| dbpprop:abstract
|
- Saint Elisabeth of Hungary is a Hungarian Catholic saint, princess of Hungary. According to tradition, she was born in the castle of Sárospatak, Hungary, on July 7, 1207. She was the daughter of King Andrew II of Hungary and Gertrude of Andechs-Merania, and at age four was brought to the court of the rulers of Thuringia in Central Germany, to become a future bride who would reinforce political alliances between the families. Elisabeth was married at the age of fourteen, widowed at twenty, relinquished her wealth to the poor, built hospitals, and became a symbol of Christian charity in Germany and elsewhere after her death at the age of twenty-four.
- Landgräfin Elisabeth von Thüringen, auch Elisabeth von Ungarn genannt, ist eine Heilige der Katholischen Kirche. Der Namenstag der Patronin von Thüringen und Hessen fällt auf den 19. November, den Tag ihrer Beisetzung. Als Sinnbild tätiger Nächstenliebe wird sie auch im Protestantismus verehrt. Sie ist eine Gestalt des Mittelalters, deren Erinnerung bis in die heutige Zeit lebendig blieb. Runde Jahrestage ihres Geburts- oder Todesdatums sind immer noch Anlass für besondere Gedenkveranstaltungen. So veranstalteten am 750. Todestag im Jahre 1981 die Kirchen in der DDR ihre erste Massenversammlung, bei der Zehntausende auf dem Platz unterhalb des Domberges in Erfurt zusammen kamen. Anlässlich ihres 800. Geburtstages im Jahre 2007 erinnerten in Deutschland mehrere Ausstellungen an die thüringische Landgräfin. Die Tochter des ungarischen Königs Andreas II. (* 1177; † 1235) und der Gertrud von Andechs wurde schon als Neugeborene mit einem Sohn des einflussreichen Landgrafen Hermann von Thüringen verlobt und bereits als Vierjährige an den thüringischen Hof gebracht, um in der Familie ihres zukünftigen Ehemannes aufzuwachsen. Sie kehrte nur als junge Frau noch einmal nach Ungarn zurück. Frühzeitig fiel Elisabeth von Thüringen, die dem franziskanischem Frömmigkeitsideal nahe stand und sich als discipula dei (Schülerin/Jüngerin Gottes) sah, durch eine karitative Tätigkeit auf, die über die Konventionen ihrer Zeit hinausging. Nach dem Tod ihres Ehemannes kehrte sie dem Hofleben den Rücken, um als einfache und materiell arme Spitalschwester in dem von ihr gegründeten Marburger Hospital persönlich für Bedürftige zu sorgen. Sie starb im Alter von 24 Jahren. Vier Jahre nach ihrem Tod wurde sie von Papst Gregor IX. zu Pfingsten 1235 heilig gesprochen.
- Svatá Alžběta Durynská, také Alžběta Uherská byla uherská princezna, která žila v Německu, provdala se za durynského vévodu Ludvíka, brzy ovdověla a věnovala se péči o chudé. Její svátek se slaví v katolické církvi 17. , v luterských církvích 19. listopadu.
