| dbpprop:abstract
|
- Emmanuel Philibert (in Italian Emanuele Filiberto; known as "Testaferro" in English "Ironhead," because of his military career, 8 July 1528 – 30 August 1580) was Duke of Savoy from 1553 to 1580. Born in Chambéry, Emmanuel Philibert was the only child of Charles III, Duke of Savoy and Beatrice of Portugal to reach adulthood. His mother was sister-in-law to Charles V, Holy Roman Emperor, and the future duke served in Charles's army during the war against Francis I of France, distinguishing himself by capturing Hesdin in July 1553. A month later, he became duke on the death of his father, but this was a nearly empty honour, as the vast majority of his hereditary lands had been occupied and administered by the French since 1536. Instead, he continued to serve the Habsburgs in hopes of recovering his lands, and served his maternal first cousin King Philip II as Governor of the Netherlands from 1555-1559. In this capacity he personally led the Spanish invasion of northern France and won a brilliant victory at Saint-Quentin in August 1557. He was a suitor to Lady Elizabeth Tudor, the future Queen Elizabeth I. He had barely any money at that time. By the Peace of Cateau Cambrésis between France and Spain, (1559) the duchy was restored to Emmanuel Philibert and he married his half-first cousin once removed Margaret of France, Duchess of Berry (1523-1574), daughter of King Francis I of France and sister to King Henry II. Their only child was Charles Emmanuel I of Savoy. Emmanuel Philibert spent his rule regaining what had been lost in the costly wars with France. A skilled political strategist, he took advantage of various squabbles in Europe to slowly regain territory from both the French and the Spanish, including the city of Turin. He also purchased two territories. Internally, he moved the capital of the duchy from Chambéry to Turin and replaced Latin as the duchy's official language with Italian. He was attempting to acquire the marquisate of Saluzzo when he died in Turin.
- Emanuel Philibert von Savoyen, genannt Eisenschädel war von 1553 bis 1580 Herzog von Savoyen.
- Manuel Filibert de Savoia, anomenat el Cap de Ferro, fou el duc de Savoia entre 1553 i 1580.
- Manuel Filiberto de Saboya fue Duque de Saboya desde 1553 hasta 1580. Fue apodado Cabeza de Hierro (Testa di ferro en italiano). Manuel Filiberto fue el único hijo de Carlos III, Duque de Saboya y Beatriz de Portugal que llegó a la edad adulta. Su madre era cuñada de Carlos V, emperador de Alemania y Rey de España, y el futuro duque sirvió en los ejércitos imperiales en las guerras contra Francisco I de Francia, distinguiéndose en la toma de Hesdin en julio de 1553. Un mes más tarde, se convirtió en duque a la muerte de su padre, título más formal que otra cosa, ya que la mayoría de sus dominios hereditarios se encontraban en manos de los franceses desde 1536. Continuó del lado de Carlos V con la esperanza de recuperarlos, pasando luego a servir también a Felipe II como gobernador de los Países Bajos de 1555 a 1559. En ejercicio de este cometido comandó la invasión del norte de Francia y ganó la Batalla de San Quintín en agosto de 1557. Fue por aquellos días