| dbpedia-owl:abstract
|
- Emir bedeutet „Befehl“, „Fürst“, „Prinz“, „Gouverneur“ oder „Befehlshaber“. In frühislamischer Zeit befehligte ein Emir eine muslimische Soldatentruppe; nach Eroberungen nahm er dann den Platz des dortigen Gouverneurs ein. Mit zunehmender Macht herrschten später einige Emire mehr oder weniger souverän, strebten aber meist eine Anerkennung durch den Kalifen an. Die wichtigsten Abwandlungen des Titels Emir sind: amīr al-mu’minīn („Befehlshaber der Gläubigen“) war seit Umar der Ehrentitel der islamischen Kalifen. Im Maghreb ist dies seit den Almoraviden im 11. Jahrhundert ein Herrschertitel und bis heute einer der Titel für die Sultane in Marokko. amīr al-umarā’ („Befehlshaber der Befehlshaber“) war unter den Abbasiden der Titel des Oberbefehlshabers. Im Osmanischen Reich mit der Bedeutung des Gouverneurs einer Großprovinz. Das Wort Admiral stammt vom arabischen amīr al-bahr . Souveräne Emirate existieren seit dem Ende der britischen Oberherrschaft 1971 heute noch im arabischen Raum: Das Emirat Kuwait, das Emirat Katar und namentlich die zu einem Bundesstaat zusammengeschlossenen Vereinigten Arabischen Emirate. Eine ähnliche unter britischer Ägide 1959 gebildete „Föderation Arabischer Emirate“ im südlichen Jemen wurde hingegen 1967 revolutionär beseitigt. Das ebenfalls 1971 unabhängig gewordene Emirat Bahrain wurde 2002 von seinem Herrscher zum Königreich proklamiert. Von Emir ist auch der persische Titel Mir, der auch den Anführer einer Gruppe oder eines Stammes bezeichnet, abgeleitet. Der Begriff wird auch unter den indischen Stämmen und Kurden benutzt. Der Titel Ammiratus (auch in der Steigerungsform „ammiratus ammiratorum“) für einen hohen Beamten im normannischen Sizilien ist ebenfalls von amīr abgeleitet.
- Emir', ("commander" or "general", also "prince"; also transliterated as amir, aamir or ameer) is a high title of nobility or office, used throughout the Muslim world. Emirs are usually considered high-ranking sheikhs, but in monarchical states the term is also used for princes, with "emirate" being analogous to principality in this sense. While emir is the predominant spelling in English and many other languages, amir, closer to the original Arabic, is more common for its numerous compounds and in individual names. Spelling thus differs depending on the sources consulted.
- Emir, Plantilla:Et es un título nobiliario empleado históricamente en los estados Islámicos.
- Emiiri on arabimaailmassa käytetty aatelisuutta tai muuta korkeaa asemaa ilmaiseva arvonimi. Emiirejä pidetään yleensä korkea-arvoisina šeikkeinä, mutta nimitystä käytetään ruhtinaan tapaan myös eräistä monarkeista, jolloin heidän valtakuntaansa kutsutaan emiraatiksi. Emiirejä nimittävät myös jotkut turkkilaiset kansat. Emiiri on aina ollut korkea sotilasarvo. Länsimainen amiraali-sana on johdettu emiiriarvosta amir al-bahr, merivoimien komentaja.
- Emiro, significa letteralmente "comandante", persona cioè che detiene l'autorità per emettere un ordine (amr) e per vederlo eseguito. Il termine, che di per sé non avrebbe alcuna valenza spirituale, acquista un significato del tutto particolare quando si faccia riferimento all'espressione araba Amīr al-muʾminīn, cioè "Comandante dei credenti" che, dall'epoca del secondo Califfo, ‘Umar ibn al-Khattāb, divenne il perfetto sinonimo di "Califfo". In età più tarda il termine ha acquisito un significato spesso caratterizzato dalle sole valenze politiche e quindi è stato impiegato per tutti coloro che, in uno Stato islamico, svolgono un'azione di guida monarchica, come nel caso degli Emirati Arabi Uniti, dell'Emirato del Kuwait, del Qatar o del Bahrain, pur essendo talora usato nel senso di conduzione anche morale di un gruppo o di una società islamica.
