnenmassen schweren Hauptkomponente ist A8Ia-F2Ia, über die Natur der sekundären Komponente kann aus spektroskopischen Untersuchungen keine sichere Aussage getroffen werden.
- Èpsilon Aurigae (ε Aur / ε Aurigae) és una estrella de la constel·lació Auriga. També es coneguda amb els noms de Haldus, Almaaz, o Al Anz. Èpsilon Aurigae és una binària eclipsant, el seu esclat varia en la magnitud visual aparent entre +3,0 i +3,8 amb un període de uns 9.890 dies (~27.1 anys). Està a uns 2.000 anys-llum de distància. La component visible és una supergegant que pertany a la classe espectral A8 és una de les estrelles més lluminoses conegudes. El seu diàmetre correspon a uns 100 diàmetres solars. L'altre component (eclipsant) no és visible. La tesi més acceptada és que es tracta de una o dues estrelles petites amb un anell de pols opaca de cantó, la qual cosa produiria els eclipses observats de dos anys de duració. La hipòtesi alternativa és que seria immensa, però de baixa densitat, i per tant semi-transparent. El pròxim eclipse ocorrerà des de 2009-2011, i es creu que una vasta observació permetre en el futur fer-se una idea de la naturalesa d'aquest sistema.
- Almaaz, Haldus o Al Anz (ε Aurigae / ε Aur / 7 Aurigae) es la quinta estrella más brillante de la constelación de Auriga. Es una binaria eclipsante cuya magnitud aparente varía entre +3,0 y +3,8 en un ciclo de unos 27,12 años y el eclipse dura dos años aproximadamente. Está a unos 2000 años luz de distancia del Sistema Solar.
- Epsilon Aurigae (ε Aur / ε Aurigae) on tähti Ajomiehen tähdistössä. Sen perinteinen nimi on Haldus tai Almaaz. Tähti on noin 2000 valovuoden päässä. Epsilon Aurigae on pitkäjaksoinen pimennysmuuttuja, jonka näennäinen kirkkaus vaihtelee +3.03 -- +3.83 9890 päivän (~27.6 vuoden jaksoissa). Jakso on pisin tunnettu pimennysmuuttujan jakso. Tähti on yksi tähtitaitaan tuntemattomimmista kohteista. Epsilon Aurigae on spektroskooppinen kaksoistähti ja myös Epsilon 1, 2 Aurigae näennäinen kaksoistähti. Tähdellä on kaksi komponenttia, näkyvä ja näkymätön. Näkyvä on 100 Auringon läpimittainen luokan F0epIa (A8Ia?))ylijättiläistähti, joka on 47000 aurinkoa kirkkaampi ja jonka massa on 15-19 (15-30?) Auringon massaa. Luokan F ylijättiläiset ovat hyvin harvinaisia. Tähden pintalämpötila on 7800 K. Koko systeemin absoluuttinen kirkkaus on Näkymätön komponentti jonka spektri on B5V? on ehkä pölykiekon ympäröimä tähti tai kaksoistähti. Sen massa on samaa luokkaa kuin päätähden massa. Tämä kykenee tuottamaan 647 vuorokaiden levyiset pimennykset. Tähtien väli on luultavasti 25 AU, pölykiekon tai renkaan halkaisija on 20 AU. Renkaassa lienee aukko keskellä, koska Epsilon Aurigae kirkastuu hieman keskellä. Kiekko on kallellaan hieman A:n ja B:n välisiä ratoja vastaan. B-komponentin massa on ehkä 4-15 Auringon massaa.
