| dbo:abstract
|
- The process of expanding the European Union (EU) through the accession of new member states began with the Inner Six, who founded the European Economic Community (the EU's predecessor) in 1958, when the Treaty of Rome came into force. Since then, the EU's membership has grown to twenty-eight, with the latest member state being Croatia, which joined in July 2013. The most recent territorial enlargement of the EU was the incorporation of Mayotte in 2014. The most notable territorial reductions of the EU, and its predecessors, were the exit of Algeria upon independence in 1962 and the exit of Greenland in 1985. On 23 June, 2016, a non-binding referendum on whether the UK should remain in or leave the European Union was held, with a majority voting in favour of leaving the EU. The formal withdrawal will not take place until negotiations on the terms of their withdrawal are finalized. Currently, accession negotiations are under way with several states. The process of enlargement is sometimes referred to as European integration. This term is also used to refer to the intensification of co-operation between EU member states as national governments allow for the gradual harmonisation of national laws. To join the European Union, a state needs to fulfill economic and political conditions called the Copenhagen criteria (after the Copenhagen summit in June 1993), which require a stable democratic government that respects the rule of law, and its corresponding freedoms and institutions. According to the Maastricht Treaty, each current member state and the European Parliament must agree to any enlargement. (en)
- توسيع الاتحاد الأوروبي هي عملية تتم من خلال ضم مزيد من الدول لعضوية الاتحاد الأوروبي. وبدأت هذه العملية بالستة المؤسسين، وهم الدول الست الذين أسسوا الجماعة الأوروبية للفحم والصلب (الاتحاد الأوروبي فيما بعد) في عام 1952. منذ ذلك الحين ، نمت عضوية الاتحاد الأوروبي لتصل إلى 27 دولة مع التوسع الأخير بانضمام بلغاريا ورومانيا في عام 2007. وانضمت كرواتيا للاتحاد في أول يوليو 2013، لتصبح الدولة الثامنة والعشرين. (ar)
- Unter der Erweiterung der Europäischen Union (EU-Erweiterung) versteht man die Aufnahme eines oder mehrerer Staaten (sogenannter EU-Beitrittsländer) zur Europäischen Union. Art. 49 des EU-Vertrags räumt jedem europäischen Land, das die 1993 formulierten Kopenhagener Kriterien erfüllt, das Recht ein, die Mitgliedschaft zur Europäischen Union zu beantragen, ohne dass ein Rechtsanspruch auf Erwerb der Mitgliedschaft besteht. Das Europäische Parlament und alle bisherigen Mitgliedstaaten müssen dem Beitritt zustimmen. Vor der Erweiterung muss das Beitrittsland den Acquis communautaire, also die Gesamtheit des EU-Rechts, umsetzen. „Europäisch“ wird dabei in einem politisch-kulturellen Sinn verstanden und schließt die Mitglieder des Europarats, wie beispielsweise die Republik Zypern, mit ein. Die Zahl der Sterne auf der Europaflagge hat nichts mit der Anzahl der 12 Mitgliedstaaten zwischen 1986 und 1995 zu tun. Die Flagge wurde 1955 vom Europarat eingeführt und erst 1986 von der damaligen Europäischen Gemeinschaft übernommen. Die Flagge bleibt folglich ungeachtet der Erweiterungen der EU unverändert. (de)
