| dbpprop:abstract
|
- Edward the Exile (1016 – February 1057), also called Edward Ætheling, son of King Edmund Ironside and of Ealdgyth, gained the name of "Exile" from his life spent mostly far from the England of his forefathers. After the Danish conquest of England in 1016 Canute had him and his brother, Edmund, exiled to the Continent. Edward was only a few months old when he was brought to the court of Olof Skötkonung, (who was either Canute's half-brother or stepbrother), with instructions to have the child murdered. Instead, Edmund was secretly sent to Kiev, where Olof's daughter Ingigerd was the Queen, and then made his way to Hungary, probably in the retinue of Ingigerd's son-in-law, King András. On hearing the news of his being alive, Edward the Confessor recalled him to England and made him his heir. Edward offered the last chance of an undisputed succession within the Saxon royal house. News of Edward's existence came at time when the old Anglo-Saxon Monarchy, restored after a long period of Danish domination, was heading for catastrophe. The Confessor, personally devout but politically weak, was unable to make an effective stand against the steady advance of the powerful and ambitious sons of Earl Godwin. From across the Channel William, Duke of Normandy also had an eye on the succession. Edward the Exile appeared at just the right time. Approved by both king and by the Witan, the Council of the Realm, he offered a way out of the impasse, a counter both to the Godwins and to William, and one with a legitimacy that could not be readily challenged. Edward, who had been in the custody of Henry III, the Holy Roman Emperor, finally came back to England at the end of August 1057. But he died within two days of his arrival. The exact cause of Edward's death remains unclear, but he had many powerful enemies, and there is a strong possibility that he was murdered, although by whom it is not known with any certainty. It is known, though, that his access to the king was blocked soon after his arrival in England for some unexplained reason, at a time when the Godwins, in the person of Harold Godwinson, were once again in the ascendant. This turn of events left the throne of England to be disputed by Earl Harold and Duke William, ultimately leading to the Norman Conquest of England. Edward's wife was a woman named Agatha, whose origins are disputed. Their children were Edgar Ætheling, Saint Margaret of Scotland and Cristina. Edgar was nominated as heir apparent, but was too young to count for much, and was eventually swept aside by Harold Godwinson.
- Eduard Ætheling oder Edward the Exile war der Sohn des englischen Königs Edmund Ironside und der Ealdgyth. Er erhielt den Beinamen „Exile“, da er den größten Teil seines Lebens außerhalb Englands verbrachte. Der Beinamen „Ætheling“ trugt er als Sohn eines Königs. Er war erst einige Monate alt, als er von Knut dem Großen nach Dänemark gebracht wurde, um dort ermordet zu werden. Er wurde jedoch heimlich nach Kiew gebracht, von wo aus er nach Ungarn kam. Als Eduard der Bekenner hörte, dass Eduard Ætheling lebt, rief er ihn nach England zurück und setzte ihn als seinen Erben ein. Eduard starb jedoch wenige Monate später, wodurch ein Nachfolgestreit ausgelöst wurde, der schließlich in die Normannische Eroberung Englands mündete. Eduards Ehefrau war Agatha, ihre Kinder waren Edgar Ætheling, Margareta von Schottland und Christina, die Tante und Erzieherin der späteren englischen Königin Edith von Schottland. Siehe auch: Haus Wessex
- Eduardo Atheling(1016 - 1057), apodado como el Exiliado por haber pasado casi toda su vida lejos de su país de origen. Nació en el año 1016, siendo el mayor de los 2 hijos -al parecer gemelos- de Edmundo II Ironside, rey de Inglaterra, y de Edith de Northumbria. Al morir su padre (30 de noviembre de 1016), y con apenas unos meses de edad, fue enviado por Canuto el Grande a Dinamarca con el propósito de que fuera asesinado allí, lejos de los que, leales a la dinastía, quisieran salvarlo. No obstante, algunos leales lograron salvarlo y lo enviaron a Kiev, donde es educado y termina casándose (1038) con la princesa Agafiya, hija del gran príncipe San Vladimir I el Grande de Kiev. Habiéndose casado en la misma ceremonia la sobrina de su esposa, Anastasia (Agmunda), con el rey Andrés I de Hungría, Eduardo y Agatha se instalan en dicho país al amparo del rey, del que el Exiliado se había hecho aliado y amigo. Fruto de su matrimonio nacieron 3 hijos: Margarita (luego Santa Margarita Atheling al ser canonizada en 1251) (n. en Hungría, 1045 - m. castillo de Edinburgo, 16.11.1093), casada con Malcolm III Canmore, rey de Escocia (n.1031-m.1093). Cristina (n. en Hungría, 1047 - m. Ramsey, ca.1102), monja, abadesa de Ramsey, en Hampshire. Edgar (n. en Hungría, 1053 - m. en Escocia?, ca.1130), rey de Inglaterra luego de la batalla de Hastings (1066). Enterado el rey Eduardo el Confesor de que su sobrino y último miembro directo de su familia estaba aún vivo, lo manda llamar junto con su familia, designándolo heredero del trono. Sin embargo, el Exiliado no llegaría a ocupar el trono, pues muere en Londres, en febrero de 1057, poco después de su retorno, siendo sepultado en la vieja catedral de St. Paul.