- Epsilon Aurigae (ε Aur / ε Aurigae) est une étoile de la constellation du Cocher. Elle porte également les noms traditionnels Haldus, Almaaz ou Al Anz. Epsilon Aurigae est une binaire à éclipses, dont la luminosité varie entre les magnitudes +3,0 et +3,8 sur une période d'environ 9890 jours (~27,1 ans). Elle est distante d'environ 2000 années-lumière. La composante visible est une supergéante de type spectral A8 et est parmi les étoiles les plus brillantes à moins de 1000 parsecs du Soleil. Son diamètre est égal à environ 100 diamètres solaires. L'autre composante (éclipsante) n'est pas visible. L'hypothèse la plus probable est qu'elle est constituée d'une ou deux petites étoiles avec un anneau de poussière opaque à proximité immédiate, produisant les éclipses observées de durée 2 ans. L'autre hypothèse est qu'elle est immense, mais de faible densité et donc semi-transparente. Si c'est le cas, cela constituerait le plus grand objet connu de l'univers. Un des phénomènes observés durant l'éclipse est que le niveau d'obscurcissement de l'étoile A par la compagne diminue brièvement, comme s'il existait un trou dans cette dernière. Ce système a été un candidat précoce susceptible de contenir un trou noir mais les deux modèles cités ci-dessus sont maintenant préférés. Voir et La prochaine éclipse aura lieu en 2009-2011, et on espère que les observations poussées qui auront certainement lieu fourniront plus d'informations sur la nature de ce système. Trouver l'étoile n'est pas difficile : elle constitue l'apex du triangle isocèle constituant le 'nez' de la constellation du Cocher, et est visible tout l'hiver dans l'hémisphère nord, à proximité de l'étoile jaune et brillante Capella.
- Epsilon Aurigae è una stella della costellazione dell'Auriga. È chiamata anche Almaaz, Haldus, o Al Anz. Epsilon Aurigae è una famosa binaria ad eclisse, la cui luminosità varia tra la magnitudine +3,0 +3,8 in un periodo di 9.890 giorni (~27,1 anni). È situata a 2.000 anni luce dalla Terra. La componente visibile del sistema è una supergigante gialla di classe spettrale A8Iab ed è una delle stelle più luminose nel raggio di 1000 parsec dal Sole. Ha un diametro 100 volte quello solare. La seconda componente ci risulta invisibile. Vi sono tre ipotesi sul motivo di tale invisibilità: La prima e più accreditata è che consista di una o due piccole stelle circondate da un anello di polveri opache proprio nei pressi del bordo stellare, producendo le eclissi osservate della durata di 2 anni. La seconda e che questa stella sia ugualmente grande, ma di bassa densità, e pertanto semi-trasparente. La terza e più affascinante è che questo sistema contenga un buco nero, ma prevalgono le due ipotesi precedenti. Vedi e . La prossima eclisse si verificherà tra il 2009 e il 2011, saranno disponibili nuovi strumenti per studiarla, in questo modo si spera che le osservazioni condotte in futuro possano far luce sulla vera natura di questo enigmatico sistema. Un gruppo internazionale guidato da Jeff Hopkins, direttore dello Hopkins Phoenix Observatory, sta raccogliendo i dati fotometrici relativi alla prossima eclisse.
- アル・マーズ（Almaaz）は、ぎょしゃ座ε星のことで、視等級は3.0等から3.8等まで変光するアルゴル型食変光星である。スペクトル型はA8の超巨星で、距離は2000 - 2500光年と見られている。
- Al Anz (ook Epsilon Aurigae, Haldus of Almaaz genoemd) is een heldere ster in het sterrenbeeld van de Voerman (Auriga). Het is een eclipserende dubbelster die van +3.0 tot +3.8 in helderheid varieert met een periode van ongeveer 9890 dagen (~27.1 jaar) en met een minimum van ongeveer twee jaar. Dit maakt Al Anz enigszins raadselachtig, voor een dergelijk lang minimum zou een bijzonder groot, maar lichtzwak object nodig zijn. Al Anz bevindt zich op ongeveer 2000 lichtjaar afstand. De zichtbare ster is een superreus met spectraalklasse A8, en is één van de meest lichtgevende sterren in 1000 parsecs van de Zon. De diameter van deze ster is 100 maal groter dan de Zon. De andere (geëclipseerde) ster is niet zichtbaar.
