Enzio or Enzo (Italianisation of Heinz, diminutive of Heinrich) (c. 1218 – 1272) was an illegitimate son of Emperor Frederick II and King of Sardinia.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Enzio or Enzo (Italianisation of Heinz, diminutive of Heinrich) (c. 1218 – 1272) was an illegitimate son of Emperor Frederick II and King of Sardinia.
  • Enzio (ital. für Heinz), König von Sardinien 1239-1249/1272, war ein unehelicher Sohn Kaiser Friedrichs II. und der schwäbischen Adligen Adelheid, vermutlich aus dem Hause der Herzöge von Urslingen.
  • Enzio ou Enzo, ou Heinz, est né à Palerme vers 1220, mort à Bologne en 1272. Il était l'un des fils illégitimes de l'empereur Frédéric II du Saint-Empire. Enzio fut lui-même roi de Sardaigne. Il perdit la bataille de Fossalta en 1249 et fut emmené en captivité à Bologne, où il vécut 23 ans en exil. Son clan fut tenu en échec. Il écrivit des poèmes d'amour d'un ton assez maniéré. Il contribua, avec son demi-frère le roi Manfred Ier de Sicile, et leur père l'empereur Frédéric, à l'École de Sicile, qui produisit les premières œuvres littéraires en langue italienne populaire. Un exemple de sa poésie : "Va ma chansonnette, et salue ma Dame; dis lui le mal dont je souffre, car elle, qui m'a à sa merci, me tient si serré que je ne peux pas vivre. Salue pour moi la Toscane, celle qui est souveraine et où règne toute courtoisie; puis va dans la Pouille plate, la grande galère, où est mon coeur nuit et jour. " On pourra rapprocher ce court poème de celui de Guido Cavalcanti sur le même thème.
  • I suoi genitori si conobbero nel castello di Hagenau, una delle residenze preferite dall'imperatore del Sacro Romano Impero e Re di Sicilia. Il vero nome, Heinrich, venne abbreviato in Heinz (lat. Encius, italianizzato in Enzio o, in maniera scorretta, in Enzo), per distinguerlo da Enrico, primogenito legittimo e figlio di Costanza d'Aragona. Fu re del Regno di Torres dal 1241 al 1272.
  • Enzio Sardyński,, - król Sardynii w latach 1239-1249/1272. Enzio był nieślubnym synem cesarza Fryderyka II i szwabskiej szlachcianki Adelajdy, zapewne z dynastii książąt Urslingen. Enzio był ulubionym synem Fryderyka II. Podobnie jak ojciec interesował się poezją. W 1238 r. Fryderyk II pasował go na rycerza. W tym samym roku Enzio poślubił Adelasię de Lacon-Gunale, córkę sędziego Torres Martiano II i Agnieszki de (Lacon-)Massa, wdowę po sędzim Gallury Ubaldo Viscontim. W 1246 r. na wniosek Alelasji małżeństwo zostało anulowane. Sardynia była wówczas podzielona na cztery królestwa, których władcy nosili tytuł "iudex" czyli sędzia. Adelasja wniosła mężowi dwie części Sardynii. W 1239 r. Fryderyk II mianował Enzio królem Sardynii i delegatem w środkowej i górnej Italii. W tej funkcji walczył z gwelfami w Romanii, Marchii i Toskanii. Enzio przygotował uwięzienie dostojników kościelnych przybywających na sobór w Rzymie zwołany przez papieża Grzegorza IX w celu ekskomunikowania Fryderyka II. Właściwą operację przeprowadził jednak jeden z cesarskich admirałów, który w 1241 r. zatrzymał genueńskie okręty z dostojnikami kościelnymi koło wyspy Giglio. Wraz z Ezzelino da Romano walczył gwelfickimi komunami miejskimi. W 1245 r. koło Gorgonzola został wzięty do niewoli przez mediolańczyków, ale wkrótce został wymieniony na jeńców gwelfickich. W 1247 r. brał udział w bezskutecznym oblężeniu Parmy. W latach 1248-1248 zawarł drugie małżeństwo z nieznanego imienia von Enne (di Egna), córką podesty Werony Henryka III i siostrzenicą Ezzelino da Romano. 26 maja 1249 r. po bitwie pod Fossalta dostał się do niewoli bolończyków. Ojciec zażądał jego uwolnienia. Mimo to pozostał w niewoli aż do śmierci. Mieszkał "Palazzo Nuovo" zwanym także od jego imienia "Palazzo di re Enzo" pisząc melancholijne wiersze. Enzio jest zaliczany do sycylijskiej szkoły poetyckiej.
