Emiliano-Romagnolo (also known as Emilian-Romagnolo) is a Romance language mostly spoken in Emilia-Romagna, Italy. It belongs to the Northern Italian group within Romance languages, which is included in the wider group of western Romance languages. It is considered as a minority language, structurally separated from Italian by the Ethnologue and by the Red Book of Endangered Languages of UNESCO. The two dialect sub-groups of Emiliano-Romagnolo are Emiliano and Romagnolo.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Emiliano-Romagnolo (also known as Emilian-Romagnolo) is a Romance language mostly spoken in Emilia-Romagna, Italy. It belongs to the Northern Italian group within Romance languages, which is included in the wider group of western Romance languages. It is considered as a minority language, structurally separated from Italian by the Ethnologue and by the Red Book of Endangered Languages of UNESCO. The two dialect sub-groups of Emiliano-Romagnolo are Emiliano and Romagnolo.
  • Mit der Bezeichnung Emilianisch wird auf eine Gruppe von sprachlichen Varietäten der italienischen Sprache verwiesen, die umgangssprachlich Dialetti (=Dialekte) genannt werden und die dem padanischen Zweig angehören. Diese Sprachvarietäten werden in der historischen Region Emilia gesprochen, die grob geschätzt dem Gebiet der Provinzen Piacenza, Parma, Reggio nell'Emilia, Modena, Ferrara und einem Teil der Provinz Bologna (diesseits des Flusses Sillaro) umfasst. Jenseits des Sillaros beginnt die Region Romagna. Beide historischen Regionen bilden die Verwaltungsregion Emilia-Romagna. Die emilianische Sprache, wie alle anderen Sprachen des padanischen Zweigs, wurde als europäische Minderheitssprache durch den Europarat anerkannt und ist sowohl in den von der UNESCO abgefassten (Red Book on endangered languages) als schutzwürdige Sprache als auch in den Sprachatlas Ethnologue aufgenommen worden. In der gegenwärtigen Forschung zählt Emilianisch zu den westlichen romanischen Sprachen, wie Französisch, Okzitanisch, Katalanisch, Ligurisch, Lombardisch, Piemontesisch und Romagnol, während Italienisch dem Zweig der östlichen romanischen Sprachen angehört. Eine emilianische Koinesprache existiert nicht. Die Grenzen zu den anderen padanischen Dialekten sind auf der Ebene der Phonetik und des Wortschatz ziemlich fließend, so dass manche Dialektologen einige Grenzvarietäten vom Lombardischen wie etwa die von Mantua, Pavia oder Voghera als Übergangsformen zwischen dem Lombardischen und dem Emilianischen, andere sogar als echtes Emilianisch, bezeichneten. Auch der Dialekt der Lunigiana, einer Region in der nordwestlichen Toskana, gehört dem emilianischen Zweig an.
  • L'emilià-romanyol, emilianoromanyès, Emiliano-romà o simplement Emilià, és un dialecte gal·lo-italià parlat al nord-occidental d'Itàlia, incloent Piacenza, Ravenna, a l'Emília-Romanya, Padana, sud de Llombardia, nord de Toscana i a la província de Pesaro. També es parla a San Marino. El número de parlants a l'Emília-Romanya s'estima en 3.500.000 aproximadament A San Marino, el 83% de la població (20.100 habitants), parlen aquesta llengua. Se la considera una llengua diferenciada de l'italià, tot i que les nombroses interferències lingüístiques amb l'italià estàndard, el fet de no tenir cap reconeixement oficial, i que tots els seus parlants usen també habitualment l'italià com a llengua culta i de relació pública, posen en perill la seva supervivència com a llengua. L'àmbit territorial d'aquesta llengua abraçaa des de Piacenza a Ravenna, i entre el riu Po, l'Adriàtic i els Apenins, a la regió de Emilia-Romana. També es parla a San Marino, on rep la denominació de Sanmarinès. No hi ha dades fiables sobre els seus parlants, els qui són capaços de parlar-la o els qui ho fan habitualment. Es calcula que entre dos i tres milions de persones que poden parlar-la. Es distingeixen diversos dialectes sense que es pugui dir que hi hagi una estandarització precisa o un dialecte central: l'emilià, el romà, el mantuà, el vogherès-pavès, el lunigià i el sanmarinès.