- Epsilon Aurigae (ε Aur / ε Aurigae, znana też jako Almaaz) – gwiazda zmienna w gwiazdozbiorze Woźnicy. Widoczny komponent systemu to nadolbrzym należący do typu widmowego A8 (lub F0), oddalony o około 2000 lat świetlnych, mniej więcej 40 tysięcy razy jaśniejszy od Słońca, którego jasność obserwowana wynosi +3,0. Jest gwiazdą zmienną zaćmieniową, gdyż co około 27,1 lat jasność obserwowana systemu spada do +3,8 na mniej więcej dwa lata (czyli jasność gwiazdy widoczna z Ziemi maleje o połowę), gdy obiekt orbitujący wokół widocznej gwiazdy wchodzi między nią a Ziemię, powodując zaćmienie. Jest to najdłuższy znany okres dla tego typu gwiazd. Sam obiekt świeci zbyt słabo w porównaniu z gwiazdą główną, by widzieć go z Ziemi i jego natura do dziś nie jest jednoznacznie ustalona przez astronomów. Co więcej, podczas zaćmienia widmo głównej gwiazdy nie jest zmienione (poza równomierną redukcją na wszystkich częstotliwościach), co wyklucza zastosowanie metod spektroskopii w celu ustalenia natury obiektu. Główny problem związany z wyjaśnieniem natury systemu pochodzi z faktu, że obiekt wywołujący dwuletnie zaćmienie dużej gwiazdy głównej musi być prawdziwie gigantyczny. Jeżeli byłaby to gwiazda, jak twierdziła wczesna hipoteza bazowana na podstawie analogii do innych gwiazd zmiennych zaćmieniowych, byłby to jeden z najbardziej egzotycznych obiektów znanych astronomii, niezwykle zimny i słabo świecący, ponad 2 tysiące razy większy od Słońca, jak również największy zwarty obiekt znany ludzkości. Te niezwykłe właściwości spowodowały, że hipoteza ta została odrzucona jako mało prawdopodobna. Hipoteza ta nie potrafiła też wyjaśnić dodatkowej komplikacji biorącej się z faktu, że w kulminacyjnym punkcie zaćmienia jasność gwiazdy niespodziewanie wzrasta. Obecnie wiodąca hipoteza co do natury systemu przyjmuje, że obiekt powodujący zaćmienie gwiazdy głównej to orbitująca gwiazda podwójna otoczona dużym dyskiem ciemnego pyłu. Taki system byłby wystarczająco duży, by spowodować zaćmienie, a jednocześnie luka wolna od pyłu między samymi gwiazdami przepuszczająca światło wyjaśniałaby zwiększenie jasności w samym środku zaćmienia. Następne zaćmienie gwiazdy będzie miało miejsce w latach 2009-2011 i będzie intensywnie obserwowane przez najnowsze teleskopy, co być może dostarczy nowe dane, które pozwolą na ustalenie, czy hipoteza ta jest zgodna z prawdą. Zmienność gwiazdy została po raz pierwszy zauważona w 1821, lecz przyciągnęła uwagę astronomów dopiero po 1848, kiedy zaobserwowano kolejny cykl gwiazdy. Istnienie wahań z okresem 27,1 lat rozpoznano w 1903. Od tego czasu gwiazda jest uważnie obserwowana.
- 御夫座ε (ε Aur / ε Aurigae) 是在御夫座的一顆恆星，它的固有名稱是Haldus、Almaaz、或Al Anz，中國稱之為柱一。 御夫座ε是食雙星，視星等以9,890天（大約27.1年）的週期在+3.0和 +3.8等之間變化，與地球的距離大約2,000光年。 可以看見的主星是一顆光譜類型為A8的超巨星，是在距離太陽1,000秒差距內最亮的恆星之一，直徑相當於太陽的100倍。它的伴星（成食星）則看不見。 最受偏愛的假說是有一個擁有一或二顆小天體並以側面朝向地球的環狀雲氣，在環繞的周期中造成大約2年之久的遮蔽現象。 替代的假說是有個非常巨大，但是密度很低的半透明體。 在食的期間呈現的現象是A星的光度暫時被這個夥伴降低了一些，好像這個夥伴是有孔的。 早期這個系統被列為黑洞的候選者，但是前面兩個模型較被接受。參見 和 下一次的食將發生在2009至2011年，期待能進行廣泛的觀察，也許能進一步的洞察這一個系統的本質。 要找到這一顆恆星並不難，它被視為御夫的鼻子，位在一個等腰三角形的尖頂，與明亮的黃色星五車二相距不遠，在北半球的冬天很容易看見。
|
| rdfs:comment
|
- Epsilon Aurigae (ε Aur / ε Aurigae) is a star in the constellation Auriga. It is traditionally known as Almaaz, Haldus, or Al Anz. Epsilon Aurigae is an eclipsing binary system composed of a bright F0 supergiant and an invisible companion of nearly the same mass. About every 27 years, epsilon Aurigae's brightness drops from an apparent visual magnitude of +2.92 to +3.83 . This dimming lasts between 640-730 days .