- L’élargissement de l'Union européenne décrit les vagues successives d'intégration économique et politique des États environnants dans l'Union européenne. L'Union européenne est aujourd'hui composée de 28 États membres, au terme de six élargissements (adhésion de trois nouveaux pays en 1973, un pays en 1981, deux en 1986, trois en 1995, douze en deux vagues en 2004 et 2007 — dix en 2004 et deux en 2007 — et un en 2013) depuis sa création en 1958 par six pays. Cinq autres pays (l'Albanie, la Macédoine, le Monténégro, la Turquie et la Serbie) ont le statut de pays candidats à l'intégration. L'Islande a été candidate de 2009 à 2015 et a retiré cette candidature le 12 mars 2015. La Bosnie-et-Herzégovine a déposé début 2016 sa demande de candidature. Le Kosovo, pour sa part, ne s'est pas encore manifesté auprès de l'Union, mais est considéré comme un candidat potentiel. Alors que l'UE représente aujourd'hui le troisième ensemble de population au monde après la Chine et l'Inde, les futures extensions suscitent des interrogations : l'ambiguïté des limites de l'Europe, la crainte qu'un trop grand élargissement provoque une dilution de l'Union en une simple zone de libre-échange avec des replis ethniques potentiels, et que les démarches d'adhésion occasionnent des conflits sur les points politiques non résolus : le statut du Kosovo (dont l'indépendance vis-à-vis de la Serbie n'est pas reconnue par la Serbie ni par tous les États membres de l'UE), le nom de la République de Macédoine (contesté par la Grèce), la non-reconnaissance de Chypre par la Turquie. (fr)
- La Unión Europea es una entidad geopolítica que cubre una gran parte del continente europeo. Se basa en numerosos tratados y ha sido objeto de ampliaciones que han llevado de los 6 Estados miembros iniciales en 1957 a los 28 de 2013, la mayoría de ellos en Europa. Sus orígenes se remontan al periodo posterior a la Segunda Guerra Mundial, en particular la fundación en 1951 de la Comunidad Europea del Carbón y del Acero en París, tras la "declaración Schuman", y a los Tratados de Roma, el constitutivo de la Comunidad Económica Europea y el de la Comunidad Europea. Ambos organismos son ahora parte de la Unión Europea, que se formó bajo ese nombre en 1993. (es)
- L'allargamento dell'Unione europea è quel processo in base al quale nuovi stati chiedono di far parte dell'Unione europea tramite un percorso di adeguamento legislativo concordato. Esso è possibile grazie all'ampliamento dei contenuti dei trattati costitutivi delle tre Comunità Europee. Dai sei stati fondatori delle Comunità europee il numero di stati membri è costantemente cresciuto fino ai 28 attuali stati membri e altri stati europei hanno in corso trattative per l'adesione all'Unione. Per l'adesione di uno stato europeo all'Unione, questo deve attualmente:
* essere uno Stato europeo (articolo 49 Trattato sull'Unione Europea (TUE))
* rispettare i principi di libertà, di democrazia, di rispetto dei diritti dell'uomo e delle libertà fondamentali, nonché dello Stato di diritto (art. 6 TUE)
* rispettare una serie di condizioni economiche e politiche conosciute come criteri di Copenaghen. Per valutare i progressi raggiunti dai paesi in preparazione dell'adesione all'Unione europea, la Commissione europea ha presentato rapporti regolari al Consiglio europeo. Questi rapporti sono la base attraverso la quale il Consiglio prende la decisione sulla chiusura dei negoziati di adesione. (it)
- De uitbreiding van de Europese Unie is een proces waarbij nieuwe staten toetreden tot de Europese Unie. Het proces begon met de oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal door België, de Bondsrepubliek Duitsland, Frankrijk, Italië, Luxemburg en Nederland in 1952. Sindsdien is de Europese Unie zeven keer uitgebreid en na de laatste uitbreiding met Kroatië in 2013 heeft zij 28 lidstaten. Anno 2015 zijn er toetredingsonderhandelingen gaande met enkele staten. Het proces van uitbreiding van de EU wordt ook Europese integratie genoemd. Hoewel deze term gebruikt wordt voor de intensivering van de samenwerking tussen EU-lidstaten waarbij nationale regeringen steeds meer macht overdragen aan gecentraliseerde Europese instituten. Om toe te kunnen treden tot de Europese Unie moet een land voldoen aan enkele economische en politieke voorwaarden die bekendstaan als de Criteria van Kopenhagen (naar de top in Kopenhagen in juni 1993). Enkele eisen zijn een stabiele democratische regering met respect voor wetten en de daarmee samenhangende vrijheden en instituten. Volgens het Verdrag van Maastricht moet elke lidstaat en het Europees Parlement ermee instemmen dat een nieuw land toetreedt. (nl)
