| dbpedia-owl:abstract
|
- Egberto Gismonti Amin (born December 5, 1947 in Carmo, Rio de Janeiro, Brazil) is a Brazilian composer, guitarist and pianist. Gismonti began his formal music studies at the age of six on piano. After studying classical music for 15 years, he went to Paris to study orchestration and analysis with Nadia Boulanger and the composer Jean Barraqué, a disciple of Schoenberg and Webern. After his return to Brazil, Gismonti began to explore other musical genres. He was attracted by Ravel's approach to orchestration and chord voicings, as well as by "choro", a Brazilian instrumental popular music featuring various types of guitars. In order to play this music he learned to play guitar, beginning on the 6-string classical instrument and switching to a ten-stringed guitar in 1973. He spent two years experimenting with different tunings and searching for new sounds. This exploration of timbre is further reflected in his use of kalimbas, Shō, voice, bells, etc. By the early '70s, he had laid the groundwork for his current style which incorporated elements drawn from musicians as wide-ranging as Django Reinhardt and Jimi Hendrix. In the 1970s and 1980s he collaborated several times with Nana Vasconcelos recording for ECM. Some best-selling albums such as the Brazilian released eponymous Egberto Gismonti were never officially released in the US.
- Egberto Gismonti ist ein brasilianischer Musiker. Er ist Komponist, Pianist, Gitarrist, Akkordeonist bzw. Sanfona-Spieler und Flötist.
- Egberto Gismonti es un connotado compositor, pianista, guitarrista y flautista brasileño. Es considerado como uno de los compositores contemporáneos más importantes del mundo, y como uno de los más influyentes desde finales de la década del 60' del siglo XX. Es también reconocido como un eximio pianista y guitarrista.
- Figlio di una siciliana e di un libanese, Gismonti iniziò a suonare il pianoforte all'età di sei anni. Dopo aver studiato musica classica per 15 anni, si trasferì a Parigi per studiare orchestrazione ed analisi con Nadia Boulanger, composizione con Jean Barraqué, un discepolo di Schoenberg e Webern. Tornato in Brasile, passò un lungo periodo presso gli indios Xingù, presso i quali apprese l'utilizzo del loro flauto. Dopo questa esperienza, Gismonti cominciò a vedere davanti a sé una realtà più ampia del mondo della musica classica che aveva conosciuta sino ad allora. Era attratto dalle idee compositive di Ravel ma anche dal "cavaquinho", uno strumento a corde della musica popolare brasiliana, per certi versi simile alla chitarra. Gismonti ebbe inoltre altre influenze musicali dal jazz, dal choro, dalla bossa nova, dal rock e dalla musica classica brasiliana di Heitor Villa-Lobos. Negli anni settanta, si dedicò allo studio della chitarra, cominciando con il classico strumento a sei corde e passando ad una chitarra ad otto corde nel 1973, e successivamente a dieci corde. Passò due anni sperimentando diverse accordature dello strumento e ricercando nuove sonorità, ricorrendo all'uso del flauto, kalimba, sho, voce, campane, ecc. Durante la prima metà degli anni '70 egli pose dunque le basi per le sua concezione attuale della musica, ascoltando e traendo ispirazione da musicisti molto diversi tra loro, come ad esempio Django Reinhardt e Jimi Hendrix, avvalorando così la tesi dell'assenza di contraddizione tra musica "popolare" e "seria". Tra le sue collaborazioni si segnalano quelle con Pedro Aznar, Charlie Haden, Naná Vasconcelos e Hermeto Pascoal.
- エグベルト・ジスモンチ(Egberto Gismonti Amin 1947年12月5日 - )はブラジル・リオデジャネイロ州カルモ (Carmo) 出身のマルチ楽器奏者・作曲家・編曲家・音楽プロデューサー。高い演奏技術を持つとともに、彼の作るリリカルな曲は様々なミュージシャンにもカバーされている。
- Bestand:EgbertoGismontiBA. jpg Bestand:Flag of Brazil. svg BRA Egberto Gismonti (Carmo, 5 december 1947 is een Braziliaans multi-instrumentalist. Hij bespeelt gitaar, piano, dwarsfluit en sanfona, maar is daarbij voornamelijk ook componist van muziek voor de muziekinstrumenten die hij bespeeld, maar ook steeds meer richting klassieke muziek.
- Egberto Gismonti Amin (Carmo, é um compositor, músico, cantor e arranjador brasileiro, considerado um virtuoso da música instrumental popular, destacando-se pela sua capacidade de experimentação.