- Sta. Isabel (Erzsébet) de Hungría "La Reina" era hija del Rey Andrés II el Hierosolimitano y su esposa Gertrudis de Andechs-Merania. Isabel se quedó viuda siendo aún joven, dedicó su riqueza a los pobres, construyó hospitales y se convirtió en un símbolo de caridad cristiana. Isabel se casó con el Landgrave Luis de Turingia-Hesse en 1221 y parece que el matrimonio fue feliz. A Luis no le preocupaba demasiado el reparto de su riqueza entre los pobres, ya que creía que la labor caritativa de su esposa le traería una recompensa eterna; se le venera en Thuringia como santo. Luis fue un defensor acérrimo de los Hohenstaufen Federico II, sacro emperador romano. En la primavera de 1226, cuando Thuringia se vio asolada por inundaciones, hambre y la plaga Luis representó a Federico II en la Dieta de Cremona. Isabel asumió el control de sus asuntos y repartió limosnas por todo su territorio, incluso dando vestidos y adornos de la corte a los pobres. Debajo del castillo de Wartburgo, hizo construir un hospicio con 28 camas, y visitaba todos los días a los prisioneros para atenderlos. En esa misma época, el inquisidor Konrad von Marburg — un hombre rudo y verdadero producto de su época — se convirtió en su director espiritual. La vida de Isabel cambió radicalmente cuando Luis murió a causa de la plaga el 11 de septiembre, 1227, en Otranto, Italia cuando se dirigía a unirse a la Sexta Cruzada. Isabel murió en Marburgo, bien debido a agotamiento físico o a una enfermedad, cuando contaba sólo 24 años de edad. Fue canonizada por el Papa Gregorio IX en 1235. Su carta papal puede verse en el Schatzkammer de la Deutschordenskirche en Viena, Austria. El día de Pentecostés (28 de mayo) del año 1235, durante la ceremonia de canonización, se la llamó "la mujer más grande de la Edad Media alemana". Su cuerpo se colocó sobre un magnífico altar dorado — que hoy todavía puede visitarse — en la Elisabethkirche (Iglesia de de santa Isabel, en alemán) en Marburgo. Ahora es una iglesia protestante, pero cuenta con espacios reservados a la fe católica. Marburgo se convirtió en el centro de la Orden teutónica, que adoptó a Santa Isabel como su segunda patrona. La Orden permaneció en Marburgo hasta que Napoleón I de Francia la disolvió en 1803.
- Sainte Élisabeth de Hongrie, Erzsébet en Hongrois est la fille d’André II de Hongrie et de Gertrude d'Andechs-Meran. Elle fut fiancée à 4 ans et mariée à 14 ans au Landgrave Louis IV de Thuringe. Ainsi, on l'appelle aussi sainte Élisabeth de Thuringe. Elle fut canonisée en 1235 et sa fête est le 17 novembre.
- [[Fájl:Cholerabrunnen Dresden 5. jpg|bélyegkép|250px|jobbra|Szent Erzsébet szobra a Drezdai Kolera szükőkútnál. [[Fájl:Szt erzsebet. jpg|250px|jobbra|bélyegkép|Szobra a pozsonyi vár tövében [[File:Triptych of Virgin Mary with Elisabeth of Hungary. jpg|250px|jobbra|bélyegkép|Szűz Mária mellett egy 1470 közül készült thüringiai triptochonon (balra fent, balkezében korsóval, jobbjában pálmaággal) Árpád-házi Szent Erzsébet (német nyelvterületen gyakorta Thüringiai Szent Erzsébet) ([[Sárospatak, [[1207. [[július 7. – [[Marburg, [[1231. [[november 17. ) [[II. András magyar király és merániai [[Gertrúd királyné|Gertrúd lánya.
- エルジェーベト(Erzsébet, 1207年 - 1231年11月17日)はハンガリー王エンドレ2世とメラーノ公女ゲルトルードの娘。テューリンゲン方伯ルートヴィヒ4世の妻。ドイツ名のエリーザベト(Elisabeth)でエリーザベト・フォン・ウンガルン(Elisabeth von Ungarn)、あるいはエリーザベト・フォン・テューリンゲン(Elisabeth von Thüringen)とも呼ばれる。また、ローマ教皇グレゴリウス9世により列聖され、聖エルジェーベト、聖エリーザベト、聖エリザベートなどとして知られ、11月17日(正式には11月19日)が祝日。カトリック教会・聖公会・ルーテル教会で聖人。
- Elisabeth van Hongarije of Elisabeth van Thueringen, landgravin van Thüringen, is een populaire heilige in de Rooms-Katholieke Kerk.
- Landgrevinne Elisabeth av Thüringen, også Den hellige Elisabeth eller Elisabeth av Ungarn er en av middelalderens mest avholdte helgener i Tyskland og Ungarn. Hun ble født som ungarsk prinsesse, datter av kong András II og Gertrud av Kärnten-Andechs, og giftet seg med landgreve Ludwig av Thüringen.