- 欧州連合の拡大（おうしゅうれんごうのかくだい）では、欧州統合の過程において、欧州連合 (EU) の創設からその後の加盟国の増加、現在進行されている加盟協議、将来の拡大の展望とこれらにかかわる事象について概説する。 EUは欧州石炭鉄鋼共同体 (ECSC) の原加盟国である6か国が、1957年にローマ条約を締結したことを起点として創設され、2013年にはその加盟国数が28にまで増えている。これまでの拡大の中では2004年5月1日の拡大は規模として最大であり、新たに10か国が加盟した。直近の拡大は2013年7月1日にクロアチアが加盟したものである。 また EU では現在も複数の国との加盟協議が行われており、拡大の過程はヨーロッパの統合として言及される。しかし、拡大は同時にEU加盟国間の協力の強化を意味し、各国政府はその権限をEUの機構に段階的に集中させていることにもなる。 EUへの加盟のためには、加盟を希望する国は経済や政治に関する条件を満たす必要があり、これは一般的にコペンハーゲン基準としてまとめられている。この基準によると、永続的で民主的な政府、法の支配、自由と政治体制が EU の理念に一致していることが求められている。またマーストリヒト条約では、拡大には既存の加盟各国と欧州議会の同意を得なければならないと定められている。 以前のEU基本条約であるニース条約では欧州連合理事会での議決方式について、加盟国数が27までしか対応できない制度となっている。このため欧州憲法条約では制度の改定を盛り込んでいたが、同条約は批准が断念されている。今後の拡大に備えるためにも新たな基本条約の策定が求められ、2007年12月13日にリスボンのジェロニモス修道院において加盟国の代表らによって署名され、2009年12月1日に発効した。 (ja)
- O Alargamento da União Europeia é o processo de expansão da União Europeia (UE), através da adesão de novos Estados-membros. Este processo começou com os seis países originais, que fundaram a Comunidade Europeia do Carvão e do Aço (antecessora da UE) em 1952. Desde então, a adesão da UE cresceu para 28 membros com a expansão mais recente é a Croácia em 30 de junho de 2013. Atualmente, as negociações de adesão estão em andamento com vários estados. O processo de alargamento é por vezes referido como "integração europeia". No entanto, este termo também é usado para se referir à intensificação da cooperação entre os estados membros da UE conforme os governos nacionais permitem a harmonização progressiva das legislações nacionais. Para aderir à União Europeia, um estado tem de cumprir certas condições econômicas e políticas chamadas critérios de Copenhague (depois da Cúpula de Copenhague em junho de 1993), que exigem um governo estável e democrático, que respeite o Estado de direito e as liberdades e instituições correspondentes. De acordo com o Tratado de Maastricht, cada Estado-membro atual e o Parlamento Europeu devem concordar com qualquer alargamento. (pt)
- Rozszerzanie najpierw wspólnot europejskich, a od 1992 roku Unii Europejskiej, jest zjawiskiem dynamicznym, nieustannie trwającym. Do powołanej 1 stycznia 1958 roku, na podstawie traktatów rzymskich, Wspólnoty Europejskiej dołączały kolejne państwa Europy. Pierwszy etap rozszerzania miał miejsce w 1973 i objął Danię, Irlandię oraz Wielką Brytanię. Podczas drugiego rozszerzenia, w 1981, do Wspólnoty Europejskiej dołączyła Grecja, podczas trzeciego, w 1986, Hiszpania i Portugalia. Z chwilą podpisania przez dotychczasowe kraje członkowskie Traktatu o Unii Europejskiej kolejne państwa wstępowały już do Unii Europejskiej. W 1995 dołączyły Austria, Finlandia i Szwecja. Aby dołączyć do Unii Europejskiej, państwo musi spełnić określone warunki gospodarcze i polityczne, tak zwane kryteria kopenhaskie. Jak zapisano w traktacie z Maastricht, wszystkie kraje członkowskie oraz Parlament Europejski muszą zgodzić się na każde rozszerzenie wspólnoty. Podstawą prawną polityki rozszerzenia Unii Europejskiej jest artykuł 49 Traktatu o Unii Europejskiej, który stanowi, że każde państwo europejskie, które szanuje wartości UE, o których mowa w artykule 2 Traktatu oraz zobowiązuje się do wspierania ich, może się ubiegać członkiem Unii. W historii UE mówi się o sześciu rozszerzeniach, z których największe miało miejsce 1 maja 2004, gdy do wspólnoty dołączyło dziesięć państw: