An electrode is an electrical conductor used to make contact with a nonmetallic part of a circuit (e.g. a semiconductor, an electrolyte, a vacuum or air). The word was coined by William Whewell at the request of the scientist Michael Faraday from the Greek words elektron, meaning amber (from which the word electricity is derived), and hodos, a way.

Property Value
dbo:abstract
  • An electrode is an electrical conductor used to make contact with a nonmetallic part of a circuit (e.g. a semiconductor, an electrolyte, a vacuum or air). The word was coined by William Whewell at the request of the scientist Michael Faraday from the Greek words elektron, meaning amber (from which the word electricity is derived), and hodos, a way. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (مارس 2016) القطب الكهربائي (أو المسرى الكهربائي أو الإلكترود) هو موصل كهربائي يستعمل مع جزء آخر غير معدني (مثل نصف الموصلات، أو كهرل (محلول ملحي أو حامضي) أو فراغ (مثل أنبوب نيون) لتكوين دائرة كهربائية. وترجع تلك التسمية إلى فراداي حيث أخذ كلمة electrode عن كلمة electron اليونانية والتي تعني الكهرمان ،التي اخذت عنها كلمة كهرباء. وأضاف عليها كلمة hodos والتي تعني مسلك أو طريق. (ar)
  • Eine Elektrode [elɛkˈtroːde] (von altgriechisch ηλεκτρόν elektron, „Bernstein“, i.ü.S. „elektrisch“, und ὁδός hodós, „Weg“) ist ein Elektronenleiter, der im Zusammenspiel mit einer Gegenelektrode mit einem zwischen beiden Elektroden befindlichen Medium in Wechselwirkung steht. Elektroden bestehen aus elektrischen Leitern, meist einem Metall oder Graphit. Sie dienen dazu, nicht elektronenleitende Bereiche mit Kabeln zu verbinden und finden dazu beispielsweise Anwendung in elektrochemischen Elementen, als Werkzeug (z. B. beim Widerstandspunktschweißen) und ggf. Materialspender beim Elektroschweißen, als Anschlüsse und elektronenoptische Elemente in Elektronenröhren. Über die elektrische Funktion hinaus kann Elektrodenmaterial abgeschieden oder verbraucht werden, oder es können physikalische Prozesse in der Elektrode stattfinden wie in der Anode einer Röntgenröhre. (de)
  • Un electrodo es un conductor eléctrico utilizado para hacer contacto con una parte no metálica de un circuito, por ejemplo un semiconductor, un electrolito, el vacío (en una válvula termoiónica), un gas (en una lámpara de neón), etc. La palabra fue acuñada por el científico Michael Faraday y procede de las voces griegas elektron, que significa ámbar y de la que proviene la palabra electricidad; y hodos, que significa camino. (es)
  • Une électrode est un conducteur électronique, ou ionique (ex. verre) captant ou libérant des électrons Les électrodes interviennent dans les systèmes générateurs de courant (comme les piles) et dans les électrolyses, dont le système est récepteur de courant. On parle aussi d'électrodes pour désigner des composants de certains appareils électriques comme les lampes radio, tube à rayons X, diodes à semi-conducteur. C'est également le cas dans le soudage à l'arc électrique. Enfin, on parle d'électrode en biologie pour désigner un dispositif conducteur permettant de capter les variations de potentiel électrique chez un organisme vivant. (fr)
  • Un elettrodo è un conduttore di prima specie (per esempio metallo o grafite) usato per stabilire un contatto elettrico con una parte non metallica di circuito (per esempio un semiconduttore, un elettrolita o il vuoto). Con un linguaggio improprio, talvolta si utilizza il termine "elettrodo" per indicare non solo il conduttore, bensì la semicella (o semielemento) di cui il conduttore fa parte. Nel caso delle celle galvaniche si parla più in particolare di semielemento galvanico o semipila. (it)