- Elżbieta z Turyngii – zwana także Elżbietą Węgierską, święta Kościoła katolickiego. Była trzecim dzieckiem króla węgierskiego - Andrzeja II z dynastii Arpadów, i Gertrudy z Meran. W wieku 4 lat ówczesnym zwyczajem została zaręczona z Ludwikiem IV, synem Hermana, hrabiego-palatyna saskiego i landgrafa Turyngii. Udała się wtedy do Turyngii i zamieszkała na zamku w Wartburgu. Ślub obojga odbył się dopiero w 10 lat potem, kiedy Elżbieta miała zaledwie 14 lat. W następnych latach urodziła troje dzieci: Hermana (Ermana), Zofię i Gertrudę. Po 6 latach w 1227 r. jej mąż zmarł podczas wyprawy krzyżowej do Ziemi Świętej. Elżbieta odsunęła się wtedy od życia dworskiego, opuściła zamek w Wartburgu, przeniosła się do Eisenach, a następnie do Marburga, gdzie przyjęła kierownictwo duchowe ascetycznego mnicha i zarazem inkwizytora, Konrada z Marburga. W 1228 r. złożyła śluby jako jedna z pierwszych tercjarek franciszkańskich. Oddała się całkowicie wychowywaniu dzieci, modlitwie, pokucie i uczynkom miłosierdzia. Sprowadziła z rodzinnych Węgier do Turyngii zakonników św. Łazarza. W Marburgu ufundowała przytułek dla opuszczonych, gdzie codziennie posługiwała ubogim, prowadząc jednocześnie bardzo surowy tryb życia. Jednak taki styl życia silnie osłabił jej organizm, śmierć nastąpiła w nocy z 16 na 17 listopada 1231 roku. Sława jej świętości była tak wielka, że jej grób zaraz po jej śmierci stał się celem licznych pielgrzymek. Została ogłoszona świętą przez papieża Grzegorza IX 27 maja 1235 r. Patronka zakonu elżbietanek.
- Santa Isabel da Hungria e da Turíngia, OFS, filha de André II da Hungria e da rainha Gertrudes de Andechs-Meran, descendente da família dos condes de Andechs-Meran. Do lado materno, era sobrinha de Santa Edwiges, tia das santas Cunegundes (Kinga) e Margarida da Hungria e tia-avó de Santa Isabel de Portugal e do lado paterno prima de Santa Inês de Praga. Casara-se com o Duque Ludwig da Turíngia, filho do Landgrave Hermano I e de Sofia da Bavária, soberano de um dos feudos mais ricos do Sacro Império Romano-Germânico. O noivado foi realizado no Castelo de Wartburg, em Eisenach, capital do Ducado da Turíngia, quando Isabel tinha apenas 4 anos e Luís 11. Os dois príncipes tiveram três filhos e realmente se apaixonaram e viveram uma grande e intensa história de amor, num matrimônio exemplar, que atraiu sobre Isabel os ciúmes de sua sogra, a duquesa Sofia e demais parentes do esposo. Foi fortemente influenciada pela espiritualidade franciscana, cuja ordem surgiu naquela época. Quis viver uma pobreza voluntária total, no que foi desaconselhada pelo seu diretor espiritual, Conrado de Marburgo, que a aconselhou a viver as virtudes do seu estado. Dela conta-se que certa vez, quando levava algumas provisões para os pobres nas dobras de seu manto, encontrou-se com seu marido, que voltava da caça. Espantado por vê-la curvada ao peso de sua carga, ele abriu o manto que ela apertava contra o corpo e nada mais achou do que belas rosas vermelhas e brancas, embora não fosse época de flores. Dizendo-lhe que prosseguisse seu caminho, apanhou uma das rosas, que guardou pelo resto de sua vida. Em outra situação, avisado pela mãe de que a esposa havia acolhido um leproso sobre o próprio leito, Ludwig correu para lá, mas os olhos de sua alma se abriram e ele contemplou uma imagem de Cristo Crucificado. Ludwig apaoiava e auxiliava a amada esposa em suas grandes obras de caridade. Porém, tamanha prodigalidade para com os pobres irritava os seus cunhados, os príncipes Henrique e Conrado da Turíngia. Ao partir para as cruzadas acompanhando o imperador Frederico II, Ludwig faleceu de peste em Otranto, o que causou enorme dor em Santa Isabel, que recebera a notícia da morte em outubro, após o nascimento da terceira filha, Gertrudes. Esta dor, entretanto, foi ainda acrescida de maiores agruras, quando seus cunhados, livres do temor que nutriam pelo irmão mais velho, expulsaram-na do castelo com seus filhos, em pleno inverno, sem dinheiro e sem mantimentos e ainda proibindo o povo de agasalhá-la e a seus filhos. Resgatada