Cypr, Czechy, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Słowacja, Słowenia i Węgry. Norwegowie dwukrotnie, w latach 1972 i 1994, sprzeciwili się akcesji i do tej pory do niej nie doszło. Po kolejnym rozszerzeniu, w roku 2007, liczba członków Unii Europejskiej wzrosła do 27 – do wspólnoty dołączyły Rumunia i Bułgaria. W roku 2013 do Unii Europejskiej dołączyła Chorwacja. Trwają także negocjacje z innymi krajami. Proces rozszerzeń jest często nazywany integracją europejską, jednak terminu tego używa się również w odniesieniu do zacieśniania współpracy między państwami należącymi do UE. (pl)
- 欧洲联盟（簡稱欧盟）最早有6个成员国，目前已有28个国家加入。擬加入欧盟的国家必须符合欧盟的哥本哈根标准，政治和经济上达到欧盟的要求。 (zh)
- Расширение Европейского союза — это процесс укрупнения Европейского союза (ЕС) посредством вступления в него новых государств-членов. Процесс начался с «Внутренних шести», основавших «Европейское объединение угля и стали» (предшественника ЕС) в 1952 году. С тех пор количество стран, вступивших в Союз, увеличилось до 28 государств, включая Хорватию, присоединившуюся в 2013 году. В настоящий момент ведутся переговоры о вступлении с несколькими государствами. Иногда процесс расширения также называют Европейской интеграцией. Однако этот термин используется и когда речь идёт об усилении сотрудничества между государствами-членами ЕС, когда их правительства постепенно гармонизируют внутригосударственное законодательство. Чтобы присоединиться к Европейскому союзу, государство-заявитель должно удовлетворять политическим и экономическим условиям, общеизвестным как Копенгагенские критерии (в честь прошедшего в Копенгагене саммита 1993 года): стабильное демократичное правительство, признающее верховенство закона и соответствующих свобод и институтов. Согласно Маастрихтскому договору каждое текущее государство-член, а также Европарламент должны прийти к согласию по поводу любого расширения. (ru)
|
| rdfs:comment
|
- توسيع الاتحاد الأوروبي هي عملية تتم من خلال ضم مزيد من الدول لعضوية الاتحاد الأوروبي. وبدأت هذه العملية بالستة المؤسسين، وهم الدول الست الذين أسسوا الجماعة الأوروبية للفحم والصلب (الاتحاد الأوروبي فيما بعد) في عام 1952. منذ ذلك الحين ، نمت عضوية الاتحاد الأوروبي لتصل إلى 27 دولة مع التوسع الأخير بانضمام بلغاريا ورومانيا في عام 2007. وانضمت كرواتيا للاتحاد في أول يوليو 2013، لتصبح الدولة الثامنة والعشرين. (ar)
- 欧洲联盟（簡稱欧盟）最早有6个成员国，目前已有28个国家加入。擬加入欧盟的国家必须符合欧盟的哥本哈根标准，政治和经济上达到欧盟的要求。 (zh)
- The process of expanding the European Union (EU) through the accession of new member states began with the Inner Six, who founded the European Economic Community (the EU's predecessor) in 1958, when the Treaty of Rome came into force. Since then, the EU's membership has grown to twenty-eight, with the latest member state being Croatia, which joined in July 2013. (en)
- Unter der Erweiterung der Europäischen Union (EU-Erweiterung) versteht man die Aufnahme eines oder mehrerer Staaten (sogenannter EU-Beitrittsländer) zur Europäischen Union. Art. 49 des EU-Vertrags räumt jedem europäischen Land, das die 1993 formulierten Kopenhagener Kriterien erfüllt, das Recht ein, die Mitgliedschaft zur Europäischen Union zu beantragen, ohne dass ein Rechtsanspruch auf Erwerb der Mitgliedschaft besteht. Das Europäische Parlament und alle bisherigen Mitgliedstaaten müssen dem Beitritt zustimmen. Vor der Erweiterung muss das Beitrittsland den Acquis communautaire, also die Gesamtheit des EU-Rechts, umsetzen. (de)
- La Unión Europea es una entidad geopolítica que cubre una gran parte del continente europeo. Se basa en numerosos tratados y ha sido objeto de ampliaciones que han llevado de los 6 Estados miembros iniciales en 1957 a los 28 de 2013, la mayoría de ellos en Europa. (es)