- アミール（アラビア語：Template:Lang (amīr)）は、イスラム世界で用いられる称号である。君主号のひとつとしても用いられる。
- Emir (soms ook gespeld als amir of ameer, Arabisch voor "commandant, aanvoerder") is een adellijke of vorstelijke titel gebruikt in islamitische landen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Oorspronkelijk was het een eretitel die gegeven werd aan nakomelingen van Mohammed, via zijn dochter Fatima Zahra. In later tijden werd de titel in bredere zin gebruikt, bijvoorbeeld als titel voor stamhoofden van bedoeïenen van Arabië en edelen en functionarissen van het Ottomaanse Rijk. Ook binnen de Gouden Horde en bij de Moren in Spanje werd de titel gebruikt. Het woord emir wordt in minder formele zin ook gebruikt voor leiders in bepaalde context. Zo wordt de leider van een groep pelgrims naar Mekka een emir hadj genoemd. De Kaliefen gebruikten de titel emir al-mu'menin, "Aanvoerder van de Gelovigen". De westerse term admiraal komt van de Arabische uitdrukking amir al-bahr, "zee-commandant". De titel emir wordt sinds hun onafhankelijkheid ook door de al-Sabah dynastie van Koeweit gebruikt om de heersende monarch aan te duiden. Daar wordt in het Engels altijd de spelling Amir gebruikt. Op dezelfde wijze gebruikt ook Qatar de titel sinds 1971. Bahrein gebruikte de titel tussen 1971 en 2002. Een andere betekenis van het woord in het Arabisch is "prins", de mannelijke nakomelingen van een vorst. Soms heeft het ook de betekenis "kroonprins". Een voorbeeld hiervan is "Emir Abdoellah", de titel van Koning Abdoellah, zoon van Koning Hoessein van Jordanië, voordat hij gekroond werd. In deze zin noemt men een land dat door een emir geregeerd wordt een emiraat, zoals de Verenigde Arabische Emiraten.
- Emir er en adelig historisk tittel i islamske nasjoner i Midtøsten og Nord-Afrika. Opprinnelig ble den brukt som en ærestittel gitt til etterkommerene etter Muhammed via hans datter Fatima Zahra. Århundrer etter Muhammed ble det brukt i en videre betydning, som f. eks. tittelen brukt av høvdinger av beduinene i Arabia og av adelsmenn og tjenestemenn i Det osmanske riket. Ordet emir blir også brukt mindre formelt for ledere i enkelte kontekster, f. eks. blir lederen av en gruppe pilegrimer til Mekka kalt en emir hadji. Kalifen brukte tittelen emir ul-mu'mineen, «kommandør av de trofaste». Den vestlige marinegraden admiral kommer fra det arabiske uttrykket amir al-bahr, «sjøkommandør». Emir er også begrepet brukt av kuwaitiske al-Sabah-dynastiet for å henvise til deres herskende monark siden uavhengigheten 19. juni 1961. Qatar har på samme måte brukt tittelen siden 1971 og Bahrain gjorde det fra 1971 til 2002. På arabisk og persisk er en annen betydning av ordet «emir» prins, mer nøyaktig, den mannlige etterkommeren av en monark. Det kunne også bety «kronprins». Før kong Abdullah av Jordan, sønn av kong Hussein, ble kronet, ble han henvist til som «emir Abdullah». I denne betydningen er et land som er styrt av en emir kalt et emirat, som Forente Arabiske Emirater. Emir er også et vanlig muslimsk mannlig navn i Albania, Kosovo, Republikken Makedonia (albanere, tyrkere, bosnere som bor der bruker det) og Bosnia, tatt fra arabisk. En berømt person som har navnet Emir er Emir Kusturica.
