| dbpprop:abstract
|
- Entelechy is, according to Aristotle, the condition of something whose essence is fully realized; actuality. In some modern philosophical systems it is a vital force that motivates and guides an organism toward self-fulfillment.
- In der Philosophie versteht man unter Entelechie (entelecheia) die Eigenschaft von etwas, sein Ziel in sich selbst zu haben. Der Begriff wurde von Aristoteles in der Metaphysik IX, 8 eingeführt. Der Ausdruck Entelechie ist aus drei Bestandteilen (en-tel-echeia) zusammengesetzt: en (in), tel von telos (Ziel), echeia von echein (haben/halten).
- La entelequia es un término filosófico definido por Aristóteles. El término tiene su origen en la palabra griega έντελέχεια (entelecheia), combinación de enteles (completo), telos (fin, propósito) y echein (tener). La palabra fue creada por el mismo Aristóteles, siendo posible traducirla como "tener el fin en sí misma".
- Entelekheia on antiikin filosofian termi, joka tarkoittaa aktuaalisuutta täydellisenä toteutuneisuutena, aktualisoituneena muotona. Termi on peräisin Aristoteleen teoksista. Uudemmassa filosofiassa sitä on käytetty elämänvoimasta, joka liikuttaa ja ohjaa organismia kohti sen itsetoteutumista.
- La distinction entre acte et puissance, ainsi que la notion d'entéléchie, remontent à Aristote.
- Il termine entelechia è stato coniato da Aristotele per designare la sua particolare concezione filosofica di una realtà che ha iscritta in sé stessa la meta finale verso cui tende ad evolversi. È infatti composto dai vocaboli en + telos, che in greco significano "dentro" e "scopo", cioè una sorta di "finalità interiore". Aristotele parlò di entelechia in contrapposizione alla teoria platonica delle idee, per indicare come ogni ente si sviluppi a partire da una causa formale interna ad esso, e non da ragioni ideali esterne come affermava invece Platone che le situava nel cielo iperuranio. Entelechia è quindi il modo con cui un organismo tende a realizzare sé stesso secondo leggi proprie, passando dalla potenza all'atto. È noto come, secondo Aristotele, il Divenire si possa considerare pienamente spiegato quando se ne individuino le sue quattro cause: Causa Materiale, Causa Formale, Causa Efficiente e Causa Finale. Per designare il compimento del fine Aristotele usò appunto il termine entelechia che indica lo stato di perfezione, di qualcosa che ha raggiunto il suo fine.
- Entelechie is een term uit de neovitalistische biologie voor een mogelijke doelgerichte onstoffelijke kracht die werkzaam zou zijn binnen het organisme. Sinds de Verlichting werd het binnen de biologie gebruikelijker om een mechanistische en materialistische verklaring te bieden voor alle levensprocessen. Door de nog gebrekkige instrumentaria van de 19e eeuw was het echter eerst niet eenvoudig de vaak zeer complexe levensprocessen op een geloofwaardige wijze te verklaren. Dit riep de vraag op of er misschien toch niet-stoffelijke mechanismen een rol konden spelen. Binnen de filosofie van het Idealisme leidde dit tot een primair spirituele interpretatie van het organisme dat alleen de uiterlijke verschijningsvorm zou zijn van een bewustzijn; maar de meeste biologen vonden deze oplossing weer te buitenissig. Een andere probleem van de vroege materialistische biologie was dat die zich vaak beperkte tot een radicaal atomisme en reductionisme dat volgens velen geen recht deed aan de ingewikkelde samenhang van de biologische processen en de vele werkelijkheidsniveaus waarop ze beschreven konden worden. Sommige biologen, in navolging van Hans Driesch (1867 – 1941), wilden daarom een onstoffelijk principe in het organisme aannemen. Dit werd entelechie genoemd, dus een telecheia, doelgerichte kracht, die immanent, en, was in het organisme. De aanhangers van dit principe, de zogenaamde neovitalisten, wilden hiermee niet een puur metafysische factor invoeren, zoals bij het idealisme, maar dichter bij de observeerbare werkelijkheid blijven door zich te onthouden van hypotheses over bewustzijnselementen en hun principe te zien als een natuurkracht waarvan de eigenschappen empirisch ontdekt konden worden. Toen dat laatste niet echt lukte, ontstond er een vorm die aannam dat entelechie niets anders is dan een aan het atomisme superieure beschrijving van de observeerbare werkelijkheid in meer holistische termen die wél recht doen aan de samenhang van de deelfenomenen binnen het organisme.
- Entelechia (gr. entelecheia od én télos échein - dosłownie ucelowienie) - termin Arystotelesa. Twierdził on, że każdy istniejący byt, dzięki swojej przybranej formie posiada własną entelechię, czyli ucelowioną duszę, nadającą rzeczy jedność. Entelechia w ciele nieorganicznym to określony stosunek w jakim mieszają się jego elementy. Entelechia w organizmach żywych to ontologiczny początek ruchu wewnętrznego, traktowanego przez Arystotelesa za przejaw życia, mający trzy postaci: roślinną - odżywianie się i rozmnażanie; zwierzęcą - możliwość odbierania bodźców ze środowiska i poruszania się; ludzką - rozum.