- L’élargissement de l'Union européenne décrit les vagues successives d'intégration économique et politique des États environnants dans l'Union européenne. L'Union européenne est aujourd'hui composée de 28 États membres, au terme de six élargissements (adhésion de trois nouveaux pays en 1973, un pays en 1981, deux en 1986, trois en 1995, douze en deux vagues en 2004 et 2007 — dix en 2004 et deux en 2007 — et un en 2013) depuis sa création en 1958 par six pays. Cinq autres pays (l'Albanie, la Macédoine, le Monténégro, la Turquie et la Serbie) ont le statut de pays candidats à l'intégration. L'Islande a été candidate de 2009 à 2015 et a retiré cette candidature le 12 mars 2015. La Bosnie-et-Herzégovine a déposé début 2016 sa demande de candidature. Le Kosovo, pour sa part, ne s'est pas encore (fr)
- L'allargamento dell'Unione europea è quel processo in base al quale nuovi stati chiedono di far parte dell'Unione europea tramite un percorso di adeguamento legislativo concordato. Esso è possibile grazie all'ampliamento dei contenuti dei trattati costitutivi delle tre Comunità Europee. Dai sei stati fondatori delle Comunità europee il numero di stati membri è costantemente cresciuto fino ai 28 attuali stati membri e altri stati europei hanno in corso trattative per l'adesione all'Unione. Per l'adesione di uno stato europeo all'Unione, questo deve attualmente: (it)
- De uitbreiding van de Europese Unie is een proces waarbij nieuwe staten toetreden tot de Europese Unie. Het proces begon met de oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal door België, de Bondsrepubliek Duitsland, Frankrijk, Italië, Luxemburg en Nederland in 1952. Sindsdien is de Europese Unie zeven keer uitgebreid en na de laatste uitbreiding met Kroatië in 2013 heeft zij 28 lidstaten. (nl)
- 欧州連合の拡大（おうしゅうれんごうのかくだい）では、欧州統合の過程において、欧州連合 (EU) の創設からその後の加盟国の増加、現在進行されている加盟協議、将来の拡大の展望とこれらにかかわる事象について概説する。 EUは欧州石炭鉄鋼共同体 (ECSC) の原加盟国である6か国が、1957年にローマ条約を締結したことを起点として創設され、2013年にはその加盟国数が28にまで増えている。これまでの拡大の中では2004年5月1日の拡大は規模として最大であり、新たに10か国が加盟した。直近の拡大は2013年7月1日にクロアチアが加盟したものである。 また EU では現在も複数の国との加盟協議が行われており、拡大の過程はヨーロッパの統合として言及される。しかし、拡大は同時にEU加盟国間の協力の強化を意味し、各国政府はその権限をEUの機構に段階的に集中させていることにもなる。 EUへの加盟のためには、加盟を希望する国は経済や政治に関する条件を満たす必要があり、これは一般的にコペンハーゲン基準としてまとめられている。この基準によると、永続的で民主的な政府、法の支配、自由と政治体制が EU の理念に一致していることが求められている。またマーストリヒト条約では、拡大には既存の加盟各国と欧州議会の同意を得なければならないと定められている。 (ja)
- O Alargamento da União Europeia é o processo de expansão da União Europeia (UE), através da adesão de novos Estados-membros. Este processo começou com os seis países originais, que fundaram a Comunidade Europeia do Carvão e do Aço (antecessora da UE) em 1952. Desde então, a adesão da UE cresceu para 28 membros com a expansão mais recente é a Croácia em 30 de junho de 2013. (pt)
- Rozszerzanie najpierw wspólnot europejskich, a od 1992 roku Unii Europejskiej, jest zjawiskiem dynamicznym, nieustannie trwającym. Do powołanej 1 stycznia 1958 roku, na podstawie traktatów rzymskich, Wspólnoty Europejskiej dołączały kolejne państwa Europy. Pierwszy etap rozszerzania miał miejsce w 1973 i objął Danię, Irlandię oraz Wielką Brytanię. Podczas drugiego rozszerzenia, w 1981, do Wspólnoty Europejskiej dołączyła Grecja, podczas trzeciego, w 1986, Hiszpania i Portugalia. Z chwilą podpisania przez dotychczasowe kraje członkowskie Traktatu o Unii Europejskiej kolejne państwa wstępowały już do Unii Europejskiej. W 1995 dołączyły Austria, Finlandia i Szwecja. (pl)
- Расширение Европейского союза — это процесс укрупнения Европейского союза (ЕС) посредством вступления в него новых государств-членов. Процесс начался с «Внутренних шести», основавших «Европейское объединение угля и стали» (предшественника ЕС) в 1952 году. С тех пор количество стран, вступивших в Союз, увеличилось до 28 государств, включая Хорватию, присоединившуюся в 2013 году. (ru)
|