  • 電極(でんきょく)とは、受動素子、真空管や半導体素子のような能動素子、電気分解の装置、電池などにおいて、その対象物を働かせる、あるいは電気信号を測定するなどの目的で、電気的に接続する部分のことある。 また、トランジスタのベース、FETのゲートなど、ある電極から別の電極への電荷の移動を制御するための電極もある。 (ja)
  • Een elektrode is een geleider die gebruikt wordt om contact te maken met een niet-metalen deel van het circuit of met een deel van het elektrisch circuit dat niet als vast onderdeel van dat circuit gedacht wordt. Michael Faraday stelde de naam elektrode samen uit de Griekse woorden elektron (barnsteen), waar het woord elektriciteit van is afgeleid en hodos voor weg. Zo worden elektroden gebruikt om een meetapparaat te verbinden met de te meten schakeling of met het hoofd van een patiënt voor het maken van een EEG. Bij lassen wordt één elektrode verbonden met het werkstuk en is de andere de laselektrode. In galvanische opstellingen zijn het de elektroden die contact maken met de vloeistof en in een elektronenbuis verzorgen de elektroden het contact tussen "buiten" en "binnen". Er valt onderscheid te maken tussen een kathode, waar de reductie plaatsvindt en een anode waar de oxidatie plaatsvindt. Afhankelijk van de opstelling kan de lading verschillen:Wanneer elektroden in een elektrolyt worden geplaatst en er een stroombron op wordt aangesloten, worden de kationen (=de positieve ionen) door de negatieve kathode aangetrokken en de anionen (=de negatieve) door de positieve anode. Dit is ook zo in een elektrolytische cel.In een galvanische (voltaïsche) cel daarentegen is de anode negatief. (nl)
  • Elektroda – końcowy element niektórych układów lub urządzeń elektrycznych, przewodnik elektryczny wysyłający ładunek elektryczny lub przyjmujący go z otoczenia, albo kształtujący pole elektrostatyczne w swoim otoczeniu. Istnieją trzy rodzaje elektrod. Pierwsze dwa rodzaje to anoda i katoda. W obwodach prądu stałego anoda to ta z elektrod, która przyjmuje ładunek ujemny lub wysyła dodatni, zaś katoda to elektroda wysyłająca ładunek ujemny lub przyjmująca dodatni. W lampie rentgenowskiej elektroda w którą uderzają rozpędzone elektrony jest nazywana antykatodą, może ona być anodą lampy albo lampa zawiera dodatkową elektrodę będącą anodą. Ładunkami elektrycznymi przepływającymi między anodą i katodą mogą być swobodne elektrony lub jony. Trzecim rodzajem są elektrody oddziałujące na przestrzeń swoim potencjałem – przykładem są tu siatki w lampie elektronowej, zwłaszcza siatka pierwsza. Czasami elektrody te przyjmują lub wysyłają nośniki prądu, jak np. siatka druga w tetrodzie, jednak są nadal nazywane siatkami, gdyż ich głównym celem jest oddziaływanie na rozkład pola elektrycznego. Niekiedy tego rodzaju elektrody noszą też inne nazwy, np. w lampie oscyloskopowej nazywane są płytkami odchylającymi. Ładunek na elektrodach zależny jest od tego czy w danym układzie jest generowana siła elektromotoryczna, czy też absorbowana jest energia elektryczna. Zawsze jednak anoda i katoda mają w stosunku do siebie różny ładunek elektryczny. W przypadku układów, gdzie jest generowana siła elektromotoryczna, anoda ma ładunek ujemny, a katoda dodatni. W przypadku gdy siła elektromotoryczna jest absorbowana, anoda ma ładunek dodatni, a katoda ujemny. Urządzenia w których występują elektrody: * akumulator elektryczny * elektroencefalograf * elektrolizer * lampa elektronowa * ogniwo galwaniczne * elektrodrążarka * piec łukowy * spawarka elektryczna Elektrodą czasem w elektrochemii – niepoprawnie – nazywa się cały układ składający się z elektrod właściwych i otaczającego je roztworu elektrolitu. Poprawna nazwa tego układu to półogniwo. (pl)