mais tarde por sua tia Matilda, Abadessa do Convento Cisterciense de Ktizingen, Isabel preferiu confiar a seus parentes a educação dos três filhos - Hermano, Sofia e Gertrudes - e quis tomar o hábito da Ordem Terceira de São Francisco, junto de suas duas fiéis damas de companhia Jutta e Isentrude. Seu confessor, Mestre Algum tempo depois, entretanto, os cavaleiros que tinham acompanhado o Duque da Turíngia à cruzada voltaram, trazendo seu corpo. Corajosamente enfrentaram os Príncipes, irmãos do duque falecido e exprobaram-lhes a crueldade praticada contra a viúva de seu próprio irmão e contra seus sobrinhos. Os príncipes não resistiram às palavras dos cavaleiros e pediram perdão a Santa Isabel e a restauraram em seus bens e propriedades. Mestre Conrado de Marburgo a orientou numa vida de renúncia (não sem ele mesmo impor-lhe uma rígida e sufocante disciplina que precisou da intervenção dos amigos para ser abrandada) e ela usou parte de sua fortuna para construir um Hospital em honra a São Francisco de Assis em Marburgo. Nesta época de sua vida, a santidade de Isabel manifestou-se de forma extraordinária e seu nome tornou-se famoso em todas as montanhas da Alemanha. Dizia-se que São João Batista vinha lhe trazer pessoalmente a comunhão e que inúmeras vezes ela foi visitada pelo próprio Jesus Cristo e pela Virgem Maria, que a consolavam em seus sofrimentos. Uma de suas amigas depôs no processo de canonização que surpreendeu várias vezes a santa elevada no ar a mais de um metro do chão, enquanto contemplava o Santíssimo Sacramento absorta em êxtase contemplativo. Perguntada certa vez sobre que fim queria dar à herança que lhe pertencia disse: "Minha herança é Jesus Cristo!" Henrique ficou como Regente de ducado durante a menoridade do sobrinho mais velho, o novo Duque soberano, porém Isabel preferiu viver na pobreza absoluta, o que muito desejava, retirou-se primeiro para Eisenach, depois para o Castelo de Pottenstein e, finalmente para uma modesta residência em Marburgo onde às suas expensas mandou construir o Hospital de Marburgo, ingressou na Ordem Terceira Franciscana e aí, em Marburgo prestou assistência direta aos pobres e doentes, onde veio a falecer poucos anos depois, em 1231, com apenas 24 anos. Foi sepultada com grandes honras. Na Alemanha, também seu marido Ludwig e sua filha Gertrudes são honrados como santos. Dela disse o Cardeal Ratzinger Arcebispo de Munique, actual Papa Bento XVI: O que fez foi realmente viver com os pobres. Desempenhava pessoalmente os serviços mais elementares do cuidado com os doentes: lavava-os, ajudava-os precisamente nas suas necessidades mais básicas, vestia-os, tecia-lhes roupas, compartilhava a sua vida e o seu destino e, nos últimos anos, teve de sustentar-se apenas com o trabalho das suas próprias mãos.(... ) Deus era real para ela. Aceitou-o como realidade e por isso lhe dedicava uma parte do seu tempo, permitia que Ele e sua presença lhe custassem alguma coisa. E como tinha descoberto realmente a Deus, e Cristo não era para ela uma figura distante, mas o Senhor e o Irmão da sua vida, encontrou a partir de Deus o ser humano, imagem de Deus. Essa é também a razão por que quis e pôde levar aos homens a justiça e o amor divinos. Só quem encontra a Deus pode também ser autenticamente humano. (Da homilia na igreja de Santa Isabel da Hungria de Munique, em 2 de dezembro de 1981). Foi canonizada pelo Papa Gregório IX em 1235. Por ocasião do VII Centenário do seu nascimento a Cidade do Vaticano fez uma emissão extraordinária de selo comemorativo do evento com 300.000 séries completas, com 10 selos por folha, no valor de $ 0,65 Euros por selo. É padroeira da Ordem Franciscana Secular. Sua festa litúrgica é celebrada dia 17 de Novembro. RATZINGER, Josepf. Homilias sobre os santos (trad. Roberto Vidal da Silva Martins). São Paulo: Quadrante, 2007. ISBN 978-85-7465-113-2
- Елизавета Венгерская, Елизавета Тюрингская — принцесса из венгерской династии Арпадов, дочь венгерского короля Андраша II, ландграфиня Тюрингии, католическая святая, францисканская терциарка.