- Almaaz (auch Al Anz oder Haldus) ist der Name des Sterns ε Aurigae (Epsilon Aurigae) im Sternbild Fuhrmann. Die Bedeutung dieses arabischen Namens ist der Ziegenbock. Almaaz ist ein veränderlicher Stern vom Typ Algol in etwa 2.000 Lichtjahren Entfernung. Er ist ein Bedeckungsveränderlicher, d.h. zwei Sterne unterschiedlicher Leuchtkraft umkreisen einander und wenn sich die dunklere Komponente vor die hellere schiebt, nimmt die scheinbare Helligkeit ab.
- Èpsilon Aurigae (ε Aur / ε Aurigae) és una estrella de la constel·lació Auriga. També es coneguda amb els noms de Haldus, Almaaz, o Al Anz. Èpsilon Aurigae és una binària eclipsant, el seu esclat varia en la magnitud visual aparent entre +3,0 i +3,8 amb un període de uns 9.890 dies (~27.1 anys). Està a uns 2.000 anys-llum de distància. La component visible és una supergegant que pertany a la classe espectral A8 és una de les estrelles més lluminoses conegudes.
- Almaaz, Haldus o Al Anz (ε Aurigae / ε Aur / 7 Aurigae) es la quinta estrella más brillante de la constelación de Auriga. Es una binaria eclipsante cuya magnitud aparente varía entre +3,0 y +3,8 en un ciclo de unos 27,12 años y el eclipse dura dos años aproximadamente. Está a unos 2000 años luz de distancia del Sistema Solar.
- Epsilon Aurigae (ε Aur / ε Aurigae) on tähti Ajomiehen tähdistössä. Sen perinteinen nimi on Haldus tai Almaaz. Tähti on noin 2000 valovuoden päässä. Epsilon Aurigae on pitkäjaksoinen pimennysmuuttuja, jonka näennäinen kirkkaus vaihtelee +3.03 -- +3.83 9890 päivän (~27.6 vuoden jaksoissa). Jakso on pisin tunnettu pimennysmuuttujan jakso. Tähti on yksi tähtitaitaan tuntemattomimmista kohteista.
- Epsilon Aurigae (ε Aur / ε Aurigae) est une étoile de la constellation du Cocher. Elle porte également les noms traditionnels Haldus, Almaaz ou Al Anz. Epsilon Aurigae est une binaire à éclipses, dont la luminosité varie entre les magnitudes +3,0 et +3,8 sur une période d'environ 9890 jours (~27,1 ans). Elle est distante d'environ 2000 années-lumière.
- Epsilon Aurigae è una stella della costellazione dell'Auriga. È chiamata anche Almaaz, Haldus, o Al Anz. Epsilon Aurigae è una famosa binaria ad eclisse, la cui luminosità varia tra la magnitudine +3,0 +3,8 in un periodo di 9.890 giorni (~27,1 anni). È situata a 2.000 anni luce dalla Terra. La componente visibile del sistema è una supergigante gialla di classe spettrale A8Iab ed è una delle stelle più luminose nel raggio di 1000 parsec dal Sole. Ha un diametro 100 volte quello solare.
- アル・マーズ（Almaaz）は、ぎょしゃ座ε星のことで、視等級は3.0等から3.8等まで変光するアルゴル型食変光星である。スペクトル型はA8の超巨星で、距離は2000 - 2500光年と見られている。
- Al Anz (ook Epsilon Aurigae, Haldus of Almaaz genoemd) is een heldere ster in het sterrenbeeld van de Voerman (Auriga). Het is een eclipserende dubbelster die van +3.0 tot +3.8 in helderheid varieert met een periode van ongeveer 9890 dagen (~27.1 jaar) en met een minimum van ongeveer twee jaar. Dit maakt Al Anz enigszins raadselachtig, voor een dergelijk lang minimum zou een bijzonder groot, maar lichtzwak object nodig zijn. Al Anz bevindt zich op ongeveer 2000 lichtjaar afstand.
- Epsilon Aurigae (ε Aur / ε Aurigae, znana też jako Almaaz) – gwiazda zmienna w gwiazdozbiorze Woźnicy. Widoczny komponent systemu to nadolbrzym należący do typu widmowego A8 (lub F0), oddalony o około 2000 lat świetlnych, mniej więcej 40 tysięcy razy jaśniejszy od Słońca, którego jasność obserwowana wynosi +3,0.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