pretendiente (en vano) de la mano de la futura reina de Inglaterra Isabel I, durante el reinado de la hermana de ésta, María Tudor. Por la Paz de Cateau-Cambrésis entre Francia y España, el ducado fue restaurado a Manuel Filiberto, casándose éste con Margarita de Francia, Duquesa de Berry (1523-1574), hermana del Rey Enrique II. Ellos tuvieron solamente un hijo: Carlos Manuel I de Saboya. Manuel Filiberto pasó su gobierno tratando de recuperar sus dominios en onerosas guerras contra Francia. Diestro estratega, supo sacar partido de varias circunstancias favorables para lentamente ir ganando terreno a franceses y españoles, incluyendo la ciudad de Turín. Trasladó la capital del ducado desde Chambéry a Turín sustituyó el latín como lengua oficial de su administración por el italiano. Intentaba recuperar el marquesado de Saluzzo cuando murió, en 1580. Manuel Filiberto tuvo, además otras tres hijas fuera del matrimonio, dos con Laura Cravola y una con Beatrice Langosco: Hijas con Laura Cravola, dama de Vercelli: María de Saboya, casada con Filippo d'Este, marqués de San Marino y Francisca de Saboya, casado con Gabriel de Vial, fundadores de la familia Vial Hija con Beatrice Langosco: Matilda de Saboya, casada con Charles de Simiane, señor de Albigny
- Emmanuel Philibert oli Savoijin herttuakunnan herttua vuodet 1553–1580. Emmanuel Philibert oli Kaarle III:nnen ja Portugalin prinsessan Beatricen ainoa jälkeläinen, joka eli aikuisuusikään asti. Hänen äitinsä oli Pyhän saksalais-roomalaisen keisarikunnan keisarin Kaarle V:nnen käly. Emmanuel Philibert taistelikin Kaarlen joukoissa sodassa Frans I:sen Ranskaa vastaan. Vuonna 1553 Emmanuel Philibertistä tuli Savoijin herttua isänsä kuoleman jälkeen. Tämä oli kuitenkin käytänössä vain kunnianimi, sillä suurin osa perintömaista oli ollut Ranskan valtaamana vuodesta 1536. Hän jatkoi Habsburgien palveluksessa toivoen saavansa takaisin maat Ranskalta. Emmanuel Philibert toimi Espanjan Filip II:sen alaisuudessa Alankomaiden käskynhaltijana 1555–1559. Hän johti roolissaan Espanjan invaasiota Ranskan pohjoisosiin ja johti joukkonsa merkittävään voittoon St. Quentinin taistelussa elokuussa 1557. Cateau-Cambrésis'n rauhan jälkeen Emmanuel Philibert sai ruhtinaskuntansa takaisin ja meni nai Berryn herttuattaren Margaratin, joka oli Ranskan kuningas Henrik II:sen sisko. Heidän ainoa lapsensa oli tuleva Savoijin herttua Charles Emmanuel I. Hallitsijana Emmanuel Philibert käytti aikaa saavuttakseen takaisin ne asemat, jotka menetti raskaassa sodassa Ranskaa vastaan. Taitavana taktikkona hän käytti hyväkseen monia Euroopan kahinoita ja sai takaisin alueita Ranskalta ja Espanjalta, joihin kuului myös Torino, johon hän siirsi pääkaupunkinsa Chambérystä. Samalla hän korvasi latinan herttuakunnan virallisena kielenä italialla. Emmanuel Philibert kuoli Torinossa vuonna 1580 ja hallitsijaksi nousi hänen poikansa Charles Emmanuel I.
- Emmanuel-Philibert de Savoie, dit Tête de fer, fut duc de Savoie et prince de Piémont de 1553 à 1580. Il est le fils de Charles III, duc de Savoie et prince de Piémont, et de Béatrice de Portugal, fille du roi Manuel I et de Marie d'Espagne, cousine et belle-soeur de l'empereur Charles Quint.