- Emir - wódz, dowódca, książę. Władca emiratu. W okresie powstawania państwa muzułmańskiego dowódca wojskowy, a następnie wielkorządca podbitej prowincji z nadania kalifa, sprawujący jednocześnie władzę wojskową, administracyjną i finansową. Za Abbasydów zakres władzy emirów uległ znacznemu ograniczeniu; niektórzy emirowie zakładali własne dynastie w podległych sobie prowincjach. Współcześnie tytuł władców niektórych arabskich państw (emiratów).
- Emir (por vezes escrito como Amir, do árabe comandante) é um título de nobreza historicamente usado nas nações islâmicas do Médio Oriente e Norte de África. Originalmente foi um título de honra atribuído aos descendentes de Maomé, séculos depois tornou-se utilizado em vários contextos, como por exemplo para referir chefes e nobres, como no caso dos Beduínos da Arábia e do Império Otomano.
- Эми́р или ами́р (араб. امير — в некоторых мусульманских странах Востока и Африки титул правителя, князя, а также вообще лицо, носящее этот титул. Также употребляется в значении предводитель мусульман вообще. Халиф Умар первый принял титул амир аль-му'минин, т. е. «повелитель верующих». Позже первый министр халифата принял титул, последний получил значение полновластного майордома. Помимо Омейядов и Аббассидов титул амир аль-му'минин носили Фатимиды, Омейяды Испании и Альмохады. Альморавиды и Мериниды приняли другой титул — амир аль-муслимин — «повелитель мусульман». Титул эмира присваивается сыновьям арабских монархов . Эмирами называют также предводителей больших групп паломников, направляющихся в Мекку. До возникновения ислама эмирами назывались полководцы. Персидский титул мирза является сокращённым вариантом эмир заде — «сын эмира».
- Emir, egentligen "befälhavare", är en titel på en, företrädesvis muslimsk, furste eller härskare. I arabiskan och turkiskan översätts de europeiska titlarna "furste", "prins" med ordet emir, till exempel emir Bismarck. Ordet förekommer i många hederstitlar, som de äldre kaliferna gav sig själva, såsom emir el-muminin, "de troendes furste", vilken titel sultanen av Marocko ansåg sig ensam berättigad att inneha, även om den officiellt bars endast av den osmanske sultanen. Ett land vars statschef bär titeln emir kallas emirat. Anföraren för kalifens livvakt kallades Amír al-umará,, och högste befälhavaren till sjöss, amir al-bahr, "havets behärskare". I Osmanska riket förekom ordet vidare dels såsom hederstitel för Muhammeds talrika, föregivna ättlingar (vilka dock bland osmanerna vanligast, liksom i hela Orienten, benämndes sharifer), dels under osmansk tid såsom ämbetstitel. I senare fallet förkortas emir vanligen till mir, såsom i titlarna mir-i-hadj (anförare för pilgrimskaravanerna till Mekka), mir-i-achor (överhovstallmästare), mir-alaj (regementsbefälhavare) och mir-l-alem .