- Edvard Maanpakolainen oli Englannin kuningas Edmund Rautakyljen ja Ealdgythin poika. Hän sai lisänimen "Maanpakolainen" vietettyään suuren osan elämästään poissa Englannista. Edvardin oltua vain muutaman kuukauden ikäinen, vallananastaja Knuut Suuri lähetti hänet murhattavaksi Tanskassa Englannin maaperän sijaan. Näin ei kuitenkaan tapahtunut vaan Edvard kuljetettiin salaa Kiovaan, josta hän siirtyi Unkariin. Kuultuaan Edvardin olevan elossa, Edvard Tunnustaja kutsui hänet Englantiin ja teki hänestä perillisensä. Edvard Maanpakolainen kuoli kuitenkin pian maahan saapumisensa jälkeen. Tämän jälkeen perijäksi nimettiin hänen poikansa Edgar Atheling, joka ei kuitenkaan ehtinyt hallita kuninkaana normannien vallattua Englannin vuonna 1066. Edvardin vaimo oli mystinen nainen nimeltä Agatha. Heidän lapsiaan olivat Edgar Atheling, Skotlannin Pyhä Margareta ja Cristina.
- Édouard l'Exilé dit aussi Édouard d'Outremer, fut un fils du roi Edmond II d'Angleterre dit Côte de Fer et demi-frère du roi Édouard le Confesseur. Il fut surnommé l'Exilé parce qu'il passa la majorité de sa vie loin de l'Angleterre, berceau de ses aïeux. Il n'était âgé que de quelques mois quand, aussitôt la mort de son père, il fut envoyé par Knut II de Danemark, roi d'Angleterre du moment, au Danemark pour y être assassiné, plutôt que sur le sol anglais. Contrairement à la volonté de Knut, quelques loyaux sujets lui désobéirent et emmenèrent le tout jeune Édouard à Kiev où il fut instruit. Il s'y maria à une princesse prénommée Agathe dont les origines exactes sont controversées. Après leur union, les deux époux allèrent vivre en Hongrie. Son oncle, Édouard le Confesseur, ayant appris qu'il était vivant, le rappela auprès de lui et le désigna comme son héritier. Mais sa mort qui survint peu de temps après son retour, puis celle d'Édouard le Confesseur qui mourut à son tour en février 1066, provoqua une crise de succession qui entraîna l'invasion de l'Angleterre par Guillaume le Conquérant. Agathe lui donna trois enfants : Marguerite d'Écosse qui fut reine d'Écosse Christine qui fut abbesse à l'abbaye de Wilton en 1086. Edgar Ætheling
- エドワード・アシリング（エセリング Edward Ætheling、またはEdward the Exile 亡命者エドワード、1016年 - 1057年2月）は、イングランド王エドマンド2世とエディス・オブ・イースト・アングリア（Edith of East Anglia, またはÆldgyth）の息子。「亡命者」という添え名はその生涯のほとんどを祖国イングランドから遠く離れてところで過ごしたことからつけられた。
- Edvard den landflyktige (engelsk Edward the Exile), stundom også kalt for Edward Ætheling, var sønn av kong Edmund Jernside og av Ealdgyth. Han fikk tilnavnet «Den landflyktige» eller «Landsflyktningen» ettersom han tilbrakte mesteparten av livet langt unna England. Etter den danske erobringen av England i 1016 fikk kong Knut den mektige sendt Edvard og hans bror Edmund i eksil på kontinentet. Edvard var bare noen få måneder gammel da han ble fraktet til hoffet til svenskekongen Olof Skötkonung (som var enten Knuts halvbror eller stebror) med instrukser om at barnet måtte drepes. Isteden ble han i hemmelighet fraktet til Kiev hvor Olofs datter Ingegjerd Olofsdatter var dronning i sitt ekteskap med Jaroslav I av Kiev. Herfra ble barnet fraktet til Ungarn, sannsynligvis ifølge med Ingegjerds svigersønn kong Andreas I av Ungern. Mange år senere, da kong Edvard Bekjenneren fikk høre nyheten om at hans bror Edvard var i livet, fikk han kalt ham tilbake til England for å bli hans arving. Edvard var den siste sjansen til en udiskutabel etterfølger av den angelsaksiske kongelige familie ettersom Bekjenneren selv ikke hadde barn. Nyheten om Edvard den landflyktiges eksistens kom på en tid da det gamle angelsaksiske monarkiet, gjeninnført etter en lang tid med dansk dominans, gikk mot katastrofe. Bekjenneren var personlig engasjert, men politisk svak og ute av stand til å stå imot de mektige og ambisiøse sønnene til jarl Godwin av Wessex. Bekjennerens mor var Emma, datter av hertug Richard I av Normandie og søster av Richard II av Normandie; Edvard var