  • Esta lengua, también llamada Emiliano o Sammarinese (Sanmarinés) procede directamente del Grupo Galo-Italiano y, por tanto, es descendiente indirecta del Indoeuropeo. A pesar que a veces es referido como un dialecto del italiano, no proviene del italiano, y las variedades de emiliano-romañolo poseen su propia morfología, sintaxis y léxico. Se habla en Italia noroccidental, Piacenza, Rávena, en la Emilia-Romaña, Padana, sur de Lombardía, norte de Toscana y provincia de Pésaro. También es hablado en San Marino. El número de hablantes en la Emilia-Romaña (Italia) se estima en 3.500.000 aprox.. En San Marino el 83% de la población, (20.100 habitantes) hablan el Sanmarinés (1993), dialecto del Emiliano-Romañolo.
  • L'émilien-romagnol – en émilien-romagnol : emiliàn-rumagnòl – est un groupe de dialectes de la famille linguistique gallo-italique parlé en Italie septentrionale et à Saint-Marin. La langue est reconnue comme appartenant aux langues minoritaires européennes depuis 1981 (Rapport 4745 du Conseil de l'Europe) et est en outre recensée par l'UNESCO (Red book on endangered languages) comme langue méritant de recevoir une tutelle. Son code ISO 639-3 était EML. Le 16 janvier 2009, le SIL, responsable de l'ISO 639-3, a séparé l'émilien-romagnol en deux langues individuelles : l'émilien, code egl le romagnol, code rgl.
  • Az emilián–romanyol az újlatin nyelvek nyugati ágába, azon belül a galloromán nyelvekhez tartozó északolasz nyelvjáráscsoport, amelyet az olaszországi Emilia–Romagna tartományban beszélnek mintegy 2 millióan. Ezek a nyelvjárások, a közeli rokonságban álló lombard, piemonti, ligur, illetve velencei nyelvekkel együtt a galloitáliai dialektuskontinuumot alkotják. Az emilián–romanyol dialektusok két fő csoportra oszlanak: a számos aldialektussal rendelkező emilián, valamint a két nyelvjárásból álló romanyol.
  • L'emiliano-romagnolo è un gruppo di dialetti della famiglia linguistica gallo-italica parlato in Italia settentrionale. L'insieme di queste varietà, nota come lingua emiliano-romagnola (nome nativo emiliàn-rumagnòl), è riconosciuta fra le lingue minoritarie europee fin dal 1981 (Rapporto 4745 del Consiglio d'Europa); è inoltre censita dall'UNESCO (Red book on endangered languages) tra le lingue meritevoli di tutela ed è riconosciuta dalla Registration Autority per lo standard ISO 639-3 (il codice ISO 639-3 è EML). L'emiliano-romagnolo si deve ritenere una lingua regionale o minoritaria ai sensi della "Carta Europea delle Lingue regionali o minoritarie", che all'Art. 1 afferma che per "lingue regionali o minoritarie si intendono le lingue [... ] che non sono dialetti della lingua ufficiale dello stato". La "Carta Europea delle Lingue regionali o minoritarie" è stata approvata il il 25 giugno 1992 ed è entrata in vigore il 1 marzo 1998. L'Italia ha firmato tale Carta il 27 giugno 2000 ma non l'ha ancora ratificata. Lo Stato italiano dunque non riconosce i locutori dell'emiliano-romagnolo come minoranza linguistica. Le parlate emiliano-romagnole sono state indicate fin dai tempi del Biondelli come parte del gruppo gallo-italico, assieme a ligure, lombardo e piemontese (Bernardino Biondelli, "Saggio sui dialetti gallo-italici", 1853). Le lingue gallo-italiche, per alcuni linguisti, fanno parte delle lingue gallo-romanze anzicchè delle lingue italo-romanze; in accordo con la ben nota distinzione tra lingue romanze occidentali e orientali descritta da von Wartburg (Walter von Wartburg, "Die Ausgliederung der romanischen Sprachräume", 1950), il quale comunque le classificava come italoromanze. La lingua emiliano-romagnola è diffusa nella regione Emilia-Romagna, nella parte settentrionale delle Marche (dove si confonde a poco a poco con le verietà italiche centro-meridionali) e in Toscana nella provincia di Massa-Carrara, specialmente nella città di Carrara stessa. In Lombardia il pavese è da molti linguisti, a partire da Bernardino Biondelli, ritenuto un dialetto di tipo emiliano sebbene la sua posizione tra lombardo ed emiliano-romagnolo sia disputata. Stessa situazione è quella delle parlate della Provincia di Mantova e della zona sudorientale della Provincia di Cremona. Essa è normalmente divisa in due componenti principali: Emiliano; Romagnolo. Si ritiene che la differenziazione maggiore tra le due sezioni sopra descritte sia avvenuta nell'alto medioevo, all'epoca della dominazione bizantina in Romagna e longobarda in Emilia. Probabilmente a causa della divisione politica, la dittongazione gallo-romanza delle vocali [ĕ] ed [ŏ] latine non si estese all'area romagnola. In seguito, con il venir meno della dominazione bizantina e con la riduzione dei dittonghi gallo-romanzi, le differenze si appianarono in parte, pur con esiti vocalici differenti. Una koinè emiliano-romagnola non esiste ed entrambe le due componenti principali, emiliana e romagnola, risultano frammentate in numerosi dialetti.