  • Elétrodo (AO-1990 em português europeu: eléctrodo), eletródio ou eletrodo, conhecido comumentemente por polo, de maneira geral é o terminal utilizado para conectar um circuito elétrico a uma parte metálica ou não metálica ou solução aquosa. O termo deriva das palavras gregas elektron (âmbar) e hodos (caminho ou via). O objetivo do elétrodo é proporcionar uma transferência de elétrons que se encontram entre o meio em que o eléctrodo está inserido através de corrente elétrica. Como tal, é usado em eletroquímica e em eletrônica. (pt)
  • Электрод (от электро… и греческого hodos — путь) — это электрический проводник, имеющий электронную проводимость (проводник 1-го рода) и находящийся в контакте с ионным проводником — электролитом (ионной жидкостью, ионизированным газом, твёрдым электролитом). Важнейшей характеристикой электродов является электродный потенциал, устанавливающийся на границе электрод/электролит. (ru)
  • 在电池中,电极一般指与电解质溶液发生氧化还原反应的位置。电极有正负之分,正極指電位(電勢)較高的一端,負極指電位較低的一端。一般正极为阴极,获得电子,发生还原反应,负极则为阳极,失去电子发生氧化反应。电极可以是金属或非金属,只要能够与电解质溶液交换电子,即成为电极。 在电化学分析中,电极是将溶液浓度转换成电信号的一种传感器。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageID
  • 10008 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 742905904 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • An electrode is an electrical conductor used to make contact with a nonmetallic part of a circuit (e.g. a semiconductor, an electrolyte, a vacuum or air). The word was coined by William Whewell at the request of the scientist Michael Faraday from the Greek words elektron, meaning amber (from which the word electricity is derived), and hodos, a way. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (مارس 2016) القطب الكهربائي (أو المسرى الكهربائي أو الإلكترود) هو موصل كهربائي يستعمل مع جزء آخر غير معدني (مثل نصف الموصلات، أو كهرل (محلول ملحي أو حامضي) أو فراغ (مثل أنبوب نيون) لتكوين دائرة كهربائية. وترجع تلك التسمية إلى فراداي حيث أخذ كلمة electrode عن كلمة electron اليونانية والتي تعني الكهرمان ،التي اخذت عنها كلمة كهرباء. وأضاف عليها كلمة hodos والتي تعني مسلك أو طريق. (ar)
  • Un electrodo es un conductor eléctrico utilizado para hacer contacto con una parte no metálica de un circuito, por ejemplo un semiconductor, un electrolito, el vacío (en una válvula termoiónica), un gas (en una lámpara de neón), etc. La palabra fue acuñada por el científico Michael Faraday y procede de las voces griegas elektron, que significa ámbar y de la que proviene la palabra electricidad; y hodos, que significa camino. (es)
  • Un elettrodo è un conduttore di prima specie (per esempio metallo o grafite) usato per stabilire un contatto elettrico con una parte non metallica di circuito (per esempio un semiconduttore, un elettrolita o il vuoto). Con un linguaggio improprio, talvolta si utilizza il termine "elettrodo" per indicare non solo il conduttore, bensì la semicella (o semielemento) di cui il conduttore fa parte. Nel caso delle celle galvaniche si parla più in particolare di semielemento galvanico o semipila. (it)
  • 電極(でんきょく)とは、受動素子、真空管や半導体素子のような能動素子、電気分解の装置、電池などにおいて、その対象物を働かせる、あるいは電気信号を測定するなどの目的で、電気的に接続する部分のことある。 また、トランジスタのベース、FETのゲートなど、ある電極から別の電極への電荷の移動を制御するための電極もある。 (ja)