- 埃米尔（阿拉伯語：Template:Lang，拉丁化：Template:Lang）是阿拉伯國家的貴族头衔，此封號用於中東地區和北非的阿拉伯國家，突厥在歷史上亦曾使用過這個封號。 一般從音譯為埃米爾，亦有從其意思統帥意譯為總督，或從者功能意譯為國王、酋長、頭人、頭目、首領,信眾的長官等等，亦見有人以其作為貴族最高爵位之功能意譯為親王、大公等等。 其名稱源自阿拉伯文的「Template:Lang」，意思是指「統率他人的人」或「國王」。其最初本意有軍事統帥的意思，最早用於哈里發派駐在外的軍事統帥及各地總督，亦有作為最高級貴族稱號。 隨著阿拉伯帝國的內亂，各地總督與哈里發之關係越發疏離，最後不少地方的埃米爾與哈里發均成為一種象徵式之從屬關係，埃米爾遂在此權力交替中取得一地之軍政大權，並成為當地之君王，隨著阿拉伯世界政權分裂之延續，埃米爾廣泛地成為由北非到中東的君主稱號。
- Émir est un titre de noblesse musulman. En arabe, Modèle:Lang ʾamīr est celui qui donne des ordres, mot lui-même dérivé du verbe Modèle:Lang ʾamara. Le terme amiral est dérivé du terme Modèle:Lang ʾamīr al baḥr (« émir/prince de la mer ») Le territoire dirigé par un émir se nomme émirat. Le mot « émir » peut signifier « prince » (« émira » désignant « princesse ») lorsqu'il désigne une personne régnant sur un territoire, ou "général" lorsqu'il désigne un commandant d'armée.
|
| rdfs:comment
|
- Emir, Plantilla:Et es un título nobiliario empleado históricamente en los estados Islámicos.
- Emiiri on arabimaailmassa käytetty aatelisuutta tai muuta korkeaa asemaa ilmaiseva arvonimi. Emiirejä pidetään yleensä korkea-arvoisina šeikkeinä, mutta nimitystä käytetään ruhtinaan tapaan myös eräistä monarkeista, jolloin heidän valtakuntaansa kutsutaan emiraatiksi. Emiirejä nimittävät myös jotkut turkkilaiset kansat. Emiiri on aina ollut korkea sotilasarvo. Länsimainen amiraali-sana on johdettu emiiriarvosta amir al-bahr, merivoimien komentaja.
- アミール（アラビア語：Template:Lang (amīr)）は、イスラム世界で用いられる称号である。君主号のひとつとしても用いられる。
- Emir - wódz, dowódca, książę. Władca emiratu. W okresie powstawania państwa muzułmańskiego dowódca wojskowy, a następnie wielkorządca podbitej prowincji z nadania kalifa, sprawujący jednocześnie władzę wojskową, administracyjną i finansową. Za Abbasydów zakres władzy emirów uległ znacznemu ograniczeniu; niektórzy emirowie zakładali własne dynastie w podległych sobie prowincjach. Współcześnie tytuł władców niektórych arabskich państw (emiratów).
- Emir (por vezes escrito como Amir, do árabe comandante) é um título de nobreza historicamente usado nas nações islâmicas do Médio Oriente e Norte de África. Originalmente foi um título de honra atribuído aos descendentes de Maomé, séculos depois tornou-se utilizado em vários contextos, como por exemplo para referir chefes e nobres, como no caso dos Beduínos da Arábia e do Império Otomano.
- 埃米尔（阿拉伯語：Template:Lang，拉丁化：Template:Lang）是阿拉伯國家的貴族头衔，此封號用於中東地區和北非的阿拉伯國家，突厥在歷史上亦曾使用過這個封號。 一般從音譯為埃米爾，亦有從其意思統帥意譯為總督，或從者功能意譯為國王、酋長、頭人、頭目、首領,信眾的長官等等，亦見有人以其作為貴族最高爵位之功能意譯為親王、大公等等。 其名稱源自阿拉伯文的「Template:Lang」，意思是指「統率他人的人」或「國王」。其最初本意有軍事統帥的意思，最早用於哈里發派駐在外的軍事統帥及各地總督，亦有作為最高級貴族稱號。 隨著阿拉伯帝國的內亂，各地總督與哈里發之關係越發疏離，最後不少地方的埃米爾與哈里發均成為一種象徵式之從屬關係，埃米爾遂在此權力交替中取得一地之軍政大權，並成為當地之君王，隨著阿拉伯世界政權分裂之延續，埃米爾廣泛地成為由北非到中東的君主稱號。
- Emir bedeutet „Befehl“, „Fürst“, „Prinz“, „Gouverneur“ oder „Befehlshaber“. In frühislamischer Zeit befehligte ein Emir eine muslimische Soldatentruppe; nach Eroberungen nahm er dann den Platz des dortigen Gouverneurs ein. Mit zunehmender Macht herrschten später einige Emire mehr oder weniger souverän, strebten aber meist eine Anerkennung durch den Kalifen an.