  • エミリア・ロマーニャ語は、イタリアのエミリア・ロマーニャ州で話される方言・地方言語。エミリア方言とロマーニャ方言に大別できる。
  • Emiliano-Romagnolo is een Romaanse taal. Geografisch en taalkundig kan de taal ingedeeld worden bij de Gallo-Italiaanse talen zoals het Lombardisch, Piëmontisch, Ligurisch en Venetiaans. Het wordt beschouwd als een minderheidstaal en is structureel gescheiden van het Italiaans en staat op de Rode lijst van bedreigde talen van UNESCO. Ondanks het feit dat Italianen en zelfs sprekers van de taal het als een Italiaans dialect zien, stamt de taal toch niet van het Italiaans af.
  • Język emilijski to niezbyt trafne określenie, w istocie chodzi bowiem o zespół dialektów używanych w środkowopółnocnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, i tradycyjnie uważanych za dialekty języka włoskiego. Dialekty te nie uzyskały jak dotąd formy zestandardyzowanego języka literackiego. Istnieje niezbyt obfita literatura tworzona w gwarach lokalnych takich ośrodków jak Bolonia czy Ferrara. Zobacz też: języki romańskie
  • Файл:Emiliano-Romagnolo area. jpg Территория распространения эмилиано-романьольского языка. Эмилиано-романьольский язык (эмилиано-романьольское наречие; самоназв. Emiliàn e rumagnòl, emigliàn-rumagnôl) — один из галло-итальянских языков, распространённый в основном на юге северной Италии. Традиционно относится к «итальянским диалектам». На нём разговаривают около 2 миллионов человек. По разным данным в Эмилии-Романье владеет от 2 до 3,5 млн чел. (90 % населения области). Распространено на северо-западе Италии от Пьяченцы до Равенны, Между Апеннинами, рекой По и Адриатическим морем, а также в южную Ломбардию и север Тосканы, а также север Марке.
  • Emiliano-romagnolo är ett romanskt språk som talas av cirka två miljoner människor i Italien och i San Marino. I Italien talas det i regionerna Emilia-Romagna, Marche, Toscana och Lombardiet.
dbpprop:fam
dbpprop:familycolor
  • Indo-European
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:iso
  • roa
dbpprop:lc
  • egl
  • rgn
dbpprop:ld
  • Emilian
  • Romagnol
dbpprop:ll
  • Emilian language
  • Romagnol language
dbpprop:name
  • Emiliano-Romagnolo
dbpprop:nativename
  • Emiliàn e rumagnòl
dbpprop:reference
dbpprop:speakers
  • 2000000 (xsd:integer)
dbpprop:states
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • Emiliano-Romagnolo (also known as Emilian-Romagnolo) is a Romance language mostly spoken in Emilia-Romagna, Italy. It belongs to the Northern Italian group within Romance languages, which is included in the wider group of western Romance languages. It is considered as a minority language, structurally separated from Italian by the Ethnologue and by the Red Book of Endangered Languages of UNESCO. The two dialect sub-groups of Emiliano-Romagnolo are Emiliano and Romagnolo.
  • Mit der Bezeichnung Emilianisch wird auf eine Gruppe von sprachlichen Varietäten der italienischen Sprache verwiesen, die umgangssprachlich Dialetti (=Dialekte) genannt werden und die dem padanischen Zweig angehören. Diese Sprachvarietäten werden in der historischen Region Emilia gesprochen, die grob geschätzt dem Gebiet der Provinzen Piacenza, Parma, Reggio nell'Emilia, Modena, Ferrara und einem Teil der Provinz Bologna (diesseits des Flusses Sillaro) umfasst.