- Fichier:EgbertoGismontiBA. jpg Modèle:BRA Egberto Gismonti est un compositeur, guitariste et pianiste brésilien. Il commença ses études en musique à l'âge de six ans au piano. Après avoir étudié la musique classique pendant 15 ans, il alla à Paris pour étudier avec Nadia Boulanger (orchestration et analyse), et le compositeur Jean Barraqué, un disciple d'Arnold Schoenberg et d'Anton Webern. Après son retour au Brésil, Gismonti découvrit des horizons plus larges que ceux du monde classique de la musique. Il était attiré par les idées d'orchestration et d'accords complexes de Maurice Ravel, ainsi que le choro, une musique instrumentale brésilienne populaire où divers types de guitares interviennent. Pour jouer cette musique, il passa du piano à la guitare, commençant sur l'instrument à 6 cordes et en passant à la 8 cordes en 1973. Il passa deux ans à expérimenter différentes sortes d'accord et cherchant des sons nouveaux, ce qui se reflète dans son utilisation de flûtes, de kalimbas, du sho, de la voix, des cloches, etc. Au début des années 1970, il avait posé les bases de sa conception actuelle et écoutait des musiciens aussi variés que Django Reinhardt et Jimi Hendrix. Pour lui, les accomplissements de Jimi Hendrix étaient la preuve que les mots "populaire" et "sérieux" n'étaient pas des antipodes: 'Il n'y a pas de différence entre les deux styles de musique…. Dans les années 1980, il collabora de nombreuses fois avec Naná Vasconcelos, et de nombreux musiciens européens, notamment Jan Garbarek, enregistrant pour le label de jazz ECM.
|
| rdfs:comment
|
- Egberto Gismonti ist ein brasilianischer Musiker. Er ist Komponist, Pianist, Gitarrist, Akkordeonist bzw. Sanfona-Spieler und Flötist.
- Egberto Gismonti es un connotado compositor, pianista, guitarrista y flautista brasileño. Es considerado como uno de los compositores contemporáneos más importantes del mundo, y como uno de los más influyentes desde finales de la década del 60' del siglo XX. Es también reconocido como un eximio pianista y guitarrista.
- エグベルト・ジスモンチ(Egberto Gismonti Amin 1947年12月5日 - )はブラジル・リオデジャネイロ州カルモ (Carmo) 出身のマルチ楽器奏者・作曲家・編曲家・音楽プロデューサー。高い演奏技術を持つとともに、彼の作るリリカルな曲は様々なミュージシャンにもカバーされている。
- Bestand:EgbertoGismontiBA. jpg Bestand:Flag of Brazil. svg BRA Egberto Gismonti (Carmo, 5 december 1947 is een Braziliaans multi-instrumentalist. Hij bespeelt gitaar, piano, dwarsfluit en sanfona, maar is daarbij voornamelijk ook componist van muziek voor de muziekinstrumenten die hij bespeeld, maar ook steeds meer richting klassieke muziek.
- Egberto Gismonti Amin (Carmo, é um compositor, músico, cantor e arranjador brasileiro, considerado um virtuoso da música instrumental popular, destacando-se pela sua capacidade de experimentação.
- Egberto Gismonti Amin (born December 5, 1947 in Carmo, Rio de Janeiro, Brazil) is a Brazilian composer, guitarist and pianist. Gismonti began his formal music studies at the age of six on piano. After studying classical music for 15 years, he went to Paris to study orchestration and analysis with Nadia Boulanger and the composer Jean Barraqué, a disciple of Schoenberg and Webern. After his return to Brazil, Gismonti began to explore other musical genres.
- Figlio di una siciliana e di un libanese, Gismonti iniziò a suonare il pianoforte all'età di sei anni. Dopo aver studiato musica classica per 15 anni, si trasferì a Parigi per studiare orchestrazione ed analisi con Nadia Boulanger, composizione con Jean Barraqué, un discepolo di Schoenberg e Webern. Tornato in Brasile, passò un lungo periodo presso gli indios Xingù, presso i quali apprese l'utilizzo del loro flauto.
- Fichier:EgbertoGismontiBA. jpg Modèle:BRA Egberto Gismonti est un compositeur, guitariste et pianiste brésilien. Il commença ses études en musique à l'âge de six ans au piano. Après avoir étudié la musique classique pendant 15 ans, il alla à Paris pour étudier avec Nadia Boulanger (orchestration et analyse), et le compositeur Jean Barraqué, un disciple d'Arnold Schoenberg et d'Anton Webern.
|