  • Elétrodo (AO-1990 em português europeu: eléctrodo), eletródio ou eletrodo, conhecido comumentemente por polo, de maneira geral é o terminal utilizado para conectar um circuito elétrico a uma parte metálica ou não metálica ou solução aquosa. O termo deriva das palavras gregas elektron (âmbar) e hodos (caminho ou via). O objetivo do elétrodo é proporcionar uma transferência de elétrons que se encontram entre o meio em que o eléctrodo está inserido através de corrente elétrica. Como tal, é usado em eletroquímica e em eletrônica. (pt)
  • Электрод (от электро… и греческого hodos — путь) — это электрический проводник, имеющий электронную проводимость (проводник 1-го рода) и находящийся в контакте с ионным проводником — электролитом (ионной жидкостью, ионизированным газом, твёрдым электролитом). Важнейшей характеристикой электродов является электродный потенциал, устанавливающийся на границе электрод/электролит. (ru)
  • 在电池中,电极一般指与电解质溶液发生氧化还原反应的位置。电极有正负之分,正極指電位(電勢)較高的一端,負極指電位較低的一端。一般正极为阴极,获得电子,发生还原反应,负极则为阳极,失去电子发生氧化反应。电极可以是金属或非金属,只要能够与电解质溶液交换电子,即成为电极。 在电化学分析中,电极是将溶液浓度转换成电信号的一种传感器。 (zh)
  • Eine Elektrode [elɛkˈtroːde] (von altgriechisch ηλεκτρόν elektron, „Bernstein“, i.ü.S. „elektrisch“, und ὁδός hodós, „Weg“) ist ein Elektronenleiter, der im Zusammenspiel mit einer Gegenelektrode mit einem zwischen beiden Elektroden befindlichen Medium in Wechselwirkung steht. Elektroden bestehen aus elektrischen Leitern, meist einem Metall oder Graphit. Sie dienen dazu, nicht elektronenleitende Bereiche mit Kabeln zu verbinden und finden dazu beispielsweise Anwendung in elektrochemischen Elementen, als Werkzeug (z. B. beim Widerstandspunktschweißen) und ggf. Materialspender beim Elektroschweißen, als Anschlüsse und elektronenoptische Elemente in Elektronenröhren. Über die elektrische Funktion hinaus kann Elektrodenmaterial abgeschieden oder verbraucht werden, oder es können physikalische (de)
  • Une électrode est un conducteur électronique, ou ionique (ex. verre) captant ou libérant des électrons Les électrodes interviennent dans les systèmes générateurs de courant (comme les piles) et dans les électrolyses, dont le système est récepteur de courant. On parle aussi d'électrodes pour désigner des composants de certains appareils électriques comme les lampes radio, tube à rayons X, diodes à semi-conducteur. C'est également le cas dans le soudage à l'arc électrique. (fr)
  • Een elektrode is een geleider die gebruikt wordt om contact te maken met een niet-metalen deel van het circuit of met een deel van het elektrisch circuit dat niet als vast onderdeel van dat circuit gedacht wordt. Michael Faraday stelde de naam elektrode samen uit de Griekse woorden elektron (barnsteen), waar het woord elektriciteit van is afgeleid en hodos voor weg. (nl)
  • Elektroda – końcowy element niektórych układów lub urządzeń elektrycznych, przewodnik elektryczny wysyłający ładunek elektryczny lub przyjmujący go z otoczenia, albo kształtujący pole elektrostatyczne w swoim otoczeniu. Urządzenia w których występują elektrody: * akumulator elektryczny * elektroencefalograf * elektrolizer * lampa elektronowa * ogniwo galwaniczne * elektrodrążarka * piec łukowy * spawarka elektryczna (pl)
rdfs:label
  • Electrode (en)
  • قطب كهربائي (ar)
  • Elektrode (de)
  • Electrodo (es)
  • Électrode (fr)
  • Elettrodo (it)
  • 電極 (ja)
  • Elektrode (nl)
  • Elektroda (pl)
  • Elétrodo (pt)
  • Электрод (ru)
  • 电极 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:knownFor of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is foaf:primaryTopic of