  • L'emilià-romanyol, emilianoromanyès, Emiliano-romà o simplement Emilià, és un dialecte gal·lo-italià parlat al nord-occidental d'Itàlia, incloent Piacenza, Ravenna, a l'Emília-Romanya, Padana, sud de Llombardia, nord de Toscana i a la província de Pesaro. També es parla a San Marino. El número de parlants a l'Emília-Romanya s'estima en 3.500.000 aproximadament A San Marino, el 83% de la població (20.100 habitants), parlen aquesta llengua.
  • Esta lengua, también llamada Emiliano o Sammarinese (Sanmarinés) procede directamente del Grupo Galo-Italiano y, por tanto, es descendiente indirecta del Indoeuropeo. A pesar que a veces es referido como un dialecto del italiano, no proviene del italiano, y las variedades de emiliano-romañolo poseen su propia morfología, sintaxis y léxico. Se habla en Italia noroccidental, Piacenza, Rávena, en la Emilia-Romaña, Padana, sur de Lombardía, norte de Toscana y provincia de Pésaro.
  • L'émilien-romagnol – en émilien-romagnol : emiliàn-rumagnòl – est un groupe de dialectes de la famille linguistique gallo-italique parlé en Italie septentrionale et à Saint-Marin. La langue est reconnue comme appartenant aux langues minoritaires européennes depuis 1981 (Rapport 4745 du Conseil de l'Europe) et est en outre recensée par l'UNESCO (Red book on endangered languages) comme langue méritant de recevoir une tutelle. Son code ISO 639-3 était EML.
  • Az emilián–romanyol az újlatin nyelvek nyugati ágába, azon belül a galloromán nyelvekhez tartozó északolasz nyelvjáráscsoport, amelyet az olaszországi Emilia–Romagna tartományban beszélnek mintegy 2 millióan. Ezek a nyelvjárások, a közeli rokonságban álló lombard, piemonti, ligur, illetve velencei nyelvekkel együtt a galloitáliai dialektuskontinuumot alkotják.
  • L'emiliano-romagnolo è un gruppo di dialetti della famiglia linguistica gallo-italica parlato in Italia settentrionale.
  • エミリア・ロマーニャ語は、イタリアのエミリア・ロマーニャ州で話される方言・地方言語。エミリア方言とロマーニャ方言に大別できる。
  • Emiliano-Romagnolo is een Romaanse taal. Geografisch en taalkundig kan de taal ingedeeld worden bij de Gallo-Italiaanse talen zoals het Lombardisch, Piëmontisch, Ligurisch en Venetiaans. Het wordt beschouwd als een minderheidstaal en is structureel gescheiden van het Italiaans en staat op de Rode lijst van bedreigde talen van UNESCO. Ondanks het feit dat Italianen en zelfs sprekers van de taal het als een Italiaans dialect zien, stamt de taal toch niet van het Italiaans af.
  • Język emilijski to niezbyt trafne określenie, w istocie chodzi bowiem o zespół dialektów używanych w środkowopółnocnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, i tradycyjnie uważanych za dialekty języka włoskiego. Dialekty te nie uzyskały jak dotąd formy zestandardyzowanego języka literackiego. Istnieje niezbyt obfita literatura tworzona w gwarach lokalnych takich ośrodków jak Bolonia czy Ferrara. Zobacz też: języki romańskie
  • Файл:Emiliano-Romagnolo area. jpg Территория распространения эмилиано-романьольского языка. Эмилиано-романьольский язык (эмилиано-романьольское наречие; самоназв. Emiliàn e rumagnòl, emigliàn-rumagnôl) — один из галло-итальянских языков, распространённый в основном на юге северной Италии.
  • Emiliano-romagnolo är ett romanskt språk som talas av cirka två miljoner människor i Italien och i San Marino. I Italien talas det i regionerna Emilia-Romagna, Marche, Toscana och Lombardiet.
rdfs:label
  • Emiliano-Romagnolo
  • Emilianische Sprache
  • Emilià-romanyol
  • Idioma emiliano-romañolo
  • Émilien-romagnol
  • Emilián–romanyol nyelv
  • Lingua emiliano-romagnola
  • エミリア・ロマーニャ語
  • Emiliano-Romagnolo
  • Język emilijski
  • Эмилиано-романьольское наречие
  • Emiliano-romagnolo
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:name
  • Emiliano-Romagnolo
  • Emiliàn e rumagnòl
foaf:page
is dbpprop:child of
is dbpprop:fam of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:seeAlso2Property of
is owl:sameAs of