- ファイル:Emanuele Filiberto diSavoia. jpg エマヌエーレ・フィリベルト・ディ・サヴォイア エマヌエーレ・フィリベルト（Emanuele Filiberto di Savoia, 1528年7月8日シャンベリ - 1580年8月30日トリノ）は、サヴォイア公（在位：1553年 - 1580年）、ピエモンテ公、アスティ伯（在位：1538年 - 1580年）、アオスタ伯、モリアーナ伯、ニース伯である。さらに、キプロス王、エルサレム王である。通称「鉄頭」（Testa di Ferro）。 カルロ3世とポルトガル王マヌエル1世の娘ベアトリーチェの間に生まれた。エマヌエーレの名は祖父マヌエルにちなんだもので、以後サヴォイア家に代々受け継がれている。また、従兄フェリペ2世らとともにアヴィシュ朝最後の王エンリケ1世の後継者候補にもなった。 兄ルドヴィーコ（Ludovico, 1523年 - 1536年）の早世によって継承者となり、1553年に公位を継承したが、当時サヴォイアはフランスとスペインの対立から戦場になってしまい、またフランソワ1世の軍隊に占領されていた。 若い頃は政治と軍隊の生活で、フランスから領地を奪還するため、神聖ローマ皇帝兼スペイン王カール5世（母の従兄であり、また母の姉イザベラを妃としていた）に従って、インゴルシュタット（1546年）、ミュールベルク（1547年）、メス（1552年）、ブラ（1552年）を転戦した。 1553年にカール5世によって将軍代理とフランドルのスペイン軍の最高司令官に任命され、1556年にはフェリペ2世によりネーデルラント総督に任じられた。
- Emanuel Filibert, bijnaam: de IJskop, was van 1553 tot 1580 hertog van Savoye en van 1555 tot 1559 landvoogd van de Nederlanden. Emanuel Filibert was het enige kind van Karel III van Savoye en Beatrix van Portugal dat de kindertijd overleefde. Zijn moeder was een schoonzus van keizer Karel V. De toekomstige hertog diende in het leger van Karel V tijdens de oorlog tegen Frans I van Frankrijk en onderscheidde zich hierbij door in juli 1553 Hesdin in te nemen. Een maand later werd hij door het overlijden van zijn vader hertog, maar dit was bijna een lege titel, omdat de meerderheid van zijn land sinds 1536 door de Fransen bezet werd. Hij bleef de Habsburgers dienen, hopend zijn land terug te krijgen, en diende onder Filips II als Landvoogd van de Nederlanden van 1555 tot 1559. In deze functie leidde hij persoonlijk de Spaanse invasie van Noord-Frankrijk en won een mooie overwinning bij Saint-Quentin in augustus 1557. Hij was een huwelijkskandidaat van koningin Elizabeth I toen haar zus koningin Maria I regeerde. Hij had toen amper geld. Na het Verdrag van Cateau-Cambrésis tussen Frankrijk en Spanje in 1559 kreeg hij het hertogdom terug en trouwde hij met Margaretha van Frankrijk (1523-1574), de zus van koning Hendrik II. Hun enige kind was Karel Emanuel I van Savoye. Emanuel Filibert bleef daarna bezig om terug te krijgen wat verloren was gegaan in de oorlogen met Frankrijk. Als kundig politiek strateeg profiteerde hij van het geruzie in Europa en kreeg langzamerhand gebied terug van de Fransen en de Spanjaarden, waaronder Turijn. Hij verloor wel definitief het Zwitserse Vaud, dat onder de controle van het kanton Bern kwam. Hij kocht ook twee gebieden. Hij verplaatste de hoofdstad van het hertogdom van Chambéry naar Turijn en verving het Latijn als officiële taal door het Italiaans. Hij was bezig het markiezaat van Saluzzo te bemachtigen toen hij stierf.