således halvt normannisk, og på den andre siden av den engelske kanal hadde hertugen av Normandie, Vilhelm, også et oppmerksomt øye på etterfølgeren til den engelske tronen. Edvard den landflyktige kom tilbake i akkurat riktig tid. Han ble godtatt av både kongen og av witan (de ledende menn og rikets råd). Den landflyktige tilbød en utveg av uføret og bremset både sønnene til Godwin og hertugen av Normandie, og representerte et rettmessig kongsemne som ikke kunne utfordres. Edvard den landflyktige hadde vært i forvaringen til den tysk-romersk keiseren Henrik III og var endelig tilbake i England i slutten av august 1057. Da skjer det utrolige og katastrofale at han dør to dager etter ankomsten. Den nøyaktige grunnen til Edvards død har forblitt uklart, men det er åpenbart at han hadde mange mektige fiender, og det er en stor mulighet for at han ble myrdet, men av hvem og hvem som sto bak er ikke kjent. Det som vi vet er at hans adkomst til kongen, Edvard Bekjenneren, ble forhindret med en gang han kom tilbake til England uten at noen forklarlig grunn. Det skjedde samtidig på en tid da sønnene til jarl Godwin, da i form av Harald Godwinson, igjen var kommet tilbake til politisk makt og innflytelse. Denne vendingen av hendelser etterlot den engelske trone igjen til et stridbart emne, og ble utfordret av jarl Harald Godwinson, den norske kongen Harald Hardråde og hertug Vilhelm av Normandie, og førte til slutt til den normanniske erobringen av England. Edvard den landflyktiges hustru var en kvinne ved navn Agatha, og hennes opprinnelse er høyst uklar og åpen for tolkninger. Deres barn var Edgar Ætheling og hans to søstre Margaret og Cristina. Edgar Ætheling ble tilsynelatende nominert til ny arving, men var altfor ung for selv å kunne ta hånd om hendelsene, og ble til slutt feid til side av Harald Godwinson.
- Edward Wygnaniec, ang. Edward the Exile; syn Edmunda Ironside'a i Ealdgyth. Jego żoną była Agata Bułgarska, której pochodzenie jest do dzisiaj nie całkiem jasne. Większość życia spędził na wygnaniu w Kijowie i na Węgrzech - stąd przydomek. W 1057 r. na prośbę Edwarda Wyznawcy powrócił do Anglii, gdzie wkrótce zmarł. Ojciec Edgara Æthelinga i Margaret, późniejszej królowej Szkocji.
- Эдуард Изгнанник (Эдуард Этелинг); англ. Edward the Exile; 1016—февраль 1057) — сын англосаксонского короля Эдмунда Железнобокого и наследник престола Англии в середине XI века.
- Edvard Landsflyktingen, född 1016, död februari 1057, son till kung Edmund Järnsida och Ealdgyth, fick tillnamnet Landsflyktingen (the Exile) på grund av att han tillbringade större delen av sitt liv utanför sina förfäders England. Han var bara några månader gammal då han skickades till Danmark av Knut den store för att bli mördad där snarare än på engelsk mark. Istället togs han i hemlighet till Kiev och vidare till Ungern. Då Edvard Bekännaren fick veta att han levde återkallade han honom till England och gjorde honom till sin tronarvinge, men Edvard Landsflyktingen dog en kort tid därefter, vilket ledde till en tronstrid och den normandiska erövringen. Hans hustru Agathas härkomst är omdebatterad: de medeltida källorna är ense om att hon var syster till den ungerska drottningem och är oense om andra detaljer. Anglo-Saxon Chronicle och Florence av Worcesters Chronicon ex chronicis beskriver Agataha som en släkting till Henrik III, tysk-romersk kejsare. Hennes ovanliga grekiska namn tolkades av Geoffrey Gaimar och Roger av Howden, som att hennes far var en rysk kung, t. ex Yaroslav den vise. Edvard Landsflyktingen och Agatha fick barnen Edgar Ætheling och .
|
| rdfs:comment
|
- Edward the Exile (1016 – February 1057), also called Edward Ætheling, son of King Edmund Ironside and of Ealdgyth, gained the name of "Exile" from his life spent mostly far from the England of his forefathers. After the Danish conquest of England in 1016 Canute had him and his brother, Edmund, exiled to the Continent.