- Elisabet av Thüringen, även Elisabet av Ungern, född 7 juli 1207 i Sárospatak, Ungern, död 17 november 1231 i Marburg, Tyskland, var en ungersk lantgrevinna och franciskantertiar. Hon vördas som helgon inom Romersk-katolska kyrkan. Hennes minnesdag firas den 17 november (tidigare 19 november). Elisabet (Erzsebet) var dotter till kung Andreas II av Ungern (1175-1235) och hans fru Gertrud av Andechs-Meran. Elisabet blev änka när hon fortfarande var ung. Hon gav upp sin rikedom till de fattiga och lät bygga sjukhus och blev därför en symbol för kristen välgörenhet. Hon är skyddshelgon för sjukhus, sjuksköterskor, bagare, brudar, grevinnor, döende barn, landsflyktiga, hemlösa, spetsknypplare, tertiarier och änkor.
- Файл:Cholerabrunnen Dresden 5. jpg Св. Єлисавета по смерті Єлизавета Угорська — угорська католицька свята, дочка угорського короля Андрія ІІ-го, черниця францисканка. Свята Єлизавета Угорська народилася в 1207 році. Була дочкою угорського короля Андрія ІІ. Згідно звичаїв, що панували в Середньовіччі, вже в дитинстві була заручена з Людовіком, князем Тюрінгії. Від наймолодших літ робила численні вчинки милосердя: доглядала хворих і прокажених. Після смерті чоловіка її вигнали з замку з трьома малими дітьми. Вона мужньо й зі смиренням перед Божою волею прийняла цей хрест. Вступила до ІІІ Ордену св. Франциска й повністю присвятила себе служінню вбогим і покинутим. Заробляла на життя працею своїх рук, живучи в лікарні, яку сама побудувала. Повна заслуг перед Богом і людьми, на двадцять четвертому році життя, в 1231 році, відійшла з цієї землі по вічну нагороду в небі.
|
| rdfs:comment
|
- Saint Elisabeth of Hungary is a Hungarian Catholic saint, princess of Hungary. According to tradition, she was born in the castle of Sárospatak, Hungary, on July 7, 1207. She was the daughter of King Andrew II of Hungary and Gertrude of Andechs-Merania, and at age four was brought to the court of the rulers of Thuringia in Central Germany, to become a future bride who would reinforce political alliances between the families.
- Landgräfin Elisabeth von Thüringen, auch Elisabeth von Ungarn genannt, ist eine Heilige der Katholischen Kirche. Der Namenstag der Patronin von Thüringen und Hessen fällt auf den 19. November, den Tag ihrer Beisetzung. Als Sinnbild tätiger Nächstenliebe wird sie auch im Protestantismus verehrt. Sie ist eine Gestalt des Mittelalters, deren Erinnerung bis in die heutige Zeit lebendig blieb.
- Svatá Alžběta Durynská, také Alžběta Uherská byla uherská princezna, která žila v Německu, provdala se za durynského vévodu Ludvíka, brzy ovdověla a věnovala se péči o chudé. Její svátek se slaví v katolické církvi 17. , v luterských církvích 19. listopadu.