- Emanuele Filiberto av Savoie var hertug av Savoie fra 1553 til 1580. Emanuele Filiberto var eneste barn av Karl III av Savoie og Beatrice av Portugal. Moren var svigersøster til Karl V av det tysk-romerske rike, og den fremtidige hertugen av Savoie tjenestegjorde i Karls hær under krigen mot Frans I av Frankrike. Der utmerket han seg ved å erobre det franske Hesdin i juli 1553. En måned senere døde faren, og Emanuele Filiberto ble hertug. Men det han arvet var nærmest en tom tittel, fordi mesteparten av hertugdømmet hadde vært okkupert og administrert av franskmennene siden 1536. Emanuele Filiberto fortsatte derfor å tjenestegjøre for habsburgerne i håp om å få tilbake landeiendommen sin. Han var Filip II av Spanias guvernør av Nederlandene fra 1555-1559. I denne stillingen ledet han personlig en spansk invasjon i Nord-Frankrike og vant en strålende seier i Saint-Quentin i august 1557. Etter Freden i Cateau Cambrésis i 1559 mellom Frankrike og Spania, ble hertugdømmet gitt tilbake til Emanuele Filiberto. Han giftet seg da med Marguerite, hertuginne av Berry, som var søsteren til Kong Henrik II. Deres eneste barn var Carlo Emanuele I av Savoie. Emanuele Filiberto brukte nå sin makt på å vinne tilbake det han hadde tapt i de kostbare krigene med Frankrike. Han var en dyktig politisk strategiker, og utnyttet de forskjellige småkranglene i Europa til sakte å gjenvinne territorier både fra Frankrike og Spania, inkludert Torino. Han kjøpte også opp to territorier. Internt i hertugdømmet flyttet han hovedstaden fra Chambéry til Torino, og erstattet hertugdømmets offisielle språk latin med italiensk. Da han døde i 1580, var han i gang med et forsøk på å skaffe seg herredømmet over marki-lenet Saluzzo.
- Emanuel Filibert, wł. Emanuele Filiberto di Saboia – książę Sabaudii w latach 1553-1580. Urodził się w Chambéry jako jedyny syn Karola III Dobrego, księcia Sabaudii, i Beatrice Portugalskiej (córki króla Manuela I i jego drugiej żony - Marii Aragońskiej). Jego ciotka była żoną cesarza Karola V Habsburga i Emanuel Filibert służył w armii Karola V podczas wojny z Franciszkiem I Walezjuszem, królem Francji. Zdobył sławę zdobywając Hesdin, w lipcu 1553, a miesiąc później został księciem Sabaudii po śmierci ojca. W tym czasie jednak większa część Sabaudii była okupowana przez Francuzów. Emanuel Filibert jako książę dalej służył Habsburgom, ufając że w ten sposób uda mu się odzyskać swoje ziemie. W latach 1555-1559 był namiestnikiem Niderlandów w imieniu Filipa II Habsburga. Następnie poprowadził hiszpańskie wojska do północnej Francji i odniósł wspaniałe zwycięstwo pod Saint-Quentin, w sierpniu 1557 r. Na mocy pokoju w Cateau Cambrésis, zawartego między Francją a Hiszpanią w 1559 r. , Francja zwróciła Sabaudię księciu, który 10 lipca tego samego roku, w Paryżu, poślubił Marguerite de Valois, księżną de Berry, siostrę króla Henryka II. Ich jedynym dzieckiem był przyszły Karol Emanuel I Wielki. Emanuel Filibert podczas całych swoich rządów odzyskiwał to, co utracił podczas wojen z Francją - odzyskał liczne ziemie od Francji i Hiszpanii, m. in. Turyn. Przeniósł stolicę księstwa z Chambéry do Turynu, zamiast łaciny oficjalnym językiem ustanowił język włoski. Chciał również zdobyć markizat Saluzzo. Zmarł w Turynie.
- Файл:Emanuele Filiberto diSavoia. jpg Эммануил Филибер Эммануил Филиберт — герцог Савойский. Сын Карла III и Беатрисы Португальской. Когда его отец, был вынужден в борьбе Франции с Испанией встать на сторону последней, Эммануил поступил на службу в испанскую армию (1545) и быстро завоевал себе репутацию даровитого полководца. После перемирия 1556 он получил под командование нидерландскую армию и в 1557 разбил французов при Сен Кантене, что привело к заключению мира в Като-Камбрези. Согласно одному из условий мирного договора Эммануил получил обратно свои владения. Страна была разорена, но он довольно быстро сумел восстановить её благосостояние. При нём Турин вновь стал столицей Савойи. Файл:Armoiries Savoie 1563. svg Герб герцогов Савойи после Эммануила Филибера
|
| rdfs:comment
|
- Emmanuel Philibert (in Italian Emanuele Filiberto; known as "Testaferro" in English "Ironhead," because of his military career, 8 July 1528 – 30 August 1580) was Duke of Savoy from 1553 to 1580. Born in Chambéry, Emmanuel Philibert was the only child of Charles III, Duke of Savoy and Beatrice of Portugal to reach adulthood.