  • Enzio da Sardenha foi um filho ilegítimo do imperador Frederico II do Sacro Império Romano-Germânico e de Adelheid Enzio e teve os títulos de Rei da Sardenha e de Vigário Imperial para o norte da Itália. Enzio apoiou o seu pai contra o papa e as comunas do norte de Itália, onde o seu primeiro successfoi foi a reconquista de Jesi, em Marche, que era a cidade-natal de Frederico. Durante uma campanha para defender as cidades italianas gibelinas de Modena e Cremona contra Bolonha, que alinhava com os guelfos, Enzo foi derrotado e capturado a 26 de Maio de 1249 durante a Batalha de Fossalta, em Maio de mesmo ano. Com apenas 23 anos, Enzio é colocado numa prisão in Bologna in 1249 para o resto da vida, morrendo 24 anos depois, em, e o título de Rei da Sardenha é-lhe usurpado pelo marquês Palavicino. Depois da morte de Conradino, em 1268, ele foi o último representante dos Hohenstaufen.
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:title
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:years
  • 1238 – 1245
rdf:type
rdfs:comment
  • Enzio or Enzo (Italianisation of Heinz, diminutive of Heinrich) (c. 1218 – 1272) was an illegitimate son of Emperor Frederick II and King of Sardinia.
  • Enzio (ital. für Heinz), König von Sardinien 1239-1249/1272, war ein unehelicher Sohn Kaiser Friedrichs II. und der schwäbischen Adligen Adelheid, vermutlich aus dem Hause der Herzöge von Urslingen.
  • Enzio ou Enzo, ou Heinz, est né à Palerme vers 1220, mort à Bologne en 1272. Il était l'un des fils illégitimes de l'empereur Frédéric II du Saint-Empire. Enzio fut lui-même roi de Sardaigne. Il perdit la bataille de Fossalta en 1249 et fut emmené en captivité à Bologne, où il vécut 23 ans en exil. Son clan fut tenu en échec. Il écrivit des poèmes d'amour d'un ton assez maniéré.
  • I suoi genitori si conobbero nel castello di Hagenau, una delle residenze preferite dall'imperatore del Sacro Romano Impero e Re di Sicilia. Il vero nome, Heinrich, venne abbreviato in Heinz (lat. Encius, italianizzato in Enzio o, in maniera scorretta, in Enzo), per distinguerlo da Enrico, primogenito legittimo e figlio di Costanza d'Aragona. Fu re del Regno di Torres dal 1241 al 1272.
  • Enzio Sardyński,, - król Sardynii w latach 1239-1249/1272. Enzio był nieślubnym synem cesarza Fryderyka II i szwabskiej szlachcianki Adelajdy, zapewne z dynastii książąt Urslingen. Enzio był ulubionym synem Fryderyka II. Podobnie jak ojciec interesował się poezją. W 1238 r. Fryderyk II pasował go na rycerza. W tym samym roku Enzio poślubił Adelasię de Lacon-Gunale, córkę sędziego Torres Martiano II i Agnieszki de (Lacon-)Massa, wdowę po sędzim Gallury Ubaldo Viscontim.
  • Enzio da Sardenha foi um filho ilegítimo do imperador Frederico II do Sacro Império Romano-Germânico e de Adelheid Enzio e teve os títulos de Rei da Sardenha e de Vigário Imperial para o norte da Itália. Enzio apoiou o seu pai contra o papa e as comunas do norte de Itália, onde o seu primeiro successfoi foi a reconquista de Jesi, em Marche, que era a cidade-natal de Frederico.
rdfs:label
  • Enzio of Sardinia
  • Enzio von Sardinien
  • Enzio
  • Enzo di Sardegna
  • Enzio Sardyński
  • Enzio da Sardenha
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander of
is dbpedia-owl:commander of
is dbpprop:commander of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of