- Eduard Ætheling oder Edward the Exile war der Sohn des englischen Königs Edmund Ironside und der Ealdgyth. Er erhielt den Beinamen „Exile“, da er den größten Teil seines Lebens außerhalb Englands verbrachte. Der Beinamen „Ætheling“ trugt er als Sohn eines Königs. Er war erst einige Monate alt, als er von Knut dem Großen nach Dänemark gebracht wurde, um dort ermordet zu werden. Er wurde jedoch heimlich nach Kiew gebracht, von wo aus er nach Ungarn kam.
- Eduardo Atheling(1016 - 1057), apodado como el Exiliado por haber pasado casi toda su vida lejos de su país de origen. Nació en el año 1016, siendo el mayor de los 2 hijos -al parecer gemelos- de Edmundo II Ironside, rey de Inglaterra, y de Edith de Northumbria. Al morir su padre (30 de noviembre de 1016), y con apenas unos meses de edad, fue enviado por Canuto el Grande a Dinamarca con el propósito de que fuera asesinado allí, lejos de los que, leales a la dinastía, quisieran salvarlo.
- Edvard Maanpakolainen oli Englannin kuningas Edmund Rautakyljen ja Ealdgythin poika. Hän sai lisänimen "Maanpakolainen" vietettyään suuren osan elämästään poissa Englannista. Edvardin oltua vain muutaman kuukauden ikäinen, vallananastaja Knuut Suuri lähetti hänet murhattavaksi Tanskassa Englannin maaperän sijaan. Näin ei kuitenkaan tapahtunut vaan Edvard kuljetettiin salaa Kiovaan, josta hän siirtyi Unkariin.
- Édouard l'Exilé dit aussi Édouard d'Outremer, fut un fils du roi Edmond II d'Angleterre dit Côte de Fer et demi-frère du roi Édouard le Confesseur. Il fut surnommé l'Exilé parce qu'il passa la majorité de sa vie loin de l'Angleterre, berceau de ses aïeux. Il n'était âgé que de quelques mois quand, aussitôt la mort de son père, il fut envoyé par Knut II de Danemark, roi d'Angleterre du moment, au Danemark pour y être assassiné, plutôt que sur le sol anglais.
- エドワード・アシリング（エセリング Edward Ætheling、またはEdward the Exile 亡命者エドワード、1016年 - 1057年2月）は、イングランド王エドマンド2世とエディス・オブ・イースト・アングリア（Edith of East Anglia, またはÆldgyth）の息子。「亡命者」という添え名はその生涯のほとんどを祖国イングランドから遠く離れてところで過ごしたことからつけられた。
- Edvard den landflyktige (engelsk Edward the Exile), stundom også kalt for Edward Ætheling, var sønn av kong Edmund Jernside og av Ealdgyth. Han fikk tilnavnet «Den landflyktige» eller «Landsflyktningen» ettersom han tilbrakte mesteparten av livet langt unna England. Etter den danske erobringen av England i 1016 fikk kong Knut den mektige sendt Edvard og hans bror Edmund i eksil på kontinentet.
- Edward Wygnaniec, ang. Edward the Exile; syn Edmunda Ironside'a i Ealdgyth. Jego żoną była Agata Bułgarska, której pochodzenie jest do dzisiaj nie całkiem jasne. Większość życia spędził na wygnaniu w Kijowie i na Węgrzech - stąd przydomek. W 1057 r. na prośbę Edwarda Wyznawcy powrócił do Anglii, gdzie wkrótce zmarł. Ojciec Edgara Æthelinga i Margaret, późniejszej królowej Szkocji.
- Эдуард Изгнанник (Эдуард Этелинг); англ. Edward the Exile; 1016—февраль 1057) — сын англосаксонского короля Эдмунда Железнобокого и наследник престола Англии в середине XI века.
- Edvard Landsflyktingen, född 1016, död februari 1057, son till kung Edmund Järnsida och Ealdgyth, fick tillnamnet Landsflyktingen (the Exile) på grund av att han tillbringade större delen av sitt liv utanför sina förfäders England. Han var bara några månader gammal då han skickades till Danmark av Knut den store för att bli mördad där snarare än på engelsk mark. Istället togs han i hemlighet till Kiev och vidare till Ungern.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