- Emanuel Philibert von Savoyen, genannt Eisenschädel war von 1553 bis 1580 Herzog von Savoyen.
- Manuel Filibert de Savoia, anomenat el Cap de Ferro, fou el duc de Savoia entre 1553 i 1580.
- Manuel Filiberto de Saboya fue Duque de Saboya desde 1553 hasta 1580. Fue apodado Cabeza de Hierro (Testa di ferro en italiano). Manuel Filiberto fue el único hijo de Carlos III, Duque de Saboya y Beatriz de Portugal que llegó a la edad adulta. Su madre era cuñada de Carlos V, emperador de Alemania y Rey de España, y el futuro duque sirvió en los ejércitos imperiales en las guerras contra Francisco I de Francia, distinguiéndose en la toma de Hesdin en julio de 1553.
- Emmanuel Philibert oli Savoijin herttuakunnan herttua vuodet 1553–1580. Emmanuel Philibert oli Kaarle III:nnen ja Portugalin prinsessan Beatricen ainoa jälkeläinen, joka eli aikuisuusikään asti. Hänen äitinsä oli Pyhän saksalais-roomalaisen keisarikunnan keisarin Kaarle V:nnen käly. Emmanuel Philibert taistelikin Kaarlen joukoissa sodassa Frans I:sen Ranskaa vastaan. Vuonna 1553 Emmanuel Philibertistä tuli Savoijin herttua isänsä kuoleman jälkeen.
- Emmanuel-Philibert de Savoie, dit Tête de fer, fut duc de Savoie et prince de Piémont de 1553 à 1580. Il est le fils de Charles III, duc de Savoie et prince de Piémont, et de Béatrice de Portugal, fille du roi Manuel I et de Marie d'Espagne, cousine et belle-soeur de l'empereur Charles Quint.
- ファイル:Emanuele Filiberto diSavoia.
- Emanuel Filibert, bijnaam: de IJskop, was van 1553 tot 1580 hertog van Savoye en van 1555 tot 1559 landvoogd van de Nederlanden. Emanuel Filibert was het enige kind van Karel III van Savoye en Beatrix van Portugal dat de kindertijd overleefde. Zijn moeder was een schoonzus van keizer Karel V. De toekomstige hertog diende in het leger van Karel V tijdens de oorlog tegen Frans I van Frankrijk en onderscheidde zich hierbij door in juli 1553 Hesdin in te nemen.
- Emanuele Filiberto av Savoie var hertug av Savoie fra 1553 til 1580. Emanuele Filiberto var eneste barn av Karl III av Savoie og Beatrice av Portugal. Moren var svigersøster til Karl V av det tysk-romerske rike, og den fremtidige hertugen av Savoie tjenestegjorde i Karls hær under krigen mot Frans I av Frankrike. Der utmerket han seg ved å erobre det franske Hesdin i juli 1553. En måned senere døde faren, og Emanuele Filiberto ble hertug.
- Emanuel Filibert, wł. Emanuele Filiberto di Saboia – książę Sabaudii w latach 1553-1580. Urodził się w Chambéry jako jedyny syn Karola III Dobrego, księcia Sabaudii, i Beatrice Portugalskiej (córki króla Manuela I i jego drugiej żony - Marii Aragońskiej). Jego ciotka była żoną cesarza Karola V Habsburga i Emanuel Filibert służył w armii Karola V podczas wojny z Franciszkiem I Walezjuszem, królem Francji.
- Файл:Emanuele Filiberto diSavoia. jpg Эммануил Филибер Эммануил Филиберт — герцог Савойский. Сын Карла III и Беатрисы Португальской.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