- Emir', ("commander" or "general", also "prince"; also transliterated as amir, aamir or ameer) is a high title of nobility or office, used throughout the Muslim world. Emirs are usually considered high-ranking sheikhs, but in monarchical states the term is also used for princes, with "emirate" being analogous to principality in this sense.
- Emiro, significa letteralmente "comandante", persona cioè che detiene l'autorità per emettere un ordine (amr) e per vederlo eseguito. Il termine, che di per sé non avrebbe alcuna valenza spirituale, acquista un significato del tutto particolare quando si faccia riferimento all'espressione araba Amīr al-muʾminīn, cioè "Comandante dei credenti" che, dall'epoca del secondo Califfo, ‘Umar ibn al-Khattāb, divenne il perfetto sinonimo di "Califfo".
- Emir (soms ook gespeld als amir of ameer, Arabisch voor "commandant, aanvoerder") is een adellijke of vorstelijke titel gebruikt in islamitische landen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Oorspronkelijk was het een eretitel die gegeven werd aan nakomelingen van Mohammed, via zijn dochter Fatima Zahra. In later tijden werd de titel in bredere zin gebruikt, bijvoorbeeld als titel voor stamhoofden van bedoeïenen van Arabië en edelen en functionarissen van het Ottomaanse Rijk.
- Emir er en adelig historisk tittel i islamske nasjoner i Midtøsten og Nord-Afrika. Opprinnelig ble den brukt som en ærestittel gitt til etterkommerene etter Muhammed via hans datter Fatima Zahra. Århundrer etter Muhammed ble det brukt i en videre betydning, som f. eks. tittelen brukt av høvdinger av beduinene i Arabia og av adelsmenn og tjenestemenn i Det osmanske riket. Ordet emir blir også brukt mindre formelt for ledere i enkelte kontekster, f. eks.
- Эми́р или ами́р (араб. امير — в некоторых мусульманских странах Востока и Африки титул правителя, князя, а также вообще лицо, носящее этот титул. Также употребляется в значении предводитель мусульман вообще. Халиф Умар первый принял титул амир аль-му'минин, т. е. «повелитель верующих». Позже первый министр халифата принял титул, последний получил значение полновластного майордома. Помимо Омейядов и Аббассидов титул амир аль-му'минин носили Фатимиды, Омейяды Испании и Альмохады.
- Emir, egentligen "befälhavare", är en titel på en, företrädesvis muslimsk, furste eller härskare. I arabiskan och turkiskan översätts de europeiska titlarna "furste", "prins" med ordet emir, till exempel emir Bismarck. Ordet förekommer i många hederstitlar, som de äldre kaliferna gav sig själva, såsom emir el-muminin, "de troendes furste", vilken titel sultanen av Marocko ansåg sig ensam berättigad att inneha, även om den officiellt bars endast av den osmanske sultanen.
- Émir est un titre de noblesse musulman. En arabe, Modèle:Lang ʾamīr est celui qui donne des ordres, mot lui-même dérivé du verbe Modèle:Lang ʾamara. Le terme amiral est dérivé du terme Modèle:Lang ʾamīr al baḥr (« émir/prince de la mer ») Le territoire dirigé par un émir se nomme émirat. Le mot « émir » peut signifier « prince » (« émira » désignant « princesse ») lorsqu'il désigne une personne régnant sur un territoire, ou "général" lorsqu'il désigne un commandant d'armée.
|