- Sta. Isabel (Erzsébet) de Hungría "La Reina" era hija del Rey Andrés II el Hierosolimitano y su esposa Gertrudis de Andechs-Merania. Isabel se quedó viuda siendo aún joven, dedicó su riqueza a los pobres, construyó hospitales y se convirtió en un símbolo de caridad cristiana. Isabel se casó con el Landgrave Luis de Turingia-Hesse en 1221 y parece que el matrimonio fue feliz.
- Sainte Élisabeth de Hongrie, Erzsébet en Hongrois est la fille d’André II de Hongrie et de Gertrude d'Andechs-Meran. Elle fut fiancée à 4 ans et mariée à 14 ans au Landgrave Louis IV de Thuringe. Ainsi, on l'appelle aussi sainte Élisabeth de Thuringe. Elle fut canonisée en 1235 et sa fête est le 17 novembre.
- [[Fájl:Cholerabrunnen Dresden 5. jpg|bélyegkép|250px|jobbra|Szent Erzsébet szobra a Drezdai Kolera szükőkútnál. [[Fájl:Szt erzsebet. jpg|250px|jobbra|bélyegkép|Szobra a pozsonyi vár tövében [[File:Triptych of Virgin Mary with Elisabeth of Hungary.
- Elisabeth van Hongarije of Elisabeth van Thueringen, landgravin van Thüringen, is een populaire heilige in de Rooms-Katholieke Kerk.
- Landgrevinne Elisabeth av Thüringen, også Den hellige Elisabeth eller Elisabeth av Ungarn er en av middelalderens mest avholdte helgener i Tyskland og Ungarn. Hun ble født som ungarsk prinsesse, datter av kong András II og Gertrud av Kärnten-Andechs, og giftet seg med landgreve Ludwig av Thüringen.
- Elżbieta z Turyngii – zwana także Elżbietą Węgierską, święta Kościoła katolickiego. Była trzecim dzieckiem króla węgierskiego - Andrzeja II z dynastii Arpadów, i Gertrudy z Meran. W wieku 4 lat ówczesnym zwyczajem została zaręczona z Ludwikiem IV, synem Hermana, hrabiego-palatyna saskiego i landgrafa Turyngii. Udała się wtedy do Turyngii i zamieszkała na zamku w Wartburgu. Ślub obojga odbył się dopiero w 10 lat potem, kiedy Elżbieta miała zaledwie 14 lat.
- Santa Isabel da Hungria e da Turíngia, OFS, filha de André II da Hungria e da rainha Gertrudes de Andechs-Meran, descendente da família dos condes de Andechs-Meran. Do lado materno, era sobrinha de Santa Edwiges, tia das santas Cunegundes (Kinga) e Margarida da Hungria e tia-avó de Santa Isabel de Portugal e do lado paterno prima de Santa Inês de Praga.
- Елизавета Венгерская, Елизавета Тюрингская — принцесса из венгерской династии Арпадов, дочь венгерского короля Андраша II, ландграфиня Тюрингии, католическая святая, францисканская терциарка.
- Elisabet av Thüringen, även Elisabet av Ungern, född 7 juli 1207 i Sárospatak, Ungern, död 17 november 1231 i Marburg, Tyskland, var en ungersk lantgrevinna och franciskantertiar. Hon vördas som helgon inom Romersk-katolska kyrkan. Hennes minnesdag firas den 17 november (tidigare 19 november). Elisabet (Erzsebet) var dotter till kung Andreas II av Ungern (1175-1235) och hans fru Gertrud av Andechs-Meran. Elisabet blev änka när hon fortfarande var ung.
- Файл:Cholerabrunnen Dresden 5. jpg Св. Єлисавета по смерті Єлизавета Угорська — угорська католицька свята, дочка угорського короля Андрія ІІ-го, черниця францисканка. Свята Єлизавета Угорська народилася в 1207 році. Була дочкою угорського короля Андрія ІІ.
|