- Entelehie este un concept filosofic al lui Aristotel şi ar însemna stare de împlinire sau desăvârşire, actualitate. Aristotel foloseşte entelecheia ca un corespondent pentru energeia. Starea de funcţionare (energeia) "tinde spre" starea de împlinire (en-telecheia). Entelehia apare ca o inteligenţă supremă, ca un spirit universal, ca o gândire care imprimă universului un scop final. Acest concept a ocupat o poziţie centrală în metafizica lui Leibniz, şi a fost relatată în monadologia sa.
- Энтеле́хия (греч. ἐντελέχια, от ἐντελής, «законченный» и ἔχω, «имею») — в философии Аристотеля — внутренняя сила, потенциально заключающая в себе цель и окончательный результат; например, сила, благодаря которой из грецкого ореха вырастает дерево. Душа есть, по Аристотелю, первая энтелехия организма, в силу которой тело, располагающее лишь «способностью» жить, действительно живёт, пока оно соединено с душою. В современных терминах это понятие можно отождествить с понятием «функция». Таким образом сложное для современного ума выражение «душа — энтелехия тела» становится понятным: «Душа — функция тела». В дальнейшем в традициях Аристотеля рассматривали душу как энтелехию, например, Гёте, Вильгельм Вундт, Ханс Дриш.
- Enteleki (av grekiskans ἐντελέχεια "förverkligande", "fullkomning") är ett aristoteliskt begrepp och avser ett förverkligande av något som tidigare endast hade en potentiell möjlighet. Enteleki kan syfta på en typ av teleologisk faktor som får ett organiskt väsen att utveckla sig i enlighet med sin egenart.
|
| rdfs:comment
|
- Entelechy is, according to Aristotle, the condition of something whose essence is fully realized; actuality. In some modern philosophical systems it is a vital force that motivates and guides an organism toward self-fulfillment.
- In der Philosophie versteht man unter Entelechie (entelecheia) die Eigenschaft von etwas, sein Ziel in sich selbst zu haben. Der Begriff wurde von Aristoteles in der Metaphysik IX, 8 eingeführt. Der Ausdruck Entelechie ist aus drei Bestandteilen (en-tel-echeia) zusammengesetzt: en (in), tel von telos (Ziel), echeia von echein (haben/halten).
- La entelequia es un término filosófico definido por Aristóteles. El término tiene su origen en la palabra griega έντελέχεια (entelecheia), combinación de enteles (completo), telos (fin, propósito) y echein (tener). La palabra fue creada por el mismo Aristóteles, siendo posible traducirla como "tener el fin en sí misma".
- Entelekheia on antiikin filosofian termi, joka tarkoittaa aktuaalisuutta täydellisenä toteutuneisuutena, aktualisoituneena muotona. Termi on peräisin Aristoteleen teoksista. Uudemmassa filosofiassa sitä on käytetty elämänvoimasta, joka liikuttaa ja ohjaa organismia kohti sen itsetoteutumista.
- La distinction entre acte et puissance, ainsi que la notion d'entéléchie, remontent à Aristote.
- Il termine entelechia è stato coniato da Aristotele per designare la sua particolare concezione filosofica di una realtà che ha iscritta in sé stessa la meta finale verso cui tende ad evolversi. È infatti composto dai vocaboli en + telos, che in greco significano "dentro" e "scopo", cioè una sorta di "finalità interiore".
- Entelechie is een term uit de neovitalistische biologie voor een mogelijke doelgerichte onstoffelijke kracht die werkzaam zou zijn binnen het organisme. Sinds de Verlichting werd het binnen de biologie gebruikelijker om een mechanistische en materialistische verklaring te bieden voor alle levensprocessen. Door de nog gebrekkige instrumentaria van de 19e eeuw was het echter eerst niet eenvoudig de vaak zeer complexe levensprocessen op een geloofwaardige wijze te verklaren.
- Entelechia (gr. entelecheia od én télos échein - dosłownie ucelowienie) - termin Arystotelesa. Twierdził on, że każdy istniejący byt, dzięki swojej przybranej formie posiada własną entelechię, czyli ucelowioną duszę, nadającą rzeczy jedność. Entelechia w ciele nieorganicznym to określony stosunek w jakim mieszają się jego elementy.
- Entelehie este un concept filosofic al lui Aristotel şi ar însemna stare de împlinire sau desăvârşire, actualitate. Aristotel foloseşte entelecheia ca un corespondent pentru energeia. Starea de funcţionare (energeia) "tinde spre" starea de împlinire (en-telecheia). Entelehia apare ca o inteligenţă supremă, ca un spirit universal, ca o gândire care imprimă universului un scop final.
- Энтеле́хия (греч. ἐντελέχια, от ἐντελής, «законченный» и ἔχω, «имею») — в философии Аристотеля — внутренняя сила, потенциально заключающая в себе цель и окончательный результат; например, сила, благодаря которой из грецкого ореха вырастает дерево.
- Enteleki (av grekiskans ἐντελέχεια "förverkligande", "fullkomning") är ett aristoteliskt begrepp och avser ett förverkligande av något som tidigare endast hade en potentiell möjlighet. Enteleki kan syfta på en typ av teleologisk faktor som får ett organiskt väsen att utveckla sig i enlighet med sin egenart.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
